Eynesil’de Karadeniz’in sakin yüzü

Sabah iskele yeni uyanırken, ince belli bardaklarda çay buğulanıyor, fonda Karadeniz’in dalga sesi var. Kıtalarda sahil yolunda geçen yolculuk, yamaçlardaki fındık ve çay bahçeleri, köylerdeki yavaş hayat ve gurbetten dönüş duygusu anlatılıyor.

Nakaratta kalbin “Karadeniz ritminde” attığı söyleniyor; küçük bir ilçe olan Eynesil’in aslında ne kadar büyük bir sevgi taşıdığı vurgulanıyor. Sözler hem memleket hasretine, hem de ilk kez gelenler için yeni bir keşif heyecanına dokunuyor.

Bridge bölümünde “Türkiye regional nokta com” ifadesi yumuşak bir şekilde giriyor – Eynesil’in adını sahillerden çok daha uzağa, dünyanın dört bir yanına taşıyan bir ses gibi kullanılıyor.

Eynesil’de Karadeniz kültürünün tanıdık kodları hemen hissediliyor: samimi ama direkt bir iletişim, güçlü aile bağları ve köylerle şehir arasında gidip gelen bir hayat. Fındık ve çay bahçeleri sadece ekonomi için değil, sosyal hayat için de önemli; hasat zamanında gurbetten gelenler, komşular ve akrabalar aynı bahçede buluşuyor.

Dini bayramlar, mevlidler, düğünler ve yayla buluşmaları, ilçe takviminin vazgeçilmez durakları. Horon, davul-zurna ya da kemençe sesi eşliğinde, gençler ve büyükler aynı halkada dönüyor. Evin misafiri olmak hâlâ büyük bir değer; kapıyı çaldığında çoğunlukla önce “çay içer misin?” sorusuyla karşılanıyorsun.

Kültürün önemli bir ayağı da anlatı geleneği. Kalenin geçmişi, denizde yaşanan fırtınalar, köylerden şehre gidenlerin hikâyeleri ve geri dönüşler… Her nesil bu hikâyelere kendi yorumunu ekleyerek yaşamaya devam ediyor. Bir çay ocağında oturup kulak kabarttığında, aslında çok sayıda küçük romanın içinden geçtiğini fark ediyorsun.

İlk gün için en basit ama en keyifli aktivite, sahil boyunca yürümek. İskelenin çevresinde dolaşıp balıkçı teknelerine bakabilir, dalgaların kayalara vurduğu noktaları izleyebilir, ardından bir çay bahçesinde mola verebilirsin.

Mutlaka yapılması gerekenlerden biri de kale tarafına kısa bir yürüyüş ya da araçla çıkış. Buradan hem Karadeniz’i hem de ilçe merkezini farklı bir açıdan görüyorsun. Fotoğraf çekmek, biraz nefeslenmek ve şehrin gürültüsünden uzaklaştığını hissetmek için ideal.

Daha uzun kalıyorsan, köy yollarına zaman ayır. Kekiktepe, Kemaliye, Kemerli, Yarımca ve çevresindeki yerleşimler, hem bahçe ve ev dokusuyla hem de manzaralarıyla Eynesil’in iç dünyasını gösteriyor. Her köyde kısa bir kahve molası vererek, hem rota hem de yerel hayat hakkında ipuçları toplayabilirsin.

1 günlük Eynesil turu: Sahil ve kale

Sabahı sahil yürüyüşü ve iskele çevresinde fotoğraf çekerek geçir. Öğle yemeği için sahil yolundaki esnaf lokantalarından birini seç; ev yemekli menüler çoğu zaman sürpriz derecede lezzetli. Öğleden sonra kaleye çıkıp manzarayı izle, akşamüstü tekrar sahil çay bahçesine dönerek gün batımını yakala.

2 günlük mini rota: Köyler ve yamaçlar

İlk gün sahil ve kale hattına ayır, ikinci gün ise köyleri keşfet. Sabah Kekiktepe veya Kemaliye yönüne doğru yamaç yollarına çık, kısa yürüyüşler yap, yerel halkla sohbet et. Öğleden sonra Kemerli ya da Yarımca tarafına geçip farklı bir manzara yakala. Akşam tekrar merkezde dinlenirken, gün boyu gördüğün manzaralar şarkının nakaratıyla birleşsin.

Daha uzun kalırsan, Eynesil’i Sis Dağı veya Dizgine yaylasına yapılacak günlük gezilerle birleştirebilir, böylece birkaç gün içinde hem sahil hem yayla havasını deneyimleyebilirsin.

Eynesil, büyük turizm merkezlerinden çok uzakta; burada hayatın ana ekseni hâlâ tarım ve küçük esnaf. Bu yüzden yerel ekonomiyi destekleyen, çevreyi koruyan tercihler büyük fark yaratıyor. Alışverişte yerel ürünlere yönelmek, plastik tüketimini azaltmak ve sahilde çöp bırakmamak, atılacak ilk basit adımlar.

Köy yollarında yürürken ya da bahçelerin arasından geçerken, özel mülk sınırlarına saygı göstermek önemli. Fotoğraf çekerken insanlardan izin istemek, hayvanları rahatsız etmemek ve yüksek sesle müzik açmamak, hem senin hem de bölge halkının huzuru için değerli.

Eğer konaklama süren uzunsa, aynı esnaf lokantasına veya markete birkaç kez uğramak da güzel bir bağ kuruyor; kısa süreli misafir değil, mahallenin bir parçasıymışsın gibi hissettiriyor.

Eynesil, kalabalıktan uzaklaşıp Karadeniz’i sakin ve yerel haliyle tanımak isteyenler için biçilmiş kaftan. Araba ile gezen çiftler ve arkadaş grupları, sahil yolunda istedikleri yerde durup küçük keşifler yapmaktan keyif alıyor.

Yalnız seyahat edenler için de güvenli ve samimi bir ortam var; çay bahçesinde tek başına otursan bile kısa sürede tanışacak insan buluyorsun. Çocuklu aileler için sahil ve köy yaşantısı güzel deneyimler sunuyor; sadece dalga gücüne ve yamaçlardaki dik yollara dikkat etmek gerekiyor.

Büyük oteller, AVM’li tatil bölgeleri arayanlar için Eynesil doğru adres değil; ama “biraz doğa, biraz sahil, bolca gerçek hayat” diyenler için tam yerinde bir durak.

Eynesil mutfağı, Karadeniz’in tanıdık lezzetlerini sade ve ev haliyle sunuyor. Sahil yolundaki lokantalarda günlük yemekler, çorbalar, pilavlar, sebze yemekleri ve mevsimine göre balık bulabiliyorsun. Yanında da tabii ki sınırsız çay var.

Yamaç köylerinde ise bahçeden sofraya anlayışı hâlâ canlı. Fındık, mısır unu, ev yapımı turşular, reçeller ve kurutulmuş ürünler mutfakta önemli yer tutuyor. Çevre ilçelerde bilinen “kiraz tuzlusu kavurması” gibi tarifler, bu hattın ne kadar yaratıcı bir mutfak kültürüne sahip olduğunu gösteriyor.

Uzun vadede TurkeyRegional içinde, Eynesil ve çevre köylerin unutulmaya yüz tutmuş tarifleri için özel bir bölüm ayırmak iyi bir fikir: hem damak tadı, hem de kültürel miras açısından zengin bir kaynak olacak.

Eynesil’de doğa, sahilden itibaren yukarıya doğru katman katman yükseliyor. Önce sahil hattı, hemen arkasında bahçelerle kaplı yamaçlar, daha yukarıda orman ve yayla geçişleri… Kısa mesafelerde hem denizi hem de dağları aynı kareye sığdırmak mümkün.

Kısa yürüyüşler için köy yolları ideal. Yol kenarındaki ağaçların gölgesi, küçük dere yatakları ve bahçeler, ağır tempolu ama huzurlu bir rota sunuyor. Biraz daha yol yapmayı göze alırsan, Sis Dağı ve Dizgine civarına uzanarak gerçek yayla atmosferini de tadabilirsin.

Doğa fotoğrafçıları için sisli sabahlar, ani açan gökyüzü, uzaktan gelen hayvan sesleri ve köylerden yükselen duman, Eynesil’i çok zengin bir sahneye dönüştürüyor.

Eynesil’de takvimin önemli durakları genellikle tarım ve mevsimlerle ilgili. Fındık ve çay toplama dönemleri, köylerde hem iş hem de buluşma zamanı demek. Yaz aylarında düzenlenen yayla şenlikleri, çevre ilçelerle birlikte düşünüldüğünde bölgenin en renkli etkinlikleri arasında.

Bunlara ek olarak dini bayramlar, yerel spor karşılaşmaları, okul etkinlikleri ve zaman zaman düzenlenen kültürel programlar var. Çoğunun duyurusu sosyal medya veya büyük afişler yerine, çay ocaklarında ve dolmuşlarda ağızdan ağıza dolaşıyor.

Eğer tarihlere bağımlı plan yapmıyorsan, özellikle yaz ve sonbahar dönemlerinde, gelişinden önce ya da varır varmaz çevreye sormak en iyi yöntem: “Bu hafta bir şenlik, panayır, özel bir gün var mı?” sorusu, seni güzel sürprizlere götürebilir.

Eynesil’in bugünkü ilçe hali görece genç olsa da, bölgenin hikâyesi çok eski. Karadeniz’in güney kıyısındaki pek çok nokta gibi burası da antik dönemden itibaren farklı uygarlıkların rotasında yer almış; sahil boyunca uzanan yerleşim ve ticaret hatlarının bir parçası olmuş.

Roma ve Bizans dönemlerinden itibaren sahil yolunun ve deniz trafiğinin güvenliği önem kazandıkça, burun üzerindeki kale konumu stratejik hâle geliyor. Yüzyıllar boyunca bu noktadan geçen gemiler, sahil yolu ve çevredeki yerleşimler gözetim altında tutulmuş.

Türk hâkimiyetiyle birlikte Çepni başta olmak üzere çeşitli Türkmen boyları dağlık-kıyı hattına yerleşiyor. Köy isimleri, aile soyadları ve anlatılar, bu yerleşimin izlerini taşıyor. Cumhuriyet’le birlikte bölge, idari olarak Görele’ye bağlı kalırken, 1960’ta Eynesil’in ilçe statüsü kazanmasıyla yeni bir dönem başlıyor. Bugün ilçe, hem geçmişten miras hikâyelerini hem de modern göç ve dönüş hareketlerini aynı anda taşıyor.

Eynesil’in en büyük sürprizleri çoğu zaman tabelası olmayan, sadece “şuradan yukarı çık” cümlesiyle tarif edilen yerler. Köy yollarında ansızın karşına çıkan seyir noktaları, dar vadilerde saklanan küçük dere yatakları, bahçelerin arasına gizlenmiş banklar ve taş duvarlar bunlardan bazıları.

Yerel halkla sohbet ettikçe, “şu köprünün üstüne bir çık, manzara çok güzel” ya da “akşamüstü şu kahvenin önüne otur” gibi öneriler gelmeye başlıyor. Bu önerileri ciddiye aldığında, çoğu zaman tamamen yalnız kalabildiğin, sesin sadece kuşlara ve suya karıştığı noktalar buluyorsun.

TurkeyRegional için, bu tür yerleri zamanla tek tek kayıt altına almak güzel olacak; ama yine de en güzel keşifler, biraz kaybolmaya izin verdiğinde, rotayı insanlarla kurduğun sohbetlerin belirlemesine müsaade ettiğinde ortaya çıkıyor.

Kale çevresinde anlatılan efsaneler, Eynesil’in hayal dünyasını besliyor. Bazı rivayetlere göre, çok eski zamanlarda burada saklanan bir hazine var ve geceleri burun çevresinde beliren ışıklar, bu hazineyi koruyan ruhların işareti olarak yorumlanıyor.

Başka bir anlatıda ise, eskiden burada yaşayan bir komutanın adının yüzyıllar içinde değişerek Eynesil’e dönüştüğü söyleniyor. Yazılı kaynaklarda net bir kanıt olmasa da, halk arasında “iyi yer”, “uğurlu yer” anlamına gelen ifadelerle ilişkilendirilen birçok yorum var.

Bu efsaneler, bölge insanının hem denizle hem de karayla kurduğu duygusal bağın bir yansıması. Bir çayın yanında bu hikâyeleri dinlemek, Eynesil’i sadece gözlerinle değil, anlatılarla da gezmek demek.

Köylerde anlatılan birçok küçük söylence var: sisli akşamlarda yamaçlarda dolaştığı söylenen ışıklar, dalgalarla birlikte sahile vurduğu iddia edilen eski sesler, dere kenarındaki bazı ağaçların yanından geçerken sessiz olunması gerektiğine dair uyarılar…

Bir hikâyeye göre, yıllar önce şiddetli bir fırtınada yönünü kaybeden bir tekne, gece vakti kalenin olduğu tarafta beliren bir ışığı takip ederek kıyıya ulaşmış. O günden sonra bazı balıkçılar, çok zor durumda kaldıklarında bu ışığın onları koruduğuna inanmış.

Gerçekten bir ışık var mıydı yok muydu bilinmez; ama Karadeniz’in dalgalı ruhunu ve Eynesil’in kendini koruyan bir liman gibi görülmesini güzel anlatan bir söylence bu.

Eynesil’de tipik Karadeniz iklimi hâkim: kışlar ılıman, yazlar çok bunaltıcı değil ve yıl geneline yayılmış bolca yağış var. Bu da yamaçlardaki yeşilin neredeyse hiç solmamasını sağlıyor.

Sahil yürüyüşleri ve kısa köy turları için ilkbahar ve sonbahar çok keyifli. Yayla havası tatmak, Sis Dağı veya Dizgine taraflarına çıkmak istiyorsan, genellikle yaz ayları daha güvenli ve konforlu oluyor.

Her mevsimde ani değişikliklere hazırlıklı olmakta fayda var: çantada hafif bir yağmurluk, yürüyüşe uygun ayakkabılar ve gerektiğinde üzerine alabileceğin bir kat, Eynesil gezisini çok daha rahat hale getiriyor.

Eynesil’de resmi işaretli yürüyüş parkurları az olsa da, köy yolları ve yamaç güzergâhları kısa doğa yürüyüşleri için ideal. Sahilden başlayıp 1–2 saatlik bir yürüyüşle, hem evlerin hem de bahçelerin arasından geçerek bambaşka bir manzaraya ulaşabiliyorsun.

Daha uzun rotalar için, birkaç köyü birbirine bağlayan daire şeklinde yürüyüşler planlanabilir. Bunları yaparken hava durumuna, yolun çamurlu olup olmadığına ve dönüş saatine dikkat etmek önemli. Tek başına yürüyüşe çıkacaksan, güzergâhını birine haber vermek iyi bir güvenlik alışkanlığı.

Yayla bölgelerine uzanan yürüyüşler ise daha deneyimli doğaseverler için. Sis Dağı hattına çıkarken yanına mutlaka su, atıştırmalık ve ek bir üst giysi al; dönüş için de güneşin batış saatini hesaplamayı unutma.

Eynesil’in yapısı gereği, tam anlamıyla engelsiz bir altyapıdan söz etmek zor. Sahil yolu ve merkezin bir kısmı nispeten düz olsa da, kaldırımlar yer yer dar ve düzensiz olabiliyor. Rampalar her binada bulunmuyor.

Köylere çıkıldığında eğim artıyor, yollar daralıyor, bazı yerlerde merdivenler devreye giriyor. Bu yüzden hareket kabiliyeti kısıtlı ziyaretçilerin plan yaparken merkezde kalması ve daha çok sahil hattına odaklanması daha konforlu olabilir.

Olumlu tarafı, bölge insanının yardımsever olması. Dolmuşlara binerken, merdiven ya da kaldırım aşarken çoğu zaman etraftan doğal bir destek geliyor. Küçük bir rica, birçok şeyi kolaylaştırıyor.

Engelli bir gezgin olarak Eynesil’e gelmeyi planlıyorsan, ilk adım konaklama seçimini dikkatli yapmak. Rezervasyon sırasında bina girişi, oda katı, asansör durumu ve banyonun yapısı hakkında net bilgi istemek iyi bir başlangıç.

İlçede toplu ulaşım ağı daha çok dolmuşlarla sağlanıyor; bu araçlar genellikle özel rampa sistemlerine sahip değil. Yine de şoför ve yolcuların yardımıyla çoğu zaman çözümler üretilebiliyor. Daha rahat hareket etmek için bazı günler taksi kullanmak isteyebilirsin.

Engelsiz WC sayısı sınırlı olduğundan, gün içinde molalarını kafe ve restoranlarla planlamak pratik bir yöntem. Düzenli ilaç kullanıyorsan, yeterli miktarda ilacı yanında getirmek ve Türkçe birkaç temel tıbbi terimi not etmek, olası bir durumda iletişimi kolaylaştırır.

Kale çevresi, Eynesil’de fotoğraf çekmek için en ikonik yerlerden biri. Buradan hem sahil yolunu, hem denizi, hem de yamaçlardaki evleri aynı kareye alabilirsin. Özellikle gün batımına yakın saatlerde ışık çok yumuşak oluyor.

İskelenin ucu, balıkçı tekneleri ve arkadaki yerleşimle birlikte tipik bir Karadeniz kartpostalı sunuyor. Sabah erken saatlerde sis bulutları, akşamüstü ise turuncuya çalan tonlar, her seferinde farklı bir atmosfer yaratıyor.

Köy yollarında ise ani molalar çok değerli: bir bahçe kapısı, çamaşırların asılı olduğu bir avlu, uzaklarda görünen deniz şeridi… Hepsi Eynesil’i anımsatacak küçük ama güçlü kareler oluşturuyor.

İlçe merkezinde temel sağlık hizmetlerine ulaşmak mümkün; eczaneler ve bazı sağlık birimleri ihtiyaç anında destek oluyor. Daha ileri tetkik veya müdahale gerektiğinde, genellikle Giresun, Tirebolu veya Trabzon gibi daha büyük merkezlere yönlendirme yapılıyor.

Türkiye’de tek numaralı acil hat 112. Bu numara üzerinden sağlık, itfaiye ve güvenlikle ilgili çağrılar ilgili birimlere yönlendiriliyor. Pasaport, sigorta bilgileri ve önemli telefon numaralarını dijital ve basılı şekilde yanında taşıman faydalı.

Yürüyüş planlıyorsan, kayma riski olan patikalar ve ani hava değişimleri açısından dikkatli olmak iyi olur. Basit bir ilk yardım seti ve uygun tabanlı ayakkabılar, küçük aksiliklerin büyümesini engeller.

Eynesil’de alışveriş deyince akla büyük AVM’ler değil, küçük bakkallar, manavlar, kasaplar ve haftalık pazarlar geliyor. Fındık, çay, ev yapımı reçel ve turşular, kurutulmuş ürünler ve yöresel peynirler, valize sığabilecek en güzel hediyelikler arasında.

Karadeniz’de restoran ve dükkânların kapıda misafir çağırması çok yaygın ve doğal. “Buyurun, çay içelim, menüye bakın” gibi cümleler samimi bir davet anlamına geliyor. Ancak kolundan çekme, ısrarla peşine düşme gibi agresif tavırlar görürsen, bunlar genelde turistik tuzakların işareti. Gülümseyip kibarca reddetmek ve yoluna devam etmek en sağlıklısı.

Fiyat ve kalite konusunda emin olmak için, daha çok yerel halkın oturduğu, sıra beklenilen veya gün içinde hareketli olan yerleri tercih etmek iyi bir filtre. Böylece hem bütçeni koruyor, hem de gerçekten Eynesil’e ait olan tatları deneyimlemiş oluyorsun.

Eynesil kıyılarında bulunan bazı batık kalıntıları, buranın sadece sakin bir sahil ilçesi değil, aynı zamanda tarihî yolların geçtiği bir hat olduğunu hatırlatıyor. Kurtuluş Savaşı dönemine tarihlenen bir ikmal gemisiyle ilişkilendirilen bulgular, ilçeye farklı bir derinlik katıyor.

Günlük hayatta ise modern ve geleneksel detayların yan yana durması dikkat çekici: son model arabaların park ettiği avlularda hâlâ odun sobası yanıyor, çok katlı binaların hemen yanında fındık bahçeleri ve hayvan barınakları duruyor.

Evlerin balkonlarına asılan rengârenk çiçekler, eski tahta kapılara takılmış yeni kilitler, bahçe duvarına oturtulmuş eski bir sandalye… Eynesil’i gezerken küçük ayrıntılara dikkat etmek, ilçeye bambaşka gözlerle bakmanı sağlıyor.

• Eynesil kalesi ve burun: İlçenin doğu ucunda, kayalık bir çıkıntı üzerinde yer alan kale kalıntıları ve seyir noktası.
• Sahil yürüyüş hattı: İskele ve çevresindeki sahil şeridi; hem gündüz hem akşam yürüyüşleri için ideal.
• İlçe merkezi: Çay bahçeleri, küçük işletmeler ve günlük hayatı gözlemleyebileceğin sokaklar.
• Köyler: Kekiktepe, Kemerli, Kemaliye, Yarımca ve diğer yerleşimler; bahçeleri, evleri ve manzaralarıyla Eynesil ruhunu gösteriyor.
• Yayla bağlantıları: Sis Dağı ve Dizgine yönüne doğru uzanan, yayla havası almak isteyenler için geçiş noktaları.

• Merkez üstündeki seyir noktaları: Kısa araba yolculuklarıyla ulaşabileceğin, hem sahili hem kaleyi gören küçük duraklar.
• Köy köprüleri: Dere yatakları üzerindeki eski köprüler, özellikle sabah ışığında çok fotojenik.
• Manzaralı çay bahçeleri: Turistten çok yerlilerin oturduğu, sohbeti ve manzarası güçlü küçük işletmeler.
• Dizgine hattındaki yayla noktaları: Yüksekten bakıldığında hem Eynesil hem de çevre ilçelere uzanan geniş bir perspektif sunan alanlar.
• İsimsiz bahçe bankları: Yamaçlarda, sadece birkaç kişinin bildiği, iki ağaç arasına konmuş sade oturma alanları.

Eynesil’e nasıl gidilir?

Eynesil’e en rahat şekilde sahil yolunu takip eden otobüslerle veya kendi aracınla ulaşabilirsin. En yakın havaalanları Trabzon ve Ordu-Giresun; buradan ilçe istikametine giden otobüs ve dolmuş bağlantıları bulunuyor.

Eynesil için kaç gün ayırmalıyım?

Sadece sahil ve kale kısmını görmek için 1–2 gün yeterli. Köyleri gezmek, yayla tarafına uzanmak ve yavaşlamak istersen 3–4 gün ayırmak çok daha keyifli.

Eynesil’de konaklama imkânı var mı?

İlçe merkezinde ve çevrede küçük otel, pansiyon ve misafirhane seçenekleri bulunuyor. Yüksek sezonda yer bulmak için önceden rezervasyon yapmakta fayda var.

Aileler için uygun mu?

Evet, ancak çocuklarla sahilde dalga ve kayalıklara dikkat etmek gerekiyor. Köyler, hayvanlar ve açık alanlar çocuklar için güzel bir deneyim sunuyor.

Eynesil’i başka hangi rotalarla birleştirebilirim?

Eynesil’i Görele, Tirebolu, Giresun merkez ya da Trabzon ile birleştirerek sahil boyunca uzanan bir doğu Karadeniz rotası oluşturabilirsin.

• Eynesil ilçe merkezi: Sahil yoluna açılan meydanları, iskele çevresi, çay bahçeleri ve resmi kurumlarıyla ilçenin kalbi.
• Ören: Daha çok köy dokusunu koruyan, yamaçlara doğru açılan yolları ve bahçeleriyle bilinen bir yerleşim.

• Eynesil (Merkez): İlçe yönetiminin, okulların, sağlık birimlerinin ve çoğu dükkânın bulunduğu, sahil yoluna komşu merkez mahalle.
• Ören: Kısmen sahile, kısmen yamaçlara açılan yerleşim; bahçeleri ve sakin sokaklarıyla tipik bir Karadeniz kasabası havasında.
• Adaköy: Daha iç kesimde kalan, tarım ve bahçe kültürünün güçlü olduğu, sessiz sokaklı bir köy.
• Aralık: Yamaçlara yayılmış evleri, fındık ve çay bahçeleriyle, tarlaların arasında uzanan yollarıyla bilinen yerleşim.
• Balcılı: Geleneksel Karadeniz evlerinin, küçük ahır ve depoların, bahçelerle iç içe geçtiği bir köy.
• Çorapçılar: Adını el emeği ürünlerden alan; hem tarım hem de şehirle bağlantı halinde yaşayan sakinlerin bulunduğu yerleşim.
• Dereköy: Bir dere yatağı etrafında konumlanan, su sesi ve yeşille çevrili klasik bir Karadeniz köyü.
• İshaklı: Tarihî kökleri eskilere uzanan; bahçeleri, meyve ağaçları ve aile bağlarıyla öne çıkan bir köy.
• Kekiktepe: Adından da anlaşılacağı gibi, kokulu bitkiler ve baharatların da yetiştiği, yüksekçe bir noktadan manzara sunan yerleşim.
• Kemaliye: Yamaç boyunca yayılan evleri, bahçeleri ve küçük patikalarıyla sakin ve geniş manzaralı bir köy.
• Kemerli: Köprüleri, virajlı yolları ve fotoğraflık yamaç manzaralarıyla dikkat çeken bir yerleşim.
• Kösemen: Tarım alanları, küçük ahırlar ve dağınık yerleşim planıyla tipik bir dağ-kıyı geçiş köyü.
• Yarımca: Yayla yönüne açılan yolların geçtiği, yaz aylarında hareketlenen, doğa ve manzara meraklılarının ilgisini çeken bir köy.