Ahmetli – Bağların kalbinde yavaşlayan bir yolculuk

Ahmetli’de kültür, süslü salonlardan çok sokaklarda ve bahçelerde yaşanır. Yaz akşamları kapı önlerine çıkan sandalyeler, kahve önündeki sohbet halkaları, pazar günü kurulan tezgâhlar günlük hayatın vazgeçilmez parçalarıdır. Mahalle aralarında oynayan çocukların sesine, uzaklardan gelen traktör sesi karışır; fonda çoğu zaman bir radyo ya da telefondan çalan türkü vardır.

Yılın akışı; dini bayramlar, hasat dönemleri, düğünler ve köy şenlikleriyle renklidir. Bir düğüne denk gelirsen, uzun masalar, davul-zurna, oyun havaları ve saatlerce süren ikramlar seni bekler. Gökkaya ve çevresinde düzenlenen geleneksel develerle güreş gibi etkinlikler, özellikle kış aylarında bölgeden pek çok meraklıyı çeker. Bu tür etkinlikler, ilçe kültürünün hâlâ ne kadar canlı olduğunun güzel bir göstergesidir.

Ahmetli, adrenalin peşinde koşanlar için değil; yavaşlamak, nefes almak ve etrafı gerçekten görmek isteyenler için ideal bir durak. En keyifli aktiviteler, basit adımlarla başlar: mahalle sokaklarında yürüyüş, ovaya açılan toprak yollarda kısa keşifler, rayların yanından gün batımını izlemek, kahvede oturup çevreyi seyretmek.

Bisikletle gezmeyi seviyorsan, ilçe merkezinin etrafında oldukça sakin yan yollar ve tarla içi patikalar bulabilirsin. Çevredeki köylere uzanan ufak tırmanışlı rotalar, hem manzara hem de fotoğraf için güzel fırsatlar sunar. Biraz daha geniş düşünmek istersen, Ahmetli’yi bölgedeki antik kentler, kaplıca merkezleri veya Boz Dağ çevresiyle birleştiren günübirlik turlar planlayabilirsin.

Yarım günlük rota “İstasyon & ova yürüyüşü”: İlçe merkezinde başlayıp istasyon çevresinde kısa bir tur at, sonra kuzeye doğru tarlalara yürüyerek ovaya açılan manzarayı yakala. Gidiş-geliş toplam 1–2 saat süren bu rota, Ahmetli’yi ilk kez tanımak için ideal.

Günlük rota “Köy yolları & kır manzaraları”: Gökkaya, Cambazlı ve Bahçecik gibi mahalleleri birbirine bağlayan köy yollarını takip ederek, hem günlük hayatı hem de ovayı farklı açılardan görebilirsin. Aralarda köy kahvelerinde çay molası vermeyi unutma.

Bölge kombinasyonu: Ahmetli’yi, çevredeki antik kentler ve termal merkezlerle birleştirerek daha geniş bir rota çizebilirsin. Sabah sakin bir Ahmetli turu, öğleden sonra antik bir gezi, akşam ise kaplıcada dinlenme – Ege’nin iç tarafını tanımak için harika bir kombinasyon.

Küçük bir ilçe olan Ahmetli’de, doğaya ve yerel hayata saygılı gezmek çok kolay. Merkezdeki çoğu yere yürüyerek ulaşabilirsin; köyler arası yolculuklarda ise toplu taşıma veya paylaşım odaklı çözümler kullanmak mümkün. Trenle gelmek, hem keyifli hem de çevre için daha hafif bir seçenek.

Alışverişlerinde zincir marketler yerine yerel bakkalları ve pazar tezgâhlarını tercih et; kendi mataranı getir, poşet yerine çanta kullan ve tarlaların, özel mülklerin sınırlarına saygı göster. Özellikle doğa yürüyüşlerinde, çöp bırakmamak ve sessiz olmak önemli. Bu basit adımlar sayesinde, Ahmetli’yi bugün seni etkilediği haliyle geleceğe de bırakmış olursun.

Ahmetli, kalabalıktan uzaklaşıp biraz yavaşlamak isteyen gezginler için tam bir “kaçış noktası”. Şehir karmaşasından çıkıp, gerçek bir ilçe hayatını görmek; insanların birbirini tanıdığı sokaklarda yürümek istiyorsan, burası sana göre.

Aileler için güvenli, sakin sokaklar ve çocukların rahatça oynayabildiği açık alanlar büyük avantaj. Bireysel gezginler ise Ahmetli’yi genellikle bir yol üstü mola noktası veya bir–iki gecelik durak olarak planlayıp, burada geçirdikleri zamanı hatıralarında özel bir yere koyuyor. Sadece gece hayatı ve büyük alışveriş merkezleri arıyorsan, başka ilçelere bakmak daha doğru olur.

Ahmetli mutfağı, Ege’nin temel lezzetleriyle iç bölgenin doyurucu yemeklerini bir araya getirir. Zeytinyağlı sebzeler, kuru fasulye, bulgurlu tencere yemekleri, fırın tepsilerinde pişen patlıcan ve patates yemekleri sofraların baş misafiridir. Bağcılığın yaygın oluşu, sofraya üzüm ve pekmez lezzetini de getirir.

Yerel pazarlarda kurutulmuş biber, domates, ev yapımı tarhana ve turşulara mutlaka göz at. İleride Ahmetli sayfasında yer verebileceğin güzel bir tarif fikri: bol domatesli, biberli, soğanlı ve zeytinyağlı bir köy tenceresi yemeği; yanında da bölgeden temin edilen bulgur pilavı. Akşam serinliğinde bu yemeği yerken, gün boyu gördüğün tarlalar bir anda tabağına yansımış gibi hissedersin.

Ahmetli’nin doğası, ilk bakışta çok sakin görünür: tarlalar, bağlar, alçak tepeler. Ama birkaç adım attıktan sonra bu sakinliğin aslında ne kadar iyi geldiğini fark edersin. Ufka doğru açılan büyük manzaralar, güneşin gün içinde renk değiştiren ışığı ve uzaktan gelen kuş sesleri, burada geçirdiğin zamanı hafifletir.

Çevredeki küçük vadiler, dere yatakları ve gölgeli alanlar, özellikle yaz aylarında yerel halkın hafta sonu kaçış noktalarıdır. Bahar aylarında doğanın yeşile bürünmesi, fotoğraf için de harika bir dönem. Eğer sabah çok erken kalkarsan, ovanın üzerinde yükselen sis bulutlarını görme şansın bile olabilir.

Ahmetli’de yıl, hasat dönemleri, dini bayramlar ve köy şenlikleriyle renklenir. Özellikle kış aylarında çevre köylerde düzenlenen deve güreşleri, hem ilçe halkı hem de çevre ilçelerden gelen ziyaretçiler için önemli bir buluşma noktasıdır. Bir yandan geleneksel müzikler çalar, diğer yandan uzun masalarda yöresel yemekler paylaşılır.

Bunların yanında, okulların, derneklerin ve belediyenin organize ettiği küçük etkinlikler, spor turnuvaları ve kültürel programlar da yıl içine dağılır. Güncel tarihler her yıl değiştiği için, seyahat öncesinde belediye veya kaymakamlık duyurularına göz atmak iyi bir fikir.

Ahmetli’nin hikâyesi, Batı Anadolu’nun genel tarih akışının içinde şekillenmiştir. Antik çağlarda bölge, Lidya ve Roma kültürlerinin etkisi altındaydı; ticaret yollarına yakın oluşu ve verimli topraklar, yerleşimi her zaman cazip kıldı. Zaman içinde Bizans, ardından Osmanlı idaresi devreye girer; tarım temelli yaşam biçimi ise hiç değişmeden bugüne kadar gelir.

Demiryolunun inşası, Ahmetli için önemli bir dönüm noktasıdır. İstasyon, hem etrafındaki yapıları hem de insanların dünyaya bakışını değiştirmiştir. Kimi için tren, uzak şehirlere açılan kapı olmuş; kimi içinse gurbetten dönüşün simgesi. 20. yüzyılın ikinci yarısında ilçe statüsüne kavuşmasıyla birlikte, Ahmetli idari olarak da kendi kimliğini güçlendirir.

Kısa zaman çizelgesi:

• Antik dönem: verimli toprakların yoğun kullanımı, ticaret yollarına yakınlık.
• Osmanlı dönemi: tarıma dayalı köy hayatı, yollar ve pazar hatları etrafında gelişen yerleşim.
• Demiryolu dönemi: istasyonun açılmasıyla yeni bir merkez oluşması, dış dünyayla daha hızlı bağlantı.
• 20. yüzyıl ortaları: ilçe çekirdeğinin büyümesi, çevre köylerle bağların güçlenmesi.
• 1980’ler ve sonrası: Ahmetli’nin bağımsız ilçe olması, bölge içinde küçük ama önemli bir merkez hâline gelmesi.

Ahmetli’nin asıl güzelliği, tabelalarda işaretlenmiş “turistik noktalardan” çok, gündelik hayatın akıp gittiği gizli köşelerde saklı. Tarlalar arasında uzanan sessiz patikalar, küçük vadilerin kenarındaki gölgeli dinlenme yerleri, mahalle meydanlarında akşam serinliğinde yavaşlayan sohbetler… Bunların her biri, kendi başına küçük birer gizli cennet.

Zaman ayırırsan, çevredeki doğal yürüyüş yollarını, su sesinin uzaktan geldiği dar vadileri ve köyler arasındaki eski patikaları keşfedebilirsin. En güzel anlardan biri, gün batımına yakın bir saatte, ovaya bakan sessiz bir noktada oturup sadece etrafı dinlemek; motor sesleri yavaş yavaş azalırken, kuşlar ve rüzgâr sahneyi devralır.

Bölgenin sözlü geleneğinde, özellikle sabır ve emek üzerine anlatılan küçük efsaneler önemli yer tutar. Bunlardan biri, yıllar önce bağlarını hiç bırakmayan bir çiftçiden bahseder. En kurak yıllarda bile her sabah elinde kovasıyla asmaların yanına gittiği, kimsenin kalmadığı tarlada tek başına toprağı suladığı söylenir. Diğerleri pes ederken o devam eder; sonunda hasat geldiğinde, en diri asmalar onun bağındaymış. Bugün hâlâ inatçı, vazgeçmeyen insanlar için “Ahmetli’nin bağcısı gibi” denmesi boşuna değil.

Bir başka efsane de tren hattıyla ilgilidir. Rivayete göre, genç bir Ahmetlili, her yaz aynı trenle geçen bir yolcuya âşık olmuş. Tren her gelişinde, istasyon kenarındaki bankta onu beklemiş; yıllarca sadece el sallamışlar. Bir gün, o yolcu nihayet trenden inmiş ve “Artık kışları da burada geçirmek istiyorum” demiş. İstasyon çevresinde yürürken, yaşlılar bu hikâyeyi anlatıp “bazen bir el sallama bile kaderi değiştirir” der.

Eski bir söylence, sürüsünü Ahmetli’nin eteklerinde otlatan bir çoban çocuğu anlatır. Bir gece gökyüzü o kadar parlakmış ki, yıldızlar sanki elini uzatsan değecek kadar yakın duruyormuş. Çocuk, sazlardan küçücük bir merdiven yapmaya başlamış; elbette yıldızlara ulaşamamış ama çevresindekiler onun azmini hiç unutmamış. Bu yüzden hâlâ imkânsız görünen bir işe girişenler için “Önce kendi merdivenini kur, gerisi gelir” denir.

Başka bir hikâye, susuzluktan bitkin düşen bir yolcuyu anlatır. Yolcu, artık adım atamayacak hâle geldiği bir anda olduğu yerde durup dua etmiş; tam o noktada yerden ince bir su damlamaya başlamış. Zamanla o damla büyümüş, çevreyi besleyen bir kaynak hâline gelmiş. Bu hikâye, bugün bile bölgedeki bazı su kaynaklarının “insan duasıyla açıldığına” dair güzel, şiirsel bir anlatım olarak hatırlanır.

Ahmetli, tipik Akdeniz ikliminin tüm özelliklerini taşır: yazları sıcak ve kuru, kışları ılıman ve yağışlı. Temmuz–Ağustos döneminde gündüz sıcaklıkları oldukça yüksektir; akşamları ise daha yumuşak, sohbet etmeye uygun bir serinlik olur. Kış aylarında yoğun soğuk nadirdir, zaman zaman yağmurlu günler yaşanır.

İlkbahar (Mart–Mayıs): doğa canlanırken, tarlalar yeşile bürünür; yürüyüş ve bisiklet için ideal dönem.

Yaz (Haziran–Ağustos): sıcak sevenler için, uzun akşamlar ve yıldızlı geceler demektir. Gün içi aktiviteleri sabah erken veya akşam üstüne çekmek iyi olur.

Sonbahar (Eylül–Kasım): hasat zamanlarının, yumuşak tonların ve sakin günlerin mevsimi; pazarlar bu dönemde özellikle renkli.

Kış (Aralık–Şubat): daha sessiz, yerel hayatı içeriden görme fırsatı sunan bir dönem. Kalabalıklardan uzak, sakin bir Ege deneyimi için uygundur.

“Akşam ışığı” kısa yürüyüşü: İlçe merkezinden kuzeye, tarlaların arasına doğru 1–1,5 saatlik hafif bir yürüyüş. Güneş batarken, ovanın renk değiştirdiği anları yakalamak için ideal.

“Köy patikaları” yarım gün rotası: Mandallı, Seydiköy veya Kargın yönüne doğru, hem asfalt hem toprak yolların karıştığı, köy hayatını yakından görebileceğin bir güzergâh. Yol boyunca manzara durakları ve çay molaları planlamak iyi fikir.

Doğal alanlara uzanan yollar: Çevredeki dere yataklarına ve küçük şelalelere giden patikalar, özellikle yerel yürüyüş grupları arasında popüler. Bu tür rotalar için, ilçe halkından veya yerel rehberlerden güncel bilgi almak en sağlıklısı.

Ahmetli, klasik bir Anadolu ilçesi yapısına sahip: bazı sokaklar düzgün ve geniş, bazıları ise dar ve bozuk zeminli. Merkezde, özellikle ana caddelerde, tekerlekli sandalye ve çocuk arabası için nispeten uygun kısımlar bulmak mümkün ancak kaldırımlar her yerde alçak veya kesintisiz değil.

Konaklama tesislerinde erişilebilir oda seçenekleri sınırlı olabilir. Bu yüzden, rezervasyon öncesinde tesisle direkt iletişime geçip girişte merdiven durumu, oda kapı genişliği ve banyo düzeni hakkında net bilgi almak çok önemli. Böylece sürpriz yaşamadan daha konforlu bir konaklama planlayabilirsin.

Hareket kısıtlılığı olan gezginler için Ahmetli’de en önemli konu zemin. Toprak yollar, aralıklı kaldırım taşları ve bazı yerlerde yüksek bordürler karşına çıkabilir. Dayanıklı lastikli bir tekerlekli sandalye veya sağlam bir baston kullanmak rahatlık sağlar.

İlçe merkezinde eczaneler ve temel sağlık hizmetleri bulunur; daha kapsamlı sağlık desteği için yakın çevredeki büyük şehirlere gitmek gerekebilir. Görevlilerle iletişimde “engelli girişi var mı?” ya da “asansör var mı?” gibi soruları sormaktan çekinme; Türkçede “engelli girişi” ve “asansör” kelimeleri çoğu yerde anlaşılır. İnsanların yardım etme isteği genelde çok yüksektir.

İstasyon & raylar: Tren raylarının kasaba siluetiyle buluştuğu nokta, özellikle sabah erken saatlerde ve gün batımında çok fotogeniktir.

Gediz ovasına bakan tarlalar: Merkezden birkaç dakika uzaklaştıktan sonra, tarlalar arasında ufka doğru açılan geniş kadrajlar yakalayabilirsin.

Köy meydanları: Gökkaya, Bahçecik ve benzeri mahallelerin küçük meydanları; çay bardakları, oyun masaları ve günlük hayat sahneleriyle dolu, doğal fotoğraf stüdyoları gibidir.

İlçe merkezinde temel sağlık hizmetleri ve eczaneler bulunur. Daha ileri tedavi, uzman muayenesi veya büyük operasyonlar için çevre illerdeki devlet ve özel hastanelere yönlendirilirsin.

Türkiye’de acil durum numarası 112’dir; ambulans, itfaiye ve polis bu hat üzerinden koordine edilir. Seyahate çıkmadan önce sağlık sigortanın kapsamını kontrol etmek, düzenli kullandığın ilaçların isimlerini ve dozlarını not etmek ve yanına almak her zaman iyi bir fikirdir. Özellikle sıcak dönemlerde bol su içmek, şapka kullanmak ve güneşten korunmak önemli.

Alışveriş denince Ahmetli’de akla önce haftalık pazarlar ve küçük dükkânlar gelir. Renkli pazar tezgâhlarında taze sebze-meyve, ev yapımı salçalar, zeytinler ve çeşitli yerel ürünler bulabilirsin. Günlük ihtiyaçların için bakkallar ve küçük marketler fazlasıyla yeterli olur.

Önemli not: Türkiye’de esnafın sokakta veya dükkân önünde seni nazikçe davet etmesi çok normal ve genellikle hoş bir jesttir. Ancak biri kolundan çekiştiriyor, agresif bir dille üsteleyerek içeri sokmaya çalışıyorsa, bu çoğu zaman klasik bir turist tuzağı işaretidir. Böyle durumlarda gülümseyip “teşekkürler, istemiyorum” deyip yola devam etmen yeterli. Ahmetli gibi küçük ilçelerde bu durum nadir olsa da, bu kural tüm ülke için işine yarar.

Ahmetli’yi ilginç kılan noktalardan biri, ana yolun gürültüsü ile ilçe içinin sakinliği arasındaki büyük fark. E-96 üzerinde yoğun bir trafik akar; fakat birkaç dakika içinde kendini, insanların kapı önünde çay içtiği, çocukların bisiklet sürdüğü sessiz sokaklarda bulursun. Bu geçiş, birçok gezginin en çok hoşuna giden detaylardan biridir.

Bir diğer özel ayrıntı ise tren hattı etrafındaki hikâyeler. Yaşlıların anlattığına göre, “gidenler” ve “geri dönenler”in çoğu hikâyesi istasyonda başlar veya biter. Akşamüstü rayların yanında bir bank bulup oturursan, bu hikâyelerin havaya karışmış hâlini hissedersin – şarkıdaki gibi, Ahmetli insanın kalbinde yavaş yavaş yer eder.

• Ahmetli istasyon çevresi: tren rayları, eski binalar ve günlük hayatın iç içe geçtiği, ilçe ruhunu en iyi anlatan bölge.
• Merkez cami & meydan: çay bahçeleri, küçük dükkânlar ve pazar günleri ayrı bir renge bürünen hareketli bir buluşma noktası.
• Köy merkezleri: her mahallede cami, okul, kahvehane üçgeni etrafında dönen sakin bir köy hayatı.
• Bağlar & tarlalar: özellikle bahar ve sonbahar aylarında fotoğraf ve yürüyüş için çok uygun geniş alanlar.
• Doğal piknik & yürüyüş alanları: çevredeki dere yatakları ve gölgeli noktalar, hafta içi oldukça sakin, hafta sonu ise ilçe halkının nefes aldığı yerlerdir.

• Merkezin kuzeyindeki tarla yolları: gün batımında sessizce yürüyebileceğin, geniş manzaralı patikalar.
• Gökkaya ve Bahçecik köy meydanları: yerel hayatı en doğal hâliyle görebileceğin, çay bardaklarının hiç boşalmadığı küçük meydanlar.
• Dere yataklarına giden patikalar: serinlemek ve ağaç gölgesinde kısa bir mola vermek için ideal küçük kaçış noktaları.
• Boz Dağ eteklerindeki seyir noktaları: hem Ahmetli’yi hem de Gediz ovasını aynı kadraja sığdırabileceğin yüksekçe yerler.

Ahmetli’de ne kadar zaman geçirmeliyim?

Yol üstü bir mola ve kısa keşif için yarım gün yeterli. Yürüyüş, köy gezileri ve çevreyi daha sakin yaşamak istersen bir–iki gece konaklamayı düşünebilirsin.

Ahmetli’ye nasıl ulaşabilirim?

En pratik seçenek E-96 hattını kullanarak araba ile gelmek. Ayrıca, bölgedeki büyük şehirleri birbirine bağlayan trenler de Ahmetli’de durduğu için, raylı sistemle ulaşmak da mümkün.

İlçede konaklama imkânı var mı?

İlçe ve yakın çevresinde küçük oteller, pansiyonlar ve aile işletmeleri bulunabilir. Daha geniş otel seçenekleri için ise çevredeki büyük merkezlere bakabilirsin.

Aileler için uygun bir durak mı?

Evet. Trafiğin yoğun olmadığı sokaklar, küçük parklar ve köy meydanları, çocuklarla dolaşmak için oldukça rahattır. İlçe yaşamının sakin temposu ailelere iyi gelir.

En iyi seyahat zamanı ne zaman?

İlkbahar ve sonbahar, açık hava aktiviteleri için en rahat dönemler. Yaz aylarında sıcak daha baskın, kış aylarında ise ilçe çok sakin ve yerel ritimle akar.

• Ahmetli (merkez): istasyon, cami, pazar ve küçük dükkânların bir araya geldiği, ilçeyi tanımak için en iyi başlangıç noktası.
• Gökkaya: güçlü bir köy dayanışması hissi ve geleneksel etkinlikleriyle bilinen, çevresi tarlalarla sarılı bir yerleşim.
• Cambazlı: geniş ova manzaralarıyla, özellikle gün batımı saatlerinde fotoğraf için ideal tarım köyü.
• Seydiköy: klasik köy hayatının, çay molalarının ve kapı önü sohbetlerinin sürdüğü, sakin ve samimi bir yer.
• Bahçecik: adından da anlaşılacağı gibi bahçelerle ve yeşil alanlarla çevrili, ilkbaharda tam bir renk cümbüşü sunan köy.

• Alahıdır: meyve ağaçları ve küçük tarlalarla çevrili, sessiz ve huzurlu bir mahalle.
• Altıeylül: yerleşimin biraz daha sıklaştığı, günlük ihtiyaçların çoğunun yürüyerek halledilebildiği bir alan.
• Ataköy: yeşil alanları ve çevresindeki tarlalarla, rahat yürüyüşler için uygun küçük bir yerleşim.
• Bahçecik: bahçeleri, bostanları ve küçük avluları ile tam bir “yeşil köy” görüntüsü veren mahalle.
• Barbaros: kahvehane ve küçük dükkânların etrafında dönen, canlı ama abartısız bir günlük hayata sahip merkez mahallelerden biri.
• Cambazlı: geniş ova manzaraları ve tarım alanları ile öne çıkan, özellikle gün batımında etkileyici kareler sunan yerleşim.
• Dereköy: dere yataklarına yakın, doğa yürüyüşü seven yerel halkın tercih ettiği küçük ve sakin bir mahalle.
• Derici: az sayıda evin olduğu, sessiz ve içe dönük yapısıyla dikkat çeken küçük bir yerleşim.
• Dibekdere: etrafı tarlalarla çevrili, klasik köy düzenini koruyan, sade ve gerçekçi bir yaşam alanı.
• Gökkaya: köy etkinlikleri, şenlikler ve güçlü komşuluk ilişkileriyle tanınan hareketli bir mahalle.
• Güldede: evlerin arasındaki çiçekler ve küçük bahçelerle renk kazanan, adının hakkını veren yerleşim.
• Hacıköseli: az nüfuslu, doğaya yakın ve dingin atmosferiyle, kalabalıktan uzaklaşmak isteyenlerin seveceği bir köy.
• Halilkahya: dağınık ev yapısı ve tarlalarla iç içe geçmiş hayatıyla, gün batımında yürümek için güzel bir rota sunan mahalle.
• Karaköy: geleneksel mimari dokunun hâlâ görülebildiği, tarlalara açılan sokaklarıyla tipik bir tarım köyü.
• Kargın: tarım araçlarının ve traktörlerin günlük hayatın parçası olduğu, üretim odaklı bir mahalle.
• Kendirlik: dağınık yerleşimi ve geniş tarım alanlarıyla, doğayla iç içe bir yaşam ritmi sunan köy.
• Kestelli: küçük ve sakin yapısıyla, kısa yürüyüşler ve köy içi keşifler için uygun bir durak.
• Kurtuluş: daha çok konut ağırlıklı bir mahalle; günlük ihtiyaçların çoğu kısa yürüyüşlerle karşılanabilir.
• Mandallı: yavaş akan hayatı, geniş manzaraları ve uzaktan görünen tarlalarıyla, içten bir köy atmosferi sunar.
• Seydiköy: cami, okul ve kahve üçgeni etrafında şekillenen, sohbetin eksik olmadığı tipik bir köy yerleşimi.
• Ulu Cami: ilçe merkezinin kalbi sayılabilecek, cami ve çevresindeki dükkânlarla canlı bir odak noktası.
• Yaraşlı: ilçe sınırına yakın, tarlalar ve yumuşak tepelerle çevrili, sakin ve derli toplu bir yerleşim.
• Zafer: konutların yoğunlaştığı, hem merkeze hem de doğaya hızlıca ulaşılabilen bir mahalle.