Dörtdivan (Bolu ili Dörtdivan ilçesi)

Dörtdivan ilçesi hakkında

Dörtdivan, Bolu ilinin doğusunda, Gerede ile Yeniçağa arasında kalan yüksek ve serin bir ilçe. Haritaya baktığınızda ilk fark ettiğiniz şey; ormanların, tarlaların ve küçük köylerin dalga dalga tepeleri doldurduğu geniş bir yayla coğrafyasıdır. Merkez dışındaki yerleşimler, çoğu zaman hafif eğimli yamaçlara yerleşmiş; sabah dumanı bacalardan yükselirken, traktör sesleri ve horoz ötüşleri ilçenin günlük ritmini başlatır.

Coğrafi olarak Dörtdivan, Karadeniz’in orman dokusuyla İç Anadolu’nun daha açık, rüzgârlı yüksek alanları arasında bir geçiş kuşağıdır. İlkbaharda tepeler yeşile boyanır, yazın bu yeşil yerini sarı buğday tarlalarına bırakır, sonbaharda ormanlar kızarır, kışın ise ilçe bir kartpostal gibi beyaza bürünür. Bu net mevsim geçişleri, doğa ve fotoğraf tutkunları için bölgeyi son derece çekici kılar.

İlçe merkezi küçük ama işlevseldir: belediye, kaymakamlık, okullar, camiler, sağlık ocağı, birkaç market, fırın, kasap ve çay ocakları yürünebilir mesafededir. Çavuşlar, Kadılar, Kargıbayramlar veya Adakınık gibi mahalleler, merkezin çevresinde halkayı tamamlayan sakin yerleşimlerdir. Bunlardan çıkan yollar, Bünüş, Sorkun, Yayalar, Yukarıdüğer gibi köylere uzanır ve kısa sürede sizi “tamamen kırsal” bir atmosfere taşır.

Tarihsel olarak Dörtdivan, Malazgirt sonrası Oğuz yerleşimleriyle şekillenmiş; Kayı boyu ve diğer aşiretlerin buraya uğradığı, köylere ve yaylalara isimler bıraktığı anlatılır. Osmanlı döneminde bölge, çevredeki köylerin hububat, hayvancılık ve odun ihtiyacını toparlayan bir lüks şehir değil, tam tersine ayakta tutan bir lüks kırsal merkez olmuştur. Bugün de ilçe, modern araçlar ve iletişim kanallarıyla tanışmış olsa da, ruhunu hâlâ yayla rüzgârı ve köy hayatı belirliyor.

Dörtdivan’a gelen ziyaretçiler genelde şunu fark eder: Burada “görülmesi gereken tek bir nokta”dan ziyade, birbirini tamamlayan küçük kareler vardır. Bir köy camisinin önünde oturan yaşlılar, tarladan dönen traktör, yaylada çay molası, akşamüstü dumanı, yıldız dolu bir gökyüzü… Hepsi birlikte, ilçenin asıl cazibesini oluşturan bu yavaş, derin atmosferi kurar.

Kısacası Dörtdivan, sahil beldeleri veya büyük şehirler gibi “programlı” bir rota değil; direksiyonu bilerek biraz yavaşlatan, nefesini derinleştiren ve Anadolu’nun yükseklerdeki halini hissettiren bir durak. Özellikle kendi aracıyla gezenler için, Bolu çevresindeki doğa turuna mükemmel bir ek.

Kültür & gelenekler

Dörtdivan’da kültür, hâlâ büyük ölçüde köy hayatı üzerinden okunur. Aile bağları güçlü, komşuluk ilişkileri ise çok canlıdır. Bir evde düğün, sünnet, doğum ya da taziye olduğunda neredeyse tüm mahalle ve çevre köyler sürecin parçası olur. Sofralar uzar, tepsiler evden eve gider, hikâyeler ve dualar birleşir.

Mevsimlik işlerin de kültürel bir ritmi vardır: Yazın hasat zamanı, kışa hazırlık için odun ve yem hazırlama süreci, sonbaharda kurutmalıklar, turşular ve reçeller… Her adımda konuşulan atasözleri, dualar ve küçük ritüeller, Dörtdivan’ın geleneksel hafızasını canlı tutar. Akşamları soba başında anlatılan Köroğlu hikâyeleri ve eski savaş, gurbet, sevda anıları da bu hafızanın önemli bir parçasıdır.

Dörtdivan’da yapılacak aktiviteler

Dörtdivan, sessiz bir doğa ve köy deneyimi arayanlar için biçilmiş kaftan. En basit ama en güçlü aktivite, köy yollarında yürümek. Sabahları tarlaya giden insanları görmek, koyun ve keçi sürülerini izlemek, höyük gibi kıvrılan tepeleri adım adım hissetmek, zihni müthiş bir şekilde boşaltıyor.

Hafif yükselen yayla yolları, özellikle yaz aylarında serin yürüyüşler ve piknikler için çok ideal. Yanınıza bir termos çay, biraz peynir, ekmek ve meyve alıp, Bünüş, Yukarıdüğer veya Yayalar tarafında bir tepeye çıkabilir, saatlerce manzaranın değişmeyen sakinliğini izleyebilirsiniz. Kışın ise, ilçe karla kaplıyken kısa yürüyüşler, kartopu ve basit kızak deneyimleri için çocuklu ailelere de keyif sunar.

Seyahat ipuçları

Dörtdivan’a en rahat şekilde kendi aracınızla ulaşabilirsiniz. Gerede–Bolu hattından ayrılan yollar, ilçeye ve köylere doğru ilerler; bazı köy yolları dar ve virajlı olabilir, bu yüzden yavaş ve dikkatli sürüş önemlidir. Kışın mutlaka kış lastiği ve mümkünse zincir bulundurulmalıdır.

İlçede kartla ödeme her yerde garanti değil; küçük marketler ve lokantalar için bir miktar nakit bulundurmak en güvenli çözümdür. Türkiye genelinde sık gördüğünüz gibi, esnafların sizi tebessümle içeri davet etmesi normaldir ve genelde misafirperverlikten gelir. Ancak menü ve fiyat göstermeyen, “hemen oturun, sonra bakarız” tavrı sergileyen ısrarcı işletmelerde dikkatli olmak, fiyatları önceden netleştirmek akıllıca olur.

Sürdürülebilirlik & doğaya saygı

Dörtdivan’ın en değerli hazinesi, tam da bu bozulmamış doğası ve yavaş yaşam ritmi. Ziyaretçiler için en önemli kural: geldiğiniz gibi, hatta mümkünse daha temiz bir çevre bırakarak dönmek. Piknikte çöp bırakmamak, tarlalara ve özel mülklere izinsiz girmemek, hayvanları ürkütmemek ve yaylalarda yüksek sesle müzik açmamak, bu hassas dengeyi korumanın temel şartları.

Yerel ekonomiyi desteklemek de sürdürülebilirlik açısından çok değerli: Köyden alınan bal, peynir, tereyağı, ev yapımı tarhana ya da reçel gibi ürünler; hem sizin sofranıza lezzet katar hem de bölgede yaşayan ailelerin ayakta kalmasına katkı sağlar.

Kimler için ideal bir rota?

Dörtdivan; kalabalık, AVM, gece hayatı değil, doğa, sessizlik ve gerçek köy atmosferi arayanların rotasıdır. Fotoğraf tutkunları, karavan ve doğa gezginleri, memleket ziyaretine çıkan gurbetçiler, yaylalarda nefes almak isteyen şehir yorgunları için çok uygundur.

Küçük çocuklu aileler de keyif alabilir; yeter ki beklenti, lunapark değil, tarlada koşturan çocuklar, hayvanları yakından görmek ve temiz havada yorulmak olsun. Bireysel gezginler için ise, Dörtdivan “kafayı sıfırlama” noktası olarak düşünülebilir.

Yemek kültürü & yerel lezzetler

Dörtdivan mutfağı tam anlamıyla “köy sofrası”: Etli kuru fasulye, bulgur pilavı, yoğurtlu yemekler, unlu ve hamurlu börekler, tereyağlı gözlemeler, sac üstünde pişen ekmekler… Basit ama çok doyurucu tatlar.

Kahvaltıda köy peyniri, zeytin, ev yapımı reçel, bal ve tereyağıyla hazırlanmış bir sofra, günün en güzel başlangıçlarından biri olabilir. Yol üstü lokantalarında ise çorba, güveç, tava yemekleri ve ızgaralar ön plandadır. Menüye bakıp fiyatları net şekilde gördüğünüz işletmeler, genelde en rahat hissedeceğiniz yerlerdir.

Doğa & outdoor deneyimleri

Dörtdivan’ın en büyük cazibesi, yüksek ve serin doğasıdır. Orman içi yollar, açık tarlalar, yaylalara çıkan patikalar ve köyler arasındaki toprak yollar, hafif outdoor aktiviteleri için biçilmiş kaftan. İyi bir yürüyüş ayakkabısı ile birçok rota kolayca keşfedilebilir.

İlkbahar ve sonbaharda, sis ve ışık oyunları özellikle sabah erken saatlerde etkileyici manzaralar sunar. Yaz aylarında ise sıcak şehirlerden kaçıp serin bir nefes almak isteyenler için, Dörtdivan tam anlamıyla doğal klima gibi çalışır.

Festivaller & etkinlikler

İlçe takviminde; dini bayramlar, köy düğünleri, yayla şenlikleri ve yerel spor/okul etkinlikleri öne çıkar. Özellikle yaz aylarında bazı yaylalarda geleneksel oyunlar, halk müziği ve ikramlarla süslenen küçük şenlikler yapılır.

Tarihler her yıl değiştiği için, ilçeye gelmeden önce belediye veya kaymakamlık duyurularına bakmak ya da merkezdeki kahvehanelerde sormak iyi bir fikirdir. Böylece, belki de planlamadığınız halde kendinizi yerel bir şenliğin tam ortasında bulabilirsiniz.

Tarih & zaman çizelgesi

Dörtdivan’ın geçmişi, Malazgirt sonrasında bölgeye yerleşen Oğuz boylarına dayanır. Zamanla köyler kurulmuş, isimler oluşmuş ve bölge, hem yayla hem de tarım-hayvancılık alanı olarak önem kazanmıştır.

• 11.–12. yüzyıl: Oğuz/Türk yerleşimleri, ilk köylerin ve yayla alanlarının ortaya çıkışı.
• Seldçuklu dönemi: Geçiş yolları ve küçük yerleşim odaklarının güçlenmesi.
• Osmanlı dönemi: Dörtdivan ve çevresinin, tahıl ve hayvancılığa dayalı kırsal merkez olarak rol üstlenmesi.
• Cumhuriyet dönemi: Yol, okul, sağlık altyapısının gelişmesi; kentlere doğru kontrollü göç.
• Yakın dönem: Dörtdivan’ın ilçe statüsünün pekişmesi ve yayla turizmi potansiyelinin konuşulmaya başlaması.

Bugün ilçe, “sessiz tarih” dediğimiz türden bir dokuya sahip: büyük anıtlar yerine, yüzyıllık ağaçlar, eski mezar taşları ve dilden dile dolaşan hikâyelerle geçmişi hissedersiniz.

Gizli köşeler & saklı güzellikler

Dörtdivan’ın en güzel yanlarından biri, haritada adı bile küçük görünen köylerin ve yaylaların sunduğu saklı manzaralar. Özellikle Bünüş, Sorkun, Yayalar, Yukarıdüğer ve çevresi; az bilinen yükseklikler, orman içi açıklıklar ve günbatımı noktalarıyla “sadece bana ait” hissi veren kareler sunar.

Bazı köy camilerinin içi de adeta gizli birer müzedir: el emeği ahşap detaylar, sessiz bir huzur ve yıllardır aynı halılarda edilen dualar… Biraz dikkatle baktığınızda, Dörtdivan’ın her köşesinde küçük ama unutulmaz detaylar yakalayabilirsiniz.

Efsaneler

İlçede anlatılan efsanelerden birinde, çok sert bir kış gecesinde yolunu kaybeden bir çobandan söz edilir. Sürüyle birlikte fırtınada kaybolan çoban, tam umudu kesmişken uzaktaki tepede bir ışık görür. Işığı takip ettiğinde, bugün küçük bir mescit olan yere ulaştığı söylenir. O günden beri o tepenin, kaybolanlara yol gösterdiğine inanılır.

Başka bir efsanede ise, iki köy arasında yalnız başına duran yaşlı bir ağaç anlatılır. “Kalbi ağır olan oraya varsın, sustun sustun, için dökülsün toprağa” denir. Birçok kişi, gerçekten zorlandığında oraya gidip sessizce oturduğunda, aradan geçen zamanda hayatında beklemediği açılımlar yaşadığını söyler. Bilimsel değildir elbette; ama Dörtdivanlılar için bu ağaç, yeniden başlamanın sembolüdür.

Söylenceler & gece hikâyeleri

Uzun kış gecelerinde anlatılan söylenceler, Dörtdivan’ın en sıcak taraflarından biri. Bir masalda, köy yollarında yalnız yürüyenleri koruyan “iyi huylu bir yoldaş” olduğundan bahsedilir. Karanlıkta yürürken ansızın kendini daha güvende hissedenlerin, aslında bu görünmeyen yoldaşla adım attığı söylenir.

Bir başka hikâyede, orman içinden geçen yolda duyulan hafif zil sesleri ve uzaktan gelen türkü anlatılır. Bazıları bunun yaylaya giden sürülerin hatırası olduğunu, bazıları ise zamanın içinde kaybolmuş dervişlerin sesi olarak yorumlar. Gerçek olup olmaması çok önemli değildir; önemli olan, gece yürürken insanın kendini evrende yalnız hissetmemesidir.

İklim & en iyi seyahat zamanı

Dörtdivan, yükseklik sebebiyle serin ve karasal bir iklime sahiptir. Kışlar soğuk ve sık sık karlıdır, yazlar ise şehir merkezlerine göre daha ferah geçer. İlkbahar ve sonbahar kısa ama manzara açısından çok zengindir.

• İlkbahar: Yeşeren tepeler, taze hava ve çiçek açan ağaçlarla yenileyici bir dönem.
• Yaz: Serin akşamlar, yaylalarda hafif esen rüzgâr ve uzun yürüyüşler için ideal.
• Sonbahar: Renk şenliği, fotoğraf ve doğa turu için en güzel zamanlardan biri.
• Kış: Kar manzaraları, sakinlik ve masalsı bir atmosfer – ama sadece hazırlıklı gezginler için.

Yürüyüş rotaları & doğa patikaları

İşaretli profesyonel parkurlar az olsa da, Dörtdivan’ın asıl gücü köyler arasındaki toprak yollar ve orman içi patikalar. Yukarıdüğer, Yayalar, Sorkun, Süleler gibi yerleşimler, hafif eğimli rotalarla doğa yürüyüşü için güzel başlangıç noktalarıdır.

Rotayı planlarken, mutlaka hava durumuna ve gün ışığına dikkat etmek gerekir. En güzel senaryo, sabah serinliğinde başlayıp öğlen gölgeli bir alanda molayla devam etmek ve akşamüstü tekrar merkeze dönmektir. Yanınıza yeterince su ve atıştırmalık almayı unutmayın.

Erişilebilirlik / konfor

İlçe merkezi kısmen düz olsa da, kaldırımlar ve yollar zaman zaman bozuk ya da dar olabiliyor. Köy yolları çoğunlukla toprak veya stabilize olduğundan, tekerlekli sandalye veya yürüme desteği kullanan gezginler için zorlu noktalar var.

Buna rağmen, merkezdeki bazı sokaklar, çay bahçeleri ve resmi binalara ulaşım görece daha kolay. Ayrıntılı erişilebilirlik ihtiyacı olanların, seyahatten önce konaklayacakları yer ve görmek istedikleri mekânlarla doğrudan iletişime geçmesi faydalı olacaktır.

Engelli gezginler için bilgiler

Toplu taşıma araçlarının engelli erişimi sınırlı olduğundan, özel araç veya transfer ayarlamak büyük avantaj sağlar. Rehberlik yapabilecek bir yakın ya da arkadaşla gelmek, hem köy yollarını hem de merkezdeki inişli çıkışlı kısımları daha güvenli hâle getirir.

Sağlık hizmetleri temel düzeyde mevcuttur; daha ileri tetkikler için çoğunlukla Bolu veya Gerede’ye sevk yapılır. Bu nedenle, düzenli ilaç kullananların reçetelerini ve gerekli raporlarını yanlarında bulundurmaları önemlidir.

Fotoğraf noktaları & kadraj önerileri

Dörtdivan’da fotoğraf çekmek için en güzel kareler, çoğu zaman yol üzerinde bir anda karşınıza çıkar: sabah sisinin tepelerden çekildiği anlar, akşamüstü ışığının tarlalara vurduğu saatler, köy girişlerinde beliren eski evler ve minareler…

• Dörtdivan merkez girişi: Şehrin uzaktan silüeti ve arkadaki tepelerle hoş bir karşılama manzarası sunar.
• Bünüş & Sorkun çevresi: Orman kenarı açıklıklar ve yayla eğimli arazileriyle geniş açılı kareler için ideal.
• Yukarıdüğer & Yayalar yaylaları: Yüksekten bakınca katman katman tepeleri görebileceğiniz panoramik noktalar.

Sağlık & acil durum

Dörtdivan merkezdeki sağlık ocağı ve eczaneler, temel ihtiyaçlar için yeterli. Daha ciddi durumlarda, en yakın tam donanımlı hastane Bolu veya Gerede’dedir. Türkiye’de acil durum numarası 112’dir.

Doğa yürüyüşlerinde telefon şarjını kontrol etmek, olası çekim zayıflığına karşı bir kişiye güzergâhı haber vermek ve geceyi dışarıda geçirmeyecek şekilde plan yapmak güvenlik açısından önemlidir.

Alışveriş & pazarlar

İlçede ufak marketler, fırınlar ve bakkallar günlük ihtiyaçlar için yeterli. Haftanın belirli günlerinde kurulan pazarlar, taze sebze–meyve ve yerel ürünler almak için güzel bir fırsat sunar.

En güzel hediyelikler ise lezzetli olanlar: köy peyniri, bal, pekmez, tarhana, reçel… Hem valize sığar, hem de eve döndüğünüzde Dörtdivan’ı sofranızda yeniden yaşatır.

İlginç & sıradışı detaylar

Dörtdivan’ın mahalle ve köy isimleri bile birer hikâye gibidir: Deveciler, Dülger, Seyitaliler, Ömerpaşalar… Her biri, zamanında burada yaşayan ailelerin, askerlerin, zanaatkârların izini taşır. İsimleri okurken bile geçmişin gölgeleri canlanır.

Bazen bir traktör, misafirleri köy içinde “servis aracı” gibi taşır; bazen de kahvede yan masada konuşulan bir cümle, bütün gününüzün konusunu değiştirir. Dörtdivan’da “sıradışı” olan şey, aslında bu kadar sıradan görünen günlük hayatın ne kadar özel hissettirmesidir.

Dörtdivan’da gezilecek yerler (kısa açıklamalar)

• Dörtdivan ilçe merkezi: Çarşı, cami, çay ocakları ve günlük yaşamı gözlemlemek için ideal başlangıç noktası.
• Bünüş, Sorkun, Yayalar köyleri: Yayla havası, sade köy mimarisi ve doğa yürüyüşleri için çok uygun yerleşimler.
• Yukarıdüğer çevresindeki yaylalar: Yüksek bölgelerde serin hava ve panoramik manzaralar sunar.
• Köy camileri & eski mezarlıklar: Bölgenin tarihini ve inanç dünyasını hissettiren küçük ama etkileyici noktalar.

Dörtdivan’daki tüm “hidden gems”

• Yukarıdüğer ve Yayalar çevresindeki, tabelasız ama manzarası güçlü yüksek noktalar.
• Cemaller, Kuruca, Seyitaliler gibi köylerdeki küçük, sakin cami ve mezarlık alanları.
• Sorkun ve Süleler yönünde, ormanla tarlanın birleştiği sessiz yürüyüş yolları.
• Kışın karla kaplı tepe köylerinde, akşamüstü dumanı ve ışıklarıyla masal gibi köy silüetleri.

Dörtdivan hakkında sık sorulan sorular

İlçenin başlıca yerleşimleri

• Dörtdivan (merkez): İdari ve ticari merkez; resmi kurumlar, okullar, sağlık ocağı ve günlük alışveriş için temel nokta.
• Kadılar Mahallesi: Merkeze yakın, sakin konut alanı; okullara ve çarşıya kolay erişim sağlar.
• Çavuşlar Mahallesi: Hem köy hem kasaba dokusunu aynı anda taşıyan, bahçeli evleriyle bilinen mahalle.
• Kargıbayramlar Mahallesi: Şehir ile kırsal alan arasında bir geçiş bölgesi; tarlalara açılan yollar buradan başlar.
• Adakınık / Bayramlar / Deveciler: Günlük yaşamın daha çok köy düzeninde aktığı, sakin ve samimi mahalleler.

Dörtdivan’ın tüm mahalle ve köyleri (kısa açıklamalarla)

Mahalleler (ilçe merkezi):

• Çavuşlar Mahallesi: Merkezle iç içe, tek–iki katlı evlerin ve küçük işletmelerin yer aldığı canlı bir mahalle.
• Kadılar Mahallesi: Çarşıya yakın, kısmen daha düz sokaklara sahip, ailelerin yoğunlukla yaşadığı bölge.
• Kargıbayramlar Mahallesi: Yerleşimin seyrekleştiği, tarlalar ve açık alanlarla iç içe geçen bir mahalle.
• Adakınık Mahallesi: Bahçeli evleri, küçük tarlaları ve sakin temposuyla tipik bir yarı kırsal mahalle.
• Bayramlar Mahallesi: Eski ailelerin yoğun olduğu, avlulu evleri ve küçük ahırlarıyla köy havası taşıyan mahalle.
• Deveciler Mahallesi: Adı geçmişin yük hayvanlarını hatırlatan, bugün ise tarım ve hayvancılıkla anılan bir yerleşim.
• Çitler Mahallesi: Çevresinde tarlalar ve bahçeler bulunan, evlerin aralarında kısa yürüyüşlerle kırsala çıkılabilen mahalle.
• Hacetler Mahallesi: Daha geniş alana yayılan, dağınık evleri ve tarım alanlarıyla sakin ve sessiz bir çevre sunar.

Köyler:

• Adaköy: Tarım ve küçükbaş hayvancılığın bir arada yürütüldüğü, huzurlu bir köy.
• Aşağıdüğer Köyü: Vadiye yerleşmiş, çevresinde tarlalar ve hafif yükseltiler bulunan, doğa yürüyüşleri için uygun bir yer.
• Aşağısayık Köyü: Yayla havası taşıyan, etrafı tepelerle çevrili, tipik bir yüksek rakımlı köy.
• Bünüş Köyü: Orman ve tarlaların buluştuğu noktada yer alan, manzarası güçlü, sakin bir köy.
• Cemaller Köyü: Aile bağlarının güçlü olduğu, geleneksel hayatın hâlâ yoğun yaşandığı küçük bir yerleşim.
• Çalköy Köyü: Avlulu evler, küçük ahırlar ve tarlalarla çevrili, klasik Anadolu köy atmosferi sunar.
• Çardak Köyü: Adı eskiden kullanılan tarım yapıları ve gölgelik alanları çağrıştıran, mütevazı bir köy.
• Çetikören Köyü: Hafif engebeli arazide kurulmuş, etrafı tarlalar ve küçük orman parçalarıyla çevrili yerleşim.
• Doğancılar Köyü: Açık araziler ve meralarla çevrili, sessiz ve ferah manzaralar sunan köy.
• Dülger Köyü: İsmini eski bir zanaattan alan, bugün daha çok tarım ve hayvancılıkla geçinen yerleşim.
• Göbüler Köyü: Geniş tarlalar ve ufka açık manzaralarla, sade ve huzurlu bir köy ortamı sunar.
• Gücükler Köyü: Dağınık yerleşim düzeni, tarlalar ve çayırlarla çevrili, sakin bir kır köyü.
• Kılıçlar Köyü: Aile bağları güçlü, ismiyle eski aile veya savaşçı geleneklerini hatırlatan bir yerleşim.
• Kuruca Köyü: Basit ama samimi mimarisi, küçük bahçeleri ve günlük yaşamın sessiz aktığı bir köy.
• Ortaköy Köyü: Adı gibi, çevredeki tarlalar ve yerleşimler için ortak bir merkez işlevi gören köy.
• Ömerpaşalar Köyü: İsmini tarihsel bir aile ya da liderden aldığı düşünülen, geleneklerine bağlı bir köy.
• Seyitaliler Köyü: İnanç ve aile geleneklerinin güçlü olduğu, etrafı tarlalarla çevrili yerleşim.
• Sorkun Köyü: Orman kenarına yakın konumu sayesinde doğa yürüyüşleri ve fotoğraf için güzel başlangıç noktası.
• Süleler Köyü: Uzun bir yerleşim hattına yayılmış, meralar ve tarlalarla iç içe geçmiş bir köy.
• Yağbaşlar Köyü: Adıyla eski tarım veya hayvancılık geleneklerini hatırlatan, sakin bir kır yerleşimi.
• Yalacık Köyü: Küçük ölçeğine rağmen geniş ufuk çizgisi sunan, sade ve huzurlu bir köy.
• Yayalar Köyü: Yayla kültürüyle anılan, çevresindeki yüksek alanlarıyla doğaseverleri çeken yerleşim.
• Yukarıdüğer Köyü: Daha yüksek kotta konumlanmış, geniş manzaralar ve serin hava ile öne çıkan köy.
• Yukarısayık Köyü: Tepelere yaslanmış, yüksek rakımın tüm özelliklerini taşıyan, sessiz ve ferah bir yerleşim.