Devrekani – Yüksek ova, sakin sokaklar ve köy ruhu

Devrekani’de kültür, „program“dan çok günlük hayatın kendisi. Aileler nesillerdir aynı köyde yaşıyor, düğünler, sünnetler, dini bayramlar hâlâ herkesin bir araya geldiği özel anlar. Şehirde yaşayan gençler bile bu günlerde köye dönmeye çalışıyor.

Bu buluşmalarda türküler ve oyun havaları mutlaka devrede. Bağlama sesi, davul–zurna ya da modern hoparlörlerden gelen yöresel ezgiler, köy evlerinin avlularına yayılıyor. Herkes kusursuz oynamıyor belki ama el ele tutup aynı daireye girdiğinde, ritmi yakaladığın an gerçekten „buraya aitim“ duygusu geliyor.

Kış akşamlarında hayat evlere çekiliyor: soba yanıyor, çay demleniyor, eski hikâyeler anlatılıyor. Zor geçen kışlar, uzun yollar, ilk traktörün köye gelişi, büyük göçler… Bu hikâyeler sadece geçmişi değil, bugün Devrekani’nin neden böyle sakin ve dirençli bir yer olduğunu da gösteriyor.

İlçede ve köylerde camiler günlük hayatı şekillendiren önemli noktalar. Ezan sesi, tarladan dönüş saatlerini, buluşmaları, çarşıya iniş–çıkışları farkında olmadan düzenliyor. Ziyaretçi olarak, omuz–diz örtülü, saygılı ve sessiz olduğun sürece, çoğu yerde içeriye kısaca göz atmana, mimariyi görmene sevinerek izin veriliyor.

Devrekani’de yapılacak şeyler listesi, broşürle değil, adım adım sokaklarda ve tarlalarda ortaya çıkıyor. Burası, kalabalık aktivitelerden çok, yavaş yürümenin, bakmanın ve hissetmenin adresi.

• Mahalle ve köy yürüyüşleri: İlçe merkezinden çıkıp çevredeki mahalleleri ve yakın köyleri dolaşmak, yerel hayatı en sade hâliyle görmenin en iyi yolu.
• Vadi ve çay manzaraları: Devrekani Çayı’nın oluşturduğu vadilerde, sabah erken ya da akşam ışığında kısa yürüyüşler ve fotoğraf molaları.
• Cami ve tarihî dokular: Merkezde ve köylerdeki eski camiler, mezarlıklar ve yapılar, ilçenin arka planına dair ipuçları sunuyor.
• Yerel yemek durakları: Basit lokantalar, fırınlar ve çay ocakları, Devrekani’yi gerçekten tanımanın en lezzetli parçası.

Araban varsa, Devrekani’yi diğer Kastamonu ilçeleriyle birleştirerek kendi „iç Karadeniz rotanı“ rahatlıkla kurgulayabilirsin.

Devrekani’yi, Kastamonu gezinin içine küçük ama etkili bir mola noktası olarak eklemek çok mantıklı. Hem mesafe kısa, hem de hava ve atmosfer kısa sürede değişiyor.

1 günlük mikro rota: „Yüksek ovada bir gün“

1. Sabah: Kastamonu’dan Devrekani’ye doğru yola çık. Yolda şarkıyı aç, virajları dönerken karşına çıkan ovayı müzikle birlikte karşıla.
2. Öğlene doğru: İlçe merkezinde kısa tur, cami ziyareti, küçük dükkânlar ve çay molası.
3. Öğle: Ev yemekleri sunan bir yerde Devrekani usulü yemekler ve fırsat bulursan Banduma tadımı.
4. Öğleden sonra: Araba ile Saraydurak ya da Ahlatçık tarafına kısa bir köy turu, toprak yollarda küçük yürüyüşler, fotoğraf için dur–devam ritmi.
5. Akşamüstü: Kastamonu’ya geri dönüş veya çevrede bir gece konaklama imkânı bulursan Devrekani’de kalış.

2 günlük mikro rota: „Devrekani’de yavaşlamak“

1. 1. Gün: Öğleden sonra geliş, merkezde dolaş, akşamüstü mahalle sokaklarında kısa yürüyüş ve çay ocağında sohbet.
2. 2. Gün: Sabah erken, ovalı ışıkta köy turu; Laçin, Göynükören ya da Yazıbelen tarafına gidip birkaç saatlik yürüyüş ve fotoğraf molalarıyla dolu yavaş bir gün.

İpucu: Programını sıkıştırma; Devrekani’nin en güzel yanı, sana „acele etme“ deme şekli.

Devrekani bir tatil köyü değil, insanların yaşadığı gerçek bir ilçe. Bu yüzden burada sürdürülebilirlik, çoğu zaman basit bir davranış meselesi: tarlalara izinsiz girmemek, çöp bırakmamak, hayvanlara ve insanlara saygılı davranmak, gereksiz gürültüden kaçınmak gibi.

Alışveriş yaparken büyük zincirler yerine yerel bakkal, fırın ve pazarı tercih etmek; yemek için aile işletmelerine oturmak; ev yapımı ürünlere şans vermek, doğrudan bölge insanına küçük de olsa katkı sağlıyor.

Fotoğraf çekerken insanlara mutlaka sor; özellikle yaşlılar ve çocuklar için bu hassas bir konu. Dron kullanacaksan, hem güvenlik hem mahremiyet açısından çok dikkatli ol ve köylerin tam üzerinden uçmaktan kaçın.

• Kafasını dinlemek isteyenler: Gürültü ve kalabalıktan kaçıp, geniş bir ovaya bakarak sakinleşmek isteyenler için.
• Karadeniz iç rotası yapanlar: Kastamonu ve çevresini gezerken, şehir–doğa dengesini görmek isteyenler için güzel bir durak.
• Fotoğraf meraklıları: Sisli sabahlar, uzun gölgeli akşamlar ve karlı kış kareleri arayanlar için.
• Yemek ve ev kültürü sevenler: Basit ama karakterli ev yemekleri, tandır ekmeği ve ocak üstü çay için.
• Türkiye’yi içeriden tanımak isteyenler: Sahneye hazırlanmış bir dekor değil, gerçek bir ilçe görmek isteyen gezginler için.

Devrekani mutfağı, yüksek ovada yaşamanın en doğal sonucunu yansıtıyor: doyurucu, sıcak ve malzemesi bol. Et, tahıl, patates, yoğurt ve ceviz mutfağın vazgeçilmezleri arasında.

Devrekani usulü Hindi Banduması

İlçenin en bilinen lezzetlerinden biri Devrekani Hindi Banduması. İnce yufkalar, hindi ya da tavuk suyuna batırılıp tepside kat kat diziliyor; aralara bol ceviz ve didiklenmiş et serpiliyor, üstüne tereyağı gezdirilip fırına veriliyor. Soğuk havalarda masaya gelince, tüm evi dolduran koku ve duman bile başlı başına bir deneyim.

Evde denemek istersen: Hazır yufka veya ince lavaşları güçlü bir tavuk/hindi suyuna bandırıp tepsiye kat kat diz, aralarına ceviz ve et serp, üzerine tereyağı gezdirip fırında hafif kızarana kadar pişir.

Diğer tatlar

• Mercimek, kuru fasulye, patatesle yapılan tencere yemekleri.
• Ev yapımı yoğurt ve ayran – çoğu zaman her sofranın yanında.
• Taş fırından çıkan sıcak ekmek.
• Şerbetli tatlılar ve cevizli, irmikli tarifler.

Lokantada „ev yemeği“ ya da „günün yemeği“ sorarak, menüde yazmayan sürprizlere de denk gelebilirsin.

Devrekani’nin doğası, „vahşi“ bir manzaradan çok, yumuşak geçişli, dalgalı tarlalar ve aralara serpilmiş orman parçalarıyla kendini gösteriyor. Ufuk geniş, gökyüzü yakın; bu bile başlı başına bir rahatlama sebebi.

Mevsimden mevsime renkler değişiyor: Baharda canlı yeşil, yazın sarı–altın tonları, sonbaharda kızıllar, kışın ise beyaz–gri minimal bir palet. Aynı aya farklı yıllarda gelsen bile, ışık ve hava her seferinde yeni bir tablo çıkarıyor.

Outdoor meraklıları için en mantıklı seçenekler:

• Merkezden başlayıp mahalle ve köylere uzanan toprak yollar üzerinde hafif yürüyüşler.
• Arabayla kısa mesafeler alıp, vadilere bakan noktalarda fotoğraf molaları.
• Devrekani Çayı’nın geçtiği hatlarda kısa yürüyüşler ve su sesini dinleme durakları.

Devrekani’de takvimi dolduran büyük festivallerden çok, sakin ama samimi yerel etkinlikler var. Dini bayramlar, okul programları, köy düğünleri ve spor karşılaşmaları, ilçe hayatının rengini belirliyor.

• Dini bayramlar: Bayram namazı, bayram ziyaretleri, çocukların şeker toplaması ve bayram sofraları, ilçe genelinde hissedilen özel zamanlar.
• Hasat ve köy günleri: Bazı köylerde hasat sonrası ya da belirli günlerde, köy buluşmaları ve küçük şenlikler yapılıyor.
• Spor ve gençlik: Futbol sahaları ve okul bahçeleri, maçlar ve gençlerin buluşma noktası. Doğru zamanda gelirsen, bir maç izleyip tezahürata bile katılabilirsin.

Etkinlikler çoğu zaman duyuru panolarında ya da yerel sosyal medya hesaplarında ortaya çıkıyor. Merkezde küçük bir tur atıp, afişlere göz atmak iyi bir fikir.

Devrekani ve çevresi, Nordanadolu’nun pek çok yeri gibi farklı dönemlerde farklı kültürlerin etkisine girmiş bir bölge. Bugün çok sayıda büyük eser görmesen bile, köy isimleri, eski mezarlıklar ve camiler bu geçmişin izini taşıyor.

• İlk yerleşimler: Bölgenin, erken dönemlerden itibaren küçük yerleşimlere ev sahipliği yaptığı biliniyor.
• Bizans & Selçuklu etkisi: Geçiş yolları üzerinde yer alan bu topraklar, hem Hristiyan hem Müslüman dönem izlerini bir arada barındırmış.
• Beylikler & Osmanlı: Daha sonra beylikler, ardından Osmanlı hâkimiyetiyle birlikte bölge, idari ve dini açıdan daha düzenli bir yapıya kavuşmuş; bazı cami ve yapılar bu döneme tarihleniyor.
• Cumhuriyet dönemi: Cumhuriyetin ilanıyla birlikte Devrekani, tarıma dayalı tipik bir Anadolu ilçesi olarak varlığını sürdürmüş.
• Günümüz: Bugün Devrekani, nüfusu görece azalmış olsa da, köyleri ve yüksek ova kültürüyle bölgenin karakterini taşıyan sakin bir ilçe.

Devrekani’de gizli cennet, çoğu zaman haritada isim olarak gördüğün, ama yanına gidince seni şaşırtan küçük köyler ve tarlalarla sınırlı yollar. Birkaç örnek:

• Ahlatçık ve Laçin çevresi: Ovaya hâkim, geniş bakış açısına sahip, gün batımı ve gün doğumu ışığını çok güzel yakalayan köyler.
• Yazıbelen tepeleri: Yüksekçe noktalar, açık havada gökyüzü–toprak çizgisini net görebileceğin, özellikle akşamüstü fotoğraf için ideal alanlar.
• Devrekani Çayı’na bakan yamaçlar: Sisli sabahlarda vadi boyunca dolaşan bu sis, kartpostal gibi kareler oluşturuyor.
• Küçük köy meydanları: Birkaç banka, bir çeşme, bir çay ocağı ve etrafında dönen sakin bir ritim – Devrekani’nin ruhunu en iyi anlatan yerler.

En iyi gizli noktaları bulmanın yolu, çay molasında „manzara nereden güzel görülür?“ diye sormak. Genelde çok özel, haritada işaretlenmemiş yerler anlatılıyor.

Anadolu’nun pek çok yerinde olduğu gibi, Devrekani’de de kış gecelerinde anlatılan, nesilden nesile aktarılan efsaneler var. Bunlar tarih kitabı kadar kesin değil ama bölgenin ruhunu anlamak için çok değerli.

Bu efsanelerden biri, kışın ağır bastığı bir gecede yolu kaybeden genç bir çobanı anlatır. Tipi bastırmış, ova beyaza kesmiş, hangi yolun nereye çıktığı bile görünmez olmuş. Genç, artık geri dönemezim derken, uzakta küçücük bir ışık görmüş; ne kadar yürüse, ışık hep aynı uzaklıkta, ama gözden hiç kaybolmamış.

Sonunda bir köy evinin önüne varmış; içerideki aile onu içeri alıp ısıtmış, yemek vermiş. Sabah olduğunda genç, gece boyu gördüğü o güçlü ışığı aramış ama evin penceresindeki küçük bir yağ lambasından başka bir şey bulamamış. Ev sahibi gülümseyip „Bazen küçücük bir ışık, içine dürüstçe niyet koyarsan, koca bir fırtınayı yener“ demiş. O günden sonra Devrekani’de, zor zamanlarda yolunu bulana „herhalde ovadaki o ışığı görmüş“ denirmiş.

Bir başka anlatı, yıllardır köylerin birinde duran yaşlı bir ceviz ağacından söz eder. Kararsız kalanlar, kafası dolu olanlar, ne yapacağını bilemeyenler bu ağacın altına otururmuş. Kimisi dua eder, kimisi sadece susup ovaya bakarmış.

„Gerçekten ağaç mı yardım ediyor, yoksa kendi kendinle baş başa kalmak mı?“ sorusunun cevabı belli değil. Ama Devrekani’de birkaç saat sessizce oturup ufka baktıktan sonra, çoğu insanın zihninin açılması şaşırtıcı değil. Belki bir gün sen de kendi „ceviz ağacını“ bulursun.

Yüksek rakım sayesinde Devrekani, yazın bile ferah sayılabilecek bir havaya sahip. Gündüzleri ısınsa da, akşam serinliği neredeyse garanti. Kışın ise kar, buz ve zaman zaman zorlayıcı soğuklar görülebiliyor.

• İlkbahar: Yeşilin her tonunu görmek, çamurdan çekinmeyenler için harika. Hava serin, yürüyüş için ideal.
• Yaz: Sıcak bölgelerden kaçıp serin geceler arayanlar için çok uygun. Gündüz gölgede, akşam ince bir hırkayla rahat edersin.
• Sonbahar: Fotoğraf ve roadtrip için belki de en güzel dönem; ışık yumuşak, renkler zengin.
• Kış: Hazırlıklı, tecrübeli ve kar görmek isteyen gezginler için. Yol durumunu önceden kontrol etmek şart.

Önerilen dönem: Mayıs–Ekim arası, yolların daha rahat olduğu ve ovayı farklı renk tonlarıyla görebileceğin zamanlar.

Devrekani’de işaretlenmiş uzun doğa yürüyüşü parkurları yok, ama bu, yürüyemeyeceğin anlamına gelmiyor. Tam tersine, kendi rotanı çizmek için bolca alan var.

• Merkez çıkışlı ova turu: İlçe merkezinden Ahiçelebi tarafına doğru yürüyüp, tarlalar ve geniş görüş açısı eşliğinde 1–2 saatlik hafif bir halka rota çizebilirsin.
• Köy çevresi halkaları: Arabanla bir köye (örneğin Laçin ya da Göynükören) gidip, köyün etrafında tarlalar ve orman kenarı boyunca küçük halkalar yapabilirsin.

Offline harita veya uydu görüntüsü, rotanı kafanda netleştirmek için faydalı olabilir. Köylülerden „nereden dönsek daha güzel manzara var?“ diye sormayı unutma.

Devrekani, erişilebilirlik konusunda özel olarak düzenlenmiş bir ilçe değil. Kaldırımlar kimi yerde bozuk, birçok binaya birkaç basamakla çıkılıyor ve rampalar her yerde yok. Yine de merkezde, geniş yollar ve görece düz alanlar sayesinde kısa mesafelerde hareket etmek mümkün.

Engeli olan gezginler için en rahatı, ilçe merkezindeki hareketi araba ile planlayıp, önceden belirlenmiş noktalarda kısa, kontrollü duraklarla Devrekani’yi deneyimlemek.

• Konaklama: İlçedeki tesisler sınırlı; oda konumu, merdiven sayısı, banyo kullanımı gibi detayları mutlaka önceden sor.
• Ulaşım: Toplu taşıma araçlarının çoğu tekerlekli sandalye için uygun değil. Kendi aracın ya da taksi kullanımı daha konforlu.
• Görülmesi gereken yerler: Pek çok manzara ve günlük hayat sahnesi, araba içinden veya kısa mesafeli duraklardan da izlenebilir.
• Tuvalet imkânı: Erişilebilir WC bulmak zor; özellikle uzun süreli sağlık ihtiyacı olanlar için ön planlama şart.

Yanında destek olacak bir kişiyle seyahat etmek, Devrekani ve çevresini daha rahat ve güvenli deneyimlemeni sağlar.

• İlçe girişi: Sabah sisli veya akşam turuncu ışıkta, ovaya ve merkeze aynı kadrajda baktığın anlar.
• Yazıbelen ve Laçin çevresi: Ufku geniş kareler, altın sarısı tarlalar ve arka planda dağlar.
• Kış manzaraları: Karla kaplı tarlalar, soba dumanı ve koyu renkli toprak yollar güzel kontrast yaratıyor.
• Köy meydanları: Çeşme, banka, çay bardağı ve günlük sohbetler; belgesel tadında kareler için ideal.

Devrekani’de temel sağlık hizmetleri mevcut; daha kapsamlı tedaviler için genellikle Kastamonu’daki hastanelere yönlendiriliyor. Bu nedenle, özellikle kronik rahatsızlıkların varsa hazırlıklı gelmek önemli.

• Acil numara: Türkiye genel acil çağrı numarası 112.
• Eczaneler: Merkezde eczane var; nöbetçi eczane bilgisi için yerel tabelalara veya sağlık merkezine bakabilirsin.
• Kişisel ilaçlar: Sürekli kullandığın ilaçları mutlaka yanında getir; her zaman aynısını bulmak mümkün olmayabilir.

Yollarda uzun süre kalabileceğini düşünerek, arabanın bakımı, yakıt durumu ve telefon çekim gücünü de planlamaya dahil et.

Devrekani’de büyük alışveriş merkezleri yok; ama günlük ihtiyaçlar için bakkallar, manavlar ve fırınlar fazlasıyla yeterli. En güzel alışveriş, yerel ürünler üzerinden oluyor: ceviz, un, bakliyat, ev yapımı tarhana, reçel gibi.

Restoran ve dükkânlar için genel not: Türkiye’de insanların seni dükkâna ya da restorana davet etmesi çok doğal; bu çoğu zaman samimi bir „buyur“ kültürü. Senden yüksek sesle müşteri kapma çabası değil, misafirperverlik beklenir.

Eğer davet nazik ve sakin ise, gülümseyerek cevap verebilir, istersen içeri girebilirsin. Ama biri çok ısrarcı, rahatsız edici veya baskıcıysa, bu her zaman iyi bir işaret değildir. Böyle durumlarda kibar ama net bir „teşekkürler, düşünmek istiyorum“ diyerek yoluna devam etmek, her zaman en sağlıklısıdır.

Devrekani’nin en ilginç yanlarından biri, „eski“ ile „yeni“nin yan yana yürüyüşü. Bir evin önünde ahşap kapı, hemen yanında en yeni model traktör; sokak köşesinde elinde akıllı telefonu ile gençler, arkada ise tarladan dönen yaşlılar.

Bazen bir arabadan yüksek sesle türküler gelir, araç köy içinde ağır ağır dolaşır; sanki tüm ilçe aynı şarkının içinden geçer. Bakkala sadece bir ekmek almak için girersin, ama içerideki sohbet seni yarım saat tutar; çünkü herkes „bu misafir kim?“ diye merak eder.

• Devrekani ilçe merkezi: Çarşısı, camileri, meydanı ve çay ocaklarıyla tipik bir Anadolu ilçe atmosferi.
• Çevredeki camiler ve türbeler: Eski dönemlerden izler taşıyan yapıların bir kısmı, köy ve mahallelerde karşına çıkıyor.
• Devrekani Çayı ve vadileri: Vadi kenarlarından bakıldığında, ovayla birlikte güzel manzaralar sunuyor.
• Köyler: Ahlatçık, Laçin, Yazıbelen ve diğer köyler, Devrekani’nin asıl ruhunu taşıyan yerler.
• Tarla ve mera manzaraları: Özellikle gün doğumu ve batımında, tarlalar ve çitler başlı başına birer sahneye dönüşüyor.

• Ahlatçık Köyü: Ova manzaralı, sakin, kısa yürüyüşler için ideal bir köy.
• Laçin Köyü: Geniş bakış açısı ve gün batımı ışığıyla öne çıkan, Devrekani ruhunu iyi hissettiren bir durak.
• Yazıbelen Köyü: Yüksekçe noktaları sayesinde gün doğumu ve batımını izlemek için çok uygun.
• Saraydurak Köyü: Tarlalarla çevrili, yüksek ova hayatını kare kare görebileceğin bir köy.
• Göynükören & Fakılar: Yumuşak yamaçlar, ağaç kümeleri ve sakin yollarla fotoğraf için güzel bir kombinasyon sunan yerler.
• Köy meydanları: Çeşme, bank ve çay ocağının bir arada olduğu küçük meydanlar, Devrekani’ye dair en doğal kareleri veriyor.

Devrekani’ye nasıl giderim?
En pratik yol, Kastamonu’dan kara yolu ile gelmek. Özel araçla yol kısa ve rahat.

Araç şart mı?
Mecburi değil ama çok faydalı; köyler ve manzara noktaları için esneklik sağlıyor.

Kaç gün ayırmalıyım?
Bir tam gün ilk izlenim için yeterli; 1 gece konaklayıp 2 gün ayırırsan, bölgeyi çok daha sakin ve derin hissedersin.

Devrekani güvenli mi?
Evet, tipik bir Anadolu ilçesi kadar güvenli. Yine de her yerde olduğu gibi kişisel eşyalarına dikkat etmekte fayda var.

Turistik altyapı var mı?
Sınırlı. Birkaç konaklama ve yeme–içme seçeneği mevcut, ama büyük bir turistik merkez beklememelisin.

İngilizce ile idare edebilir miyim?
İngilizce çok yaygın değil. Basit Türkçe kelimeler, el hareketleri ve çeviri uygulaması ile çoğu durumda anlaşmak mümkün.

• Devrekani ilçe merkezi: İdari merkez, çarşı ve hizmetlerin toplandığı, gezinin başlangıç noktası için ideal yer.
• Merkez köyler (merkeze bağlı köyler): İlçeyi çeperden kuşatan, ova kültürünü taşıyan küçük köyler bütünü.
• Saraydurak çevresi: Tarlalar ve yolların kesiştiği, yüksek ova manzarasını yakalayabileceğin bölge.

Devrekani mahalleleri

• Ahiçelebi Mahallesi: Merkeze yakın, günlük hareketin yoğun olduğu, dükkânlar ve evlerin iç içe geçtiği mahalle.
• Çayırcık Mahallesi: Yerleşimin tarlalara açıldığı, ovaya doğru geçişi hissedebileceğin bölge.
• Etçiler Mahallesi: Mütevazı evler ve mahalle hayatı ile tipik bir Anadolu mahallesi.
• İsmailbey Mahallesi: Tarih ve dini yapılarla bağlantılı noktalar barındıran, sakin sokaklı bir mahalle.
• Kadirbey Mahallesi: Evler ile tarlalar arasındaki geçiş hattında yer alan, ovaya açık manzaralı mahalle.
• Kurtşeyh Mahallesi: Merkeze en yakın, esnaf ve günlük hareketin yoğun hissedildiği mahallelerden biri.
• Mütevelli Mahallesi: Çocukların sokakta oynadığı, komşuluk kültürünün güçlü olduğu, sessiz sakin bir mahalle.
• Sazyaka Mahallesi: Ovanın başladığı noktaya yakın, evlerin arkasında geniş manzaraların açıldığı mahalle.

Devrekani köyleri

• Ahlatçık Köyü: Ova manzaralı, yürüyüş ve fotoğraf için sakin bir köy.
• Akçapınar Köyü: Bahçeler ve meralarla çevrili, tarımsal üretimin yoğun olduğu yerleşim.
• Akdoğan Köyü: Sabah ışığında tarlalarıyla dikkat çeken küçük bir köy.
• Akmescit Köyü: Geleneksel mimari izleri barındıran, çevresinde geniş alanlar bulunan köy.
• Alaçay Köyü: Tarla ve çiftliklerin iç içe geçtiği tipik yüksek ova köyü.
• Alçılar Köyü: Saçılmış evler ve aralarında uzanan tarlalarla dingin bir manzara sunuyor.
• Alınören Köyü: Hafif yüksek konumu sayesinde çevreyi rahatça görebileceğin bir yerleşim.
• Arslanbey Köyü: Hayvancılık ve tarımın bir arada sürdüğü, sessiz bir köy.
• Asarcık Köyü: Yamaç ve tarlaların buluştuğu, toprağın hâkim olduğu bir yerleşim.
• Balabanlar Köyü: Küçük ama sıcak; kısa bir mola verip köy kahvesinde oturmak için ideal.
• Baltıcak Köyü: Geniş tarlalar ve açık alanlarla çevrili, ova hissini güçlü veren bir köy.
• Başakpınar Köyü: Su kaynakları ve bahçelerle hareketlenen, yazın daha canlı olan yerleşim.
• Başakpınartepe Köyü: Adından da anlaşılacağı gibi daha yüksek noktada; manzara tutkunları için güzel bir seçenek.
• Belovacık Köyü: Eski–yeni evlerin yan yana görülebildiği, sakin günlük hayatı olan bir köy.
• Bınkıldayık Köyü: Biraz daha uzakta ve sessiz; „yalnızlık“ arayan gezginler için ilginç bir durak.
• Bozarmut Köyü: Tarla ve hayvancılığın belirlediği, geleneksel üretimin sürdüğü köylerden biri.
• Bozkoca Köyü: Eski evleri ve köy çizgisiyle Devrekani’nin tipik yerleşimlerinden.
• Bozkocatepe Köyü: Gün batımında ufkun turuncuya boyandığı, yüksekten bakan bir köy.
• Çatak Köyü: Ova ile vadi geçişinin hissedildiği, eğimli arazilerle çevrili yerleşim.
• Çavuşlu Köyü: Köy kahvesi ve çevresindeki günlük hareketiyle kısa bir mola için uygun.
• Çontay Köyü: Sessiz sokakları ve basit mimarisiyle dikkat çekmeyen ama samimi bir köy.
• Çorbacı Köyü: Tarım ve küçükbaş hayvancılıkla karakter kazanan, klasik köy dokusuna sahip yerleşim.
• Çörekçi Köyü: Evlerin önündeki bahçeler ve tarlalarla doğal bir sahne oluşturan köy.
• Doğuörcünler Köyü: Biraz daha içerde, daha sessiz duran, „yolun sonu“ hissi veren köy.
• Elmalıtekke Köyü: Meyve ağaçları ve bahçeleriyle özellikle sonbaharda ayrı güzel bir yerleşim.
• Erenler Köyü: Tarlalar arasında uzanan yolları ve açık manzarasıyla dikkat çeken köy.
• Fakılar Köyü: Yamaçlar ve tarlalarla çevrili; fotoğraf ve kısa yürüyüşler için uygun.
• Göynükören Köyü: Yumuşak yamaçları ve ağaç kümeleriyle, manzaralı rotalara açık bir köy.
• Habeşli Köyü: Sakinliğiyle öne çıkan, fazla gürültü sevmeyen gezginler için güzel bir durak.
• Hasırlı Köyü: Hayvancılık ve tarlalarla şekillenen, tipik Devrekani köylerinden.
• İnciğez Köyü: Dağınık yerleşim düzeni ve etrafındaki geniş bakış açısıyla dikkat çeken köy.
• Kadıoğlu Köyü: Bahçeler, tarlalar ve sakin sokaklarla çevrili, huzurlu bir yerleşim.
• Kanlıabat Köyü: İsmiyle merak uyandıran, doğasıyla sakinleştiren bir köy.
• Karaçam Köyü: Ağaçlık alanları ve meralarıyla doğa severlerin ilgisini çekebilecek bir yer.
• Karayazıcılar Köyü: Sessiz ve dağınık yerleşimiyle dikkat çeken küçük bir köy.
• Kasaplar Köyü: Adından da anlaşılacağı gibi hayvancılığın öne çıktığı, üretimin hissedildiği yerleşim.
• Kınık Köyü: Tarım alanları ve evlerin iç içe geçtiği, günlük hayatın açıkça görülebildiği köy.
• Kızacık Köyü: Yaz akşamlarında sarı–turuncu ışığın evlere vurduğu, manzaralı bir yerleşim.
• Kurt Köyü: Biraz daha kenarda duran, sessizliği sevenler için cazip olabilecek köy.
• Kuz Köyü: Ovaya yayılmış evleriyle sade ama gerçek bir köy életini gösteren yerleşim.
• Laçin Köyü: Ova manzarası ve rahat yürüyüş imkânıyla öne çıkan köy.
• Örenbaşı Köyü: Eski yerleşim izleri ve geniş tarım alanlarıyla, Devrekani tarihine dair ipuçları sunan köy.
• Pınarözü Köyü: Su kaynakları ve yeşil alanlarıyla canlı bir doğaya sahip köy.
• Saraydurak Köyü: Tarla ve yolların kesiştiği, yüksek ova karakterini net gösteren yerleşim.
• Sarıyonca Köyü: Yaz aylarında sarı tonların hâkim olduğu, ismiyle uyumlu bir köy.
• Sarpınalınca Köyü: Engebeli arazi ve tarlaların bir araya geldiği, ilginç rotalar sunan yerleşim.
• Selhattin Köyü: Sakin sokakları ve çevresindeki açık alanlarla huzurlu bir köy.
• Sinantekke Köyü: Dini çağrışımlı ismi ve kırsal dokusuyla dikkat çeken köy.
• Şenlik Köyü: Adına yakışır şekilde, zaman zaman hareketli, zaman zaman çok sakin bir köy hayatı sunuyor.
• Şeyhbali Köyü: Geleneksel doku ve köy kültürünü güçlü hissedebileceğin bir yerleşim.
• Tekkekızıllar Köyü: Tarihi çağrışımlı ismi ve tarım alanlarıyla, rota üzerine eklemeye değer bir köy.
• Ulamış Köyü: Daha içerde ve sakin bir yerleşim; yavaş gezen gezginler için ilginç bir durak.
• Yazıbelen Köyü: Yüksek konumu sayesinde, özellikle gün batımında harika manzaralar sunan köy.
• Yazıhisar Köyü: Geniş tarlalarla çevrili, ova ışığını tam olarak hissettiren bir yerleşim.