Hınıs – Doğu Anadolu’nun sakin ova ilçesi

Hınıs’ta kültür; sahne, salon ve afişten çok, mutfak, sokak ve çay bardağının içindedir. Düğünler birkaç güne yayılan büyük buluşmalardır; davul-zurna ritmi uzaktan bile duyulur, gelin alayı, halaylar ve sofralar ilçe hafızasına sürekli yeni hikâyeler ekler. Kış gecelerinde soba çevresinde anlatılan askerlik anıları, eski kışlar, uzun yolculuklar ve göç hikâyeleri ailelerin ortak mirasıdır.

Ramazan ve Kurban Bayramı gibi dini bayramlar da takvimin güçlü duraklarıdır. Bayram namazı sonrası el öpmeler, kısa ziyaretler, köyden kente veya kentten köye yapılan bayram yolculukları Hınıs’ta da çok tanıdık sahnelerdir. Modern hayatın unsurları – akıllı telefon, sosyal medya, şehirde okuyan gençler – bu geleneksel dokunun yanında yeni bir katman gibi durur, ama onu ezmez.

Hınıs’ta yapılacak şeyler ilk bakışta az gibi görünebilir; ama buranın gücü de tam burada. İlçe merkezinde sakin bir yürüyüş, çarşı içindeki çay ocaklarında oturup insanları izlemek, kaleye doğru yükselen noktalardan ovaya bakmak ve çevre mahallelere kısa ara yol kaçamakları… Bunların hepsi küçük ama yoğun anlar yaratır.

Doğa sevenler için en cazip seçeneklerden biri Hınıs çevresindeki kanyon ve yüksek düzlüklerdir. Resmi tabelalar, yönlendirme levhaları çok fazla bekleme; en iyi rota çoğu zaman bir yerliye sorulan samimi bir soruyla başlar: “Buralarda en güzel manzara nerede?”

1 günlük Hınıs: merkez, kale ve akşam yürüyüşü

Sabah erken ilçe merkezine gelip önce kısa bir çay molası ver; esnafın güne nasıl başladığını görmek bile ayrı keyif. Ardından çarşı içini, cami çevresini, eski binaları dolaş. Öğleden sonra kaleye ya da yüksekçe sokaklara doğru çıkıp ovayı tepeden izle. Gün batımında tekrar merkeze dönüp bir çay daha iç – Hınıs’ı tanımak için sade ama güzel bir program.

2 günlük rota: ova yolları & mahalle keşfi

İkinci günde araçla ya da minibüsle Bellitaş, Ovakozlu veya Parmaksız gibi mahallelere gidebilirsin. Yol boyunca tarlalar, otlayan sürüler ve uzak tepeler her durakta farklı bir fotoğraf verir. Eğer hava ve yol durumu uygunsa, kanyon çevresine kısa bir yürüyüş ekleyip Hınıs’ın daha vahşi doğa yüzünü de görebilirsin.

Hınıs’ta hayat tarlalar, hayvanlar ve hava şartları etrafında döner. Misafir olarak bu döngüye saygıyla yaklaşmak en büyük sürdürülebilirlik adımıdır. Çitlerden geçerken kapıları kapat, hayvan sürülerini rahatsız etme, çöplerini mutlaka yanında geri götür. Fotoğraf çekerken insanlar kadraja giriyorsa önce gülümse, sonra sor.

Küçük bakkallar, fırınlar ve yerel lokantalar, harcadığın her kuruşun bölgede kalmasını sağlar. Lüks aramayan ama sahici temas isteyen gezginler için bu aynı zamanda çok daha zengin bir deneyim anlamına gelir.

Hınıs; kalabalıktan uzaklaşmak, gerçek kırsal hayat görmek, doğuya doğru içten bir yolculuk yapmak isteyenler için iyi bir adres. Fotoğrafçılar, yazarlar, saha çalışanları ve “yavaş gezginler” burada çok mutlu olur. Büyük oteller, gece hayatı veya yoğun program arayanlar içinse Hınıs ancak kısa bir uğrak noktası olabilir.

Hınıs mutfağı sade ama doyurucudur: ev ekmeği, tereyağı, yoğurt, beyaz peynir, patatesli ve mercimekli yemekler, bulgurlu pilavlar… Kışın buharlı çorba kaseleri, yazın yoğurtlu serin yemekler çok sevilir. Misafirsen sofraya ne varsa dizilir; en güzel “menü” genelde yazılı değil, evde pişendir.

Tarif fikri: Soğanla kavrulmuş mercimeğe biraz salça ve kuru nane ekleyerek yapılan basit bir çorba; yanına kalın dilim köy ekmeği… Hınıs’ta uzun bir günün ardından tam isabet bir tabak.

Hınıs’ın doğası geniş açıyla bakılan kareler için biçilmiş kaftan: büyük gökyüzü, uzun tarlalar, uzakta sıralanan dağlar ve aralarda küçük yerleşimler. Sabah ışığında ova bambaşka, akşamüstü tonlarında bambaşkadır. Kanyon çevreleri, hafif yürüyüşler ve fotoğraf molaları için ideal; ama mutlaka hava durumunu ve yol şartlarını sor.

Hınıs’ta en önemli “etkinlikler” gündelik yaşam ve düğünlerdir. Resmî festival afişlerinden çok, mahalle aralarından yükselen davul sesleri, okul bahçelerinde yapılan gösteriler, spor turnuvaları ve bayram hazırlıkları dikkat çeker. Belediyenin duyuru panolarına, okulların girişlerine ve çarşıdaki ilanlara göz atarak ilçede neler olduğunu yakalayabilirsin.

• Erken dönemler: Yüksek ova bölgesi, farklı kavimlerin geçtiği, kervan yollarının zaman zaman uğradığı bir alan olarak şekillenir.
• Kale dönemi: Hınıs Kalesi çevresinde savunma ve kontrol önem kazanır; yerleşim kaleye yaslanarak büyür.
• Osmanlı dönemi: Kırsal yerleşim ağı güçlenir, köyler ve mezralar etrafındaki tarım ve hayvancılık yapısı derinleşir.
• Cumhuriyet yılları: İlçe statüsü, yolların modernleşmesi, şehirlerle bağların güçlenmesi – ama kırsal karakter büyük ölçüde korunur.
• Günümüz: Hınıs, Erzurum’un güneyinde sessiz bir ova ilçesi; çok konuşmayan ama dikkatle bakıldığında çok şey anlatan bir yer.

Hınıs’ta “gizli cennet” tabelalı yerler bulmazsın; ama her mahalle yolu, her ova kenarı biraz bu hissi taşır. Bellitaş çevresindeki yükseklikler, Ovakozlu tarafındaki geniş düzlükler, Parmaksız yakınındaki kanyon alanları, Erence’nin etrafındaki sakin manzaralar… Hepsi kalabalıksız, sessiz ve çok gerçek.

En iyi taktik, bir çay ocağına oturup “Burada manzara izlemek için en güzel yer neresi?” diye sormak. Çoğu zaman cevabı sadece internetten arasan asla bulamayacağın yerler olur.

Hınıs’ta anlatılan efsanelerin çoğu kale ve sert kışlarla ilgilidir. Yaşlıların anlattığı bir hikâyeye göre, çok zor bir kışta herkes ovayı terk etmeyi düşünürken, yalnız bir çoban kaleden ayrılmamaya karar verir. Günlerce ateşi söndürmez; duman ovaya kadar görünür. Bahar yaklaştığında geri dönen köylüler bu dumanı “burada hâlâ hayat var” işareti olarak yorumlar. O günden sonra kışın bacalardan yükselen duman, Hınıs’ta bir “direnç” sembolü gibi anlatılır.

Başka efsaneler, kalenin kayalıklarına saklandığı söylenen erzaklardan, kimseye nasip olmayan hazinelerden ve sadece niyet temiz olduğunda yol gösterdiğine inanılan ışıklardan bahseder. Efsanenin gerçek olup olmaması çok önemli değildir; önemli olan, insanlara “pes etme, bir çıkış yolu vardır” duygusunu hatırlatmasıdır.

Mahallelerde dolaşırken “rüzgârın isim taşıdığı” ya da “bazı tepelerde içinden geçen dua daha çabuk kabul olur” gibi küçük söylencelere denk gelebilirsin. Kimi yerde kanyon içindeki bir kaynak, kimi yerde köy girişindeki bir ağaç böyle anlatıların merkezindedir.

Akşam bir evde veya çay ocağında otururken konu açılırsa, sadece dinlemek bile keyiflidir. Sorulacak en iyi soru basittir: “Buralarda anlatılan eski hikâyeler var mı?” Gerisi kendiliğinden gelir.

Hınıs yüksek rakımlı bir ilçe olduğu için kışlar uzun ve kar yağışlı, hava çoğu zaman kuru ve keskindir. Kış döneminde yollar kapanmasa bile ağırlaşabilir; plan yaparken esnek olmak gerekir. İlkbahar sonu ve yaz başı, doğanın canlandığı, yolların daha rahat olduğu dönemdir.

Yaz aylarında gündüzler ılıman, akşamlar serin geçer; ince bir ceket her zaman iş görür. Sonbaharda ise sararan tarlalar, yumuşak ışık ve sakin hava, fotoğraf ve kısa yürüyüşler için çok uygundur.

• Merkez & üst sokaklar: 1–1,5 saatlik hafif yürüyüş; hem ilçe merkezini hem de ovaya bakan noktaları görürsün.
• Tarla yolları turu: Merkezden kısa mesafeli bir araç transferiyle, tarlalar arasında 2–3 saatlik bir yürüyüş; tamamen açık hava, sessizlik ve rüzgâr.
• Kanyon çevresi: Uygun hava koşullarında, yarım gün ayırarak kanyon etrafında kısa yürüyüşler yapabilir, derinlik ve yükseklik duygusunu birlikte yaşayabilirsin.

Hınıs, modern anlamda tam erişilebilir bir ilçe değildir. Kaldırımlar düzensiz olabilir, pek çok yerde merdiven ve eşiklerle karşılaşılır. Küçük işletmeler ve pansiyonlarda engelli dostu banyo ya da oda düzeni her zaman bulunmaz.

Olumlu tarafı; mesafeler genelde kısadır, insanlar yardım etmeye isteklidir. Yine de hareket kabiliyeti kısıtlı gezginler için önceden telefonla bilgi almak, mümkünse odaların fotoğraflarını görmek ve günlük programı fazla sıkıştırmamak iyi bir fikirdir.

Hareket kısıtlılığı olan gezginler için Hınıs, kısa süreli ve daha çok “gözlem odaklı” bir durak olarak planlanmalı. Konaklamadan önce odaların girişleri, banyo düzeni ve varsa asansör durumu mutlaka sorulmalı. Gün içinde sık tuvalet ihtiyacı olanlar için, planı çarşıya ve bilinen noktalar etrafına kurmak daha rahattır.

Mahalleler arasında toplu taşıma yerine çoğu zaman taksi veya özel araç daha uygun olur. Yanında refakatçi bulunması, toprak yollar ve eğimli alanlarda hem güvenlik hem de konfor sağlar.

• Merkez üzerindeki tepeler: Bacalardan yükselen duman, alçakta kalan evler ve arkadaki ova aynı kareye sığar.
• Tarla manzaraları: Uzayıp giden ekili alanlar, traktör izleri ve değişen gökyüzü tonları ile güçlü kompozisyonlar yakalanabilir.
• Kanyon kenarları: Derinlik hissi, kaya dokusu ve yukarıdan bakan ufuk çizgisi özellikle akşamüstü saatlerinde etkileyici olur.
• Çarşı içi: Fırın önleri, çay ocakları, küçük dükkan vitrinleri – insanlarla birlikte çekmeden önce mutlaka izin iste.

İlçe merkezinde temel sağlık hizmetleri ve eczaneler bulunur; daha ileri tetkik ve tedavi için genellikle Erzurum merkeze gidilir. Seyahat öncesi kronik ilaçlarını yeterli miktarda yanına alman ve küçük bir ilk yardım çantası hazırlaman iyi olur.

Acil durum numaraları: 112 (sağlık), 155 (polis), 156 (jandarma), 110 (itfaiye). Konakladığın yerin telefonunu ve güvenilir bir taksi numarasını da telefonuna kaydetmeyi unutma.

Hınıs’ta alışveriş; günlük ihtiyaçlar ve basit ürünler üzerinden döner: ekmek, peynir, bakliyat, temel kıyafetler, küçük ev eşyaları… Pazar kurulan günlerde taze ürün çeşitliliği artar; yerel peynir, tereyağı veya ev yapımı ürünler bulmak mümkün olabilir.

Not: Türkiye’de esnafın müşteri çağırması, “buyurun” demesi, çay teklif etmesi çok normaldir. Ancak bir dükkân sahibi ısrarcı bir şekilde peşini bırakmıyor, fiyat konusunda baskı yapıyor ya da seni rahat bırakmıyorsa, bu genellikle turistlere yönelik bir tuzak işareti sayılabilir. Nazik ama net bir “Hayır, teşekkürler” deyip yoluna devam etmek en sağlıklı olandır.

Hınıs’ın en ilginç yanı, merkezden çok kısa sürede “dünyanın ortasında yalnızım” hissine geçebilmen. Birkaç dakika içinde evlerden uzaklaşıp sadece ova, tepe ve gökyüzü ile kalırsın. Bu hızlı geçiş, özellikle şehir hayatına alışık gezginler için şaşırtıcı bir deneyimdir.

Ayrıca eski ile yeninin yan yana duruşu da ilginçtir: bir yanda eski bir traktör, diğer yanda telefonla video çeken gençler, dumanlı bacaların yanında modern tabela ve ışıklar… Hınıs’ta bu kontrastlar çok doğaldır.

• Hınıs ilçe merkezi: Çarşı, cami çevresi, küçük dükkânlar ve çay ocaklarıyla günlük hayatı izleyebileceğin en iyi yer.
• Hınıs Kalesi ve çevresi: İlçeye yukarıdan bakan, geçmişten bugüne uzanan bir manzara noktası.
• Merkez camileri: Günlük ibadet ritmi ve mimari detaylarla ilçenin ruhunu yansıtan yapılar.
• Hınıs ovası: Geniş tarım alanları, ufuk çizgisine kadar uzanan düzlük ve değişen ışık oyunları.
• Kanyon alanları: Özellikle kanyon çevreleri, doğa severler için farklı bir Hınıs yüzü sunar.
• Mahalle manzaraları: Bellitaş, Ovakozlu, Erence gibi mahallelerin giriş ve çevre noktaları, fotoğraf ve gözlem için değerlidir.

• Yukarıkayabaşı üzerindeki yüksek noktalar: İlçe merkezi ve ova manzarasını birlikte görebileceğin sakin tepeler.
• Parmaksız çevresindeki kanyon alanları: Beklenmedik bir derinlik ve kaya dokusu sunan yabanî manzaralar.
• Göller ve çevresindeki yüksek düzlükler: Az yapılı, geniş görüş açılı alanlar; fotoğraf ve dinginlik için birebir.
• Erence ve Bellitaş çevresi: Kırsal yaşamın sade ama etkileyici sahnelerini görebileceğin mahalle ortamları.

En iyi gizli noktalar, çoğu zaman bir yerliye sorulan basit bir soruyla ortaya çıkar: “Manzara izlemek için neresi güzel?”

Hınıs’a nasıl gidilir?

En pratik yol Erzurum üzerinden gitmektir. Erzurum merkezden kalkan minibüs ve otobüslerle Hınıs’a ulaşabilirsin. Özel araçla gideceksen güney yönüne giden yolu takip edip ilçe tabelalarını izlemek yeterli.

Hınıs’ta ne kadar kalmak gerekir?

İlçeyi tanımak için 1 tam gün yeterli olabilir. Mahallelere çıkmak, ova ve kanyon çevresini de görmek istersen 2–3 günlük daha sakin bir program planlamak keyifli olur.

Hınıs’ta turistik tesisler var mı?

Turistik tesis kısmı sınırlıdır; birkaç konaklama seçeneği, lokanta ve çay ocağı ile temel ihtiyaçlar karşılanır. Büyük otel ve tur şirketi ağı beklememek gerekir; Hınıs daha çok bireysel gezginlere uygun.

Hınıs kışın ziyaret edilebilir mi?

Evet, ancak kar ve buz nedeniyle yol durumunu yakından takip etmek gerekir. Araçla gidiyorsan kış lastiği ve zincir, yürüyüş yapacaksan kalın giysi ve uygun ayakkabı şarttır.

Hınıs’ı hangi rotalarla birleştirebilirim?

Hınıs’ı Erzurum’un diğer ilçeleriyle veya Muş ve Bingöl yönündeki bir Doğu Anadolu rotası ile birleştirmek mümkündür. Böylece hem farklı ova ve dağ manzaraları hem de farklı ilçe atmosferleri görebilirsin.

• Hınıs merkez (Aşağıkayabaşı & Yukarıkayabaşı): Resmî kurumların, çarşının ve günlük hayatın odaklandığı, ilçe ruhunu en net hissedeceğin yer.
• Yenikent: Daha yeni yapılaşmanın görüldüğü, genç nüfusun yoğunlaştığı yerleşim alanı.
• Gülistan: Apartmanlar ve geleneksel evlerin iç içe geçtiği, hareketli mahallelerden biri.
• Yeşilbahçe: Adından da anlaşılacağı gibi, bahçeler ve küçük tarım alanlarının evlerle iç içe geçtiği bir mahalle.
• Bellitaş: Ova ve tepelere açılan yolların geçtiği, çevre manzaralarıyla öne çıkan kırsal bir nokta.

Hınıs ilçesi toplam 98 mahalleden oluşur. Her biri, ova hayatının farklı bir yüzünü taşır – kimi merkezle iç içe, kimi ise uzak tepelerde tek tük evlerden ibarettir.

• Acarköy: Tarım ve hayvancılığın öne çıktığı, sakin ve mütevazı bir mahalle.
• Akbayır: Hafif yamaçlara yayılan evleriyle, tarlalara bakan manzaralar sunar.
• Akçamelik: Geleneksel kırsal dokuya sahip, küçükbaş hayvancılığın önemli olduğu bir yerleşim.
• Akgelin: Evlerin hemen önünde başlayan tarlalarla tipik yüksek ova yerleşimi.
• Akgöze: Taş evleri ve sade sokaklarıyla dikkat çeken, sessiz bir mahalle.
• Akören: Dağ ve ova arasında kalan, evleri dağınık biçimde yerleşmiş kırsal alan.
• Alaca: Tarım arazileriyle çevrili, klasik köy siluetine sahip küçük bir yer.
• Alagöz: Yüksek rakımın hissedildiği, rüzgârı bol, manzarası geniş bir mahalle.
• Alınteri: İsmi gibi, emek yoğun tarlalar ve sade bir köy hayatı ile öne çıkar.
• Alikırı Abdalan: Komşuluk ilişkilerinin güçlü olduğu, küçük ve geleneksel bir yerleşim.
• Altınpınar: Etrafı ekili alanlarla çevrili, ovaya açık ufuklara sahip bir mahalle.
• Arpaderesi: Küçük bir dere çevresinde oluşmuş, tarım odaklı yerleşim düzeniyle dikkat çeker.
• Aşağıkayabaşı: İlçe merkezinin önemli kısımlarından biri; dükkânlar, evler ve günlük hareketlilik iç içe.
• Avcılar: Adını eski av geleneklerinden alan, açık alanları ve meralarıyla bilinen mahalle.
• Bahçe: Evlerin etrafındaki sebze bahçeleriyle ismini hak eden sakin bir yer.
• Başköy: Klasik köy görünümünü koruyan, tarlalar ve hayvan barınaklarıyla çevrili mahalle.
• Bayırköy: Yamaç üzerinde kurulu, manzarası güçlü, rüzgârı bol bir yerleşim.
• Bellitaş: Çevre köylere giden yolların kesiştiği, geniş tarlalarla çevrili kırsal mahalle.
• Beyyurdu: Geleneksel evlerin yoğun olduğu, komşuluk bağlarının güçlü hissedildiği bir yer.
• Burhanköy: Tarla işleriyle meşgul sakinlerin yaşadığı, sade hayatın ön planda olduğu mahalle.
• Çakmak: Az sayıda evden oluşan, tarlalarla çevrili küçük bir yerleşim.
• Çamurlu: Toprağın ağır olduğu alanlara yakın, tarımın başrolde olduğu mahalle.
• Çatak: Hafif yarılmış arazi yapısıyla küçük vadilere açılan kırsal bir yer.
• Çilligöl: Geniş görüş alanına sahip, açık tarlalarla çevrili küçük bir mahalle.
• Dağçayırı: Dağ eteklerindeki çayırlık alanlara açılan, hayvancılığın yoğun olduğu yerleşim.
• Demirci: Adı zanaat geleneğine işaret eden, bugün ağırlıkla tarım yapılan mahalle.
• Derince: Evlerin aralıklı dizildiği, geniş araziye yayılmış sakin bir yer.
• Dervişali: Adını taşıyan eski şahsiyetler üzerinden anlatılan küçük hikâyelerle anılan mahalle.
• Dibekli: Geleneksel dibek kültürünün de geçtiği, tarla ve evlerin iç içe olduğu yerleşim.
• Dikili: Sıralı ekim alanlarıyla dikkat çeken, düzenli tarla yapısına sahip bir mahalle.
• Divanhüseyin: Adından da anlaşılacağı gibi, eski toplantı ve buluşma hikâyeleriyle anılan yerleşim.
• Elmadalı: Bahçe ve meyve ağaçlarının görülebildiği, küçük ama yeşil bir mahalle.
• Erbeyli: Ova ve tepelere bakan sade evleriyle Hınıs kırsalının tipik örneklerinden biri.
• Erduran: Tarlaların arasında uzanan evleriyle, sessiz ve durağan gündelik hayata sahip yerleşim.
• Erence: Çevresindeki manzarayla öne çıkan, fotoğraf için durmaya değer bir mahalle.
• Esenli: Adı gibi rüzgârlı ve havadar; yazın bile serin hissedilebilen küçük bir yer.
• Göller: Geniş tarım alanları ve açık ufuk çizgisiyle tipik yüksek ova manzarası sunan mahalle.
• Gülistan: İlçe merkezine yakın, hareketli, farklı yapı tiplerinin bir arada görüldüğü büyük mahallelerden biri.
• Güllüçimen: Çayır ve otlakların öne çıktığı, hayvancılık yapılan kırsal bir alan.
• Gürçayır: Geniş otlakları ve serbestçe yayılan hayvan sürüleriyle dikkat çeker.
• Güzelderes: Hafif eğimli arazide kurulu, etrafı tarım alanlarıyla çevrili küçük mahalle.
• Halilçavuş: İlçe içinde adı sık geçen, nüfusça daha büyük mahallelerden biri.
• Hayran: Evlerinin konumu sayesinde çevreye bakan güzel manzaralara sahip sakin bir yer.
• Ilıcaköy: Kırsal dokuya sahip, ovaya açılan yolların kesiştiği küçük bir yerleşim.
• İsmail: Sadelik ve sessizlik arayanların rahat edeceği, az nüfuslu bir mahalle.
• Kalecik: İsmindeki “kale” vurgusunu tepelere yaslanan konumuyla hissettiren küçük yerleşim.
• Karaağaç: Ağaç ve tarla sınırlarının belirgin olduğu, klasik köy görünümüne sahip mahalle.
• Karabudak: Geniş arazilerle çevrili, tarım ve hayvancılığın iç içe olduğu sakin bir yer.
• Karakula: Az sayıda evin bir araya geldiği, toprağa yakın, sade bir mahalle.
• Karamolla: Aile bağlarının güçlü olduğu, küçük ölçekli bir kırsal yerleşim.
• Kazancı: Tarla işleri ve hayvancılıkla geçinen, evleri ara ara dağılmış bir mahalle.
• Ketenci: Yol boyunca uzanan yapılarıyla, ulaşımı nispeten kolay küçük bir yerleşim.
• Kısık: Nüfusu az, ıssızlık hissini sevenler için sakin bir mola noktası olabilecek mahalle.
• Kızılahmet: Küçük ölçekli, geleneksel evlerin hâkim olduğu bir kırsal mahalle.
• Kızmusa: Toprağa bağlı yaşamın sürdüğü, sade ve sakin bir yerleşim.
• Kolhisar: Uzak ufuk çizgisi ve tarım alanlarıyla, yüksek ova hissini güçlü veren mahalle.
• Kongur: Tepelerin çevrelediği, açık hava sevenler için güzel manzaralar sunan küçük mahalle.
• Köprübaşı: Adını çevredeki köprüden alan, yol üzeri küçük bir yaşam noktası.
• Meydanköy: Küçük meydanı ve etrafındaki evlerle tipik köy kareleri sunar.
• Mezra: Az sayıda evin bulunduğu, doğayla iç içe ve sessiz bir yerleşim parçası.
• Mollacelil: İsmiyle birlikte anlatılan küçük hikâyeleri olan, geleneksel bir mahalle.
• Mollakulaç: Tarla ve evlerin iç içe geçtiği, sade kırsal hayatın sürdüğü yerleşim.
• Mutluca: İsmi gibi, sakin ve huzurlu atmosferiyle akılda kalan küçük bir mahalle.
• Ortaköy: Yolların kesiştiği noktaya yakın konumuyla, geçiş hattında yer alan yerleşim.
• Ovaçevirme: Ovanın içinde, etrafı ekili alanlarla çevrelenmiş, açık ufuklu bir mahalle.
• Ovakozlu: Geniş otlaklar ve tarlalarla çevrili, manzarası güçlü kırsal alan.
• Parmaksız: Kanyon alanlarına yakınlığıyla doğa severlerin dikkatini çekebilecek mahalle.
• Pınarbaşı: Su kaynaklarıyla bağlantılı, evlerin çevresinde küçük bahçelerin görüldüğü yerleşim.
• Pınarköy: Suya ve tarla yollarına yakın, klasik köy dokusuna sahip bir mahalle.
• Saltepe: Tepelik arazi üzerinde kurulu, çevreyi kuşbakışı görebileceğin bir nokta.
• Sanayi: Atölye ve küçük işletmelerin bulunduğu, çalışma hayatının öne çıktığı mahalle.
• Sarılı: Tarlalar ve meraların çevrelediği, sessiz bir kırsal yerleşim.
• Sıldız: Az sayıda ev ve çokça açık alanla, sakinlik arayanlar için ideal bir mahalle.
• Söğütlü: Ağaçlık alanları ve otlaklarıyla yazın gölge ve serinlik sağlayan kırsal bir yer.
• Sultanlı: Geleneksel köy düzenini koruyan, küçük ama karakterli bir mahalle.
• Suvaran: Geniş araziye yayılmış, evleri birbirinden uzak duran sakin bir yerleşim.
• Şahabettinköy: Komşuluk ilişkilerinin güçlü yaşandığı, köy hayatının belirgin olduğu mahalle.
• Şahverdi: Tarlalar ve otlaklarla çevrili, sade gündelik hayatın sürdüğü bir yer.
• Şalgamköy: Küçük ölçekli, tarım odaklı bir yerleşim; ismiyle de akılda kalır.
• Tanır: Hafif yükseltili konumu sayesinde çevreyi izleyebileceğin küçük mahalle.
• Tapuköy: Az nüfuslu, toprakla iç içe geçen evleriyle tipik kırsal görünüm sunar.
• Taşbudak: Taş yapılar ve kırsal evlerle, eski köy hissini koruyan mahalle.
• Tellitepe: İsmi gibi, tepe üzerinde konumlanmış; etrafa bakan ferah bir yerleşim.
• Tipideresi: Hafif derinlik hissi veren arazi yapısına sahip, dar bir alan üzerine yayılmış mahalle.
• Toprakkale: Adında hem toprak hem kale vurgusu olan, tepelere yaslanan küçük yerleşim.
• Toraman: Evleri dağınık dizilmiş, kırsal hayatın ağır ağır aktığı bir mahalle.
• Uluçayır: Geniş çayırlık alanlara açılan, hayvan sürülerinin sık görüldüğü yer.
• Uyanık: Az nüfuslu, sessiz ve sade kırsal hayatın sürdüğü küçük bir mahalle.
• Ünlüce: İlçe içinde adı sık geçen, sakin ama düzenli bir yerleşim alanı.
• Yamanlar: Harman yerleri ve tarlalarıyla bilinen, dağınık ev düzenine sahip mahalle.
• Yaylakonak: Yüksek düzlüklerin yakınında, yayla hissi veren konumuyla dikkat çeken yerleşim.
• Yelpiz: Açık ufuklu, sakin ve rüzgârlı bir kırsal mahalle.
• Yenikent: İlçe merkezine komşu, daha yoğun nüfuslu modern mahallelerden biri.
• Yeniköy: Daha yeni yerleşim izleri taşıyan, küçük ama gelişmekte olan mahalle.
• Yeşilbahçe: Bahçe ve küçük tarlaların evlerle iç içe geçtiği, adı gibi yeşil bir mahalle.
• Yeşilyazı: Ovanın ortasına yayılan, tarımın belirgin olduğu küçük yerleşim.
• Yolüstü: Yol kenarında konumlanan, geçerken kısa mola verilebilecek bir mahalle.
• Yukarı Kayabaşı: Merkezin üzerinde yer alan, manzaralı sokaklarıyla öne çıkan mahalle.