Arapgir’in taş sokakları ve derin kanyonları

Arapgir’in kültürü; taş evler, küçük camiler, eski çarşı hatıraları ve köy meydanlarında süren sohbetlerle kendini gösterir. Pek çok aile, aynı mahallede kuşaklar boyunca yaşamaya devam eder; kim, hangi evin penceresinden neye bakıyor, çoğu kişi bilir.

Düğünler, dini bayramlar, mevsim geçişleri ve hasat zamanları ilçenin takvimini belirler. Büyük salonlar yerine çoğu zaman avlular, köy içleri ya da küçük toplu alanlar kullanılır. Yemekler, türküler, oyunlar ve dualar; hepsi aynı masaya oturur gibi yan yana gelir.

Yoldan geçen birine “nerelisin?” diye sormak burada samimi bir başlangıç cümlesidir. Birkaç dakika içinde, Malatya’dan İstanbul’a, oradan da dünyanın farklı köşelerine savrulan akrabaların hikâyesini dinleyebilirsin. Bu doğal merak, Arapgir’i gezerken kendini yabancı gibi hissetmemenin en önemli sebebidir.

Arapgir, gürültülü eğlence değil; yürüyüş, manzara ve sakin keşif isteyenler için ideal. En bilinen aktiviteler, Kozluk Çayı çevresindeki kanyonlara yapılan geziler, merkezdeki eski sokaklarda dolaşmak ve köyler arası küçük rotalar oluşturmak.

• Merkez sokak yürüyüşü: Çarşı ve çevresindeki dar sokaklarda taş evleri, küçük dükkânları gezmek.
• Kanyon gezileri: Kozluk Çayı yakınlarında, güvenli patikalarda kısa yürüyüşler ve fotoğraf molaları.
• Köy turları: Onar, Gözeli, Yeşilyayla gibi mahalleleri arabayla veya bisikletle birleştirerek dolaşmak.
• Fotoğraf molaları: bağların, tarlaların ve kayalık yamaçların gün içindeki renk değişimini yakalamak.

Eğer günü uzun tutmak istersen, sabah merkezde, öğleden sonra kanyon ve çevresinde, akşamüstü ise bir köyün kenarında manzara eşliğinde oturarak tamamlayabilirsin.

Arapgir’i “yol üstü” bir durak olmaktan çıkarmak için küçük ama dolu programlar iyi bir başlangıç.

1 günlük Arapgir rotası

• Sabah: İlçe merkezine varış, çarşı ve taş sokaklarda sakin bir yürüyüş.
• Öğle: Basit ama lezzetli bir yerel yemek, ardından çay molası ve kısa sohbetler.
• Öğleden sonra: Kozluk Çayı çevresindeki kanyona doğru kısa yürüyüş ve fotoğraf durakları.
• Akşam: Merkeze dönüş, şarkıyı açıp taş evlerin akşam ışığını izleyerek günü bitirme.

2 günlük Arapgir & çevresi

• 1. gün: Arapgir merkezi, Çarşı, Eskiarapgir ve yakın köylerden birkaçı.
• 2. gün: Kanyon ve kayalık alanlarda daha uzun yürüyüşler, bağlar ve yüksekten bakan seyir noktaları.

Özellikle fotoğraf ve doğa odaklı geziyorsan, gün batımı saatlerini açık bırak; kanyonların ve tepelerin rengi bu saatlerde bambaşka görünüyor.

Arapgir, kalabalık tur otobüslerinin sıralandığı bir yer değil; tam tersine, seyrek adımların daha çok yakıştığı bir ilçe. Bu yüzden küçük hareketler bile büyük fark yaratabiliyor.

• Özellikle kanyon çevresinde, var olan patikaları kullan ve kayalık alanlarda gereksiz risk alma.
• Alışverişini mümkün olduğunca yerel üreticiden yap: kurutulmuş ürünler, bağ mahsulleri, ev yapımı lezzetler.
• İnsanların fotoğrafını çekmeden önce mutlaka izin iste; özellikle yaşlılar buna çok önem veriyor.
• Piknik veya yürüyüş sonrasında bulunduğun yeri senden daha temiz bırakmaya çalış.

Böylece hem doğaya hem de burada yaşamını sürdüren insanlara saygını göstermiş olursun; Arapgir de o sakin ruhunu korumaya devam eder.

Arapgir, kalabalık eğlence merkezleri yerine, doğa ve hikâye peşinde koşanlar için çok daha anlamlı.

• Çiftler & arkadaş grupları: dingin yürüyüşler, uzun sohbetler ve manzara eşliğinde vakit geçirmek isteyenler.
• Bireysel gezginler: haritada boşlukları seven, kendi temposuyla gezen yolcular.
• Fotoğraf & doğa meraklıları: kanyonlar, kayalıklar, bağlar ve köy sahneleri için.
• Kültür meraklıları: Eskiarapgir ve çevresindeki eski yerleşim izlerini görmek isteyenler.

Sürekli eğlence, alışveriş merkezi veya çok sayıda aktivite bekleyenler için ise Arapgir fazla sakin kalabilir.

Arapgir mutfağı, bağların, bahçelerin ve tarlaların sunduğunu sofraya taşıyor: bulgur, bakliyat, sebzeler, yoğurt ve et yemekleri ağırlıkta. Ev yapımı ekmek ve börekler pek çok sofranın vazgeçilmezi.

Sıcak sulu yemekler, fırın tepsileri, yoğurtlu tarifler ve sade ama doyurucu ev yemekleri öne çıkıyor. Her mahallenin kendi küçük favorileri var; kimi yerde çorba, kimi yerde hamur işleri daha çok anılır.

Not defterine ekleyebileceğin bir fikir: soğuk akşamlarda içini ısıtan mercimek ağırlıklı bir yemek, yanında taze ekmek ve yoğurt. Böyle bir tabak, Arapgir akşamlarını evde tekrar hatırlamak için birebir.

Arapgir’in doğası, yumuşak tepeler ile dramatik kayalık alanların yan yana durduğu bir sahne gibi. Özellikle Kozluk Çayı çevresindeki kanyonlar, fotoğraf ve yürüyüş meraklıları için unutulmaz görüntüler sunuyor.

İlkbaharda yeşil tonlar, yazın toprak rengi ve sonbaharda sarı-kızıl tonlar… Aynı rota, mevsime göre tamamen farklı hissediliyor. Kısa gezilerle bile bu değişimi hissetmek mümkün.

Arapgir’de etkinlik takvimi genelde yerel temalara dayanır: mevsimsel buluşmalar, doğa ve fotoğraf odaklı organizasyonlar veya tarımsal ürünlerin ön plana çıktığı günler gibi.

Dini bayramlar, milli günler ve düğünler ise, mahallelerin en hareketli zamanları. Her şey büyük afişlerle duyurulmasa da, bir köşe başında, bir çay ocağında ya da minibüs durağında mutlaka haberi yayılır.

Geliş tarihin belliyse, konaklayacağın yerde veya merkezde küçük işletmelerde “yakında bir şey var mı?” diye sormayı unutma; pek çok şey sadece sözle duyuruluyor.

Arapgir’in geçmişi, farklı dönemlerin izlerini taşıyan katmanlı bir hikâye. Eski ticaret yolları, bölgesel yönetimler, imparatorluklar ve göçler bu hikâyenin sayfalarını oluşturuyor.

Eskiarapgir çevresinde yürürken, bazı yapılar tamamen kaybolmuş, bazıları ise sadece temel seviyesinde kalmış olsa bile, ara ara karşına çıkan duvarlar ve taş parçaları “burada başka bir dönem yaşandı” hissini veriyor. Bir kısmı belgelerde, bir kısmıysa sadece hafızalarda kaldı.

Bugün Arapgir, daha sakin bir rol üstlenmiş durumda: geniş rotaların gürültüsünden uzak, ama kendi tarihini koruyarak yoluna devam eden bir ilçe. Eski ile yeninin buluştuğu bu noktada gezmek, sadece manzara değil, aynı zamanda düşünme alanı da sunuyor.

Arapgir’in en güzel noktaları genelde tabelasız, gündelik hayatın içine karışmış yerler. Bazen bir köy çıkışında bank, bazen yüksekçe bir kaya, bazen de sadece iki ev arasındaki dar bir geçit beklenmedik bir manzara sunuyor.

• Kozluk Çayı çevresindeki kanyon bölümleri: özellikle az bilinen seyir noktaları.
• Eskiarapgir iç sokakları: yarı yıkık taş evler, sessiz avlular ve eski duvarlar.
• Bağ yolları: sabah erken veya akşamüstü yürüyüş için ideal sakin patikalar.
• Köy kenarları: Onar, Gözeli veya Yeşilyayla çevresinde, gün batımını izlemek için küçük alanlar.

Bu köşeleri keşfetmenin en iyi yolu, acele etmeden dolaşmak ve yerel insanlardan “sen olsan nereye giderdin?” diye sormak.

Arapgir ve çevresinde anlatılan efsaneler, çoğunlukla kayalık yamaçlar, yollarını şaşıran yolcular ve bir anda ortaya çıkan “kılavuz” figürleri etrafında döner. Özellikle kanyon çevresinde, kaybolmaya yüz tutmuş gezginleri doğru patikaya yönlendiren işaretlerden bahsedilir.

Kimine göre bu işaret, doğru anda karşısına çıkan bir çoban; kimine göre bir kayanın üzerinde güneşin vurduğu küçük bir parlama. Ortak nokta ise şu: saygılı davranan, çevreyi kirletmeyen ve telaşa kapılmayan yolcu, Arapgir’de yolunu bir şekilde bulur.

Bazı köylerde, Arapgir üzerinden geçen kervanların burada mola verip yollarını ve hayatlarını değiştirdiği anlatılır. Uzun yolculukların ardından, buradaki sessizliğin ve ikram edilen bir bardak çayın kararları etkilediği söylenir.

Başka bir anlatıda, kayalık bir noktada açılan küçük bir sudan içenlerin iç huzur bulduğuna inanılır. Bilimsellikten çok, bu hikâyelerin insanların yaşadığı yere bağlanma biçimi olduğunu düşünmek güzel. Bir köy kahvesinde kulağına çalınan her cümle, bu söylencelerin yeni bir versiyonu olabilir.

Arapgir, Anadolu’nun iç kesimlerine özgü bir iklime sahip: yazları sıcak, geceleri serinleyen; kışları ise zaman zaman sert geçen bir yapıdan söz ediyoruz. Bu yüzden doğa gezileri için bahar ve sonbahar en konforlu dönemler.

• İlkbahar: yeşeren tepeler, bağlarda tomurcuklar ve yürüyüş için yumuşak sıcaklıklar.
• Yaz: gündüz saatleri sıcak olsa da, kanyon çevresi ve akşam saatleri rahatlatıcıdır.
• Sonbahar: bağların sararan rengi ve daha sakin günler için ideal.
• Kış: zaman zaman kar ve soğuk; hazırlıklı gezginler için daha sessiz bir Arapgir hali.

Özetle, çok sıcak dönemleri sevmiyorsan ilkbahar sonu ve sonbahar başı Arapgir’i tanımak için tam zamanıdır.

Arapgir’de yürüyüş deyince akla ilk olarak kanyonlar ve onları çevreleyen tepeler geliyor. Seviyene ve ayırdığın zamana göre farklı uzunluklarda parkurlar oluşturmak mümkün.

• Kısa gezi: araçtan fazla uzaklaşmadan, birkaç seyir noktasına kısa yürüyüşler.
• Yarım gün: merkezde sokak turu + kanyon çevresinde daha uzun bir patika kombinasyonu.
• Tam gün: birkaç farklı noktayı birleştiren, fotoğraf molalarıyla uzayan yürüyüşler.

Rotaların bir kısmı işaretli değil; bu yüzden sağlam ayakkabı, yeterli su ve yerel tavsiye burada gerçekten önemli. Şüphe duyduğunda, geri dönmeyi bilmek de gezi kültürünün parçası.

Arapgir, sokak yapısı ve eğimli arazi nedeniyle her adımda konfor arayanlar için zaman zaman zorlayıcı olabilir. Ancak merkezdeki bazı alanlar, kısa geziler için nispeten daha rahat.

• Merkezde belli başlı caddeler daha düz, ancak kaldırımlar her zaman standart değil.
• Köy ve mahalle yollarında eğim, toprak zemin ve basamaklar yaygın.
• Konaklama seçeneklerinin çoğu küçük ölçekli; erişilebilirlik bilgisi çoğu zaman önceden sorulmalı.

Daha konforlu bir deneyim için, merkezi noktalara yakın kalmayı ve uzun, dik yürüyüşler yerine kısa seyir durakları planlamayı düşünebilirsin.

Engelli gezginler için Arapgir, biraz daha planlama isteyen bir rota. Standart erişilebilirlik altyapısı henüz sınırlı, ama doğru hazırlanıldığında keyifli gözlemler yapmak mümkün.

• Konaklayacağın yerle önceden iletişime geçip oda, banyo ve giriş koşullarını mutlaka sor.
• Daha çok merkezdeki düz alanlara ve araçla ulaşımı kolay seyir noktalarına odaklan.
• Uzun yürüyüşler yerine, kısa duraklarla manzara ve köy hayatını izlemeyi tercih et.
• Mümkünse, kısa süreli destek verebilecek yerel bir rehber veya şoförle anlaş.

Böylece daha çok manzara ve atmosfer, daha az fiziksel zorlukla hatırlanacak bir Arapgir deneyimi planlayabilirsin.

• Arapgir merkez sokakları: taş duvarlar, tahta kapılar, eski camlı pencereler.
• Kozluk Çayı çevresi: kanyon kenarından aşağıya bakan noktalar.
• Bağ ve bahçeler: özellikle sabah erken saatte ya da akşamüstü ışığıyla.
• Onar, Gözeli, Yeşilyayla gibi köyler: çay masaları, traktörler, günlük hayat sahneleri.

Işık, sabah ve gün batımı sırasında yumuşarken, kayalıklar ve evler çok daha fotojenik hâle geliyor; makineyi hazır tutmakta fayda var.

İlçe merkezinde temel sağlık hizmetleri ve eczaneler mevcut. Daha kapsamlı hastane ve klinik olanakları için Malatya merkeze dönmek gerekiyor.

• Yürüyüşe çıkarken her zaman yeterince su ve atıştırmalık bulundur.
• Hava koşullarına göre uygun giyin; güneş, rüzgâr ve serin akşamlar için hazırlıklı ol.
• Daha uzun rotalarda nereye gittiğini birine haber vermek iyi bir alışkanlık.
• Acil durum numaralarını telefonunda kayıtlı tut ve şarj seviyeni kontrol et.

Ciddi durumlarda, planı çok zorlamadan Malatya’ya dönüşü önceliklendirmek en güvenli seçenek olacaktır.

Arapgir’de alışveriş, büyük vitrinler yerine gündelik ihtiyaçlara odaklı küçük dükkânlar demek. Bakkallar, fırınlar, manavlar ve yerel ürün satan işletmeler ilçe dokusunun doğal parçası.

• Ev yapımı kurutulmuş ürünler, bağ mahsulleri ve yöresel lezzetler.
• Günlük kullanım için basit giyim ve ev eşyaları.

Türkiye’nin pek çok yerinde olduğu gibi, burada da nazikçe çağıran esnaf görebilirsin. Bu, genelde “buyur bir bak” anlamında dostça bir davettir. Ancak herhangi bir yerde ısrar seviyesi seni rahatsız edecek noktaya gelirse, kibar ama net bir şekilde teşekkür edip uzaklaşmak en sağlıklısıdır. Genel kural: sıcak davet normal, baskıcı ısrar ise “turist tuzağı” sinyali olabilir.

Arapgir’de gezerken, bir anda karşına çıkan detaylar gülümsetebilir: eski taş bir duvarda yeni bir uydu anteni, hurdaya ayrılmış bir koltuktan yapılmış manzara koltuğu veya yıllardır aynı dükkânda duran el yapımı bir levha gibi.

Bu küçük çelişkiler, ilçenin hem geçmişe hem bugüne aynı anda tutunma hâlini gösteriyor. Fotoğrafını çektiğin her ilginç detay, aslında Arapgir’in güncel hikâyesinin de bir parçası.

• Arapgir merkez & Çarşı: taş sokaklar, küçük dükkânlar, camiler ve günlük hayat sahneleri.
• Eskiarapgir: eski yerleşim izleri, kalıntılar ve sessiz sokaklar.
• Kozluk Çayı çevresi & Kayaarası Kanyonu: kayalık manzaralar, seyir noktaları.
• Onar, Gözeli, Gebeli gibi köyler: tarla, bahçe ve köy yaşamını bir arada görmek için.
• Yeşilyayla çevresi: yüksekten bakan, ferah manzara noktaları.

Bu noktaları, kendi hızına göre birleştirip Arapgir gününü kişisel bir rota hâline getirebilirsin.

• Kozluk Çayı üzerinde tabelasız seyir noktaları: kanyonun derinliğini hissettiren duraklar.
• Eskiarapgir iç geçitleri: yarı yıkık sokaklar ve sessiz avlular.
• Bağ yolları: sabah erken yürüyüşler için hafif eğimli, sakin parkurlar.
• Onar köy kenarı: gün batımında tarlalar ve uzak tepelerle birlikte geniş bir kadraj.
• Yeşilyayla etekleri: ilçenin genel siluetini yüksekten izleyebileceğin noktalar.

Bu yerlerin çoğu resmi rehberlerde yazmıyor; kulak kabartıp “buralı” tavsiyeleri dinlemek en iyi harita.

Sık sorulan sorular

Arapgir’i gezmek için kaç gün ayırmalıyım?

Merkez ve kanyon çevresini görmek için 1 gün yeterli. Köyler, yürüyüşler ve fotoğraf için daha sakin bir program istiyorsan 2 gün ideal.

Arapgir’e kendi aracım olmadan gezmeye değer mi?

Merkez ve yakın çevreyi toplu taşıma ve taksiyle görmek mümkün. Ancak kanyonlar ve uzak mahalleler için araç ya da yerel bir ulaşım ayarlamak geziyi çok kolaylaştırır.

Arapgir’de konaklama imkânı var mı?

İlçede ve çevresinde küçük ölçekli, sade ama samimi konaklama seçenekleri bulunuyor. Büyük oteller değil, daha çok yerel işletmeler beklemelisin.

Arapgir güvenli mi?

Genel olarak sakin ve güvenli bir ilçe. Her yerde olduğu gibi, değerli eşyalarına dikkat etmek ve geceleri daha temkinli olmak yeterli.

Arapgir’i hangi mevsimde ziyaret etmeliyim?

Bahar ve sonbahar hem yürüyüş hem de manzara için en dengeli dönemler. Yazın da gezilebilir, ancak gündüz sıcaklığını hesaba katmak gerekiyor.

• Arapgir (merkez): taş sokaklar, küçük esnaf ve sakin ilçe hayatı.
• Eskiarapgir: eski yapı kalıntıları ve geçmişten izler taşıyan sessiz sokaklar.
• Onar: tarım ağırlıklı, klasik köy dokusuna sahip yerleşim.
• Gözeli: bahçeler ve açık manzaralarla çevrili doğal bir köy ortamı.
• Yeşilyayla: yüksekçe konumda, ferah ve geniş bir bakış açısı sunan bölge.

Arapgir ilçesi, çoğu küçük ve kırsal karakterli 63 mahalleden oluşuyor; her biri ilçenin genel hikâyesine kendi tonunu ekliyor.

• Aktaş: tarlalar ve açık alanlarla çevrili, sakin bir mahalle.
• Alıçlı: meyve ağaçları ve bahçelerin öne çıktığı kırsal yerleşim.
• Aşağıçörenge: taban kesiminde kurulu, çevresinde tarım alanları bulunan mahalle.
• Aşağıulupınar: dağınık yerleşimli, tarım ve küçükbaş hayvancılığın görüldüğü bir alan.
• Aşağıyenice: tarlalarla çevrili, sakin günlük yaşam ritmine sahip mahalle.
• Berenge: doğayla iç içe, küçük yerleşim dokusuna sahip bir köy mahallesi.
• Boğazlı: yamaç ve dar geçişlerle karakter kazanan, ismiyle uyumlu bir yerleşim.
• Bostancık: bahçe ve tarla düzeninin belirgin olduğu, üretim odaklı mahalle.
• Budak: seyrek yapılaşmaya sahip, ufku açık kır manzaralı bir alan.
• Cömertli: geniş bahçeler ve ev etraflarında yetiştirilen ürünlerle dikkat çeken mahalle.
• Çakırsu: çevresindeki su kaynakları ve yeşil alanlarla öne çıkan yerleşim.
• Çarşı: ilçe merkezinin ticari ve gündelik hayatının yoğunlaştığı mahalle.
• Çaybaşı: eğimli arazi ile tarım alanlarının bir arada olduğu, yer yer ağaçlık alanlar barındıran mahalle.
• Çiğnir: tarım ve hayvancılığın öne çıktığı, sade köy ortamına sahip yerleşim.
• Çimen: adından da anlaşılacağı gibi, yeşil alanlarıyla bilinen küçük bir mahalle.
• Çobanlı: otlaklar ve geniş açık alanlarla çevrili, hayvancılığın yaygın olduğu bir bölge.
• Deregezen: dere yatakları ve yamaçların birleştiği, manzarası güçlü bir mahalle.
• Düzce: görece daha düz arazide yer alan, tarlalarla çevrili bir yerleşim.
• Eğnir: klasik köy dokusuna sahip, sakin günlük hayatın hissedildiği mahalle.
• Esikli: mütevazı evler ve kırsal yaşamın belirgin olduğu küçük bir yerleşim.
• Eskiarapgir: eski yerleşim bölgesi, geçmiş dönem izleri ve kalıntılarıyla dikkat çekiyor.
• Gebeli: tarım alanları ve dağınık yerleşimli evleriyle kırsal karakter taşıyan mahalle.
• Göz: açık manzaralı, çevresi tarlalar ve yamaçlarla sarılı küçük yerleşim.
• Gözeli: bahçeler ve ağaçların şekillendirdiği, doğal görünümü güçlü bir mahalle.
• Günyüzü: güneye bakan, gün ışığını bol alan konumuyla ismini hak eden yerleşim.
• Hezenek: yamaç ve tarlaların iç içe geçtiği, sessiz bir mahalle.
• Hocaali: adını taşıdığı kişiden izler barındıran, geleneksel köy atmosferli yerleşim.
• Kayakesen: kayalık alanların ve tarım arazilerinin birlikte görüldüğü mahalle.
• Kaynak: çevresindeki küçük su gözleri ve yeşil alanlarla tanınan yerleşim.
• Kazanç: ismine yakışır şekilde, tarımsal üretimin öne çıktığı kırsal mahalle.
• Kılıçlı: geleneksel evlerin ve tarlaların bir arada bulunduğu, sakin bir köy alanı.
• Konducak: dağınık evler ve tepelerle çevrili, doğayla iç içe küçük bir yerleşim.
• Koru: ağaçlık alanların göze çarptığı, doğa ile uyumlu bir mahalle.
• Köseoğlu: aile bağlarının güçlü hissedildiği, tarımsal üretimi olan yerleşim.
• Mehmetakif: merkeze yakın, konut ve küçük işletmelerin bir arada görüldüğü mahalle.
• Meşeli: ağaç ve çalılık alanların çevrelediği, yeşil dokusu güçlü bir yerleşim.
• Onar: tarlalar, bahçeler ve geleneksel köy yaşamının iç içe geçtiği mahalle.
• Ormansırtı: orman hattı boyunca uzanan, doğa yürüyüşü için elverişli alanlara yakın yerleşim.
• Osmanpaşa: tarihî isimli, kırsal dokusunu koruyan sakin bir mahalle.
• Pacalı: tarımın ve gündelik köy işlerinin öne çıktığı mütevazı yerleşim.
• Pirali: sade evler, tarlalar ve sessiz sokaklarla tipik köy atmosferi sunan mahalle.
• Sekizsu: adını suyla ilişkisinden alan, çevresinde yeşil alanlar bulunan yerleşim.
• Selamlı: misafirperver insanları ve sıcak karşılamalarıyla bilinen köy mahallesi.
• Serge: küçük, huzurlu ve etrafı tepelerle çevrili kırsal yerleşim.
• Sinikli: evlerin seyrek, doğanın daha baskın olduğu, sessiz bir mahalle.
• Sipahiuşağı: geleneksel aile yapısının belirgin olduğu, uzun süredir aynı soyadlarını taşıyan halkın yaşadığı yer.
• Suceyin: tarlalar ve yollarla örülü, gündelik hayatın sade aktığı bir mahalle.
• Sugeçti: geçiş noktası niteliğinde, su yolları ve tarım alanlarının birleştiği yerleşim.
• Şağıluşağı: eğimli konumuyla dikkat çeken, manzaralı bir mahalle.
• Şıhlar: ismini dini figürlerden alan, geleneksel yapısı güçlü küçük bir köy.
• Tarhan: tarımsal üretimle öne çıkan, geniş tarlaların bulunduğu mahalle.
• Taşdelen: kayalık ve taşlı zeminin hakim olduğu, sert ama etkileyici bir görünüme sahip yerleşim.
• Taşdibek: taş yapıları ve kırsal evleriyle dikkat çeken, küçük bir mahalle.
• Ulaçlı: tarlalarla çevrili, sade köy hayatının hissedildiği yerleşim.
• Yaylacık: yüksek ve serin konumuyla, yaz aylarında rahatlatıcı bir durak.
• Yazılı: tarlalar ve hafif eğimli arazilerle çevrili, sakin bir mahalle.
• Yeni: daha yeni yapıların görüldüğü, gelişen yerleşim dokusuna sahip mahalle.
• Yeşilyayla: ismine uygun şekilde yeşil ve açık alanlara sahip yayla karakterli bölge.
• Yukarıçörenge: Çörenge yerleşiminin daha yüksek, manzaralı kısmı.
• Yukarıulupınar: Ulupınar’ın üst bölgesini temsil eden, ferah bakış açıları sunan mahalle.
• Yukarıyabanlı: Yabanlı’nın üst kesimi, daha seyrek yapılaşma ve güçlü doğa görünümüyle dikkat çekiyor.
• Yukarıyenice: Yenice yerleşiminin yüksek konumlu, sessiz ve manzaralı kısmı.
• Zöhrap: ilçenin kenar mahallelerinden biri; tarlalar ve tepeler arasında sakin bir çizgi izliyor.

Not (yemek meraklılarına): Her mahallede adı pek bilinmeyen küçük tarifler saklı. Yerel yemek ve tarifleri, ilgili köy ve mahalle sayfalarında daha ayrıntılı bulabilirsin.