Karayazı – Erzurum yaylalarında sakin bir mola

Karayazı’da kültür, mevsimlere göre şekil değiştiriyor. Kışın, uzun akşamlar evlerde ve kahvehanelerde geçiyor; soba başında çay demleniyor, eski hikâyeler anlatılıyor, siyaset ve gündem bir yandan, tarlalar ve hayvanlar diğer yandan konuşuluyor. Düğünler hâlâ birkaç gün sürebiliyor; davul-zurna, halay ve yerel türküler, yayla hayatının en renkli anlarını oluşturuyor.

Yaz aylarında ise hayat dışarı taşınıyor. Çocuklar sokaklarda oynuyor, kadınlar avluda iş yaparken sohbet ediyor, erkekler tarlada ya da otlakta. Akşam serinliğinde evlerin önüne sandalyeler çıkıyor, gökyüzüne bakarak çay içmek başlı başına bir ritüel haline geliyor. Cuma ve bayram namazları, ilçe ve köy camilerinde buluşma noktası; çıkışta herkes, birbirine hâl hatır soruyor.

Misafirperverlik, Karayazı’da teoride değil pratikte var. Yol soran, fotoğraf çeken veya sadece meraklı bakan biriysen; kısa zamanda „Çay içmeden olmaz“ cümlesiyle karşılaşman çok olası. Dil bariyeri olsa bile, gülümseme ve birkaç kelime Türkçe çoğu zaman fazlasıyla yeterli.

Karayazı’da aktiviteler; eğlence parkları ya da kalabalık caddelerden çok, sakin yürüyüşler, seyir anları ve köy hayatını izlemek üzerine kurulu. Fotoğraf meraklıları için yayladaki her ışık değişimi yeni bir kadraj demek. Kışın, karla kaplı sokaklar ve duman tüten bacalar; yazın, ot biçen insanlarla dolu tarlalar iyi birer konu oluyor.

İlçe merkezinde kısa yürüyüşler yapabilir, kahvehanede oturup çay içebilir, yerel marketlerde alışveriş yaparken insanların gündelik telaşına tanıklık edebilirsin. Köylere gittiğinde ise, ahırlardan çıkan hayvanları, traktörle tarlaya gidenleri, tandır başında ekmek hazırlayanları görmek mümkün. Tüm bunlar, Karayazı seyahatini „yavaş ama yoğun“ hale getiriyor.

1 günlük Karayazı turu – ilçe ve çevre köyler

• Sabah: Erzurum’dan Karayazı’ya var; merkezde kısa bir tur at, Yeni Mahalle çevresinde yürüyüş yap, kahvehanede çay molası ver.
• Öğle: Değirmenkaya ve Bayraktar tarafına doğru kısa bir tur; yol boyunca yayla manzaraları ve fotoğraf molaları.
• Öğleden sonra: Aşağısöylemez veya Köyceğiz gibi bir köye uğrayıp köy sokaklarında dolaş; yerel ürün sor, kısa sohbetlere açık ol.
• Akşam: Tekrar ilçe merkezine dön; yerel bir lokantada ev yemekleri tadıp, günün yorgunluğunu at.

2 günlük Karayazı – yayla ve köy deneyimi

• 1. Gün: Karayazı merkez odaklı dolaş; pazar gününe denk gelirsen, pazar alanını mutlaka gör. Akşamüstü Ulucanlar veya Salyamaç yönünde kısa bir çıkış yap.
• 2. Gün: Üzengili, Yücelik ve Turnagöl çevresini kapsayan bir mini rota planla. Yüksek noktalarda hem hava hem manzara ferah; beraberinde piknik için atıştırmalık almak güzel olur.

Rotaları planlarken mevsimi mutlaka hesaba kat; özellikle kış ve ilkbahar döneminde yol durumu için yerel halktan bilgi almak, seyahatin en önemli parçası.

Karayazı, tur otobüsleriyle dolu kalabalık rotalardan çok uzak bir yer; bu yüzden attığın her adım, bıraktığın her iz daha görünür. Yol kenarlarına çöp bırakmamak, tarlalara araçla girmemek ve hayvan sürülerine fazla yaklaşmamak, hem doğaya hem insanlara saygının temel adımları.

Alışveriş yaparken yerel ürünleri tercih etmek, küçük lokantalarda yemek, köy kahvehanelerinde çay içmek hem ekonomiye katkı sağlar hem de senin için daha gerçek bir deneyim yaratır. Fotoğraf çekerken insanlardan özellikle de çocuklardan izin istemek, buradaki gündelik hayata saygı göstermek açısından önemli.

Yaylada hava bir anda değişebildiği için, riskli rotalara tek başına girmemek ve planladığın yürüyüşleri birine haber vermek de sürdürülebilir ve güvenli seyahatin parçası.

• Sessizlik arayanlar: Şehir gürültüsünü geride bırakıp ufka bakmak isteyenler için birebir.
• Fotoğraf & video meraklıları: Kışta beyazın, yazın sarının ve gökyüzünün tonları, Karayazı’yı çok fotjenik kılıyor.
• Yol hikâyesi sevenler: „Yola çıkmak“ duygusunu sevenler için, Erzurum–Karayazı hattı başlı başına bir tema.
• Kırsal yaşamı merak edenler: Köy hayatını, tarladaki emeği ve yayla ritmini gerçekten görmek isteyenler için ideal.

Kısa sürede çok sayıda „turistik nokta“ görmek isteyen, alışveriş ve eğlence beklentisi yüksek olanlar için ise Karayazı biraz fazla sakin gelebilir.

Karayazı mutfağı, soğuğa ve yoğun çalışmaya göre şekillenmiş. Bolca çorba, tahıl ve bakliyat, etli yahni ve tencere yemekleri, yanında ev yapımı yoğurt, tereyağı ve peynir öne çıkıyor. Kahvaltıda tandır ekmeği, bal, kaymak ve yumurta sık görülen bir tablo.

Yayla balı, mutlaka tadına bakman gereken ürünlerden. Yüksek rakımın ve bitki örtüsünün etkisiyle aroması yoğun, damağında uzun süren bir tat bırakıyor. Yanında sıcak çayla birlikte, soğuk bir yaz akşamını ya da karlı bir kış gününü güzelce tamamlıyor.

İleride turkeyregional.com içinde Karayazı ve çevre köylerden derlediğimiz çorba, fırın yemeği ve hamur işi tariflerini, hem hikâyeleri hem uygulanabilir tarifleriyle birlikte paylaşacağız. İlçe ve köy sayfalarındaki „yemek & tarifler“ kısımlarını takip edebilirsin.

Karayazı orman değil; daha çok gökyüzü ve bozkır ilçesi. Geniş otlaklar, dalgalı tepeler ve ufku kesen çok az yapı var. İlkbaharda yeşil, yazın sarıya çalan tonlar, sonbaharda berrak bir hava ve kışın baştan sona beyaz… Doğa, büyük efektler yerine ağır ağır değişen renkler ve ışıklarla kendini gösteriyor.

Bozkırda yürürken, uzaktan köpek havlamaları, rüzgâr, belki bir traktör sesi dışında pek fazla gürültü duymuyorsun. Bu da kısa yürüyüşleri bile „açık hava meditasyonu“na dönüştürebiliyor. Yüksek rakım, bazı ziyaretçilerde çabuk yorulma hissi yaratabiliyor; bu yüzden yavaş adımla yürümek en keyifli ve sağlıklı yöntem.

Karayazı’da büyük şehir festivalleri yok ama yerel ölçekte önemli, samimi buluşmalar var. Bunlardan biri, bölgenin simgelerinden haline gelen Ters Lale (ters lale) zamanı. Baharda dağ eteklerinde açan bu çiçekler, hem doğa yürüyüşleri hem de küçük etkinlikler için bahane oluyor.

Bunun dışında, ulusal bayramlar ve dini bayramlar; köyler ve ilçe merkezinde aile ziyaretleri, toplu yemekler ve dua ile yaşanıyor. Düğünler ise müzik, oyun ve uzun sofralarla Karayazı’nın en hareketli anlarını oluşturuyor.

Tarihler her yıl değişebildiği ve çoğu etkinlik internet ortamına yansımadığı için, gittiğinde muhtarlara veya kahvehanelerdekilere sormak en güncel bilgi kaynağı olacaktır.

Karayazı’nın hikâyesi, süslü anıtlarla değil; yaylada, köylerde ve tarlalarda yaşayan insanların hafızasıyla okunuyor. Yüzyıllar boyunca bu topraklar, farklı imparatorlukların sınır çizgilerinde kalmış; ama günlük hayat, su kaynakları, otlaklar ve kışlaklar etrafında dönmüş.

• Eski dönemler: Yayla alanları; göçer gruplar, çobanlar ve küçük yerleşimler tarafından kullanılıyordu. Yaz–kış göç hareketleri, bugünkü köy isimlerinin köklerine kadar uzanıyor.
• Osmanlı dönemi: Bölge, doğu vilayetlerinin parçası olarak farklı idari birimlere bağlandı; kervan yolları ve yerel güzergâhlar, ticaretin ve haberleşmenin temeliydi.
• Cumhuriyet dönemi: Sınırlar netleşti, köyler ve mahalleler resmi olarak kayda geçti; Karayazı, Erzurum’un doğusunda ayrı bir ilçe olarak tanımlandı.
• Günümüz: Büyük şehirlere göç olsa da, ilçe hâlâ kırsal kimliğini koruyor. Gidenler, bayramlarda ve yaz aylarında köylerine geri dönüyor; Karayazı, hafızalarda güçlü bir bağ olarak kalıyor.

Buraya geldiğinde, belki eski bir evin duvarında, belki bir kahvehane sohbetinde bu tarih parçacıklarını yakalayacaksın; resmi tabelalardan çok, insanların anlattıkları akılda kalıyor.

Karayazı’nın en güzel yerleri çoğu zaman ne tabelada yazıyor ne de sosyal medyada trend oluyor. Aşağısöylemez’in sakin sokakları, Yücelik çevresindeki yüksek noktalar, Kösehasan ve Turnagöl civarındaki açık alanlar; „gizli köşe“ tanımına tam oturan yerler.

Bu köşelerde bazen sadece bir ağaç, bir çeşme ya da rüzgâra karşı duran eski bir duvar görüyorsun; ama o an, yüzlerce fotoğraftan daha kalıcı olabiliyor. Ters lale zamanında dağların belli yamaçları, hem doğa severler hem fotoğrafçılar için başka bir dünya gibi.

TurkeyRegional, Karayazı’nın bu gizli noktalarını tek tek işleyip her biri için ayrı sayfalar, şarkılar ve rotalar hazırlamaya devam edecek; zamanla, senin keşfettiğin yerler de bu hikâyeye eklenebilir.

Yüksek yaylalarda anlatılan efsaneler genelde doğa ile insan arasındaki ince çizgiye dokunuyor. Karayazı çevresinde anlatılan bir efsaneye göre; çok sert geçen bir kışta, sürüsünü kaybetmek üzere olan bir çoban, gece boyunca dua etmiş. Sabah olduğunda kar hâlâ yüksekmiş ama karların arasından başını yere eğmiş, gözyaşı damlası gibi çiçekler belirmiş: ters laleler.

Bu yüzden bazı yaşlılar, ters laleyi gördüklerinde sessizce dilek tutar; uzun süredir erteledikleri bir niyeti akıllarından geçirirler. Çünkü o çiçeklerin, umudu bırakmayanlara armağan olduğuna inanılır.

Bir başka efsane, Karayazı ile çevre köylerin arasında bir tepeden söz eder. Gece yalnız başına oraya çıkanların, rüzgârın içinde eski kervanların, çobanların ve yolcuların adımlarını duyduğunu anlatır. Bilimsel açıklamaya ihtiyacın yok; yeter ki kısa bir süre durup etrafı dinle – sessizliğin içindeki küçük sesler bile başlı başına bir efsane gibi geliyor.

Köy odalarında, özellikle kış gecelerinde anlatılan hikâyeler, Karayazı’nın sözlü tarihini oluşturuyor. Kurtların karanlıkta belirdiği geceler, çoban köpeklerinin sürüleri korumak için verdiği mücadeleler, tipi altında kaybolup köye geri dönmeyi başaran insanlar… Her anlatı, biraz gerçek, biraz abartı, biraz da ders içeriyor.

Sevilen bir anlatı, yolunu kaybeden bir yolcudan bahseder. Fırtınalı bir gecede, tipide yönünü şaşıran bu yolcu, tam umudunu kaybetmek üzereyken bir köpek havlaması duyduğunu, ardından beyazın içinde beliren bir köpeğin peşinden giderek köye vardığını söyler. Ertesi gün köyde kimsenin böyle bir köpeği olmadığını öğrenir; yaşlılar ise bunun „eski bir çoban köpeğinin ruhu“ olduğuna inanır.

Böyle hikâyeler, Karayazı’nın sert ama koruyucu doğasını anlatmak için kullanılan, hafifçe gülümseten ama bir yandan da saygı uyandıran küçük masallar gibi.

Karayazı, yüksek rakımın tüm özelliklerini taşıyor: uzun, sert kışlar; kısa ama ferah yazlar. Kışın sıcaklıklar sık sık sıfırın altında, yollar kar ve buz sebebiyle zaman zaman zor hale gelebiliyor. Buna karşılık yazın gündüzleri serin, akşamları ise mont gerektirecek kadar serin olabiliyor.

İlkbahar geç geliyor ve oldukça dalgalı; bir gün güneş, ertesi gün sert rüzgâr veya kar görülebiliyor. Bu dönem, ters lalelerin açtığı ve yaylanın canlanmaya başladığı en fotjenik zamanlardan biri. Sonbahar ise berrak gökyüzü, açık görüş ve hafif hüzünlü bir sakinlikle dikkat çekiyor.

Pratik açıdan bakıldığında; geç ilkbahar, yaz ve erken sonbahar, Karayazı’yı keşfetmek için en rahat dönemler. Kış ise, deneyimli ve esnek plan yapan doğa severler için özel bir tecrübe sunuyor.

Resmi olarak işaretlenmiş trekking rotaları az, ama yerel halkın yıllardır kullandığı pek çok patika var. İlçe merkezinden çevredeki yamaçlara doğru yapacağın hafif bir yürüyüş bile, geniş manzaralara ve fotoğraf noktalarına açılıyor.

Köyler arası yürüyüşler de güzel bir seçenek: Köyceğiz–Ulucanlar hattı veya Salyamaç–Yücelik çevresinde planlanacak bir rota, gün içinde hem hareket hem de bolca fotoğraf imkânı sunuyor. Yanına su, atıştırmalık ve mevsime uygun kıyafet almak önemli; güneşli havada bile rüzgâr sert esebiliyor.

Kış aylarında yürüyüş, sadece bölgeyi iyi bilen ve kış şartlarına alışık olanlar için önerilir; tipi ve buz, mesafeleri olduğundan daha uzun hissettirebilir.

Karayazı, modern anlamda erişilebilirlik standartlarının henüz tam uygulanmadığı kırsal bir ilçe. Kaldırımlar yer yer bozuk, bordürler yüksek, pek çok dükkânın girişi birkaç basamakla sağlanıyor. Yine de ilçe merkezindeki bazı yeni binalarda daha düz girişler ve nispeten geniş kapılar görmek mümkün.

Konfor beklentisini buna göre ayarlarsan, ilçe seni zorlamaktan çok „sade ama gerçek“ bir deneyim sunuyor. Özellikle konaklama tesislerini seçerken telefonla görüşüp oda konumu, merdiven durumu ve banyo kullanımı gibi detayları sormak iyi fikir.

Karayazı’yı engelli bir gezgin olarak ziyaret etmeyi planlıyorsan, öncelikle kendi aracınla gelmek büyük avantaj sağlar. Toplu taşıma seçenekleri sınırlı, köy yolları ise çoğu zaman stabilize ya da dar.

Konaklamadan önce; zemin kat odası, girişte merdiven durumu, tuvalet ve banyonun hareket alanı gibi detayları mutlaka sor. Köy ziyaretlerinde yanındaki refakatçi hem yollarda hem de eğimli alanlarda işini kolaylaştırabilir.

Olumlu tarafı: Yerel halk genelde çok yardımsever. Kısa bir açıklama ve ricayla, basamak atlamak ya da kapıdan içeri girmek için birkaç kişi hemen devreye girebiliyor.

• Merkez üstü yamaçlar: İlçe merkezini ve çevresindeki mahalleleri yukarıdan gören tepeler, gün doğumu ve gün batımında çok etkileyici.
• Aşağısöylemez & Kösehasan sokakları: Eski evler, hayvanlar ve günlük koşturmaca; belgesel tadında kareler çıkarıyor.
• Üzengili ve Yücelik çevresi: Açık ufuk çizgisi ve az sayıda yapı sayesinde geniş panoramalar yakalamak mümkün.
• Ters lale yamaçları (ilkbahar): Çiçekleri yakından, yayla manzarasını ise uzaktan fotoğraflamak için ideal.

Fotoğraf için en iyi saatler, gökyüzünün turuncu-mavi arası renklere büründüğü sabah ve akşam saatleri; yayla ışığı bu aralıklarda adeta sahneyi değiştiriyor.

İlçe merkezinde temel sağlık hizmetleri ve eczaneler bulunuyor; ancak daha kapsamlı tedavi ve ileri tetkikler için çoğu zaman Erzurum’a gitmek gerekiyor. Köylerde sağlık hizmetine erişim mesafeye ve hava durumuna göre değişebiliyor.

• Acil durum numarası: Türkiye genelinde 112.
• İlaçlar: Sürekli kullandığın ilaçları, yeterli miktarda yanında getirmen önemli.
• Rakım etkisi: Yüksek rakım, özellikle alışık olmayanlarda yorulma ve nefes darlığı hissi yaratabilir; ağır aktiviteleri yavaş yavaş artırmakta fayda var.

Konakladığın yerin adresini ve iletişim bilgilerini telefonuna kaydet; köylerde gezerken yerel konum tariflerini (örneğin mahalle adı) bilmek de acil durumlarda işini kolaylaştırır.

Karayazı’da alışveriş; markalı dükkanlardan çok manav, kasap, bakkal ve küçük dükkânlar demek. İlçe merkezinde günlük ihtiyaçlarını rahatlıkla karşılayabileceğin dükkânlar, fırınlar ve küçük pazar alanları var. Köylerde ise çoğu ürün doğrudan üreticiden, yani evlerin önünden alınıyor.

Bal, peynir, tereyağı, yoğurt, kuru gıda ve mevsimlik sebzeler; eve dönerken çantana koyabileceğin en güzel „hatıralar“. Satın almadan önce, ürünlerin nasıl üretildiğini sormak, bazen uzun ve keyifli sohbetlerin kapısını açıyor.

Not: Türkiye’de, özellikle kırsalda, esnafın yoldan geçenlere seslenmesi ve dükkâna davet etmesi çok normal. Bu genelde güler yüzlü bir davet anlamına gelir. Eğer bir davet sana fazla ısrarcı ya da rahatsız edici gelirse, „Hayır, teşekkürler“ diyerek kibarca reddedebilirsin. Böyle durumlar, daha çok turistik bölgelerdeki „ısrarcı satış“ kültürünü hatırlatır; Karayazı’da ise genel atmosfer, daha sakin ve içten.

• Yaylanın çatısı: Karayazı, Erzurum’un ve hatta Türkiye’nin en yüksek rakımlı ilçe merkezlerinden biri olarak anılıyor.
• Bal kültürü: Yaylada kurulan kovanlar ve elde edilen balın aroması, pek çok kişiye göre „yüksek yayla tadı“ taşıyor.
• Uzayan kış hikâyeleri: Kar yağdığında anlatılan hikâyeler, ilçenin sözlü kültürünü zenginleştiriyor; her evde farklı bir kış anısı var.
• Az bilinen durak: Karayazı, haritada bakınca küçük görünebilir ama zihinde büyük bir iz bırakıyor; henüz çok az turistin yolunun düştüğü, bu yüzden de özel kalan bir yer.

Belki de Karayazı’nın en ilginç yanı, herhangi bir „tur paketinde“ yer almaması; buraya gelenler genelde tesadüfen değil, bilinçli olarak farklı bir rota seçiyor.

• Karayazı ilçe merkezi: Küçük ama hareketli; resmi kurumlar, dükkânlar, kahvehaneler ve pazar alanı burada.
• Merkez çevresindeki yamaçlar: İlçeyi kuşbakışı görebileceğin, gün doğumu ve batımı için ideal noktalar.
• Aşağısöylemez, Köyceğiz, Üzengili: Günlük kırsal hayatı, sokaklarda yürürken birebir hissedebileceğin köyler.
• Ters lale bölgeleri: Doğru mevsimde gelirsen, ters laleleri yerinde görmek başlı başına bir deneyim.
• Yayla balı ve yerel üreticiler: Yerel üreticilerle tanışıp bal, peynir ve diğer ürünler hakkında sohbet etmek, Karayazı seyahatinin lezzetli kısmı.

Bu noktalar, Karayazı’nın „görülmesi gereken“ yerlerinden çok, „hissedilmesi gereken“ hâllerini gösteriyor.

• Aşağısöylemez Mahallesi: Belgesel çekimlerine konu olan, gündelik hayatın tüm doğallığıyla aktığı bir köy.
• Kösehasan ve çevresi: Geniş manzaralı, sakin sokaklarıyla yayla hissini çok iyi taşıyan bir alan.
• Yücelik yayla hattı: Ufkun genişlediği, az yapılı ve bol gökyüzlü bir bölge.
• Turnagöl çevresi: Tarla ve otlak manzaralarının iç içe geçtiği, fotoğraf için ideal bir alan.
• Ters lale yamaçları: Mevsiminde yakalarsan, hem yürüyüş hem fotoğraf açısından unutulmaz bir „gizli hazine“.

Bu gizli hazineler; ilerleyen dönemde turkeyregional.com’da detaylı sayfalar, şarkılar ve rotalarla ayrı ayrı ele alınacak.

Karayazı’ya Erzurum’dan nasıl giderim?

En rahat seçenek, Erzurum’dan özel araçla yola çıkmak. İlçe merkezine giden minibüsler (dolmuş) de mevcut; ancak saatleri mevsime göre değişebiliyor. Kış aylarında yola çıkmadan önce hava ve yol durumunu mutlaka kontrol et.

Karayazı’yı ziyaret etmek için en uygun dönem hangisi?

Geç ilkbahar, yaz ve erken sonbahar, hem yolların daha rahat olduğu hem de yaylanın renklerini görebileceğin en ideal dönemler. Kışın gelmek istersen, hava şartlarına göre planını esnek tutmalısın.

İlçede konaklama imkânı var mı?

Karayazı merkezde basit ama işlevsel konaklama seçenekleri bulunuyor. Rezervasyon öncesi telefonla arayıp oda durumu, ısıtma, banyo ve erişim gibi detayları sormak her zaman iyi bir fikir.

Karayazı çocuklu aileler için uygun mu?

Doğayı, hayvanları ve köy hayatını merak eden çocuklar için Karayazı çok öğretici ve ufuk açıcı olabilir. Ancak yüksek rakım, uzun kışlar ve sınırlı oyun alanları, özellikle küçük çocuklu aileler için biraz daha planlama gerektirir.

Arabasız Karayazı’yı gezebilir miyim?

İlçe merkezine toplu taşıma ile ulaşmak mümkün; fakat köylere ve gizli noktalara gitmek için araç büyük avantaj sağlıyor. Alternatif olarak, ilçe içinde taksi ya da yerel imkânlarla kısa mesafeli ulaşımlar ayarlanabilir.

• Karayazı (merkez / Yeni Mahalle): İlçenin idari ve ticari kalbi; resmi kurumlar, pazar ve kahvehaneler burada.
• Değirmenkaya: Çevresi tarlalarla sarılı, hareketli köy hayatına sahip bir mahalle.
• Bayraktar: İlçe merkezine yakın, kırsal yerleşim dokusu korunan bir mahalle.
• Ulucanlar: Yayla manzaraları ve sakin sokaklarıyla öne çıkan yerleşim.
• Aşağısöylemez: Belgesel çekimlerine de konu olmuş, Karayazı’nın günlük hayatını net bir şekilde hissettiren köy.
• Köyceğiz: Tarlalar ve otlakların ortasında, tipik yayla köyü atmosferi sunan mahalle.
• Üzengili: Yüksek konumuyla geniş bir ufuk sunan, fotoğraf için ideal bir yerleşim.
• Yücelik: Yamaçlarda kurulu, sessizliği ve ferah havasıyla dikkat çeken köy.

Karayazı ilçesinde toplam 75 mahalle bulunuyor. Her biri, yayla hayatının farklı bir yüzünü gösteriyor. İşte tamamı ve kısa birer not:

• Abdurrahmanköy Mahallesi: Klasik yayla köyü havasında, sakin ve kırsal bir yerleşim.
• Ağaçlı Mahallesi: Çevresinde dağınık ağaçlar ve otlaklarla çevrili küçük mahalle.
• Akarsu Mahallesi: Tarlalar ve küçük su yollarının çevrelediği kırsal yerleşim.
• Akpınar Mahallesi: Tarım arazileri ve çiftliklerle çevrili, sessiz sokaklara sahip mahalle.
• Alemdağı Mahallesi: Yüksek konumuyla geniş manzaralar sunan, yayla hissi güçlü bir yer.
• Aliküllek Mahallesi: Geleneksel mimarili evleriyle dikkat çeken küçük bir köy.
• Anıtlı Mahallesi: Yüksek platoda, açık ufuklu bir yerleşim.
• Aşağıincesu Mahallesi: Tarlalar boyunca uzanan, su kaynaklarına yakın konumuyla öne çıkan mahalle.
• Aşağısöylemez Mahallesi: Günlük hayatı ve dokusu belgesellere yansıyan, gerçek yayla atmosferi sunan köy.
• Aydınsu Mahallesi: Açık alanlara ve otlaklara bakan, sakin günlük yaşama sahip yerleşim.
• Bayraktar Mahallesi: İlçe merkezine yakın, yoğun yerleşimli mahallelerden biri.
• Bezirhane Mahallesi: Küçük çaplı tarım ve hayvancılığın öne çıktığı kırsal mahalle.
• Çakmaközü Mahallesi: Tarlalar, otlaklar ve geleneksel evlerle çevrili bir köy.
• Çalışkan Mahallesi: Adı gibi, günlük üretim ve emekle anılan, hareketli bir kırsal yerleşim.
• Çaltılı Mahallesi: Hafif engebeli arazisi ve yayla manzarasıyla dikkat çeken bir nokta.
• Çatalören Mahallesi: Dağınık yerleşimli, tarlalar arasında konumlanan mahalle.
• Çavuşköy Mahallesi: Tipik yayla köyü; hayvancılık ve tarımın bir arada yürütüldüğü bir yer.
• Çayırbeyli Mahallesi: İsminin hakkını veren, çayırlarla çevrili yeşil bir yerleşim.
• Çelikli Mahallesi: Sık yerleşimli evleri ve çevresindeki üretim alanlarıyla öne çıkıyor.
• Çepi Mahallesi: Bozkırla tarım arazilerinin kesiştiği, sade dokulu bir mahalle.
• Değirmenkaya Mahallesi: İlçenin önemli yerleşimlerinden; tarım, hayvancılık ve günlük hayat iç içe.
• Doruca Mahallesi: Az yoğun yapılaşmaya sahip, sessiz ve açık alanlı yerleşim.
• Dörtpınar Mahallesi: Çeşmeler ve su kaynaklarıyla anılan, kırsal atmosferi güçlü bir mahalle.
• Duruca Mahallesi: Geniş alanlara yayılan evleriyle dikkat çeken küçük yerleşim.
• Dündar Mahallesi: Ahırlar, depolar ve tarlalarla çevrili, üretim odaklı günlük hayatın sürdüğü mahalle.
• Elmaağaç Mahallesi: Ağaçları ve küçük bahçeleriyle biraz daha yeşil görünen bir köy.
• Geventepe Mahallesi: Tepe konumlu, manzara açısından keyifli bir yerleşim.
• Göksu Mahallesi: Su kaynaklarına ve tarlalara yakın, sakin günlük yaşama sahip mahalle.
• Göktepe Mahallesi: Adı gibi, gökyüzüne yakın hissi veren yüksek bir köy.
• Güllü Mahallesi: Bahçeleri ve avlularıyla, yaz aylarında renklenen bir yerleşim.
• Hacıbayram Mahallesi: Geleneksel yaşam tarzının korunduğu, küçük ve samimi bir mahalle.
• Hasanova Mahallesi: Tarım alanları ve hayvancılığın birlikte yürütüldüğü kırsal yerleşim.
• Kapanlı Mahallesi: Az katlı evleri ve sade dokusuyla dikkat çeken köy.
• Karaağıl Mahallesi: Otlaklar ve meralarla çevrili, hayvancılığın önde olduğu mahalle.
• Karabey Mahallesi: Yaylanın açık alanlarına bakan, küçük ölçekli bir yerleşim.
• Karakale Mahallesi: Çevredeki yükseklikler sayesinde manzaralı noktalara yakın köy.
• Karakaya Mahallesi: Taşlı arazisi ve bozkır havasıyla karakter kazanan bir mahalle.
• Karasu Mahallesi: Tarım arazileri ve su yollarıyla çevrili, üretim odaklı yerleşim.
• Karşıyaka Mahallesi: Merkeze karşı tarafta konumlanan, kırsal dokusu güçlü mahalle.
• Kayalar Mahallesi: Taşlık alanlar ve yükseltilerle çevrili, sert ama etkileyici manzaralara sahip köy.
• Kazbel Mahallesi: Yaylanın içlerine doğru açılan, ufku geniş bir yerleşim.
• Kırgındere Mahallesi: Dere yatağı çevresinde gelişen, doğal hatları belirgin mahalle.
• Kırkpınar Mahallesi: Su kaynakları ve meralarıyla, hayvancılık için önemli bir alan.
• Kösehasan Mahallesi: Geleneksel evleri, sakin sokakları ve yayla atmosferiyle öne çıkan köy.
• Köyceğiz Mahallesi: Tarım ve hayvancılığın yan yana yürüdüğü, klasik yayla köyü havasında mahalle.
• Kurupınar Mahallesi: Kuru alanların çevrelediği, otlaklarla dengelenen bir yerleşim.
• Molla Osman Mahallesi: Kırsal yaşamın sade ritmiyle ilerlediği, sessiz ve mütevazı mahalle.
• Mollabekir Mahallesi: Evlerin, ahırların ve tarlaların iç içe geçtiği küçük köy.
• Muratlı Mahallesi: Geniş tarım arazileriyle çevrili, üretim odaklı bir yerleşim.
• Payveren Mahallesi: Yayla hayatının belirgin hissedildiği, rüzgârı bol bir mahalle.
• Salyamaç Mahallesi: Tarlalar ve otlakların ortasında konumlanan, yürüyüş için ideal köy.
• Sancaktar Mahallesi: Dağınık evlerin yer aldığı, açık alanlı bir yerleşim.
• Sarıçiçek Mahallesi: Bahar aylarında çiçeklerle renklenen, ismiyle uyumlu mahalle.
• Selenli Mahallesi: Sessiz, geniş bakış açıları sunan, huzurlu bir köy.
• Sukonak Mahallesi: Yüksek konumlu, çevresi otlaklarla çevrili kırsal yerleşim.
• Sulutaş Mahallesi: Taşlık ve açık alanların hâkim olduğu, sert ama karakterli bir mahalle.
• Şakirköy Mahallesi: Küçük ölçekte, geleneksel mimariye sahip bir köy.
• Taşan Mahallesi: Tarlalar ve açık arazilerle çevrili, sade dokulu yerleşim.
• Tosunlu Mahallesi: Az katlı evlerin ve küçük tarlaların bulunduğu kırsal mahalle.
• Turnagöl Mahallesi: Geniş görüş açısı ve yayla manzaralarıyla fotoğrafçılar için cazip bir yer.
• Uğurdalı Mahallesi: Hafif vadisel yapıyla çevrili, tarım ve hayvancılığın iç içe olduğu mahalle.
• Ulucanlar Mahallesi: İlçenin önemli kırsal yerleşimlerinden; merkezle ilişkisi güçlü.
• Üzengili Mahallesi: Yüksekte konumlanan, ufku açık ve rüzgârı bol bir köy.
• Yahyaköy Mahallesi: Bahçeler, ahırlar ve tarlalarla çevrili, tipik köy yaşamının sürdüğü mahalle.
• Yalındal Mahallesi: Az yapılaşmalı, bozkırın ortasında sakin ve açık bir alan.
• Yeni Mahallesi: İlçe merkezinin kalbi; resmi binalar, dükkânlar ve gündelik koşuşturma burada yoğunlaşıyor.
• Yeniköy Mahallesi: Klasik köy dokusunu koruyan, sade ve sakin yerleşim.
• Yeşilova Mahallesi: İlkbaharda yeşile bürünen, açık alanlarıyla dikkat çeken mahalle.
• Yeşilyurt Mahallesi: Adı gibi yeşil tonların öne çıktığı, otlak ve tarlalarla çevrili bir yerleşim.
• Yiğityolu Mahallesi: Yollar boyunca dağınık yerleşimli, sade dokulu mahalle.
• Yolgören Mahallesi: Yol kenarı yerleşimi; kısa molalar ve fotoğraf durakları için uygun.
• Yukarıcihanbey Mahallesi: Yüksek konumu ile çevreyi geniş açıyla gören bir köy.
• Yukarıçığılgan Mahallesi: Yayla hattında, az sayıda yapılaşmaya sahip, sakin mahalle.
• Yukarısöylemez Mahallesi: Aşağısöylemez’in üst tarafında, manzaralı noktalara yakın yerleşim.
• Yücelik Mahallesi: Yüksek rakımı ve sessizliğiyle, yaylanın en dingin noktalarından biri.

Bu mahallelerin bir kısmı zamanla turkeyregional.com’da kendi sayfalarına, şarkılarına ve detaylı gezi notlarına kavuşacak; Karayazı haritan böylece adım adım dolacak.