Reşadiye: Kelkit vadisinde yavaşlayan adımlar

Reşadiye’nin kültürü, köy hayatı ve aile bağları etrafında şekilleniyor. Düğünler hâlâ çoğu yerde açık alanlarda, köy meydanlarında ya da geniş avlularda yapılıyor; davul-zurna, oyun havaları, el çırpmalar ve yan yana atılan adımlar, ilçe kimliğinin önemli bir parçası. Geleneksel yemekler, kış hazırlıkları ve misafir ağırlama kültürü, evlerde sessizce ama güçlü şekilde devam ediyor.

Dini bayramlar, mevlitler ve yerel anma günleri, yılın dönüm noktaları. O dönemlerde memleketten gidenler geri dönüyor, evler dolup taşıyor, sokaklarda tanıdık yüzler çoğalıyor. Bir kahvenin önünde otururken, iki kuşak öncenin hikayelerine kadar inen sohbetlere denk gelmek hiç zor değil.

Reşadiye, adrenalin peşinde koşanlar için değil; sakin, gerçek bir Anadolu günü yaşamak isteyenler için ideal. Yapabileceklerin arasında:

• Merkezde yürüyüş: ana cadde, ara sokaklar, küçük dükkanlar ve çay bahçeleri arasında kısa ama keyifli bir tur.
• Köy gezileri: Bozçalı, Hasanşeyh, Bereketli, Baydarlı, Cimitekke gibi beldeler ve çevre köyler, ilçe ruhunu tamamlayan duraklar.
• Fotoğraf molaları: tarlalar, vadinin kıvrımları, köy evleri ve yamaçlar, günün farklı saatlerinde bambaşka ışıklar sunuyor.
• Doğaya kaçış: çevredeki yüksekçe noktalar ve orman içi yollar, sadece biraz sessizlik arayanlar için bile yeterli.

1 günlük Reşadiye turu – Merkez & vadi manzarası

1. Sabahtan ilçe merkezine var, önce bir çayla yol yorgunluğunu at.
2. Ana caddede ve ara sokaklarda kısa bir yürüyüş yap; fırın, market, manav, kasap gibi günlük hayat duraklarını izle.
3. Öğleden sonra araba veya minibüsle daha yüksek bir köye çık; örneğin Karlıyayla, Sarıyayla ya da Gurbetli çevresi iyi bir başlangıç.
4. Akşam yeniden merkeze dön; hafif bir yemek, üzerine çay ve vadiden gelen serinlik eşliğinde kısa bir tur daha.

2 günlük mikro rota – Köyler & doğa anları

1. 1. gün: Reşadiye merkezinde kal, ilçe ritmine alış, akşam caddenin ışıkları altında kısa yürüyüşler yap.
2. 2. gün: Büşürüm, Bozçalı, Göllüköy, Güzeldere gibi köylere uğra; her birinde kısa fotoğraf molaları ver ve köy hayatını hisset.

Küçük not: Reşadiye’yi takvime „nasıl olsa yoldan geçiyoruz“ şeklinde değil, „burada bilerek duruyoruz“ diye yazarsan, ilçe sana çok daha fazla şey anlatır.

Reşadiye’de hayat; tarım, küçük işletmeler ve dışarıdan gelen ekonomik destek etrafında dönüyor. İlçeye saygılı bir şekilde seyahat etmek için:

• Alışverişini mümkün olduğunca yerel bakkal, manav ve pazarlardan yap.
• Küçük lokantalarda yemek yiyerek ilçe ekonomisine doğrudan katkı ver.
• Tarlalara, özel arazilere ve bahçelere izinsiz girmemeye özen göster.
• Çöplerini özellikle kırsal alanlarda yanına al; „nasıl olsa biri toplar“ mantığı burada işlemiyor.

Böylece ardında sadece iyi hatıralar ve gülümseyen selamlar bırakırsın.

• Yol hikayesi sevenler: uzun rotada nefes alacak, gerçek bir ilçe görmek isteyenler için birebir.
• Yavaş seyahat tutkunları: büyük şov aramayan, „günlük hayatın içine karışalım“ diyenler burada mutlu olur.
• Fotoğraf meraklıları: köy yolları, tarlalar, ışık-gölge oyunları ve vadi manzaraları için ideal.
• Memleket ziyareti yapanlar: köyü veya ailesi Tokat çevresinde olanlar için konaklama ve buluşma noktası olarak rahat bir merkez.

Büyük AVM, kalabalık eğlence hayatı ya da sahil kasabası atmosferi arayanlar için ise Reşadiye çok sakin gelebilir.

Reşadiye mutfağı; ev yemekleri, tencere kokusu ve sofrada uzun oturulan akşamlarla hatırlanıyor. İlçede deneyebileceğin lezzetlerden bazıları:

• Bakliyat ağırlıklı sulu yemekler: nohut, mercimek, kuru fasulye gibi klasikler ev usulü hazırlanıyor.
• Börek ve hamur işleri: peynirli, patatesli ya da otlu çörekler, sabah saatlerinde sıcacık yakalanabilir.
• Reçeller ve turşular: mevsimine göre yapılan ev yapımı ürünler, özellikle köy ziyaretlerinde karşına çıkabilir.

Bir gün Reşadiye mutfağına özel tarifleri, küçük hikayeleriyle beraber ayrıntılı şekilde ele almak, bu ilçeye yakışan bir „lezzet sayfası“ olacak.

Reşadiye’nin doğası, yüksek dağ zirveleriyle değil, günlük hayatla iç içe geçmiş yamaçlar ve tarlalarla dikkat çekiyor. Merkezden çok uzaklaşmadan bile sessiz alanlara ulaşmak mümkün; birkaç dakikalık yürüyüşle trafik sesi arkada kalıyor, kuş sesleri ve rüzgar öne çıkıyor.

Özellikle akşamüstü saatlerinde ilçe dışına doğru kısa bir sürüş yapıp, vadinin farklı noktalarından ışığı izlemek güzel bir ritüel. Yanına bir termos çay alırsan, Reşadiye’nin en iyi hatıralarından birini cebine koymuş olursun.

Reşadiye’de takvim; bayramlar, köy şenlikleri ve yerel etkinliklerle renkleniyor. Bazı köylerde yaz aylarında düzenlenen küçük şenliklerde davul-zurna, oyun havaları ve ortak sofralar öne çıkıyor. İlçe merkezi de özellikle bayram sabahlarında hareketli; cami çıkışı selamlaşmalar, bayram ziyaretleri ve açık kapılar, misafirler için sıcak bir atmosfer yaratıyor.

Tarih ve saatler her yıl değiştiği için, gelişte bir market ya da kahvehanede sorarak güncel bilgiyi almak en doğru yöntem.

• Osmanlı öncesi ve erken dönem: Kelkit vadisi boyunca küçük yerleşimler, tarım ve göç yolları bölgeyi şekillendirir.
• İskefsir dönemi: İlçe, uzun süre İskefsir adıyla anılır; bölge halkı bu eski ismi hâlâ hatırlar.
• Reşadiye adının verilmesi: Sultan Mehmed Reşad döneminde ilçe bugünkü adını alır; yeni isim yeni bir sayfa gibi algılanır.
• Cumhuriyet dönemi: Reşadiye, Tokat iline bağlı bir ilçe olarak idari önem kazanır; çevre köyler ve beldeler buraya bağlanır.
• Günümüz: Yol ağı genişler, ilçenin üzerinden geçen trafik artar ama Reşadiye’nin iç hayatı kendi sakin ritmini korur.

Bugün ilçede gezerken bir yanda bu tarih katmanlarını, diğer yanda gündelik hayatın sıcaklığını aynı anda hissetmek mümkün.

Reşadiye’nin esas güzelliği tabelalarda değil, küçük ayrıntılarda saklı. Birkaç örnek:

• Büşürüm gibi köylerde dar sokaklar, eski evler ve „herkesin birbirini tanıdığı“ o tanıdık his.
• Göllüköy ve Güzeldere çevresinde, tarlaların arasından açılan beklenmedik manzara pencereleri.
• Sarıyayla gibi daha yüksekte kalan yerlerde, vadinin tamamına farklı bir açıdan bakan sessiz tepeler.

Bu köşelerin çoğu tabelasız; genelde bir „şuradan da bir bakalım“ cümlesiyle keşfediliyor.

Reşadiye ve köylerinde anlatılan efsaneler, çoğu zaman gündelik hayatla iç içe. Bazı yaşlılar, vadideki belirli pınarların yanından geçerken içinden şükrederek dilek tutulursa yolun daha açık olacağına inanır. Başka bir efsaneye göre, bazı geceler yıldızlar vadiye biraz daha yaklaşır; o gecelerde alınan kararların daha hayırlı olacağı söylenir.

İlçenin isim değişikliği bile kimi anlatılarda efsane tadında hatırlanır: İskefsir’den Reşadiye’ye geçişin, sadece bir idari karar değil, „buraların kıymetini bilen bir söz“ olduğu söylenir. Tarihsel gerçeklik ayrı, anlatılan hikaye ayrı; ama hepsi birlikte Reşadiye’nin atmosferini zenginleştirir.

Bazı köylerde, kış fırtınasında yolunu kaybeden çobanları vadinin bir yerinden yükselen ışığın eve geri götürdüğüne dair hikayeler anlatılır. Başka bir söylence, yıllar önce büyük şehirlere göç eden bir ailenin, yıllar sonra yaz tatilinde köyde yeniden buluşup eski evlerini onarması etrafında döner.

Bu hikayeler, yazılı masal kitaplarından çok, akşam çayı eşliğinde ağızdan ağıza dolaşan anlatılar. Biraz Türkçe biliyorsan ve insanlarla sohbete açıksan, Reşadiye seni de bu küçük söylencelerin içine dahil edebilir.

Reşadiye’nin iklimi, Karadeniz etkisiyle iç Anadolu geçişinin arasında bir yerde durur. Yazın gündüzleri sıcak olabilir ama akşam serinliği rahatlatır; kışın ise özellikle yüksek kesimlerde kar ve soğuk daha belirgin hissedilir.

• İlkbahar: doğanın uyandığı, tarlaların yeşerdiği ve köy yollarının renk kazandığı dönem.
• Yaz: uzun günler, akşamları açık havada çay içmek için ideal.
• Sonbahar: sararan yapraklar, daha yumuşak ışık ve fotoğraf için çok uygun bir dönem.
• Kış: sakinlik arayanlar için cezbedici olabilir; yola çıkmadan önce yol durumunu kontrol etmek şart.

Resmi olarak işaretli uzun yürüyüş rotaları yok ama yerel halkın günlük hayatında kullandığı pek çok patika var:

• Vadi tabanı yürüyüşleri: merkez yakınında tarla kenarı yollarda yarım saatlik, bir saatlik yürüyüşler yapabilirsin.
• Köyden köye yürüyüşler: kondisyonuna göre iki komşu köy arasında yürüyüp, dönüşü minibüsle yapma fikri güzel bir plan olabilir.
• Yüksekçe patikalar: Karlıyayla, Sarıyayla ya da Gurbetli etrafında, vadiyi yukarıdan gören sessiz yürüyüşler mümkün.

Yanına mutlaka rahat ayakkabı ve mevsime uygun bir üstlük al; bazı bölümlerde gölge bulmak zor olabilir.

İlçe merkezinde yollar büyük ölçüde asfalt; kaldırımlar ise klasik Anadolu şehirlerinde olduğu gibi zaman zaman yüksek bordürlü ve düzensiz olabiliyor. Bazı dükkanlarda rampa veya alçak girişler varken, bazılarında sadece birkaç basamak bulunuyor.

Köylerde toprak ve stabilize yollar hakim. Bu alanlar tekerlekli sandalye veya bastonla ilerlemek için yorucu olabilir; buna karşılık trafik çok az, ortam ise son derece sakin.

• Konaklama: Reşadiye’de erişilebilir oda sayısı sınırlı; rezervasyon öncesinde mutlaka telefonla detay sormak iyi fikir.
• Ulaşım: Minibüsler genellikle basit ve alçak tabanlı değil; iniş-binişte yardım istemekten çekinme.
• Görülmesi kolay noktalar: Vadinin pek çok güzel manzarası, araçtan inmeden veya yol kenarından kısa adımlarla da görülebiliyor.
• Yerel destek: İlçe insanı genelde oldukça yardımsever; kibarca rica ettiğinde çoğu zaman hızlıca çözüm bulunuyor.

• Merkezin yamaçlardan görünüşü: ilçe, yol ve vadiyi aynı kadraja alabileceğin noktalar var.
• Büşürüm, Göllüköy, Güzeldere gibi köy sokakları: eski evler, traktörler, köy hayatı tek kareye sığabiliyor.
• Sarıyayla civarındaki yüksek noktalar: vadinin derinliğini ve ışık oyunlarını görmek için ideal.

Reşadiye merkezinde temel sağlık hizmetlerine ve eczanelere ulaşmak mümkün. Daha ciddi durumlarda ise Tokat veya başka büyük merkezlerdeki hastanelere sevk edilebilirsin.

Türkiye’de acil durumlar için tek numara:

• 112: tek numarayla sağlık, itfaiye ve polis çağrısı.

Konakladığın yerde acil durumda nereye başvuracağını önceden sormak, seyahatini daha güvende hissettirir.

Reşadiye’de büyük alışveriş merkezleri yok ama ihtiyaç duyacağın pek çok şeyi bulabileceğin bakkal, market, kasap ve manav var. Özellikle pazar kurulan günlerde çevre köylerden gelen ürünler tezgahları dolduruyor.

Küçük not: Satıcıların seni içeri davet etmesi, sohbet etmek istemesi normal. Eğer bir şey almak istemiyorsan, „Teşekkürler, sadece bakıyorum“ demen genellikle yeterli. Israrcı bir tavır hissedersen de kibarca tekrar edip yoluna devam edebilirsin.

• Gurbetli, Soğukpınar, Yolüstü gibi yer isimleri kendi başına bile bir hikaye başlığı gibi; yerel halktan anlamını sormak güzel sohbet açıyor.
• Ana yola bu kadar yakın olmasına rağmen, birkaç sokak içeri girince bambaşka bir sakinlik çıkması, Reşadiye’yi ilginç kılan detaylardan biri.
• Köyler arasında araba kullanırken, bir anda karşına çıkan koyun sürüsü veya traktör; yolun ritmini değiştirip yüzüne istemeden bir gülümseme bırakabiliyor.

• Reşadiye ilçe merkezi: ana cadde, çay bahçeleri ve vadiyle iç içe günlük hayat.
• Bozçalı, Hasanşeyh, Bereketli, Baydarlı, Cimitekke: kendi küçük merkezleri olan, etrafında tarlalar ve köyler bulunan beldeler.
• Büşürüm, Göllüköy, Güzeldere, Sarıyayla gibi köyler: daha sakin, daha içe dönük bir atmosfer sunuyor.
• Yüksekçe seyir noktaları: Gurbetli, Karlıyayla, Kuzbağı civarında vadiye yukarıdan bakan manzaralar.

• Büşürüm köy içi yürüyüşü: dar sokaklar, eski evler ve günlük hayat detayları.
• Göllüköy çevresi: tarlalar arasında, vadinin derinliğini hissettiren fotoğraf noktaları.
• Güzeldere etrafındaki ara yollar: birkaç dakikalık yürüyüşle gürültüden uzaklaşabileceğin küçük patikalar.
• Sarıyayla kenarları: temiz hava ve geniş manzara arayanlar için sessiz duraklar.

Reşadiye’ye en kolay nasıl gidilir?

Reşadiye’ye en kolay; Tokat – Sivas yolu üzerindeki kara yolu ile ulaşılır. Özel araçla gelebileceğin gibi, Tokat’tan kalkan otobüs ve minibüslerle de ilçeye ulaşmak mümkün.

Reşadiye’de kaç gün kalmak yeterli?

Sadece merkezde zaman geçirmek için bir gün yeter. Köyleri gezmek ve doğaya çıkmak istersen iki gün, hatta bir gece konaklamalı plan yapmak çok daha keyifli olur.

İlçede konaklama imkanları var mı?

Evet, merkezde ve bazı büyük yerleşimlerde küçük otel veya pansiyonlar bulunuyor. Seçenekler sınırlı olduğu için özellikle yoğun dönemlerde önceden rezervasyon yaptırmak iyi fikir.

Aile ile Reşadiye’ye gelinir mi?

Reşadiye, kalabalık eğlence değil; sakin ve gerçek bir Anadolu atmosferi arayan aileler için güzel bir durak. Çocuklar köy hayatını ve küçük ilçe ritmini deneyimleyebilir.

Kışın Reşadiye’yi ziyaret etmek uygun mu?

Kışın da ziyaret edilebilir; ancak özellikle yüksek kesimlerde kar ve buzlanma olabileceği için yola çıkmadan önce güncel yol durumunu kontrol etmek önemli.

• Reşadiye (ilçe merkezi): yol kenarındaki tabeladan içeri girdiğinde karşına çıkan; dükkanları, kahveleri ve vadinin sesini bir arada taşıyan merkez.
• Bozçalı: kendi küçük çarşısı ve çevresindeki tarım alanlarıyla, ilçe içinde minik bir merkez gibi duran yerleşim.
• Cimitekke: daha sakin, kompakt yapıdaki belde; kısa yürüyüşler ve günlük hayat gözlemi için ideal.
• Hasanşeyh: köy havası ile küçük kasaba hissinin karıştığı, etrafı tarlalarla çevrili bir yerleşim.
• Bereketli: ismine yakışır şekilde, geniş tarım alanları ve üretim kültürü ile öne çıkan bir belde.
• Baydarlı: ilçe ağında önemli ama sessiz bir halkaya benzeyen, çevresindeki köylerle birlikte düşünülen yerleşim.

Reşadiye ilçesine bağlı tüm köy ve mahalleler; her biri için kısa, yönlendirici bir not ile birlikte:

• Abdurrahmanlı: geniş tarlalarla çevrili, tarım ağırlıklı sakin bir köy.
• Akdoğmuş: küçük ölçekli, etrafında tarım arazileri bulunan yerleşim.
• Altıparmak: klasik köy düzenine sahip; günlük hayatın yavaş aktığı bir nokta.
• Bağdatlı: bağ ve bahçelerin dikkat çektiği, yeşilliği bol bir köy.
• Baydarlı: kendi merkez hissi olan; çevresindeki tarlalarla birlikte yaşayan bir belde.
• Bayırbaşı: yamaç yerleşimi; vadinin manzarasına yukarıdan bakan evleriyle öne çıkar.
• Beşdere: adından da anlaşılacağı gibi, dereler ve yeşil alanlarla çevrili, huzurlu bir köy.
• Bostankolu: tarla ve bostanların geniş yer tuttuğu, üretim odaklı bir yerleşim.
• Bozçalı: ilçe içinde küçük merkezlerden biri; dükkanları ve çevre köylerle bağlantısıyla önemli.
• Büşürüm: dar sokakları, eski evleri ve fotoğraf için uygun köşe başlarıyla dikkat çeken köy.
• Çakırlı: küçük, sade, tarım ve hayvancılığın ön planda olduğu yerleşim.
• Çakmak: klasik köy dokusunu koruyan, samimi atmosferli bir köy.
• Çakraz: tarlalarla çevrili; sakin, içe dönük bir yapıya sahip yerleşim.
• Çambalı: ağaçlık alanlar ve bahçelerin bir arada görüldüğü, doğaya yakın bir köy.
• Çamlıkaya: daha yüksek bir noktada, orman ve kaya dokusunun birleştiği yerleşim.
• Çatkӧy: etrafı tarla ve yamaçlarla çevrili, küçük ama karakterli bir köy.
• Çavuşbeyli: geleneksel köy hayatının hâlâ güçlü şekilde hissedildiği yerleşim.
• Çayırpınar: çayırlar ve su kaynaklarıyla yeşil bir görüntü sunan köy.
• Çevrecik: tarım alanları ve basit köy yollarıyla tipik bir Anadolu yerleşimi.
• Cimitekke: kompakt merkezli belde; kısa yürüyüşler ve gözlem için uygun.
• Çınarcık: ağaçların gölgelediği, bahçeleriyle dikkat çeken küçük yerleşim.
• Dalpınar: doğaya yakın, sessiz ve kendi halinde bir köy.
• Damdere: tarla ortasında kurulmuş, sade ve çalışkan bir köy profili çizer.
• Danişment: tarih kokan adıyla, köy yaşamının devam ettiği bir yerleşim.
• Demirçili: küçük ölçekli, tarım ve hayvancılığın bir arada yürütüldüğü köy.
• Doğantepe: hafif yüksekte; çevreyi izlemek için güzel manzaralar sunan yerleşim.
• Dolay: birkaç sokaktan oluşan, sade ve sessiz bir köy.
• Döllük: tarım arazileriyle çevrili, içe dönük bir köy atmosferi sunar.
• Dutdibi: dut ağaçları ve gölgeli köşe başlarıyla öne çıkan yerleşim.
• Elmacık: meyve ağaçlarının yer aldığı, bahçeli evleriyle bilinen köy.
• Esenköy: açık ve ferah konumuyla, ismine yakışır bir havaya sahip.
• Eskituraç: adı gibi köklü; eski yerleşim dokusunu hissettiren bir köy.
• Eymir: küçük, sakin ve tarım ağırlıklı bir yerleşim.
• Eyüp: sade sokakları ve komşuluk ilişkileriyle tipik bir Anadolu köyü.
• Gökçesüleymanlı: geniş alanlara yayılan, tarım ve doğanın iç içe geçtiği bir köy.
• Gökköy: açık manzaralı, uzaktan bakıldığında dağınık evleriyle görünen yerleşim.
• Gölburnu: doğa ve tarım alanlarıyla çevrili küçük bir yerleşim.
• Göllüköy: tarlalar ve yeşilliklerle çevrili, fotoğraf için güçlü sahneler sunan köy.
• Gülkonak: avlulu evleri ve küçük bahçeleriyle sıcak bir köy atmosferi verir.
• Güllüce: küçük, sakin ve dertop bir köy yerleşimi.
• Gündoğan: ismine uygun şekilde, güne başlarken ışığın güzel düştüğü bir yerleşim.
• Gündoğdu: tarım ve köy hayatının iç içe geçtiği klasik bir köy profili çizer.
• Güneygölcük: yeşil alanları ve bahçeleriyle dikkat çeken, sakin yapılı bir köy.
• Gurbetli: ismi bile başlı başına bir hikaye; gurbet ve memleket arasındaki duyguyu taşıyan köy.
• Gürpınar: su kaynakları ve yeşil dokusuyla rahatlatan küçük bir yerleşim.
• Güvenlik: küçük ama ismiyle akılda kalan, tarım odaklı bir köy.
• Güzeldere: hem adı hem çevresiyle uyumlu; doğayla iç içe sakin bir köy.
• Hallaçlı: köy içi yaşamın yoğun olduğu, komşulukların güçlü hissedildiği yerleşim.
• Hasanşeyh: ilçe için önemli noktalardan biri; hem hareket hem de köy havası barındırır.
• Hebüllü: küçük ölçekli, sade ve dingin bir köy.
• İbrahimşeyh: tarım alanları ve köy evleriyle klasik bir Anadolu yerleşimi.
• Işıklar: adının çağrıştırdığı gibi, açık manzaralı ve ferah bir konumda.
• İslamlı: geleneksel yapısı güçlü, dini ve kültürel hayatın iç içe olduğu bir köy.
• İsmailiye: tarım alanlarıyla çevrili, köklü yerleşim hissi veren bir köy.
• Kabalı: üretim ve tarımın gündelik hayatı belirlediği, sakin yapılı bir yerleşim.
• Kapaklı: küçük ve derli toplu, tarlalar arasında kalan bir köy.
• Karacaağaç: ağaçları ve doğal dokusuyla dikkat çeken yerleşim.
• Karataş: hafif yükseltide, geniş görüş alanına sahip bir köy.
• Karlıyayla: daha serin ve yüksek; yazın kaçış noktası olabilecek bir yayla yerleşimi.
• Karşıkent: dağınık evleri ve tarlalarıyla, geniş alana yayılmış bir köy.
• Kaşpınar: su kaynakları ve yeşilliklerle çevrili, dinlendirici atmosferli bir yerleşim.
• Kavaklıdere: ağaçlı alanları ve tarım arazileriyle doğal bir çerçeve sunar.
• Keçiköy: adının çağrıştırdığı gibi hayvancılığın öne çıktığı bir köy.
• Keteniği: geleneksel dokusuyla klasik köy atmosferi taşıyan yerleşim.
• Kızılcaören: hafif eğimli araziye kurulu; manzarası ve tarlalarıyla dikkat çeken köy.
• Köklü: ismine uygun olarak, uzun süredir aynı ritimde yaşayan, kökleri güçlü bir yerleşim.
• Konakköy: avlulu evleri, bahçeleri ve köy içi hareketliliğiyle sıcak bir durak.
• Kuyucak: su kaynakları ve tarlalarla çevrili, sakin ve içten bir köy.
• Kuzbağı: yüksekte konumlanmış; serin havayı ve geniş manzarayı bir arada sunar.
• Kuzgölcük: tarım odaklı, temiz havalı ve sessiz bir köy.
• Merkez (Reşadiye): ilçe yönetimi, çarşı ve günlük hareketliliğin toplandığı ana bölge.
• Muratkaya: yamaçlara ve tarlalara yaslanmış, küçük ölçekli bir yerleşim.
• Nebișeyh: geleneksel köy düzeni ve komşuluk ilişkileriyle tipik bir Anadolu köyü.
• Öküzlü: tarım ve hayvancılığın yan yana yürüdüğü, sade yapılı bir köy.
• Özlüce: geniş tarlalar ve açık alanlarla çevrili, sakin bir yerleşim.
• Saraykışla: adı tarih çağrışımı yapan, köy hayatının doğal seyrettiği bir yerleşim.
• Sarıyayla: yüksekte, temiz hava ve geniş bakış açısıyla serin bir kaçış noktası.
• Sazak: küçük ve derli toplu, tarım odaklı bir köy yerleşimi.
• Soğukpınar: adından belli; serin havası ve su kaynaklarıyla bilinen köy.
• Taşlıca: taş dokusu ve yamaç yapısıyla karakterli bir yerleşim.
• Toklar: sade, içe dönük ve tarım temelli bir köy.
• Tozanlıfındıcak: ismi uzun, hikayesi zengin; doğayla iç içe, sakin bir köy.
• Uğurlu: küçük, huzurlu ve ismiyle gülümseten bir yerleşim.
• Uluköy: büyükçe köy dokusu, geniş ailelerin ve komşuluk ilişkilerinin sürdüğü bir alan.
• Umurca: ana yollardan biraz içeride kalan, sakin ve çok tanıtılmamış bir köy.
• Yağsiyan: tarlalar ve yamaç manzarasıyla sessiz, kendi halinde bir yer.
• Yeniköy: adı „yeni“ ama ruhu klasik; günlük hayatın sade aktığı bir köy.
• Yenituraç: küçük ölçekli, doğayla iç içe bir yerleşim alanı.
• Yeşilyurt: yeşilin isme dönüştüğü, bahçeler ve tarlalarla çevrili köy.
• Yoğunpelit: ağaç yoğunluğu ve doğal doku sayesinde ferah bir his veren yerleşim.
• Yolüstü: adından anlaşılacağı gibi, yol kenarında yer alan; kısa molalar için uygun bir köy.
• Yuvacık: evlerin ve doğanın birbirine çok yakın durduğu, sıcak bir köy atmosferi sunar.