İskilip gezi rehberi – kayaların gölgesinde sakin bir Anadolu durağı

İskilip’te kültür, büyük sahnelerden çok, günlük hayatın içinde kendini gösterir. Sabah kahvehanelerde açılan sohbetler, öğle vakti küçük meydanlarda buluşan esnaf, akşamları ev önlerinde uzayan sandalyeler… Hepsi, ilçenin ritmini oluşturur.

Dini bayramlar, mevlidler, düğünler ve askere uğurlama törenleri hâlâ büyük önem taşır. Bu günlerde sofralar genişler, herkes elindekini paylaşır, gelen misafir “baş tacı” kabul edilir. Geleneksel oyunlar, türkü ve halk dansları özellikle köylerde hâlâ canlıdır; bazen bir evde, bazen açık alanda saz eşliğinde gece uzar.

Günlük kültürün bir başka boyutu da misafirperverliktir. “Nereden geldin, nereye gidiyorsun?” sorusu burada meraklı bir sorgu değil, sohbet açmanın en doğal yoludur. Bir çay ikramını geri çevirmek zordur; en azından birkaç dakika oturup nefeslenmek çoğu zaman iyi gelir.

İskilip, liste liste “aktivite” kovalamaktan çok, sakin bir gün geçirmenin adresi. Yine de gününü dolduracak birçok küçük an var. En klasik rota, elbette kaleye çıkmak; yukarıdan baktığında hem ilçe merkezini hem çevredeki tarlaları ve tepeleri tek karede görüyorsun.

Merkezde kısa yürüyüşlerle camileri, eski evleri, küçük dükkânları keşfedebilirsin. Aralarda çay için durduğunda, yan masadan bir muhabbete davet edilmen şaşırtıcı olmaz. Fotoğraf meraklısıysan, dar sokaklarda, ahşap detaylarda, pencerelere asılmış örtülerde çok iyi kareler yakalanıyor.

Doğayı sevenler için ise ilçe, köylere giden yollarla başlı başına bir yürüyüş alanı. Merkezden çıkıp kısa bir “köy turu” yapmak, yol kenarında oturup etrafı izlemek, birkaç fotoğraf çekmek, köy bakkalından ufak alışverişler yapmak bile başlı başına keyifli bir aktivite.

1 günlük İskilip turu

• Sabah: Çorum’dan İskilip’e yolculuk, merkezde kısa bir tur, ardından kaleye çıkış.
• Öğle: İlçe merkezinde yerel yemekler tadımı; mümkünse İskilip dolması için iyi bir adres ara.
• Öğleden sonra: Sokaklarda dolaş, kahvehanelerden birinde mola ver, yakın bir köye kısa bir çıkış planla.
• Akşam: Çay veya kahve eşliğinde günün sessizliğini dinle, ardından Çorum’a dönüş ya da bölgede konaklama.

2 günlük rota: İskilip ve çevresi

• 1. gün: İskilip merkez, kale, çarşı, kahvehane ve köy gezisi; ilçeyi yavaşça tanıma günü.
• 2. gün: Çorum’un diğer tarihî ve doğal duraklarına kısa geziler, akşam tekrar İskilip’e veya Çorum’a dönüş.

İskilip için en önemli ipucu: Programını çok sıkı yapma. En güzel anlar sıklıkla “sadece beş dakika durayım” dediğin yerlerde ortaya çıkıyor.

İskilip henüz yoğun turizm baskısı yaşamayan, gündelik hayatın önde olduğu bir ilçe. Bu yüzden burada atacağın her küçük adım, doğrudan etkili. Tarlalara, özel mülklere ve mezarlıklara saygılı olmak, çöp bırakmamak ve gürültüyü minimumda tutmak en temel adımlar.

Alışverişlerde yerel bakkal, fırın ve manavları tercih etmek, hem senin deneyimini zenginleştirir hem de ilçe ekonomisine doğrudan katkı sağlar. Ceviz, bakliyat, pekmez, bal gibi ürünler çoğunlukla aile emeğiyle üretilir.

Eğer birkaç gün kalacaksan, her gün yeni uzun mesafeler yapmak yerine, rotanı yakın çevreye göre planlayıp daha az araç kullanmak da sürdürülebilir bir tercih olur. Zaten İskilip’in tadı, yavaş ve kısa adımlarla daha çok çıkıyor.

• Sessizlik ve doğa arayanlar: Köy yolları, tarlalar, kayalık tepeler; telaşsız bir ortam isteyenler için çok uygun.
• Tarih ve kültür meraklıları: Kalenin çevresi, eski yapılar ve bölgenin uzun geçmişi için sabırla bakan gözlere çok şey sunuyor.
• Fotoğraf severler: Kayalar, evler, sokak hayatı ve köy manzaraları, günün her saatinde farklı ışıkla değişiyor.
• Yol üstü mola seven gezginler: Karadeniz–İç Anadolu arasında gidip gelenler için İskilip, ruhu dinlendiren bir durak.

Gece hayatı, alışveriş merkezleri, eğlence parkları arayanlar içinse ilçe fazla sakin kalabilir; buranın gücü, sadeliği ve yavaş temposunda.

İskilip mutfağı, sade ama çok doyurucu. Başrolde elbette İskilip dolması var: sabırla pişen, büyük tencerelerde onlarca kişiye yetecek şekilde hazırlanan bir pilav–et buluşması. Düğünler, büyük buluşmalar ve özel günler bu yemekle daha da anlam kazanıyor.

Bunun yanında buğday çorbası, nohutlu yahni, erişte yemekleri, yoğurtlu mezeler ve odun fırınından çıkan taze ekmekler sofrayı tamamlıyor. Ev yapımı turşular, reçeller ve pekmezler de masadan eksik olmuyor.

Eğer şansın varsa bir köy evinde ya da samimi bir lokantada “ev yemeği” bulduğunda hiç düşünmeden dene. Hem damak zevkin hem de İskilip’le olan bağın güçlenir. İleride bu ilçeyi hatırlarken aklına ilk gelenlerden biri büyük ihtimalle kokusunu unutamadığın bir tabak dolma olacak.

İskilip çevresi, yumuşak tepelere yaslanmış tarlalar, küçük orman parçaları ve kayalık çıkıntılarla dolu. Merkezden biraz uzaklaştığında, bir anda kendini sadece rüzgâr sesi ve uzaktan gelen traktör homurtusuyla baş başa bulabiliyorsun.

İlkbaharda yeşilin tonları, yazın altın rengi başaklar, sonbaharda ise sıcak kahverengi ve turuncular manzaraya hâkim. Kışın kar yağarsa, ilçe bambaşka bir masal havasına bürünüyor; sessizlik daha da yoğunlaşıyor.

Kısa yürüyüşler, hafif tırmanışlar ve köy yolları, doğayı hissetmek için fazlasıyla yeterli. Profesyonel ekipmana gerek yok; rahat ayakkabı, biraz su ve merak duygusu ile İskilip çevresi keşfedilebilir.

İskilip’te takvimi dolduran şey, çoğunlukla yerel hayatın içinde kalan etkinlikler: dini bayramlar, mevlidler, düğünler, köy şenlikleri, hasat zamanları… Bazen de ilçede veya yakın çevrede düzenlenen yemek tanıtımları ve küçük festivaller, özellikle İskilip dolması gibi lezzetleri öne çıkarıyor.

Tarihleri her yıl değişebileceği için en sağlıklı yöntem, gelmeden önce belediye, kaymakamlık veya yerel sosyal medya hesaplarına göz atmak. Bazen tam da sen oradayken küçük ama unutulmaz bir köy şenliği denk gelebilir.

Bu tür günlerde müzik, oyunlar, misafirperverlik ve uzun sofralar bir araya geliyor; İskilip’in sosyal ruhunu en iyi bu zamanlarda yakalamak mümkün.

İskilip’in tarihini anlatırken, sadece birkaç yüzyıllık değil, binlerce yıllık bir hikâyeden bahsederiz. Tuz, maden ve geçiş yolları bu bölgeyi her dönem cazip kılmış.

• MÖ 3. binyıl ve sonrası: Hatti ve Hitit uygarlıkları döneminde çevrede yerleşimler, tuz ve maden kullanımı.
• MÖ 1. binyıl: Paflagonya ve farklı Anadolu krallıklarının etkisi; coğrafyanın stratejik önemi sürer.
• Roma & Bizans: Kızılırmak çevresi boyunca uzanan yol ağında önemli bir bölge; kaleler ve savunma noktaları güçlendirilir.
• 11.–13. yüzyıl: Malazgirt sonrası Türk topluluklarının yerleşmesi; Selçuklu ve beylikler dönemi.
• Osmanlı dönemi: İskilip, iç bölgelerle Karadeniz arasındaki geçişte idari ve ticari bir ilçe konumuna gelir.
• Yakın dönem: Göçler, depremler, ekonomik değişimler; birçok İskilipli büyük şehirlere gitse de ilçeyle bağını koparmaz.

Bugün sokaklarda gezerken gördüğün her taş, bu uzun zaman çizelgesinden küçük bir iz taşıyor; bazısı görünür, bazısı sadece anlatılan hikâyelerde saklı.

İskilip’te en güzel noktalar çoğu zaman tabelasızdır. Bir köy yolunda aniden karşına çıkan manzara, bir duvarın dibindeki gölgeli bank, vadinin kenarındaki yalnız ağaç… Hepsi ayrı birer saklı köşe.

Özellikle kale çevresindeki kayalık hat, çevredeki köylerin etrafındaki küçük yükseltiler ve ceviz ağaçlarının altındaki oturma alanları, kendi başına küçük birer “kaçış noktası”dır. Buralara çoğu zaman sadece yerel halk gider; sen de birkaç soru sorarak kolayca yol tarifi alabilirsin.

En iyi yöntem, bir çay ocağında oturup “Burada manzarası güzel neresi var?” diye sormak. Genelde kısa bir sessizlikten sonra birkaç farklı öneri yağmaya başlar.

İskilip’in kayaları ve tepeleri, pek çok efsaneye fon olmuş durumda. Bunlardan biri, kalenin etrafında dolananların, gün batımında “eski şehirlerin gölgelerini” gördüğünü söyler. Bazı yaşlılar, belirli açılardan bakınca geçmişten kalma surların ve yerleşimlerin siluetinin hâlâ seçilebildiğine inanır.

Bir başka efsane ise ilçenin konumuyla ilgili. Çevrede, dünya kara parçalarının tam ortasının bu civarda olduğuna dair hikâyeler dolaşır. Hesaplar ne kadar doğrudur bilinmez ama İskilip’in “dünyanın kalbinde küçük bir durak” olduğu fikri hoş bir anekdot olarak sıkça anlatılır.

Çobanlarla ilgili bir söylenceye göre, yıllar önce genç bir çoban, kayalık bir platoda dinlenirken uyuyakalmış. Rüyasında ışıklarla dolu bir şehir ve hiç susmayan bir hayat görmüş. Uyandığında içinden bir ses “Burada kal, insanlar burada her devirde yolunu bulur” demiş. Bugün bazı köylüler, İskilip’in ne olursa olsun ayakta kalmasını bu rüyaya bağlayarak anlatır.

Farklı bir hikâye de eski kaya mezarlarıyla ilgilidir. Bir aile, bir gece orada hafif bir mırıltı ve uğultu duyduklarını, ertesi gün tarlalarının hiç olmadığı kadar bereket verdiğini anlatır. Onlara göre geçmişe saygı, bereket olarak geri döner. Bilimsel açıklamasını aramak zorunda değilsin; İskilip’e yakışan tarafı, insanla toprak arasındaki bağı hatırlatması.

İskilip, karasal iklimle Karadeniz etkisi arasında bir yerde durur. Yazlar sıcak ve kurak, kışlar soğuk ve zaman zaman karlı, bahar ve sonbahar ise en keyifli dönemlerdir.

• İlkbahar (Nisan–Haziran): Toprak uyanır, tarlalar yeşile döner; fotoğraf ve yürüyüş için harika.
• Yaz (Temmuz–Ağustos): Öğle saatlerinde sıcak olsa da sabah ve akşam serinliği, dışarıda vakit geçirmeyi keyifli kılar.
• Sonbahar (Eylül–Ekim): Ekinler toplanmıştır, renkler yumuşar; sakin ve dingin bir atmosfer oluşur.
• Kış: Soğuk ve zaman zaman karla kaplı; daha çok içe dönük, sessiz bir İskilip deneyimi.

Eğer mümkünse, ilkbahar veya sonbahar için plan yapmak, hem yürüyüşler hem de köy gezileri için en rahat aralık olacaktır.

Kısa kale & kayalık yürüyüşü

Merkezden başlayıp kaleye çıkabilir, buradan kayalık hattı takip ederek farklı manzara noktalarına yürüyebilirsin. Fotoğraf molalarıyla birlikte 1–2 saatlik hafif bir parkur.

Köy halkası: Gidiş–dönüş yürüyüşü

İlçe merkezinden yakın bir köye doğru yürüyüp, yolda tarlaların ve bahçelerin arasından geçebilir, köyde kısa bir mola verip farklı bir yoldan geri dönebilirsin. Yarım gün ayırmak için ideal.

Günübirlik çevre keşfi

Araban varsa, İskilip’i üs olarak kullanıp Çorum’un diğer doğal ve tarihî duraklarını da keşfedebilirsin. Akşam tekrar İskilip’e dönüp günü sessizce kapatmak güzel bir ritim oluşturuyor.

İskilip, eski dokusunu büyük ölçüde koruyan bir ilçe olduğu için, dar ve eğimli sokaklar ile basamaklar sıkça karşına çıkacaktır. Bu da özellikle kaleye çıkan bazı yolları ve merkezi sokakları tekerlekli sandalye veya bebek arabası için zorlayıcı yapar.

Öte yandan, daha yeni açılmış daha düz caddeler, bazı parklar ve modern binaların çevresi nispeten daha rahat hareket imkânı sunar. Konaklama planlarken, oda ve girişlerin merdiven durumunu mutlaka önceden sormak iyi bir fikir.

İskilip’te turistik altyapı henüz sınırlı olduğu için, tam anlamıyla standartlaştırılmış erişilebilirlik imkânları azdır. Buna karşın, yerel halk genelde pratik çözümler üretme konusunda oldukça yardımseverdir; bir merdiveni birlikte aşmak veya araca daha yakın bir nokta ayarlamak çoğu zaman sorun olmaz.

Engelli gezginler için en önemli adım, konaklama ve ulaşımı önceden netleştirmek. Otel veya pansiyonlarla iletişime geçip oda, banyo ve girişlerin durumunu sormak, gerekirse fotoğraf istemek faydalı olacaktır. Sağlık ihtiyaçları için de en yakın sağlık ocağı, hastane ve eczane konumlarını önceden not etmek iyi olur.

Yanında destek olabilecek bir refakatçiyle seyahat etmek, İskilip gibi engebeli yapılara sahip ilçelerde özgürlüğü ve konforu belirgin şekilde artırır.

• Kale ve kayalık hat: İlçe merkezini yukarıdan gören, gün batımında özellikle etkileyici geniş açılı kareler.
• Dar sokaklar: Ahşap detaylı evler, kapı önlerinde oturan insanlar, sepetler, çiçekler.
• Köy girişleri: Tarlalar ve ağaçlar eşliğinde köye giren yollar, sade ama güçlü kareler veriyor.
• Köy kenarı boşluklar: Bank, taş duvar veya ağaç altındaki küçük oturma alanları, portre ve manzara kombinasyonu için çok uygun.

Fotoğraf çekerken insanları kadraja almak istiyorsan, kısa bir gülümsemeyle izin istemek her zaman en iyi yol. Çoğu zaman bunun karşılığı, sana hikâye ve çay olarak geri dönüyor.

İskilip’te temel sağlık hizmetlerine ulaşabileceğin kurumlar ve eczaneler bulunuyor. Daha kapsamlı tedavi veya kontrol gerektiğinde ise Çorum merkezdeki hastaneler güçlü bir seçenek.

• 112: Türkiye genelinde ambulans, itfaiye ve polis için kullanılan ortak acil durum hattı.
• Eczaneler: Reçetesiz temel ürünlerin çoğunu bulabilirsin; gerekirse personel, telefonla doktordan destek isteyebiliyor.

Seyahate çıkmadan önce kendi ilaçlarını, reçetelerini ve küçük bir seyahat sağlık çantasını hazırlamak, özellikle kırsal bölgelerde büyük rahatlık sağlar.

İskilip’te alışveriş denince akla büyük AVM’ler yerine bakkallar, manavlar, fırınlar ve haftalık pazarlar geliyor. Özellikle ceviz, bakliyat, baharat ve yerel tatlılar dikkat çekici.

Ev için hediye düşünüyorsan, yerel ürünler her zaman en anlamlı seçenek. Küçük dükkânlardan alacağın birkaç kilo bakliyat veya ceviz bile hem ekonomik bir katkı hem de lezzetli bir hatıra olur.

Önemli not: Türkiye’de dükkân ve restoran önündeki sıcak karşılama çoğu zaman samimi bir davettir ve kültürün parçasıdır. Ancak biri seni ısrarla içeri çekmeye çalışıyor, fiyat konusunda net konuşmuyor ya da baskı yapıyorsa, bu genelde “turistik tuzak” işareti sayılır. Böyle durumlarda nazik ama net bir “Hayır, teşekkürler” deyip yoluna devam etmek en iyisidir.

İskilip’le ilgili en ilginç detaylardan biri, bazı hesaplamalara göre dünya kara parçalarının ağırlık merkezinin bu civarlarda bir yerde olduğunun söylenmesi. Bilimsel yönü ayrı tartışma konusu ama “dünyanın ortasında küçük bir ilçe” fikri, İskilip ruhuna yakışan bir espri olarak anlatılıyor.

Ayrıca ilçede, eski ve yeninin yan yana gelişini sıkça görürsün: ahşap cumbalı bir evin çatısında uydu anteni, eski bir traktörde son model telefon tutacağı, kahvehanede hem kâğıt oyunları hem de gündemdeki haberler… Bu küçük çelişkiler, İskilip’in gerçek hâlini gösteren, gülümseten ayrıntılar.

• İskilip Kalesi: Kayalık bir tepenin üzerinde, ilçe merkezini ve vadileri tepeden gören tarihî nokta.
• Merkez sokakları: Geleneksel evler, küçük dükkânlar, camiler ve çay ocaklarıyla tipik Anadolu ilçe dokusu.
• Dini yapılar & türbeler: İlçe tarihinin farklı dönemlerinden izler taşıyan cami ve türbe yapıları.
• Kaya ve yamaç bölgeleri: Eski dönemlerden kalma izlerin görülebildiği, fotoğraf açısından ilginç alanlar.
• Köyler: Çevredeki köyler; tarla ve hayvancılık hayatını, geleneksel yaşamı yerinde görmek için ideal.

Bu noktaları tek tek gezmekten çok, aralarındaki yolları ve küçük durakları da deneyimin bir parçası olarak düşünmek İskilip için en güzel yaklaşım.

• Kale hattındaki küçük seyir noktaları: Belirli işaretleri olmayan, ama manzara ve sessizlik sunan çıkıntılar.
• Ceviz ağaçlı köy kenarları: Yerel halkın soluklandığı gölgeli alanlar; sohbet için birebir.
• Köyler arası toprak yollar: Özellikle gün batımına yakın saatlerde, ışık ve renk için çok etkileyici.

Listeyi bir davet gibi düşün: En iyi saklı köşeler, senin kendi adımlarınla buldukların olacak.

İskilip için kaç gün ayırmalıyım?

Sadece kale ve merkez sokaklarını görmek için bir gün yeterli. Ancak köyleri gezmek, insanlarla sohbet etmek ve yavaşlamak istiyorsan en az 2 gün ayırmak çok daha keyifli.

İskilip’e nasıl gidilir?

En pratik yol, önce Çorum’a gelip buradan otobüs veya özel araçla İskilip’e geçmek. Yol, tepeler ve vadiler arasından ilerleyen keyifli bir güzergâh.

İskilip’te konaklama imkânı var mı?

İlçede ve çevresinde küçük otel ve pansiyon seçenekleri bulunuyor. Daha fazla alternatif için Çorum merkezde kalıp İskilip’i günübirlik ziyaret edebilirsin.

Aileyle gelmek için uygun mu?

Evet, özellikle doğayı, köy hayatını ve sakin tempoyu seven aileler için uygun. Çocuklar için geniş açık alanlar ve bol temiz hava var; ancak klasik eğlence parkları beklememek gerekiyor.

İskilip’te mutlaka ne tatmalıyım?

İlk sırada İskilip dolması geliyor. Fırsat bulursan, geleneksel usulle hazırlanmış halini denemeye çalış. Bunun yanında ev ekmekleri, yoğurtlu yemekler ve yerel tatlılar da denemeye değer.

• İskilip (merkez): Kale eteklerine kurulmuş ilçe merkezi; çarşı, camiler, okullar ve çay ocaklarıyla hareketli ama sakin bir atmosfer sunuyor.
• Ahlatcık: Çevresi tarlalarla çevrili, kır hayatının hâkim olduğu küçük bir yerleşim.
• Eskiköy: Adından da anlaşılacağı gibi, daha geleneksel dokuyu hissedebileceğin, sakin bir köy.
• Yalak: Tarla ve meralarla çevrili, hayvancılığın öne çıktığı bir köy yapısına sahip.
• Sarıkavak: Ağaçlar ve ekili alanlarla çevrili, klasik Anadolu köy atmosferi sunan yerleşim.

İskilip, merkezle birlikte çok sayıda köy ve mahalleden oluşuyor. Her biri, ilçe hayatının başka bir yüzünü gösteriyor; kimi yayla havası, kimi bereketli tarla, kimi de sakin bir vadiye açılıyor.

• Ahlatcık: Çevresi tarlalarla sarılı, tarıma dayalı geçim yapan küçük bir köy.
• Ahmetçe: Geleneksel evlerin hâkim olduğu, sakin sokaklarıyla tipik bir Anadolu yerleşimi.
• Akcasu: Etrafı ekili alanlarla çevrili, su kaynaklarına yakın konumdaki köylerden biri.
• Akkaya: İsmini çevredeki kayalıklardan alan, yüksekçe konumu sayesinde geniş manzaralar sunan bir yerleşim.
• Akpınar: Tarla ve meraların iç içe geçtiği, hayvancılık ve tarımın birlikte yürütüldüğü bir köy.
• Aluç: Az sayıda evden oluşan, etrafı açık arazilerle çevrili, oldukça sakin bir nokta.
• Asarcık: Hafif yükseltili konumu sayesinde çevreyi yukarıdan gören, tarım ağırlıklı bir yerleşim.
• Aşağıörenseki: Vadi tabanına yakın, tarlalar ve bahçelerle çevrelenmiş küçük bir köy.
• Aşağışeyhler: Adı dini geçmişe gönderme yapsa da, günlük hayatın tarım ve komşuluk ilişkileri etrafında döndüğü bir yer.
• Avhatyaka: Yamaç hattında konumlanan, manzara açısından zengin ama sakin bir köy.
• Başmakçı: Bazı anlatılarda dünya kara parçalarının “orta noktasına” yakınlığıyla anılan, ilginç bir hikâyeye sahip yerleşim.
• Beyoğlan: Tarlalar, küçük evler ve sade günlük yaşamın iç içe olduğu tipik bir köy.
• Çatkara: Küçük merkezli, çevresinde tarla ve meraların yer aldığı, sessiz bir yerleşim.
• Çavuşoğlu: Mahalle ve köy hayatının iç içe geçtiği, küçük dükkân ve cami çevresinde toplanan bir merkez noktası olan köy.
• Çetmi: Klasik Anadolu mimarisi ve tarla düzeniyle tanınan bir yerleşim.
• Çomu: Sessizliği ve mütevazı evleriyle, köy hayatının yavaş temposunu yansıtan bir nokta.
• Çukurköy: Adından da anlaşılacağı gibi çukur bir alanda kurulmuş, çevresi yükseltilerle sarılı bir köy.
• Dağkıyısı: Dağ eteklerine yaslanmış, çevresinde yürüyüş ve manzara için çok sayıda küçük rota sunan yerleşim.
• Derekargın: Vadi boyunca uzanan tarlalarla çevrili, suya ve tarıma dayalı bir köy.
• Dereseki: Dereye yakın alanlarda konumlanan, küçük tarlalar ve bahçelerle çevrili sakin bir yerleşim.
• Doğangir: Evler arası mesafenin geniş olduğu, ferah görüntülü kırsal bir köy.
• Elmalı: Adından anlaşılacağı gibi meyve ağaçlarının, özellikle elmanın öne çıktığı, bahçeli bir köy.
• Eskiköy: Geleneksel yapıların izlerini daha net görebileceğin, “eski köy” ruhunu taşıyan yerleşim.
• Gölköy: Tarlalar ve ağaçlık alanlarla çevrili, adını çevresindeki doğal yapıdan alan bir köy.
• Güneyaluç: İlçenin güney kesiminde, tarımsal üretimin öne çıktığı küçük bir yerleşim.
• Hacıhalil: Camisi, küçük dükkânı ve evleriyle klasik bir Anadolu köy merkezine sahip.
• Hallı: Evlerin aralıklı dizildiği, çevresinde geniş tarlalar bulunan bir köy.
• Harun: Kayalık ve tarım alanlarının arasında yer alan, küçük ölçekli kırsal bir yerleşim.
• İbik: Tarla, mera ve sade köy hayatıyla İskilip’in tipik yüzünü yansıtan köylerden biri.
• İkikise: Evlerin geniş alana yayıldığı, sakin ve ferah görünümlü bir yerleşim.
• İkipınar: Adı gibi, su kaynaklarına gönderme yapan, tarlalarla çevrili bir köy.
• Karaağaç: Ağaçlık alanlar ve tarlaların iç içe geçtiği, küçük yürüyüşler için uygun bir köy.
• Karaburun: Çevresindeki coğrafyayla uyumlu, hafif çıkıntılı arazisiyle dikkat çeken bir yerleşim.
• Karaçukur: Çevresini saran yükseltiler ve ortadaki yerleşimiyle adının hakkını veren bir köy.
• Karagöz: Az katlı evler, tarlalar ve sade günlük yaşamın bir arada olduğu küçük bir yer.
• Karlık: Yüksekçe arazisi ve çevresindeki tarla–mera düzeniyle dikkat çeken bir köy.
• Karmış: Geniş ufuk çizgisi ve tarım ağırlıklı yapısıyla tipik bir İskilip köyü.
• Kavak: Yol kenarlarındaki kavak ağaçları ve tarlalarıyla karakteristik bir görünüme sahip.
• Kayaağzı: Kayalık alanlara yakın konumdaki, manzara açısından zengin bir yerleşim.
• Kılıçdere: Vadi tabanına yakın, tarlaların ve yolların dere boyunca dizildiği bir köy.
• Kızılcabayır: Işık vurduğunda kızılımsı tonlar alan yamaçlarıyla, özellikle gün batımında çok fotogenik.
• Kurusaray: Tarım, küçükbaş hayvancılık ve sade yaşamın bir arada sürdüğü kırsal bir yerleşim.
• Kutluözü: Çukur ve su yolları etrafında kurulmuş, sakin bir köy dokusuna sahip.
• Kuzköy: İlçenin kuzeyinde, açık manzaralara sahip bir yerleşim.
• Kuzuluk: Tarlalarla çevrili, evlerin geniş araziye yayıldığı küçük bir köy.
• Musular: Küçük ama hareketli günlük hayatın görülebildiği, tarım odaklı bir yerleşim.
• Onaç: Çevresindeki tarlalar ve ağaçlarla sade ama huzurlu bir görüntü sunan köy.
• Örübağ: Bahçeler ve küçük tarlalarla çevrili, yeşil dokunun öne çıktığı bir yerleşim.
• Saraycık: Adı “küçük saray” anlamına gelse de, bugün daha çok mütevazı köy evleriyle dikkat çeken yer.
• Sarıkavak: Ağaçlar ve tarlalarla çevrili, geleneksel köy hayatının sürdüğü bir yerleşim.
• Seki: Yüksekçe konumuyla çevreye hâkim, manzarayı sevenler için güzel bir durak.
• Seyirçay: Adı gibi, çevreyi “seyretmek” için uygun noktalar sunan bir yerleşim.
• Soğucak: Özellikle yaz aylarında serinliğiyle tercih edilen, hafif yüksek ve ferah bir köy.
• Sorkun: Tarlalar ve meralarla çevrili, sade kırsal hayatın sürdüğü yerleşimlerden biri.
• Suhilan: Sessizliği ve yavaş temposuyla dikkat çeken, küçük ve sakin bir köy.
• Şehirkuruçay: Vadi ve dere yakınında yer alan, tarla ve yerleşimin iç içe geçtiği bir nokta.
• Şeyhköy: İsmiyle dini geçmişe göndermede bulunan, gündelik hayatın tarım etrafında döndüğü köy.
• Yalak: Meralar ve tarım alanlarıyla çevrili, hayvancılığın güçlü olduğu bir yerleşim.
• Yalakçay: Sulak alanlara yakın, tarlalar ve ağaçlıklarla çevrili bir köy.
• Yanoğlan: Evlerin geniş alana yayıldığı, sessiz ve ferah görüntülü bir yerleşim.
• Yavu: Yüksekçe noktaları ve çevre manzarasıyla dikkat çeken küçük bir köy.
• Yaylacıkseki: Adı gibi yayla havası taşıyan, yaz aylarında serin ve açık bir yerleşim.
• Yenice: Geleneksel ve yeni yapıların karıştığı, adını yenilikten alan bir köy.
• Yerli: Adı “yerli, asıl” anlamına gelen; ilçenin yerli ruhunu taşıyan sade bir yerleşim.
• Yukarıörenseki: Daha yüksek bir kotta konumlanan, vadinin üstünden bakan bir köy.