Seydiler – Kastamonu’nun sakin yayla ilçesi ve yavaşlayan yollar

Seydiler’de kültür denince akla büyük salonlar, sahneler değil; evlerin önündeki iskemleler, çay bardakları ve uzun sohbetler gelir. Yaz akşamlarında kapı önlerinde toplanan aileler, geçen arabaları, uzaktan gelen köpek havlamasını bile sohbetin bir parçası yapar. Düğünler, cenazeler, bayramlar derken, takvim aslında törenlerden çok insan buluşmalarıyla doludur.

Bölgenin hafızasında Kurtuluş Savaşı yılları hâlâ canlıdır. Şerife Bacı gibi isimler, sadece ders kitaplarında değil, günlük sohbetlerde de anılır. “O zamanlar bu dağlardan kimler geçti” diye başlayan cümleler, çoğu zaman bir bardak çayın, bir tabak yemeğin yanında devam eder. Bu anlatılar, genç nesle hem gurur hem de sorumluluk duygusu bırakır.

Geleneksel el işleri, ahşap kullanımındaki ustalık, kışa hazırlık için yapılan konserve ve turşular, tandır ekmeği ve fırın tepsileri… Hepsi Seydiler’in görünmeyen ama hissedilen kültür kodlarının bir parçasıdır. Bir evin mutfağına girebilirsen, raflarda dizili kavanozlar ve sobanın yanında dinlenen çaydanlık, sana bu ilçeyi kitaplardan daha iyi anlatır.

Seydiler, “az ama öz” aktivite sevenler için doğru adres. Burada büyük tesisler, kalabalık parkurlar yerine; kısa yürüyüşler, köy arası yollar, fotoğraf durakları ve bol bol nefes alma molaları bulacaksın. Merkez çevresinde atacağın her adım, seni birkaç dakika içinde tarlalara, yamaçlara ve küçük patikalara çıkarır.

Yayla ve Yağlar tarafına doğru yapacağın yürüyüşler, özellikle sabah ve akşam saatlerinde çok keyifli. Manzarayı takip ede ede, bir noktada sadece durup sessizliği dinlemek isteyeceksin. Uzun planlara gerek yok: Yanına biraz su, hafif atıştırmalıklar al ve hangi yola girersen gir, kısa sürede şehir hayatından uzaklaştığını hissedeceksin.

Araçla seyahat ediyorsan, Seydiler’i Kastamonu–Cide hattında bir “yavaşlama noktası” olarak düşünebilirsin. İlçeye gir, çay iç, kısa bir tur yap; sonra istersen tekrar yola devam et. Bazen en güzel aktivite, sadece bir yerde kısa da olsa gerçekten durabilmektir.

1 günlük Seydiler rotası: “Yaylada bir nefes”

1. Sabah – Kastamonu’dan çıkış: Sabah Kastamonu’dan yola çık, Seydiler şarkısını aç ve ilçe tabelasına kadar manzarayı izle.
2. Öğlene kadar – Merkez turu: Merkez Mahallesi’nde kısa bir yürüyüş yap, Seyyid-i Zülfikar Camii çevresine uğra, sokak dokusunu hisset.
3. Öğle – Sade bir öğün: Küçük lokantalardan birinde ev yemekleri dene; bulgurlu, sebzeli yemekler özellikle yerel dokuyu yansıtır.
4. Öğleden sonra – Yayla tarafına çıkış: Yayla veya Yağlar yönüne doğru ilerle, hem manzarayı hem de yaylanın serinliğini yaşayarak kısa yürüyüşler yap.
5. Akşam – Kastamonu’ya dönüş: Dönüş yolunda gün batımında bir kez daha şarkıyı aç; böylece Seydiler ile ilgili hatıraların bir melodiyle tamamlanır.

2 günlük rota: “Seydiler ve yolun devamı”

1. 1. gün – Seydiler’i tanıma: 1 günlük rotayı biraz daha yavaş tempoda uygula, köylerden birine (örneğin Sabuncular veya Odabaşı) kısa bir ziyaret ekle.
2. Geceleme: Konaklama için genelde Kastamonu tercih edilir; Seydiler’i daha çok günlük geziler ve geçişler için düşünebilirsin.
3. 2. gün – Yolun devamı: Ertesi gün, Kastamonu–Şenpazar–Cide yönünde yolun bir kısmını keşfet; dilediğin noktada geri dön. Önemli olan hedef değil, yol üzerindeki duraklardır.

Her iki rota için de geçerli kural: Programı çok sıkı yapma. Seydiler’in asıl güzelliği, planlanmamış küçük duraklarda, tesadüfi sohbetlerde ve beklenmedik manzara aralarında gizli.

Seydiler turistik anlamda kalabalık olmayan bir ilçe; bu da gelen her misafirin bıraktığı izin daha görünür olduğu anlamına geliyor. Yürürken mevcut yolları kullanmak, çöpünü her zaman yanına almak ve doğada yüksek sesle müzik açmamak, bölgenin sessiz dokusunu korumaya yardımcı olur.

Alışverişlerini küçük bakkallardan, manavlardan veya pazardaki üreticilerden yaptığında hem taze ürün alır, hem de yerel ekonomiye doğrudan katkı sağlamış olursun. Siyez bulguru, peynir, bal, turşular ve ev yapımı reçeller bunun en güzel örnekleri.

Fotoğraf çekerken insanların mahremiyetine saygı duymak önemli. Bir evin avlusunu, bir aileyi veya çocukları kadraja almak istersen, kısa bir “Fotoğraf çekebilir miyim?” cümlesi çoğu zaman hem kapıları hem de kalpleri açar.

• Sessizlik arayanlar: Kalabalık caddeler, gürültülü eğlence yerine kuş sesleri ve yayla serinliğini sevenler için.
• Road trip meraklıları: Kastamonu–Karadeniz hattını yavaş yavaş keşfetmek isteyen, yolda mola vererek gezmeyi sevenler için.
• Fotoğraf tutkunları: Yayla evleri, tarlalar, sisli sabahlar ve renkli sonbahar tonları peşinde olanlar için.
• Yerel tatlar ve ürünler: Siyez bulguru gibi yerel ürünlerin hikâyesini kaynağında hissetmek isteyenler için.

Geniş alışveriş merkezleri, gece hayatı veya eğlence parkları arıyorsan, Seydiler doğru adres olmayabilir. Burası daha çok ağır ağır nefes alıp, kafanı dinlemek için ideal.

Seydiler mutfağı, Kastamonu’nun genel mutfak kültürünün sade ve samimi yüzünü taşır. Ev yemekleri, çorbalar, sebzeli tencere yemekleri, bulgurlu pilavlar ve yoğurtlu lezzetler sık sık karşına çıkar. Masaya gelen tabaklar süsten çok, doyurucu ve ev sıcaklığında olmayı hedefler.

Siyez bulguru, ilçeyi tanımlayan önemli tatlardan biri. Tereyağında kavrulmuş soğanla hazırlanmış, yanında yoğurtla sunulan basit bir siyez pilavı bile, burada bambaşka bir lezzete dönüşebilir. Yanına turşu, taze ekmek ve çay geldiğinde, ortaya çok sade ama unutulması güç bir öğün çıkar.

İlçe geneline yayılmış, kışlık hazırlık kültürü de sofrayı zenginleştirir: konserve domates, biber, fasulye; kavanozlarda turşular; odun sobasının üzerinde fokurdayan çaydanlık… Hepsi Seydiler’de yediğin bir tabak yemeğin arkasında uzun bir emeğin bulunduğunu hatırlatır.

Seydiler’in doğası, geniş yayla platosu, tarlalar, orman şeritleri ve vadilerle şekillenir. İlkbaharda yeşilin tonları hızla çoğalır, yazın yüksek rakım sayesinde akşamlar serinler, sonbaharda ise ağaçlar ve tarlalar sarı-kızıl bir palete dönüşür.

Mahalleler ile köyler arasındaki yollar, doğayı hissetmek için en güzel alanlardır. Kimi zaman toprak, kimi zaman stabilize olan bu yolların kenarında küçük bahçeler, odun yığınları, saman balyaları ve hayvan sesleri eşlik eder. Gökyüzünün geniş açılı göründüğü bu coğrafyada, bulutların hareketi bile başlı başına bir manzara olur.

Daha büyük doğa parkurlarına gitmek istersen, Seydiler’i Küre Dağları ve sahil yönündeki gezilerin için bir başlangıç noktası olarak kullanabilir, günü yaylada bitirerek rahat bir şekilde kapatabilirsin.

Seydiler’de yıl; dini bayramlar, düğünler, köy buluşmaları ve okul etkinlikleriyle renklenir. Bayramlarda büyük şehirlerde yaşayan aile fertleri de ilçeye döner, evlerin içi ve sokaklar kısa süreliğine çok daha kalabalık olur.

Yörede kimi yıllar hasatla, yerel ürünlerle veya spor etkinlikleriyle ilgili küçük şenlikler ve programlar düzenlenebilir. Tarihler her yıl değişebildiği için, ziyaret öncesinde kaymakamlık, belediye ya da yerel sosyal medya hesaplarından bilgi almak en sağlıklısı.

• Eski dönemler: Kastamonu çevresi gibi Seydiler’in bulunduğu bölge de çok eski dönemlerden beri yerleşim izleri taşır.
• Ortaçağ: Kastamonu ile sahil hattı arasında kullanılan güzergâhların üzerinde küçük konaklama ve geçiş noktaları oluşur.
• 17.–18. yüzyıllar: Seyyid-i Zülfikar Camii ve minaresi inşa edilir; çevresinde han ve hamamlarla küçük bir çekim noktası oluşur.
• Osmanlı dönemi: Tarıma dayalı, yayla ağırlıklı, görece sakin bir taşra yerleşimi olarak gelişimini sürdürür.
• Kurtuluş Savaşı: Sahilden Anadolu’nun içlerine taşınan cephane ve malzeme yolunun bir kısmı bu dağlar üzerinden geçer; Şerife Bacı gibi isimler hafızada yer eder.
• 20. yüzyıl: Seydiler belediye olur, ardından ilçe statüsüne kavuşur; yollar gelişir, büyük şehirlere göç hızlanır.
• Günümüz: Tarımın ve küçük ölçekli hayvancılığın hakim olduğu, sakin, yüksek rakımlı bir ilçe olarak varlığını sürdürür.

Seydiler’de “turistik nokta” diye işaretlenmiş yer azdır; asıl keyif, tabelası olmayan küçük köşelerde saklıdır. Bazen bir mahalle üstündeki tepe, bazen ağaçların arasından açılan manzara, bazen de sadece bir evin önündeki eski bir kapı bile gününün en özel karesi olabilir.

• Yayla tarafındaki sırtlar: Merkezden biraz yükseldiğinde, hem ilçe merkezini hem çevredeki tarlaları aynı kareye alabileceğin noktalar bulursun.
• Camii çevresindeki eski duvarlar: Seyyid-i Zülfikar Camii çevresinde, geçmişten bugüne kalmış yapı izleri ve taş dokuları dikkatli bakışları ödüllendirir.
• Sabuncular ve Mancılık etrafındaki orman kenarları: Sessiz yürüyüşler, piknikler ve kuş sesleri için ideal küçük açıklıklar ve patikalar bulunur.

Bu saklı köşeleri bulmanın en iyi yolu, yöre insanına “güzel manzara” ya da “sessiz piknik yeri” sormak. Çoğu zaman cevabın yanında bir çay daveti de gelir.

Resmi kayıtların anlattığı tarihin yanında, Seydiler’in hafızasında sözlü efsaneler de dolaşır. Bunlardan biri, kış fırtınalarında dağları aşmaya çalışan kervanların, Seydiler çevresine sığındığı gecelerle ilgilidir. Anlatılanlara göre, hava bir anda bozulduğunda, buradaki hanların ışığı uzaktan bile “güvenli yer” olarak görülürmüş.

Yıllar geçtikçe bu anlatı, “Seydiler’e sığınırsan yollar açılır” şeklinde özetlenen bir efsaneye dönüşmüş. Fırtınalı havalarda, yüksek sesler kesilip sadece rüzgâr duyulduğunda, yaşlılar hâlâ “Bu dağlar çok yol gördü” diyerek geçmiş kervanları anar. Bu cümle, hem zorlu şartları hem de ilçenin bir tür sığınak rolünü hatırlatır.

Bölgedeki en etkileyici söylencelerden biri, Şerife Bacı’nın hatırasıyla bağlantılıdır. Kimi anlatılara göre, kış gecelerinde rüzgâr belli bir tondan esmeye başladığında, uzaklardan hafif bir gıcırtı sesi duyulurmuş; sanki kar üzerinde ağır ağır ilerleyen bir kağnı tekerleği gibi.

Bu sesi duyanların, korkmak yerine içinden bir dua okuması önerilir. Çünkü bu gıcırtının, fedakârlıkla taşınan yükleri ve bu topraklardan geçmiş insanların direncini hatırlattığına inanılır. Böylece söylence, korku değil; minnet ve saygı duygusuyla aktarılan bir hatıraya dönüşür.

Bu tür hikâyeler, Seydiler ve çevresinde tarihin sadece kitaplarda değil, akşam sofralarında, çay bardaklarının buharında da yaşamaya devam ettiğini gösterir.

Yayla konumu nedeniyle Seydiler’de kışlar soğuk ve zaman zaman sert geçebilir; kar yağışı da hiç yabancı değildir. İlkbaharda havalar ısındıkça, hem tarlalar hem yamaçlar hızla canlanır ve yürüyüş için ideal bir ortam oluşur.

Yaz aylarında gündüzleri ılık, akşamları ise hafif serin bir hava hakimdir. Özellikle şehir sıcağından kaçmak isteyenler için, akşamüstü Seydiler sokaklarında dolaşmak ve balkondan esen rüzgârı hissetmek büyük konfordur.

Sonbahar ise renklerin belirginleştiği dönemdir: tarlalar hasat sonrası dokusuyla, ağaçlar da dökülen yapraklarıyla fotoğraf severleri cezbeder. Genel olarak, geç ilkbahar ile erken sonbahar arası Seydiler’i rahat tempoda keşfetmek için en uygun zamandır.

• Merkez çevresi kısa tur: İlçe merkezinden başlayıp tarlaların kıyısından geçen yollarla yapılan 1–2 saatlik hafif bir yürüyüş, Seydiler’i yumuşak bir girişle tanıtır.
• Yayla yönüne tırmanış: Merkezden Yayla tarafına doğru ilerleyen yollar, hem manzara hem de serin hava isteyenler için güzel bir rota sunar.
• Sabuncular – Mancılık hattı: Araçla köylerden birine çıkıp, aradaki alanlarda kısa yürüyüşler yapmak; fotoğraf, piknik ve doğayla baş başa kalmak için iyi bir seçenektir.

Resmi olarak işaretli uzun yürüyüş parkurları yaygın değildir. Bu nedenle offline haritalar kullanmak, telefon şarjına dikkat etmek ve hava kararmadan geri dönmeyi planlamak önemli.

Seydiler, altyapısı kademeli gelişen bir ilçe olduğu için, erişilebilirlik anlamında tam standartlara sahip değildir. Kimi kaldırımlar düzensiz, bazı girişlerde merdiven basamakları bulunabilir. Eğimi yüksek sokaklar da özellikle hareket kısıtlılığı olan misafirler için zorluk yaratabilir.

Yine de insanlar genellikle yardımcı olmaya isteklidir. Bir mekâna girerken destek istemekten çekinme; küçük işletmeler ve esnaf, pratik çözümler bulmaya alışkındır. Yanında rahat ayakkabılar ve mümkünse baston vb. yardımcı ekipman bulundurman, konforunu arttırır.

İlçe genelinde tam anlamıyla erişilebilir otel veya tesis bulmak zor olabilir. Bu yüzden, Seydiler’e günübirlik uğramak ve konaklamayı Kastamonu gibi daha büyük merkezlerde planlamak daha rahat bir seçenek olabilir.

Toplu taşıma araçlarının çoğunda alçak taban sistemi veya rampa bulunmayabilir; yine de şoförler ve diğer yolcular yardıma alışkındır. Tuvalet ihtiyacı için kafeler ve lokantalar en pratik duraklardır; yolculuk planını buna göre yapmak işleri kolaylaştırır.

Sağlıkla ilgili özel bir durumun varsa, önemli ilaçlarını yanında yeterli miktarda bulundurman ve en yakın büyük hastanenin Kastamonu’da olduğunu bilerek plan yapman iyi olur.

• Merkez üstü manzaralar: İlçe merkezini yukarıdan gören küçük yükseltiler, çatıları, camiyi ve arka plandaki tepeleri tek karede toplar.
• Yayla yönündeki yollar: Özellikle akşamüstü ışığında, tarlalar ve ufuk çizgisi fotoğraf için çok uygundur.
• Sabuncular, Odabaşı gibi köyler: Geleneksel evler, avlular, odun yığınları ve bahçe detayları ile doğal kareler yakalanabilir.

Fotoğraf çekerken, özellikle insanların ve evlerin önünde mutlaka izin iste. Çoğu zaman bu izin, beraber içilen bir çaya da dönüşebilir.

İlçede temel sağlık hizmetlerine ulaşabileceğin resmi noktalar bulunur; ancak kapsamlı tetkik ve ileri tedaviler için genellikle Kastamonu’daki hastanelere gitmek gerekir. Bu nedenle, küçük kazalar ve basit rahatsızlıklar için Seydiler yeterli olsa da, daha ciddi durumlarda şehir merkezini planına dâhil etmelisin.

Seyahat öncesi telefonuna acil numaraları (112, 155 vb.) kaydetmek, yanında kişisel ilaçlarını taşımak ve kronik rahatsızlıkların varsa doktorundan seyahat notu almak önemlidir. Özellikle kış aylarında yollarda buzlanma olabileceğini unutma.

Seydiler’de büyük alışveriş merkezleri yok; bunun yerine küçük bakkallar, manavlar ve belirli günlerde kurulan pazarlar var. Bu pazarlar, ilçenin kalbini görmek için en güzel yerlerden biri: taze sebzeler, meyveler, ev yapımı ürünler, turşular ve yerel un-bulgur çeşitleri bulabilirsin.

Siyez bulguru, yöresel pekmezler, reçeller ve kurutulmuş gıdalar hem tatmak hem de hediye olarak götürmek için iyi seçeneklerdir. Fiyatlar genelde büyük şehirlere göre daha makuldür; ama yine de alışverişe başlamadan önce kabaca bir bütçe belirlemek iyi fikir.

Önemli not: Türkiye’de esnafın müşterileri nazikçe içeri davet etmesi, menü ya da ürün göstermesi gayet normal ve misafirperverliğin bir parçasıdır. Ancak ısrarcı, baskıcı ya da sürekli bir şey satmaya çalışan bir tavırla karşılaşırsan, kendini mecbur hissetmene gerek yok. Böyle durumlarda “Teşekkürler, istemiyorum” diyerek kibarca reddedebilirsin. Bu, özellikle turistik bölgelerde sıkça görülen klasik “turist tuzağı” tarzı davranışlardan uzak durmanın en pratik yolu.

Seydiler’in en ilginç yanlarından biri, ana yolun hareketliliği ile mahallelerin sakinliği arasındaki zıtlıktır. Bir yanda uzaklardan geçen kamyon ve otobüslerin uğultusu, diğer yanda evlerin önünde oynayan çocukların sesi ve çay kaşıklarının bardağa vuruşu… Aynı anda iki farklı dünya hissi verir.

Dikkat çekici bir diğer detay da balkonlar ve ev önleri: Çoğu yerde yan yana asılmış çamaşırlar, halılar, çiçek saksıları ve odun yığınları görürsün. Bu manzara, ilçe insanının gündelik hayatını tek karede anlatan doğal bir vitrin gibidir.

• Seyyid-i Zülfikar Camii: İlçe merkezinde, sade ama derin bir hikâyeye sahip tarihi cami ve minaresi.
• Çayır çevresindeki eski yapı izleri: Eski han ve konaklama noktalarından kalma taş duvarlar ve yapı kalıntıları.
• Yayla ve Yağlar hattı: Seydiler’i yukarıdan gören, açık hava yürüyüşleri ve manzara için ideal alanlar.
• Sabuncular, Mancılık, Odabaşı köyleri: Geleneksel köy yaşamı, tarım faaliyetleri ve sade köy mimarisiyle tanışabileceğin yerleşimler.

Bu noktaların hiçbiri tek başına “çok ünlü” sayılmasa da, hepsi birlikte Seydiler’in genel ruhunu anlamak için güzel bir çerçeve sunar.

• Yayla sırtları: İlçeyi yukarıdan gören, genelde sadece yerlilerin bildiği küçük manzara noktaları.
• Sabuncular çevresindeki açıklıklar: Ağaç aralarında, sessiz piknik ve dinlenme için kullanılabilecek doğa parçaları.
• Yağlar yolu üzerindeki küçük köprüler: Kısa yürüyüşlerde karşına çıkan, fotoğraf için güzel çerçeveler yakalayabileceğin geçiş noktaları.

Bu köşeleri bulmak için, köy kahvesinde “Nereden güzel manzara izleriz?” diye sormak çoğu zaman yeterli. Aldığın cevap, sıradan bir noktayı bile senin için özel kılar.

Seydiler’e nasıl gidilir?
En pratik yol, Kastamonu’dan kalkan araçlarla veya özel araçla Kastamonu–İnebolu yolu üzerinden ulaşmaktır. Yol üzerinde Seydiler tabelalarını takip etmek yeterlidir.

Bir günde Seydiler’i gezmek mümkün mü?
Evet. İlçe merkezi ve yakın çevresi için bir gün yeter; ancak yayla yürüyüşleri ve köy gezilerini sakin sakin yapmak istersen, 2 gün ayırmak daha keyifli olur.

Konaklama imkânı var mı?
İlçe içinde konaklama seçenekleri sınırlı olabilir. Bu yüzden birçok gezgin, konaklamayı Kastamonu’da yapıp Seydiler’e günübirlik gelmeyi tercih eder.

Aileyle gelmek uygun mu?
Çocuklu aileler için geniş, sakin alanlar ve trafikten uzak sokaklar bir avantaj. Ancak çocuklara yönelik özel eğlence alanları beklememek gerekir.

Başka nereye bağlanarak gezilebilir?
Seydiler, Kastamonu seyahatine kolayca eklenebileceği gibi, sahil yönüne (Cide tarafı) giden daha uzun rotaların da doğal bir durağıdır.

• Seydiler Merkez: İlçe yönetimi, resmi kurumlar, okul ve günlük hayatın en hareketli olduğu nokta.
• Yayla Mahallesi: Daha yüksek ve serin konumuyla geniş manzaralar sunan, yayla atmosferinin hissedildiği mahalle.
• Yağlar Mahallesi: Tarım ve hayvancılığın belirgin olduğu, sakin ve geleneksel bir yerleşim dokusu.
• Sabuncular Köyü: Tarlalar, bahçeler ve köy içi hareketliliğiyle tipik bir yayla köyü.
• İncesu Köyü: Çevresindeki arazi yapısı ve tarım alanlarıyla doğal yürüyüşlere uygun, sade bir köy.

Mahalleler

• Merkez Mahallesi: İlçe merkezinin kalbi; resmi kurumlar, okul ve günlük ticaretin yoğunlaştığı alan.
• Aşağıarslanlı Mahallesi: Merkeze yakın, tarlalar ve bahçelerle iç içe, daha gevşek yerleşimli bir mahalle.
• Ayvatlar Mahallesi: Gündelik yaşamın tarım faaliyetleriyle iç içe geçtiği, sade ve sakin bir mahalle.
• Batıörcünler Mahallesi: Batı yamaçlarına yaslanan, gün batımı manzaralarıyla dikkat çeken bir yerleşim.
• Delihacılar Mahallesi: Komşuluk ilişkilerinin güçlü olduğu, sessiz sokaklarıyla tanınan mahalle.
• Demirciözü Mahallesi: Tarımın belirgin olduğu, tarlalara açılan yollarıyla öne çıkan yerleşim alanı.
• Hacıkayalar Mahallesi: Bahçeler, meyve ağaçları ve ev önlerinde günlük sohbetlerin görüldüğü mahalle.
• Yağlar Mahallesi: Hayvancılık ve tarımın yoğun olduğu, yayla etkisinin hissedildiği bir mahalle.
• Yayla Mahallesi: İlçeye yukarıdan bakan, serin havası ve manzarasıyla dikkat çeken yerleşim.
• Yukarıarslanlı Mahallesi: Daha yüksek konumuyla, ilçe ve çevreyi uzaktan izleyebileceğin sakin bir mahalle.

Köyler

• Çerçiler Köyü: Tarım ve küçükbaş hayvancılığın öne çıktığı, klasik bir kırsal yerleşim.
• Çiğilerik Köyü: Sade evleri ve sessiz sokaklarıyla, sakin bir köy hayatı sunar.
• Çırdak Köyü: Dağınık yerleşimli, tarlalar ve bahçeler arasında dolaşan yollarıyla tanınan köy.
• Emreler Köyü: Bahçeler, meyve ağaçları ve küçük tarım alanlarıyla çevrili, huzurlu bir yerleşim.
• Ericek Köyü: Çevresindeki tepeler ve tarlalarla birlikte, geniş görüş açısı sunan bir köy.
• İmrenler Köyü: Doğayla iç içe, sade ve samimi köy dokusuna sahip yerleşim.
• İncesu Köyü: Tarım alanları ve yürüyüşe uygun ara yollarıyla bölgeyi keşfetmek için iyi bir başlangıç noktası.
• Karaçavuş Köyü: Yüksekçe konumu ve kırsal mimarisiyle dikkat çeken, küçük ama karakterli bir köy.
• Kepez Köyü: Yamaçlara yerleşmiş evleri ve çevresindeki tarım arazileriyle tipik bir dağ köyü görüntüsü verir.
• Mancılık Köyü: Tarım faaliyetlerinin aktif olduğu, gündelik hayatın tarlalarla iç içe geçtiği bir yerleşim.
• Odabaşı Köyü: Geleneksel evleri, avluları ve hayvan barınaklarıyla sıcak bir köy atmosferi sunar.
• Sabuncular Köyü: Hareketli köy yaşamı, tarlalar ve bahçelerle çevrili yapısıyla öne çıkan büyükçe bir köy.
• Şalgam Köyü: Sebze ve tahıl üretiminin görüldüğü, bahçelerin ön planda olduğu kırsal yerleşim.
• Üyük Köyü: Sakin, dağınık yerleşimli, doğayla iç içe bir köy ortamı sunar.
• Yolyaka Köyü: Yol güzergâhına paralel uzanan, tarlalar ve açık alanlarla çevrili bir köy.