Bulancak – Karadeniz kıyısında fındık kokulu ilçe

Bulancak kültürünü anlamak için sahildeki çay bardaklarına, tavla sesine ve akşamüstü kalabalığına bakmak yeterli. İnsanlar iş çıkışı kısa da olsa sahile uğrar, hava kaç derece olursa olsun çay içilir, Karadeniz’in dalgaları fon müziği olur.

Düğünlerde ve özel günlerde horon, kemençe, tulum ve yerel türküler hâlâ çok güçlü. Bir anda spontane bir horon halkası kurulduğunu görebilirsin. Sadece yazın değil, kış akşamları da iç mekânlarda, sosyal tesislerde ya da köylerde benzer sahneler yaşanıyor.

Ramazan, Kurban Bayramı gibi dini günler aile buluşmalarıyla dolu. Birçok ailenin yurt dışında ya da büyük şehirlerde çalışan fertleri var; buna rağmen köy evi, memleket evi fikri çok canlı. Yılın belli dönemlerinde herkes Bulancak’a döner; sahilde Almanca, Hollandaca, Fransızca kelimelerle karışan Karadeniz şivesi duymak şaşırtıcı değil.

Bulancak’ta en büyük aktivite bazen hiçbir şey yapmamaktır: Sahil boyunca yürümek, iskelede oturup denizi izlemek, çay bahçesinde oturup trafiği seyretmek… Karadeniz’in en çok yakıştığı şeylerden biri yavaşlamaktır.

Bunun yanında Pazarsuyu tarafına doğru uzanan dere vadisini keşfedebilir, Yalıköy ve Burunucu gibi yerlerde kısa yürüyüşler yapabilir, balıkçı teknelerini izleyebilir ve fotoğraf çekebilirsin. Hafif sisli ve bulutlu havalarda gökyüzü, deniz ve yeşil yamaçlar birlikte çok dramatik kareler veriyor.

Daha iç kesimlere çıktığında küçük köy kahvelerinde oturup bir bardak çay içmek bile başlı başına bir deneyim. Bir iki kelime Türkçe biliyorsan kısa sürede konu yuvalanır: “Nereden geldin, kaç gün kalacaksın, Bulancak’ı nasıl buldun?” soruları neredeyse garantidir.

1 günlük Bulancak rotası: Sahil & şehir havası

Sabah sahile yakın bir yerde kahvaltı et, sonra sahil yoluna çık ve iskeleye doğru yürü. Güzelyalı ve merkez mahallelerde kısa kısa sokaklara girip çık, bir çay molası ver. Öğleden sonra Bulancak çarşısında gezip günlük hayatı izle, akşamüstü tekrar sahile inip gün batımını yakala.

2 günlük rota: Sahil, dere vadisi & köyler

İlk gününü tamamen sahil ve merkez Bulancak’a ayır. İkinci gün Pazarsuyu tarafına veya Aydındere yönüne doğru dolmuşla ya da araçla çık. Yolda dere kenarında kısa bir yürüyüş yap, bir köy kahvesinde mola ver, fındık bahçelerinin arasından geçen yolları izle. Akşam tekrar Bulancak’a dönüp sahilde sessiz bir tur at.

Küçük not: Karadeniz’de hava çabuk değişir; yanına hafif bir yağmurluk al ve programını biraz esnek tut, böylece sisli halleri de güneşli halleri de yakalama şansın olur.

Bulancak zaten “günlük hayatın içinden” bir yer olduğu için sürdürülebilir gezmek çok zor değil. Merkezde çoğu yere yürüyerek ulaşabilirsin. Giresun’a veya çevre köylere giderken dolmuş kullanmak, hem bütçeye hem de doğaya daha hafif dokunur.

Fındık bahçelerinde yürürken özel mülkiyete saygı göstermek önemli. Hasat zamanı insanlar yoğun çalışıyor; arazilere izinsiz girmemek, kapalı kapılardan geçmemek ve çöplerini yanında taşımak temel kurallar.

Yemek konusunda ise mümkün olduğunca yerel ürünleri seçmek çok değerli: bölge balığı, mısır ekmeği, karalahana yemekleri, yöresel reçeller ve tabii ki fındık… Böylece hem damak tadın kazanır hem de küçük üreticileri desteklemiş olursun.

• Günlük hayatı merak eden gezginler: “Gerçek Karadeniz nasıl?” sorusuna cevap arıyorsan Bulancak iyi bir durak.
• Çiftler ve arkadaş grupları: Sahilde yürüyüş, akşamüstü çay bahçeleri, köylere kısa kaçamaklar hoş bir tempo sunar.
• Yalnız seyahat edenler: Güvenli, küçük, herkesin birbirini az çok tanıdığı bir ilçe; çabuk alışılır.
• Doğa ve fotoğraf tutkunları: Deniz + vadi + yeşil kombinasyonu ile sisli ve bulutlu havalarda bile fotoğraflık kareler çıkar.
• Uzun süre kalanlar: Uzaktan çalışan ya da uzun yolculuk yapanlar için “molalık” bir üs; hayat ucuz, ritim sakin.

Bulancak mutfağında Karadeniz’in klasik imzaları var: hamsi, mısır ekmeği, karalahana yemekleri, tereyağlı kahvaltılar ve elbette fındık. Sahil boyunca balık lokantaları ve çorbacılar, iç taraflarda esnaf lokantaları karşına çıkıyor.

Sezonda mutlaka hamsi tava veya hamsi buğulama dene. Yanına mısır ekmeği, turşu kavurması ve ayran iyi gider. Çay saatinde fındıklı kurabiye, kek veya yöresel tatlılar bulmak kolay.

Evde denemelik “Bulancak usulü” bir fikir: Fındıklı yumuşak bir kek yap; hamura bolca öğütülmüş fındık, biraz da tarçın ekle. Kek pişerken mutfağa yayılan koku, Bulancak yamaçlarındaki fındık bahçelerini hatırlatsın. Üzerine ince bir pudra şekeri serpip, fonda Bulancak şarkısı eşliğinde tadına bakabilirsin.

Bulancak’ta doğa iki yüzlü: Önde sonsuz görünen gri-mavi Karadeniz, arkada sisin ve bulutun içinde kaybolan yamaçlar. Pazarsuyu vadisi, dere boyunca uzanan yeşil şerit ve çevresindeki köylerle çok güzel bir doğa koridoru oluşturuyor.

Samugüney, Yeşiltepe, İcilli gibi yüksek köylerde yazın bile ferah bir hava var. Temiz havada tepelerden baktığında hem fındık bahçelerini hem de uzakta deniz çizgisini görmek mümkün.

Deniz kıyısında dalga sesleri, iç kesimlerde kuş ve dere sesleri baskın. Eğer günün farklı saatlerinde sahil ve köyler arasında gidip gelirsen, Bulancak doğasının nasıl ruh hali değiştirdiğini kendi gözlerinle görürsün.

Bulancak’ta hayatın takvimi büyük ölçüde dini bayramlar, hasat zamanı ve yaz etkinlikleriyle şekilleniyor. Ramazan ve Kurban Bayramı dönemlerinde sahil, cami avluları ve aile evleri ayrı bir kalabalık kazanıyor.

Yaz aylarında belediye zaman zaman açık hava konserleri, gençlik etkinlikleri ve sahil boyunca küçük panayırlar düzenliyor. Hasat döneminde köylerde akşam muhabbetleri uzuyor, yurtdışından veya büyük şehirlerden dönenler köy sokaklarına başka bir enerji katıyor.

Tarihler her yıl değişebildiği için, gelmeden önce belediye duyurularına, sosyal medya hesaplarına veya konaklayacağın otelin önerilerine bakmak en sağlıklısı.

Bulancak’ın hikâyesi Karadeniz kıyısı boyunca uzanan ticaret yollarıyla, dere vadileriyle ve fındıkla iç içe ilerliyor. Büyük imparatorlukların gölgesinde kalmış olsa da, sahildeki ve köylerdeki küçük ayrıntılar bu uzun hikâyenin izlerini taşıyor.

• Antik ve erken dönemler: Karadeniz’in güney kıyıları yüzyıllardır yerleşim görüyor; balık, orman, su ve tarım bu hattı cazip kılmış.
• Osmanlı dönemi: Bugünkü Bulancak çevresindeki köyler tarım ve yerel ticaret üzerinden büyümüş; sahil hattı yavaş yavaş canlanmış.
• 19. yüzyıl sonu: İlçe merkezi belirginleşmiş, köylerden sahile inen yollar artmış, pazar ve iskele etrafında yeni bir çekim noktası oluşmuş.
• Cumhuriyet yılları: Sahil yolu güçlendikçe Bulancak da idari ve ekonomik olarak önem kazanmış, ilçe merkezi modern binalarla genişlemiş.
• Günümüz: Fındık, hizmet sektörü, sahil yolundaki ticaret ve yurt dışında yaşayan Bulancaklıların gönderdiği enerjiyle yaşayan, orta ölçekli bir Karadeniz ilçesi.

Bugün gördüğün iskele, camiler, eski evler ve köy çeşmeleri bu uzun yolculuğun sessiz tanıkları gibi; bilgi panosu olmayabilir ama bir kahvede oturup yaşlılarla sohbet edersen tarihi bambaşka bir dilden dinlersin.

Bulancak’ta “çok bilinen turistik yerler”den çok, günlük hayatın içindeki küçük anlar saklı hazine sayılır. Akşamüstü sahilde aynı banka her gün oturan amcalar, dere kenarında gölge arayan çocuklar, sessiz bir köy meydanındaki asırlık ağaç gibi…

Yalıköy ve Burunucu tarafında, dalgaların taşlara vurduğu küçük koylar ve balıkçı teknelerinin dizildiği minik iskeleler var. Özellikle hafif sisli havalarda buralar kartpostal gibi görünüyor.

İç kısımlarda İnece, Esenköy, Elmalı gibi köylerde eski çeşmeler, küçük köprüler, cami avluları ve etrafta oynayan çocuklar, Karadeniz’in “saklı albümü”nden sayfalar gibi. Buralarda kimse acele etmiyor; misafirsen bir bardak çay neredeyse garantili.

Karadeniz kıyısında her kasabanın kendine ait küçük efsaneleri olur. Bulancak’ta da dere, taş ve fındık bahçeleri etrafında anlatılan hikâyeler var. Resmi tarih kitaplarında yazmaz ama akşam çayında sık sık ortaya çıkar.

Bir efsaneye göre Pazarsuyu deresi denize kavuştuğu noktada kıskançmış; “Herkes Karadeniz’i konuşuyor, beni unutmuyor mu?” diye sızlanırmış. Fırtınalı gecelerde dere ile denizin bu yüzden birbirine daha sert karıştığı, dalgaların kıyıya başka bir öfkeyle çarptığı söylenir.

Bir başka anlatıda ise gurbetten dönen gençlerin, köylerine girmeden önce mutlaka bir fındık bahçesinin kenarında durup “İyi ki döndüm” demesi gerektiği söylenir. Bunu yapmayanların, ne kadar uzakta yaşarlarsa yaşasınlar rüyalarında hep yağmurlu Bulancak akşamları gördüğüne inanılır.

İlçenin köylerinden birinde anlatılan “Gelin Kayası” hikâyesi çok yaygın. Rivayete göre evlenmek üzere olan genç bir kız, memleketini ve Karadeniz’i bırakmak istemez. Düğün günü, denizi son kez görmek için yüksek bir kayaya çıkar ve “Keşke hep burada kalabilsem” diye içinden geçirir. Aynı anda kayanın dibinde hafif bir sarsıntı olur ve bir daha kayadan ayrılamaz; o günden beri o kaya “gelin kayası” diye anılır.

Eski denizciler ise gece seferlerinde tepelerde yanan küçük ışıklardan bahseder; Samugüney, Yeşilhisar ve benzeri köylerin üstlerinde görülen bu ışıkları, gurbette yaşayanların memleketlerine yaktığı hayali lambalar olarak anlatırlar. Böylece gemiler, ne kadar uzak olursa olsun, Bulancak kıyısını zihinde kaybetmezmiş.

Bulancak tipik Karadeniz iklimine sahip: kışları ılıman, yazları çok bunaltmayan ama yılın çoğu günü yağmur veya bulut ihtimali olan bir yer. Güneş açtığında hava çok keyifli, yağmur bastırdığında ise tam “Karadeniz filmi” atmosferi var.

• İlkbahar (Mart–Mayıs): Yamaçlar yeni yeşilini giyer, hava ferahlar, arada yağmur geçişleri olsa da yürüyüş ve fotoğraf için çok güzel bir dönem.
• Yaz (Haziran–Eylül): Akşamları sahil kalabalık, çay bahçeleri dolu, deniz kenarında uzun yürüyüşler için en ideal zamanlar.
• Sonbahar (Ekim–Kasım): Fındık sezonu ve sararan ağaçlarla birlikte yamaçlar renk değiştirir; hava biraz serinler ama hâlâ yumuşaktır.
• Kış (Aralık–Şubat): Rüzgâr ve yağmur daha sık, deniz daha sert; sakin, içe dönük bir Karadeniz deneyimi için güzel olabilir.

Genel olarak Mayıs–Ekim arası, hem hava hem de doğa manzaraları açısından Bulancak’ı tanımak için en rahat dönemdir.

Resmi tabelalı yürüyüş parkurları az olsa da, Bulancak ve çevresinde hafif yürüyüşler için birçok güzel yol var. Özellikle dere kenarları ve köy yolları, şehir gürültüsünü geride bırakmak isteyenler için iyi bir seçenek.

• Pazarsuyu vadisi yürüyüşü: Dolmuş veya araçla dere boyunca biraz yukarı çıkıp, düz sayılabilecek yollarda kısa yürüyüşler yapabilirsin. Akşam kararmadan geri dönmeye dikkat et.
• Köy içi turlar: Ahmetli, Elmalı, İcilli gibi köylerde, köy içi ve etrafındaki bahçeler arasında kısa daireler çizerek dolaşmak mümkün. Köy kahvesinde mola verip bir çay içmek rotanın en keyifli kısmı olabilir.
• Manzara noktaları: Samugüney, Yeşiltepe gibi yüksek köylere gidip, köy içinden hafif yürüyüşlerle hem yamaçları hem denizi görebileceğin noktalara ulaşabilirsin.

Yürüyüşe çıkarken mutlaka uygun ayakkabı giy, hava durumunu kontrol et ve özel mülke girmemeye dikkat et. Yalnız dolaşmak yerine en az iki kişi olmak her zaman daha güvenlidir.

Bulancak sahil şeridi genel olarak düz ve kolay yürünebilir. Kaldırım inişleri, bazı noktalarda rampalar ve park alanları var; yine de her yerde tam anlamıyla engelsiz giriş olduğunu söylemek zor.

İlçe merkezinde birçok kafe ve dükkân zemin katta; bazıları birkaç basamakla ulaşılıyor. Yamaçlara doğru çıktıkça yollar dikleşiyor, zemin bozuluyor ve erişilebilirlik zorlaşıyor.

Konfor senin için önemliyse, sahile yakın, mümkünse asansörlü bir otel veya pansiyon seçmek, köy ziyaretlerini ise planlı ve kısa tutmak iyi bir fikir olabilir.

Tekerlekli sandalye veya hareket kısıtıyla seyahat ediyorsan, Bulancak’ta bazı noktalarda rahat, bazı noktalarda ise sınırlamalarla karşılaşabilirsin. Konaklamadan önce “engelli odası” (engelli dostu oda) olup olmadığını mutlaka sor.

Dolmuşlar genel olarak engelsiz tasarlanmamış. Kısa mesafeler için yakın çevrede taksi veya özel transfer ayarlamak daha konforlu olabilir. Sahil bölgesinde kaldığın sürece restoran ve kafelere ulaşmak nispeten kolay.

Acil durumda Türkiye genelinde 112 arayarak sağlık ekiplerine ulaşabilirsin. Önemli ilaçlarını yanında taşımak, ilaç isimlerinin Türkçe ya da İngilizce yazılı olduğu küçük bir liste hazırlamak her zaman iyi bir önlem.

• Sahil bandı & iskele: Gün batımı, dalga, balıkçı teknesi ve yürüyen insanlar için klasik, ama güzel kareler.
• Yamaçlardan ilçe manzarası: Toprakdeğirmeni ve çevresindeki yüksek noktalarda hem şehir hem deniz aynı kadraja girebilir.
• Pazarsuyu çevresi: Dere + ağaçlar + köprü tadında kareler için çok uygun.
• Yalıköy & Burunucu: Küçük iskeleler, kayıklar ve dalga sesleri ile Karadeniz ruhunu yakalayabileceğin yerler.
• Fındık bahçeleri: Özellikle yaz sonu ve sonbaharda çok fotogenik; sabah ışığında yumuşak, akşamüstü sıcak tonlar yakalayabilirsin.

İnsanları çekerken her zaman gülümseyerek izin istemek iyi bir alışkanlık; çoğu zaman “tabii, çek” cevabını alırsın.

Türkiye’de acil durum numarası 112. Bulancak’ta ve çevrede sağlık ocakları ve eczaneler bulunuyor; daha büyük hastaneler için Giresun veya Ordu’ya gitmek gerekebiliyor.

Eczaneler (eczane) çoğu küçük sorunda ilk başvurulacak yer; hem ilaç hem de pratik tavsiye alabilirsin. Seyahat sigortan ve temel ilaçlar çantanda olursa, ani durumlarda çok işine yarar.

Pasaport, sigorta poliçesi ve önemli numaraların fotoğrafını telefona kaydetmek, olası bir kaybolma veya hırsızlık durumunda hayat kurtarır.

Bulancak’ta büyük AVM’lerden çok, mahalle arası dükkânlar, marketler ve haftalık pazarlar öne çıkıyor. Sebze-meyve pazarında taze ürünler, yerel peynirler, zeytinler, turşular ve tabii ki fındık bulmak mümkün.

Hediyelik olarak paketli fındık, fındıklı çikolata, yerel bal, reçel gibi ürünler düşünebilirsin. Köylerden gelen bazı tezgâhlarda el işi ürünler, yazmalar veya küçük ahşap eşyalar da görebilirsin.

Önemli not: Türkiye’de esnafın seni içeri davet etmesi, hâl hatır sorması normal ve genelde misafirperverlikten. Ama teklif çok ısrarcı, fiyatlar aşırı yüksek ya da kendini rahatsız hissediyorsan, güler yüzle “sağ olun, bakıyorum” deyip yoluna devam edebilirsin. Nazik yaklaşım normaldir; aşırı ısrar genelde uzak durulması gereken yerler için sinyal sayılabilir.

Bulancak’ta bazen gökyüzüne bakıp “bu hava ne yapmak istiyor?” diye sorarsın: güneş varmış gibi hissedip bir anda yağmura yakalanabilir, az önce yağmur yiyip beş dakika sonra masmavi gökyüzü görebilirsin. Bu değişken ruh hali kentin karakterinin bir parçası.

Bir diğer ilginç detay da sahil ile fındık bahçelerinin mesafesi. Haritada kısa gibi görünse de, fiziken de duygusal olarak da başka dünyalar gibi: sahilde trafik ve dalga sesi, tepelerde horoz ve köpek sesi… Ama aralarındaki mesafe çoğu zaman sadece birkaç viraj.

Kafede otururken yan masadan Almanca ya da başka bir Avrupa dili duyman da şaşırtıcı değil. Birçok Bulancaklının Almanya, Hollanda ve farklı ülkelerle bağı var. Sohbet açılırsa gurbet hikâyeleri, çalışılan fabrikalar, özlenen köy evleri ve zorunlu dönüşler peş peşe gelir.

• Sahil bandı & iskele: İlçenin kalbi; sabah koşuları, akşam yürüyüşleri ve gün batımları için ideal.
• Pazarsuyu deresi ve çevresi: Dere vadisi boyunca uzanan yeşil alanlar, köprüler ve küçük dinlenme noktaları.
• Merkez camiler & eski çeşmeler: Hem Bulancak merkezde hem bazı mahalle ve köylerde günlük hayatın buluşma noktaları.
• Yalıköy, Burunucu, Pazarsuyu köyleri: Kıyıya yakın, denizi hissederek dolaşabileceğin yerleşimler.
• Fındık bahçeleri: İlçenin imza manzarası; özellikle hasat öncesi ve sonrası çok etkileyici.
• Yamaç köyleri: Samugüney, Yeşiltepe gibi köylerden hem ilçe hem deniz manzarası izlemek mümkün.

Bu yerlerin çoğu için tabela veya “turistik nokta” tabelası bekleme; asıl güzellik, günlük hayatın akışı içinde karşına çıkıyor.

• Sahildeki “daimi” banklar: Her gün aynı saatte aynı insanların oturduğu, manzara kadar hikâyelerin de güzel olduğu banklar.
• Pazarsuyu vadisinin sakin kıvrımları: Yol kenarından biraz uzaklaşırsan dere sesi ve kuş sesini birlikte duyabileceğin küçük alanlar.
• Gelin Kayası çevresi: Manzarayla birlikte anlatılan aşk ve ayrılık hikâyesi, fotoğrafa ayrı bir anlam katıyor.
• Köy meydanları: Ahmetli, İnece, Esenköy gibi yerlerdeki küçük meydanlar, gündelik hayatın en doğal sahnelerini sunuyor.
• Şemsettin ve Saraçlı iç sokakları: Eski evler, duvarlar ve sessiz sokaklar, Karadeniz’in ağır ağır akan zamanını hissettiriyor.

Bu saklı noktaların tadı, acele etmediğinde güzel çıkar; bazen en iyi plan, hiç plan yapmamaktır.

Bulancak’a en rahat nasıl gelinir?

En pratik yol Ordu-Giresun Havalimanı’na uçup oradan sahil yolundaki dolmuş veya otobüslerle Bulancak’a geçmek. Giresun’dan da gün içinde sık sık dolmuş kalkıyor.

Bulancak için kaç gün ayırmalıyım?

Sadece kısa bir sahil molası istiyorsan 1–2 gün yeterli. Köyleri, fındık bahçelerini ve Pazarsuyu vadisini de görmek istersen 3–4 gün daha keyifli olur.

Bulancak’ta denize girilir mi?

Yerel halkın denize girdiği sahil noktaları var, ancak hava, dalga ve akıntı koşulları Karadeniz’de hızlı değişir. Mutlaka yerel tavsiyeleri dinle, uyarı tabelalarına dikkat et.

Aileler için uygun mu?

Evet, özellikle “gerçek hayatı” görmek isteyen aileler için; sahil yürüyüşleri, pazarlar, köy ziyaretleri çocuklar için de öğretici olabilir. Büyük su parkları veya resort tarzı eğlenceler yok, daha sakin bir tempo var.

Toplu taşımayla dolaşmak zor mu?

Merkezde yürümek çok kolay; çevre köyler için dolmuşlar kullanılıyor. Çok spesifik köylere gitmek istersen bir günlüğüne araç kiralamak veya taksiyle anlaşmak işini kolaylaştırır.

Gece hayatı var mı?

Klasik anlamda yoğun gece kulübü hayatı yok. Daha çok sahil boyunca çay bahçeleri, kafeler ve sohbetlerin uzadığı arkadaş buluşmaları düşün.

• Bulancak (ilçe merkezi): Sahil bandı, iskele, çarşı ve resmi kurumların bulunduğu, hayatın en hareketli olduğu yer.
• Aydındere: İç kesimlerde, daha serin ve dağ havası taşıyan belde; doğa ve köy atmosferi için ideal.
• Kovanlık: Fındık bahçeleriyle çevrili, küçük ve sakin bir yerleşim; doğaya yakın olmak isteyenlere hitap ediyor.
• Pazarsuyu: Dere vadisi ve denize uzanan konumuyla hem iç kesim hem sahil hissi taşıyan bir nokta.
• Yalıköy: Küçük liman ve sahil şeridiyle “mini sahil köyü” havası veren, sakin bir yerleşim.

Bulancak ilçesi hem sahil tarafında mahallelerden hem de iç kısımlarda köylerden oluşuyor. Aşağıda tüm mahalle ve köyleri, kısa tanımlarla birlikte bulabilirsin:

Mahalleler

• Acısu Mahallesi: Adını verdiği kaynakla anılan, sahil yoluna yakın, konut ve küçük iş yerlerinin karıştığı mahalle.
• Bahçelievler Mahallesi: Apartman ağırlıklı, günlük ihtiyaçların yürüme mesafesinde olduğu, ailelerin yoğun yaşadığı bölge.
• Ballıca Mahallesi: Merkeze yakın, sokakları hareketli ama aynı zamanda mahalle kültürünün sürdüğü bir yer.
• Bulancak Mahallesi: İlçe merkezinin çekirdeğini oluşturan, resmi dairelere ve çarşıya yakın, en yoğun alanlardan biri.
• Güzelyalı Mahallesi: Denizle daha iç içe, sahil yoluna yakın sokakların olduğu, akşam yürüyüşleri için ideal konum.
• İhsaniye Mahallesi: Nüfusun en yoğun olduğu bölgelerden; okul, market ve iş yerlerinin iç içe geçtiği bir mahalle.
• İsmetpaşa Mahallesi: Merkeze çok yakın, alışveriş ve hizmetlere rahat erişim sunan, klasik şehir mahallesi havasında.
• Kızılot Mahallesi: Yamaçlara doğru uzanan konut alanlarıyla, ilçe merkezine yukarıdan bakan daha sakin bir mahalle.
• Sanayii Mahallesi: Atölyeler, sanayi siteleri ve küçük işletmelerin yoğunlaştığı, ilçenin çalışma alanı.
• Saraçlı Mahallesi: Hem konut hem iş yeri barındıran, iç sokaklarında hâlâ eski mahalle havasını koruyan bölge.
• Sisin Mahallesi: Islak ve sisli Karadeniz havasını ismiyle bile hatırlatan, yer yer köy dokusunu da taşıyan mahalle.
• Şemsettin Mahallesi: Cami ve çeşme çevresinde toplanmış, sessiz ara sokaklara sahip, mahalle kültürünün canlı kaldığı yer.
• Toprakdeğirmeni Mahallesi: Yüksekteki konumuyla ilçe ve deniz manzaralı evlerin bulunduğu mahalle.
• Ucarlı Mahallesi: Merkeze yakın ama yukarılara uzanan, kısa sürede yeşile açılan sokaklarıyla dikkat çeken bölge.
• Yeni Mahalle: Adından anlaşılacağı üzere daha yeni yerleşimlerin yoğun olduğu, modern binaların görüldüğü mahalle.
• Güzelyurt Mahallesi: Yeşil alanlarla konutların iç içe geçtiği, nispeten sakin ve ferah bir mahalle.

Köyler

• Ahmetli Köyü: Fındık bahçeleriyle çevrili, klasik Karadeniz köy hayatını görebileceğin yerleşim.
• Ahurlu Köyü: Yamaçlara yayılan evleri ve tarlalarıyla, doğanın içinde sessiz kalan bir köy.
• Alibey Köyü: Tarım ve bahçeciliğin öne çıktığı, ailelerin birbirini iyi tanıdığı geleneksel bir köy.
• Ardahan Köyü: Tepelere yaslanmış evleri ve küçük tarla parçalarıyla ilçenin iç kesimindeki köylerden biri.
• Arifli Köyü: Sıcakkanlı komşuluk ilişkileri ve etrafındaki fındık bahçeleriyle tipik bir Karadeniz köyü.
• Ataköy Köyü: Yüksekçe konumu sayesinde temiz havası ve manzarasıyla bilinen sakin bir yerleşim.
• Bahçeli Köyü: Adı gibi bahçeleri, meyve ağaçları ve küçük tarım alanlarıyla “yeşil” bir köy.
• Bayındır Köyü: Tarlalar ve fındık bahçeleriyle çevrili, geleneksel tarımın sürdüğü bir köy.
• Bostanlı Köyü: Sebze ve bahçecilik kültürünün hâlâ canlı olduğu, küçük ve verimli tarlalara sahip köy.
• Burunucu Köyü: Denize yakın konumuyla hem sahil hem köy atmosferini bir arada taşıyan yerleşim.
• Büyükada Köyü: İsminin aksine kıyıda ada değil, iç kesimlerde yeşilliklerin arasında kurulmuş bir köy.
• Cindi Köyü: Sakin yapısı, dar yolları ve etrafındaki tarlalarla huzurlu bir köy ortamı sunuyor.
• Damudere Köyü: Dere yatağına yakın konumuyla su sesi ve yeşilin birleştiği küçük bir yerleşim.
• Demircili Köyü: Adından demircilik zanaatını hatırlatan, tarımın da güçlü olduğu bir köy.
• Döngeri Köyü: Etrafı bahçelerle çevrili, sessiz ve içe dönük Karadeniz köylerinden biri.
• Duttepe Köyü: Dut ağaçlarının adını verdiği, tepe üstünde konumlanmış, manzaralı bir köy.
• Elmalı Köyü: Adını meyve ağaçlarından alan, serin ve yeşil bir ortam sunan yerleşim.
• Erdoğan Köyü: Fındık bahçeleriyle çevrili, klasik aile tarımı geleneğinin sürdüğü köylerden biri.
• Eriklik Köyü: Erik ağaçlarıyla, bahar ve yaz aylarında meyve kokusunun yayıldığı küçük bir köy.
• Esenköy Köyü: Adı gibi rüzgârı ve ferah havasıyla bilinen, yeşilin hâkim olduğu bir yerleşim.
• Ezeltere Köyü: Küçük, sakin sokakları ve çevresindeki tarlalarla tipik bir Karadeniz köy görüntüsü sunuyor.
• Gültepe Köyü: Çiçekler ve yeşil yamaçlarıyla özellikle ilkbaharda çok keyifli bir ortam sunan köy.
• Gündoğdu Köyü: Adı “güneş doğdu” anlamına gelen, sabah manzaralarıyla öne çıkan bir yerleşim.
• Güneyköy Köyü: Daha iç tarafta, güneye bakan yamaçlarda yer alan, tarımın yoğun olduğu bir köy.
• Güzelyurt Köyü: “Güzel yurt” ismini, çevresindeki yeşil ve sakin atmosferiyle hak eden bir yerleşim.
• Hacet Köyü: Geleneksel köy dokusunu koruyan, küçük tarlalar ve bahçelerle çevrili bir köy.
• Hisarkaya Köyü: Kayalık ve yükseltili çevresiyle, adını “hisar” ve “kaya”dan alan doğa manzaralı köy.
• İcilli Köyü: İlçenin iç kesimlerinde, yükseklere yakın konumuyla serin ve yeşil bir atmosfer sunan köy.
• İnece Köyü: Farklı mahalleleri, kayalıkları ve dere yataklarıyla doğa yürüyüşleri için uygun bir alan.
• Karaağaç Köyü: Ağaçların gölgesinde kurulu, ismini kara ağaçlardan alan klasik bir kırsal yerleşim.
• Karacaresul Köyü: Kalabalıktan uzak, daha içerde ve doğayla baş başa kalabileceğin küçük bir köy.
• Kayabaşı Köyü: Yüksekteki konumuyla vadilere bakan, kaya yamaçlarının hâkim olduğu manzaralı bir yerleşim.
• Kayadibi Köyü: Adından da anlaşılacağı gibi, kayalıkların eteğinde kurulmuş, doğayla iç içe bir köy.
• Kayhan Köyü: Tarım alanları ve bahçeleriyle çevrili, sakin temposuyla dikkat çeken bir köy.
• Kışla Köyü: Geniş alanlara yayılmış tarlalar ve bahçeleriyle, tarımın ön planda olduğu bir yerleşim.
• Kuşluhan Köyü: Kuş seslerinin ve doğa seslerinin hâkim olduğu, yeşil dokulu küçük bir köy.
• Kuzköy Köyü: Kuzey yönüne bakan konumuyla, rüzgârı ve manzarasıyla akılda kalan bir yerleşim.
• Küçükada Köyü: İsmi “küçük ada” olsa da iç kesimlerde, yemyeşil bir doğanın içinde yer alıyor.
• Küçükdere Köyü: Küçük dere yatağı çevresine yayılmış, su sesiyle birlikte yaşayan sakin bir köy.
• Küçüklü Köyü: Daha küçük ölçekli, sıkı komşuluk ilişkilerinin olduğu, ailelerin birbirini yakından tanıdığı bir yer.
• Muratlı Köyü: Tarım ve hayvancılığın sürdüğü, doğa ile iç içe bir kırsal yerleşim.
• Odadüzü Köyü: Adını düzlük alanlarından alan, açık manzaralı, rüzgâr alan bir köy.
• Pazarsuyu Köyü: Aynı isimli dere çevresinde, su ve doğa ile iç içe kurulmuş, fotoğraf için de güzel bir yerleşim.
• Samugüney Köyü: Yüksek konumu ve temiz havasıyla, özellikle yazın serin kaçış noktalarından biri.
• Süme Köyü: Klasik Karadeniz köy mimarisine sahip, tarlalar ve bahçelerle çevrili sakin bir yer.
• Şeyhmusa Köyü: Adını verdiği şahsiyetle anılan, dini ve kültürel bağları güçlü, geleneksel bir köy.
• Talipli Köyü: Yamaçlara serpilmiş evleri ve manzarasıyla dikkat çeken, doğa sevenler için keyifli bir köy.
• Tandır Köyü: İsmi tandır kültürünü çağrıştıran, ev yapımı ekmek ve yemek geleneklerini koruyan köylerden biri.
• Tekmezar Köyü: Sessiz, küçük ölçekli, doğanın içinde kaybolmuş gibi hissedeceğin bir yerleşim.
• Tepecik Köyü: Tepelik konumu ve açık manzarasıyla özellikle gün batımında çok hoş kareler sunar.
• Tepeören Köyü: Tepe üzerindeki yerleşimiyle, etraftaki vadilere yukarıdan bakan, ferah bir köy.
• Tokmadin Köyü: Tarım ve hayvancılığın sürdüğü, sade ama samimi yapısıyla öne çıkan bir köy.
• Torçan Köyü: Geleneksel mimariyi, dar yolları ve tarım alanlarını bir arada görebileceğin küçük bir yerleşim.
• Yalıköy Köyü: Deniz kıyısında, kayıkların ve dalga seslerinin günlük hayata karıştığı bir sahil köyü.
• Yaslıbahçe Köyü: Eski bahçeleri ve ağaçlarıyla adını hak eden, yeşil ve gölgeli bir köy.
• Yeniköy Köyü: Daha yeni yerleşim yapısına sahip, gelişmekte olan, mahalle-köy karışımı bir yer.
• Yeşilhisar Köyü: Adı gibi yeşil dokusu güçlü, manzaralı ve serin bir köy.
• Yeşilköy Köyü: Çevresindeki yoğun yeşil sayesinde tam bir “doğa içi” köy hissi veren yerleşim.
• Yeşiltepe Köyü: “Yeşil tepe” ismini, etrafındaki yamaçlar ve panoramik manzaralarla fazlasıyla hak ediyor.
• Yıldız Köyü: Gece gökyüzünün yıldızlarla dolu göründüğü, ışık kirliliğinin az olduğu, sakin bir köy.
• Yunuslu Köyü: Doğa seslerinin hâkim olduğu, yavaş akan köy hayatını yakından görebileceğin yerleşimlerden biri.