Ahlat gezi rehberi – Selçuklu mezar taşlarının göl kıyısındaki şehri

Ahlat’ta kültür, sadece müzelerde değil, evlerin içindeki halılarda, kilimlerde ve mezar taşlarının üzerindeki motiflerde saklıdır. Bir taşın üzerinde gördüğün yıldız, başka bir yerde karşına desen olarak çıkar; bir kümbetin süslemeleri, bir evin eski ahşap kapısında başka bir formda yeniden karşına gelir.

Mahalle kahvehaneleri, ilçenin nabzının attığı yerlerdir. Tavla taşlarının sesi, çay bardaklarının tınlaması ve güncel konular üzerine süren sohbetler, gün boyu sürer. Düğünler hâlâ kalabalık ve coşkuludur; davul-zurna eşliğinde halaylar çekilir, gençler ve yaşlılar aynı meydanda saatlerce dans eder.

Dini bayramlar, mevlitler ve anma günleri de Ahlat takviminin önemli duraklarıdır. Selçuklu mezarlıklarına yapılan ziyaretler, pek çok kişi için hem geçmişle bağ kurma hem de kendi hayatını yeniden düşünme zamanıdır. Bu yoğun kültürel katman, Ahlat’ı sadece görülecek yerler listesinde bir satır olmaktan çıkarıp, hissedilecek bir yer hâline getirir.

Ahlat’ta ilk yapılması gereken şey, geniş mezarlık alanlarını ve kümbetleri sakin adımlarla dolaşmak. Yürüyüş yolları ve açıklayıcı panolar sayesinde, kısaca da olsa taşların dili çözülür; böylece sadece fotoğraf çekmek yerine, neye baktığını bilerek gezersin.

Sonrasında göl kıyısına inip, sahil boyunca uzanan yolda yürüyebilir veya kısa bir bisiklet turu yapabilirsin. Özellikle gün batımına yakın saatlerde, gökyüzünün renkleri ve suya yansıyan ışıklar çok etkileyicidir.

Dilersen Nazik, Serinbayır, Taşharman gibi köylere doğru küçük kaçamaklar yapabilirsin. Bu köylerde günlük hayat çok doğal akıyor: tarlada çalışanlar, avluda oynayan çocuklar, kapı önünde sohbet eden komşular… Kısa bir merhaba bile seni hemen sohbete ve çaya davet edebilir.

1 günlük Ahlat rotası: Sabah ilçe merkezinde kısa bir tur ve çay molasıyla başla. Ardından Selçuklu mezar taşlarının bulunduğu ana mezarlık alanlarını gez. Öğleden sonra göl kıyısında yürüyüş yap, akşamüstü ise şarkıyı açıp gökyüzünün renkten renge girdiği anı izle.

2 gün Ahlat ve köyler: İlk günü mezarlıklar, kümbetler ve sahil yürüyüşüne ayır. İkinci gün, Nazik veya Serinbayır gibi bir köye gidip tarlalar arasında kısa yürüyüşler yap, köy kahvesinde otur, günlük hayatın ritmini dinle.

Van Gölü turuna ekleme: Tatvan, Nemrut Krateri, Ahlat ve Adilcevaz şeklinde bir halka yaparak bölgeyi çok dengeli bir şekilde keşfedebilirsin. Bu rotada Ahlat, tarihle iç içe sakin bir durak gibi çalışır.

Ahlat’taki mezar taşları ve kümbetler yüzyıllardır ayakta. Bu yüzden en küçük dokunuşun bile iz bırakabileceğini akılda tutmak önemli. Taşlara tırmanmamak, yazı kazımamak ve yasaklı alanlara girmemek, bu mirası korumanın ilk adımı.

Çöpünü mutlaka uygun yerlere at, özellikle kırsal alanlarda ve göl kıyısında tek bir plastik parça bile bırakmamaya özen göster. Yeniden doldurulabilir mataralar kullanmak, hem doğa hem de uzun yürüyüşler için pratik bir çözüm.

Konaklama ve yemek tercihlerinde yerel işletmeleri seçmek, bölge ekonomisine doğrudan destek sağlar. Köylere gittiğinde, fotoğraf çekmeden önce kısaca izin istemen ve insanları sadece “manzara” değil, komşu gibi görmen, Ahlat’ı daha samimi yaşamanı sağlar.

Ahlat, kalabalıktan kaçmak isteyen, tarih ve doğayı aynı anda hissetmekten hoşlanan herkes için ideal. Özellikle bireysel gezginler, fotoğrafçılar ve yavaş seyahat sevenler için çok uygun bir durak.

Okul çağındaki çocuklarla seyahat eden aileler, burayı açık hava tarih dersi gibi yaşayabilir. Mezarlık alanlarının duygusal etkisi bazı çocuklar için yoğun olabilir; bu yüzden öncesinde kısaca açıklama yapmak iyi bir fikir.

Blog yazarları, içerik üreticileri ve belgesel meraklıları için de Ahlat tam anlamıyla bir hazine. Taşların üzerindeki desenlerden köylerdeki günlük hayata kadar her yerde hikâye bulmak mümkün.

Ahlat mutfağı sade ama doyurucu. Patates yemekleri, etli sebze yemekleri, çorbalar ve tandırda pişen ekmekler sofraların temelini oluşturuyor. Sabah kahvaltısında bal, kaymak, yerel peynirler ve taze ekmekle güne başlamak, buranın ruhuna çok yakışıyor.

Özellikle soğuk günlerde mercimek veya nohut çorbası, yanında sıcak ekmekle birlikte içini ısıtan güzel bir seçenek. Ev yapımı turşular, yoğurtlu mezeler ve basit ama lezzetli pilavlar da sık sık karşına çıkar.

Tatlı olarak sütlaç, helva ve şerbetli hamur tatlıları yaygın. Bir köy evinde veya küçük lokantada tattığın bir tarif, belki de Ahlat’tan götürebileceğin en kalıcı hatıra olur – çünkü o lezzeti evde denerken aklına hep bu göl kıyısı ve taşların gölgesi gelir.

Ahlat’ın en büyük avantajlarından biri, çok uzaklara gitmeden doğayla baş başa kalabilmen. İlçe merkezinden birkaç dakika uzaklaştığında, karşına tarlalar, meralar ve göle doğru açılan geniş manzaralar çıkıyor.

İlkbahar ve yaz aylarında tepelerdeki yeşil tonları, gökyüzünün mavisiyle birleşip çok güçlü bir kontrast oluşturuyor. Sonbaharda renkler altın sarısına dönüyor, kışın ise bazalt taşlar ve kar arasında siyah-beyaz bir dünya ortaya çıkıyor.

Daha büyük bir keşif için, Ahlat ziyaretini Nemrut Krateri ve çevredeki yürüyüş rotalarıyla birleştirebilirsin. Böylece kısa bir seyahatle, göl, krater ve taş şehir üçlüsünü yaşayarak çok zengin bir deneyim elde edersin.

Ahlat, tarihsel kimliği nedeniyle özellikle Malazgirt Zaferi’ni anan etkinliklerde sık sık anılır ve zaman zaman programların bir parçası olur. Bu dönemde çeşitli gösteriler, konuşmalar ve kültürel etkinlikler düzenlenebilir.

Yıl içinde ise daha küçük çaplı, yerel doğa yürüyüşleri, kültür günleri, spor organizasyonları veya köy şenlikleri yapılır. Tarihler sık sık değişebildiği için, seyahatten önce belediye veya kaymakamlık duyurularına göz atmak iyi bir fikirdir.

Bu etkinlikler genelde aile dostudur; çocuklar için oyun alanları, yetişkinler için konserler, sergiler veya pazarlar bulunur. Bir etkinliğe denk gelirsen, yerel atmosferi daha yoğun hissetme şansın olur.

Ahlat’ın hikâyesi, sadece birkaç yüzyıla sığmayacak kadar uzun. Urartu döneminden itibaren yerleşim görmüş bir bölgeden söz ediyoruz. Farklı imparatorluklar, devletler ve beylikler, farklı adlar ve idare biçimleriyle Ahlat’ı kendi tarihine dâhil etmiş.

Özellikle Selçuklu döneminde, Ahlat önemli bir ilim ve kültür merkezi hâline gelir. Bugün gördüğün anıtsal mezar taşları ve kümbetler, bu dönemden kalan en çarpıcı izlerdir. Taşlara kazınan yazılar ve motifler, sadece ölen kişiyi değil, dönemin dünya görüşünü ve estetik anlayışını da yansıtır.

Osmanlı döneminde de Ahlat stratejik ve kültürel önemini korur, fakat zamanla Anadolu’nun daha sakin köşelerinden biri hâline gelir. Cumhuriyet döneminde ise Ahlat, yoğun siyasi rol yerine daha çok kültürel hafıza ve tarih bilincinin adresi olarak öne çıkar.

Bugün Ahlat’ta gezerken, bir sokak köşesinde modern bir kafe, birkaç adım ötede ise yüzlerce yıllık bir mezar taşı görebilirsin. İşte bu yan yana duruş, Ahlat’ın zaman çizelgesini kelimelerden çok daha iyi anlatır.

Ahlat’ta herkesin bildiği büyük mezarlık alanlarının dışında, daha küçük ve sakin köşeler de var. Az ziyaret edilen mezarlık bölümleri, kıyıda sessizce uzanan patikalar ve köy yollarındaki küçük çeşmeler, klasik rehberlerde pek yer almaz ama ruh hâline çok iyi gelir.

Bazı günler, sadece merkezin dışına doğru yürüyerek bile kendi saklı köşeni bulabilirsin. Yol kenarındaki yalnız bir ağaç, ufka bakan küçük bir tepe, köy evinin önündeki eski bir bank… Bunlar Ahlat’ın asıl günlük güzellikleri.

Birkaç gün kalıp, yerel halkla sohbet ettikçe, sana önerilen küçük noktalar çoğalır. “Güneş burada güzel batıyor” veya “Şu taşın arkasında manzara çok farklı” cümleleri, genelde en iyi Hidden Gem ipuçlarıdır.

Ahlat’ta anlatılan efsanelerden biri, gece olduğunda mezar taşlarının yerlerinden kalkıp göl kıyısına doğru yürüdüğünü söyler. Sabahın çok erken saatlerinde, rüzgâr taşların arasından geçerken duyduğun uğultu, bu yürüyüşten kalan fısıltılar olarak yorumlanır.

Başka bir efsaneye göre, genç bir âlim ömrünü taşlardaki desenleri çözmeye adar. Ölümünden kısa bir süre önce, “Sadece yazıları değil, duaları ve sahiplerinin hayallerini de okudum” dediği rivayet edilir. Bu yüzden bazı Ahlatlılar, taşlara bakarken içlerinden dilek tutar.

Efsaneler resmî kitaplarda değil; çoğunlukla çay sohbetlerinde, kış akşamlarında sobanın başında veya elektrik kesilince karanlıkta anlatılır. Türkçen az da olsa, birkaç gün içinde bu hikâyelerden en az birini birinci ağızdan duyma ihtimalin çok yüksek.

Eski bir söylence, sert bir fırtınada mezarlık taşları arasında sıkışıp kalan bir çobandan bahseder. Çoban rüyasında, ona çıkış yolunu gösteren bir komutan görür. Sabah uyandığında, rüyasında gördüğü yönde yürür ve bir su kaynağına ulaşır. O günden beri o noktanın hiç kurumadığı söylenir.

Bir başka hikâye, sevdiği insanı uzak diyarlara uğurlayan bir genç kızdan söz eder. Genç kız her akşam aynı noktadan göle bakacağına söz verir. Yıllar sonra aynı noktaya onun için bir taş dikilir; bugün, gün batımını izlediğin o nokta belki de bu hikâyenin sessiz hatırasıdır.

Ahlat’ta bu tür söylenceler, resmi tur programlarının bir parçası değil. Ama doğru zamanda, doğru kişilerle aynı masaya oturursan, taşların arasında dolaşırken hissettiğin o hafif ürpertiyi bu hikâyelerle açıklayan bir ses mutlaka çıkar.

Ahlat, yüksekte konumlandığı için kışları soğuk ve karlı, yazları ise genellikle daha serin ve ferah geçer. Göl kıyısındaki esinti, sıcak günlerde bile havayı yumuşatır.

İlkbahar (Nisan–Haziran): Doğa yeni uyanır, tepeler yeşile döner, fotoğraf çekmek ve yürüyüş yapmak için harika bir dönemdir.

Yaz (Temmuz–Eylül): Gündüzler sıcak olsa da, yüksek konum sayesinde bunaltıcı değildir. Göl kıyısında akşam yürüyüşleri için ideal.

Sonbahar & kış: Sonbaharda renkler yumuşar, kalabalık azalır. Kışın ise kar manzarasıyla Ahlat bambaşka, masalsı bir havaya bürünür; hazırlıklı ve donanımlı gelenler için özel bir dönemdir.

Kısa mezarlık tepesi turu: İlçe merkezinden başlayıp, mezarlık alanlarının üst kısımlarına çıkarak göle ve kümbetlere yukarıdan bakan küçük bir halka yapabilirsin. Yaklaşık 1,5–2 saatlik, nispeten rahat bir yürüyüş.

Köy rotası: Nazik veya Serinbayır: Biraz daha uzun bir deneyim istersen, tarlalar arasından geçen patikaları takip ederek bu köylere yürüyebilirsin. Yol boyunca sürüler, traktörler ve geniş ufuklar eşlik eder. Gidiş-dönüş 3–4 saatlik bir plan yap.

Rüzgâr, güneş ve ani hava değişimlerine karşı hazırlıklı olmak için rahat ayakkabı, ince bir mont ve su almak her zaman iyi bir fikir.

Mezarlık alanlarının bir kısmına düzenlenmiş yollarla ulaşmak mümkün, ancak bazı bölümler taşlı ve engebeli olduğu için tekerlekli sandalye veya baston kullanan ziyaretçiler için zorlayıcı olabilir. Rehberlik hizmeti almak, daha güvenli ve konforlu bir gezi sağlar.

İlçe merkezindeki kaldırımlar zaman zaman dar veya düzensiz olsa da, birçok dükkân ve kafe girişinde sadece birkaç basamak bulunur. Konaklama tesislerinde asansör, rampa ve benzeri detayları önceden sormak faydalıdır.

Tekerlekli sandalye veya yürüme desteği kullanan gezginler için en önemli nokta, tempoyu düşürmek ve yardıma açık olmak. Bölge insanı genelde yardımsever; küçük bir isteğinle basamak atlatmak, kapı açmak gibi konularda destek bulman kolay.

Yeni yapılmış bazı binalar ve kamu alanlarında rampa ve düzenli girişler yer alıyor, ancak tüm ilçede standart bir uygulamadan bahsetmek şimdilik zor. Bu yüzden konaklama seçimini yaparken, fotoğraflara bakmak ve doğrudan tesisle iletişim kurmak en sağlıklısı.

Görme veya işitme engelli gezginler için Ahlat, özellikle sesler, kokular ve rüzgârın taşıdığı dokunuşlarla hatırlanacak bir yer. Yanında yolu tarif eden, panolardaki bilgileri paylaşan bir refakatçiyle birlikte gezi deneyimi daha da zenginleşir.

Mezarlık alanlarının üst kısımlarından hem gölü hem de taşları aynı kare içinde yakalamak mümkün. Özellikle gün batımına yakın saatlerde, uzun gölgeler ve kızıl tonlar fotoğraflara bambaşka bir hava katıyor.

Kıyı boyunca uzanan yürüyüş yollarında, küçük tekneler, iskeleler ve uzak dağ siluetleri çok güçlü kompozisyonlar sunuyor. Köylerde ise eski kapılar, duvarlar ve günlük hayat sahneleri, sıcak ve samimi kareler yakalamak için ideal.

Portre çekerken mutlaka izin istemek, hem saygı hem de daha doğal ifadeler yakalamak açısından önemli. Çoğu zaman izin verdiğini söyleyen kişi, fotoğraf sonrası sohbeti de kendi başlatır.

Ahlat’ta temel sağlık hizmetlerine ulaşabileceğin kurumlar ve eczaneler bulunuyor. Daha kapsamlı müdahaleler için Bitlis, Tatvan veya Van’daki hastanelere yönlendirme yapılabiliyor.

Türkiye’de acil durum numarası 112. Seyahate çıkmadan önce sağlık sigortanı ve varsa kronik ilaçlarını mutlaka kontrol et; özellikle uzun yürüyüşler planlıyorsan, yanına yeterli su ve atıştırmalık almak iyi bir alışkanlık.

Yüksek rakım ve açık alanlar nedeniyle güneş koruyucu, şapka ve kat kat giyinmek, tüm mevsimlerde işine yarar. Özellikle rüzgârlı günlerde üşümemek için ince bir rüzgârlık bulundurmak konforu artırır.

İlçe merkezinde günlük ihtiyaçlar için marketler, fırınlar, manavlar ve küçük dükkânlar bulabilirsin. Yerel peynirler, kurutulmuş ürünler, bal ve yöresel baharatlar, valizine rahatça sığabilecek güzel hediyeliklerdir.

Haftalık veya dönemsel pazar günlerinde köylerden gelen üreticiler, kendi mahsullerini getirir. Bu pazarlarda taze sebze-meyve, ev yapımı ürünler ve bazen el işi tekstiller bulmak mümkün.

Önemli not: Türkiye’nin pek çok yerinde olduğu gibi, Ahlat’ta da dükkân sahiplerinin sokakta müşteriye seslenmesi normaldir. Gülen bir yüzle “Sağ olun, teşekkürler” diyerek yoluna devam etmek yeterlidir. Eğer ısrar oldukça artıyorsa, bu genelde turistik bölgelerdeki tipik tuzak davranışıdır; nazik ama net bir şekilde devam etmeye karar verdiğini söyleyip uzaklaşmak en iyi çözümdür.

Bazı açılardan baktığında, mezar taşları sanki bir seyirci tribünü gibi görünür; sen yürüdükçe bakışlarını arkandan gönderiyorlarmış hissi oluşur. Özellikle sisli veya hafif puslu havalarda bu his daha da güçlenir.

Bir yanda yüzlerce yıllık taşlar, diğer yanda telefonuyla video çeken gençler… Eskiyle yeninin bu kadar doğal biçimde yan yana durması, Ahlat’ı hem tuhaf hem de çok samimi yapan ayrıntılardandır.

Birçok gezgin, Ahlat’tan ayrıldıktan günler sonra, zihninde hâlâ bu sessiz taşların ve göl kıyısındaki rüzgârın dolaştığını söyler. Belki de Ahlat’ın en sıra dışı yanı, tam da bu: sessizliğiyle hafızaya kazınması.

• Selçuklu mezarlık alanları: Yüzlerce yıllık taşlar, geniş yürüyüş alanları ve çok güçlü bir tarih hissi.
• Ahlat kümbetleri: Anıtsal mezar yapıları; mimari detaylar ve süslemelerle fotoğraf için harika noktalar.
• Tarihi mahalleler: Dar sokaklar, eski evler ve günlük hayatın aktığı küçük meydanlar.
• Van Gölü kıyı şeridi: Yürüyüş yolları, küçük sahil alanları ve geniş ufuk manzaraları.
• Nazik, Güzelsu, Taşharman gibi köyler: Yavaş köy hayatı, tarlalar, hayvan sürüleri ve samimi selamlaşmalar.

• Daha az bilinen mezarlık bölümleri: Kalabalığın dağıldığı, sessiz ve düşünceli yürüyüşlere uygun alanlar.
• Kıyıda tenha yürüyüş patikaları: Sadece dalga sesi ve rüzgâr eşliğinde gökyüzünü izleyebileceğin noktalar.
• Nazik ve Serinbayır civarı manzara noktaları: Tarlalar ve göl manzarasının birleştiği, fotoğrafçılar için ideal tepeler.
• Yüksek plato çıkışları: Gölü yukarıdan görebileceğin, gün batımında içinden “iyi ki geldim” dedirten yerler.

Ahlat için kaç gün ayırmalıyım?

En az bir tam gün, mümkünse iki gün ayırmak iyi olur. Böylece hem mezar taşlarını hem kıyı yürüyüşlerini hem de köyleri sakin tempoda keşfedebilirsin.

Ahlat’a toplu taşıma ile gelebilir miyim?

Evet. Bitlis, Tatvan ve Van’dan kalkan otobüs ve minibüslerle Ahlat’a ulaşmak mümkün. İlçe içinde kısa mesafeler için taksi ve minibüsler işini görür.

Ahlat çocuklu aileler için uygun mu?

Evet, özellikle tarih meraklısı ve okul çağındaki çocuklar için hem eğitici hem de etkileyici bir durak. Küçük çocuklar için mezarlık alanının duygusal yoğunluğuna karşı önceden kısa bir açıklama yapmak faydalıdır.

Ahlat’ı ziyaret etmek için en uygun dönem hangisi?

İlkbahar ve sonbahar en dengeli dönemler. Yazın göl kenarı serinleten bir mola, kışın ise kar manzarası çok özel bir atmosfer sunar; yalnızca hazırlıklı gelmek gerekir.

• Ahlat (merkez): Selçuklu mezarlıkları, kümbetler, sahil yürüyüşleri ve günlük şehir hayatını bir arada bulabileceğin ilçe merkezi.
• Nazik: Tarlalar ve meralarla çevrili, sakin ritimli bir köy; yürüyüş ve fotoğraf için ideal.
• Güzelsu: Adı gibi su ve yeşilin uyumlu olduğu, kırsal hayatı yakından görebileceğin bir yerleşim.
• Taşharman: Taşlı arazisi ve geleneksel evleriyle dikkat çeken, yüksekten manzara sunan bir köy.

Mahalleler

• Erkizan Mahallesi: Günlük hayatın en hareketli olduğu, dükkânların ve küçük meydanların öne çıktığı yoğun mahalle.
• Selçuklu Mahallesi: Adından da anlaşılacağı gibi tarih vurgusu güçlü; mezarlık alanlarına ulaşımın kolay olduğu bir bölge.
• İki Kubbe Mahallesi: Konut ağırlıklı, sakin sokakları ve yerel esnaflarıyla tipik bir Ahlat mahallesi.
• Tunus Mahallesi: Konut ve küçük işletmelerin iç içe geçtiği, merkeze yakın ve pratik bir konumda.
• Kırklar Mahallesi: Hafif yükseltili konumu sayesinde ilçe manzarasına hâkim noktalar sunan bir mahalle.
• Kale Mahallesi: Tarihle iç içe yürüyüşler yapabileceğin, eski yapıların izini sürebileceğin bir bölge.
• Kacer Mahallesi: Apartmanların ve küçük bahçelerin bulunduğu, daha sakin ve yerleşik bir mahalle.
• Kurtuluş Mahallesi: Okullar, dükkânlar ve günlük koşturmacanın hissedildiği, merkezle iç içe bir yerleşim.
• Yıldızlar Mahallesi: Daha ferah yerleşim dokusu ve açık görüş alanlarıyla dikkat çeken mahalle.
• Orta Mahallesi: İlçe içindeki pek çok noktaya kısa sürede ulaşabileceğin, tam anlamıyla merkezi bir bölge.
• Tahtı Süleyman Mahallesi: İsmiyle bile tarihe gönderme yapan, mezarlık ve eski yerleşim alanlarına yakın bir mahalle.
• Kulaksız Mahallesi: Bahçeli evler ve dar sokaklarla, köy hissini şehirle birleştiren mahalle.
• Kültür Mahallesi: Hizmet birimleri ve konutların yan yana bulunduğu, hareketli ama ulaşımı kolay bir bölge.
• Saray Mahallesi: İdari binalar, iş yerleri ve konutların harmanlandığı, günlük işlerin yoğun olduğu mahalle.
• Haraba Şehir Mahallesi: Eski yapıların ve yeni yaşamın yan yana durduğu, fotoğraf için ilginç kareler sunan bir bölge.

Köyler

• Akçaören Köyü: Tarlalarla çevrili, sakin yürüyüşler ve tarım manzaraları için ideal bir köy.
• Alakır Köyü: Yamaçlara yayılan evleri ve tarlalarıyla, klasik kırsal Doğu Anadolu atmosferi yaşatan yerleşim.
• Bahçe Köyü: Adını hak eden, bahçeler ve meyve ağaçlarıyla renklenen, özellikle yazın çok keyifli bir köy.
• Burcukaya Köyü: Yükseltili konumu sayesinde hem tarlalara hem de uzak manzaralara bakan, ferah bir yerleşim.
• Cemalettin Köyü: Sokaklarında çocuk seslerinin eksik olmadığı, avlulu evlerin öne çıktığı geleneksel bir köy.
• Çatalağzı Köyü: Dağınık yerleşim dokusu ve tarım alanlarıyla yürüyüş seven gezginler için keyifli bir rota.
• Çukurtarla Köyü: Adından da anlaşılacağı gibi çukur bir alanda yer alan, çevresi tarlalarla çevrili sakin bir köy.
• Develik Köyü: Tarım ve hayvancılığın yoğun olduğu, basit ama samimi günlük hayat sahneleri sunan yerleşim.
• Dilburnu Köyü: Göl kıyısına ve sulak alanlara yakın konumuyla, özellikle gün batımında güzel manzaralar sunan köy.
• Gölgören Köyü: Ağaç grupları ve tarlalar arasındaki yol dokusuyla, gün sonu ışıklarında fotoğraf için ideal.
• Güzelsu Köyü: Adı gibi, su ve yeşille iç içe bir görünümü olan, sakin tempolu bir köy.
• Kınalıkoç Köyü: Küçükbaş hayvancılığın öne çıktığı, durağan ama sıcak köy hayatı sunan yerleşim.
• Kırıkkaya Köyü: Kaya oluşumları ve tarlaların yan yana görüldüğü, daha sert bir doğal dokuya sahip köy.
• Kırkdönüm Köyü: Geniş ekim alanlarıyla, tarımın ne kadar önemli olduğunu net biçimde hissettiren yerleşim.
• Kuşhane Köyü: Kuşların, tarlaların ve açık ufukların eşlik ettiği, doğayla iç içe bir köy.
• Nazik Köyü: Sakin yapısı ve tarlalar arasındaki yollarıyla, hafif yürüyüşler için güzel bir başlangıç noktası.
• Otluyazı Köyü: İsmi gibi, otlaklarla çevrili bir yerleşim; sürülerin peşinde yürüyenler için ideal bir rota.
• Saka Köyü: Küçük ve samimi, temel ihtiyaçların köy içinde çözülebildiği, klasik bir kırsal yerleşim.
• Serinbayır Köyü: Yaz aylarında bile hafif esintisiyle ferah hissettiren, manzaralı bir köy.
• Seyrantepe Köyü: Adından da anlaşılacağı gibi, seyir noktaları ve geniş ufuk manzaraları sunan yüksek bir yerleşim.
• Soğanlı Köyü: Tarım alanları, özellikle soğan ve benzeri ürünlerle tanınan, üretimin merkezde olduğu bir köy.
• Taşharman Köyü: Taş evler, taş duvarlar ve sert coğrafyayla iç içe, fotoğraf severler için çok karakterli bir yerleşim.
• Uludere Köyü: Su yolları ve ekim alanlarıyla, yumuşak bir doğa dokusu sunan, rahatlatıcı bir köy.
• Yeniköprü Köyü: Köprü ve geçiş noktalarıyla anılan, yolların kesişiminde duran küçük bir yerleşim.
• Yoğurtyemez Köyü: İsmiyle bile gülümseten, tipik köy hayatını sade ve samimi şekilde görebileceğin bir nokta.
• Yuvadamı Köyü: Adı gibi, kendini kısa sürede “evde” hissedebileceğin, sakin ve sıcak bir köy.