Küre İlçesi – Dağların Arasında Sakin Bir Kaçış

Küre’de hayat, dağlara ve mevsimlere göre ayarlanmış sakin bir ritimle akıyor. Sabah erken saatlerde fırından çıkan ekmek, ilk çay bardaklarının buharı, dükkânlarını açan esnaf ve yoldan geçen herkese uzanan kısa selamlar… Birkaç gün kaldığında, bu ritmi sen de hissetmeye başlıyorsun.

Aile ve misafirperverlik çok önemli. Eve gelen misafir için mutlaka bir şeyler hazırlanır; çorba, tencere yemeği, pilav, yanında turşu veya ev yapımı reçel… Çoğu zaman, „bir tabak al“ diye davet edildiğin sofradan, yanına verilmiş küçük bir paket kuru fasulye, ceviz veya reçelle ayrılırsın.

Dini ve milli bayramlar, ilçe hayatının en hareketli zamanları. Camiler dolup taşar, bayram namazı sonrası mahalle aralarında kalabalık gruplar oluşur. Yaz aylarında düğünler, açık alanlarda kurulan sofralar, yöresel oyunlar ve davul-zurna ile gece geç saatlere kadar süren eğlenceler Küre’nin sosyal hayatına renk katıyor.

Doğayla kurulan bağ da kültürün bir parçası. Birçok evin bahçesinde, hem aile mutfağına hem de kışlık hazırlıklara yönelik küçük bostanlar var. Kurutmalar, reçeller, turşular ve kış için saklanan yiyecekler hâlâ günlük hayatın parçası. Bu dağ ilçesinde „doğal beslenme“ bir akım değil, yıllardır süren alışkanlık.

Küre’de yapılacakların çoğu doğayla iç içe. Programın dolu olsa bile, buraya geldiğinde kendiliğinden yavaşlamak istiyorsun:

• Mahalle ve köy yürüyüşleri: İlçe merkezinde veya yakın köylerde kısa yürüyüşler yaparak günlük hayatı yakından görebilirsin.
• Manzara durakları: İnebolu–Küre yolu ve ilçe çevresindeki yan yollar, sık sık durup fotoğraf çekmek isteyeceğin noktalarla dolu.
• Küre Dağları yönüne günübirlik geziler: Milli park bölgesine doğru araçla gidip ahşap yürüyüş yolları ve seyir yerlerinde vakit geçirebilirsin.
• Doğa gözlemi: Özellikle sabah erken saatlerde kuşları, gün içinde ise dağ eteklerindeki sakin köy hayatını gözlemlemek çok keyifli.
• Çay ve sohbet molaları: Küçük bir çay ocağında oturup, geleni gideni izlemek bile başlı başına bir aktivite.

Daha hareketli olmak istersen, birkaç köyü aynı gün içinde yürüyüş rotasıyla birleştirebilir ve yolları kendi tempona göre uzatabilirsin.

Küre, kısa ama dolu dolu iki günlük kaçamaklar için mükemmel. Aşağıdaki mikro rotalar, dağ havasını doyurucu şekilde hissetmeni sağlar:

1 günlük mikro rota – „İlçe & köy havası“

• Sabah: Küre’ye varış, merkezde kısa yürüyüş, mahalleleri tanıma ve ilk çay molası.
• Öğle öncesi: Afşargüney veya Çaybükü gibi yakındaki bir köye geçip dar sokaklarda ve bahçeler arasında dolaş.
• Öğleden sonra: Yola geri dönüp virajlı bir noktada manzara molası, fotoğraf ve kısa bir yürüyüş.
• Akşam: İlçeye dön, sıcak bir tencere yemeği ye ve „Küre’de nefes alan yol“ şarkısıyla günü kapat.

2 günlük mikro rota – „Küre & Küre Dağları ruhu“

• 1. gün: İlçe merkezinde sakin bir gün, mahalleleri gez, hafif bir yürüyüşle ilk manzarayla tanış.
• 2. gün: Sabah erken, Küre Dağları yönüne doğru araçla çık. Seyir yerleri, ahşap yürüyüş bölümleri ve orman yollarıyla dolu bir gün geçir; akşam tekrar Küre’ye dön.

İpucu: Harita üzerinde mesafeler kısa görünse de, yol virajlı olduğu için her rotaya fazladan zaman bırakmak iyi fikir.

Küre, kalabalık turların henüz sıraya girmediği, doğal dokusunu büyük ölçüde koruyan bir ilçe. Bu yüzden burayı gezerken atacağın her küçük adım önemli:

• Yerel ürün al: Bal, ceviz, fasulye, ev yapımı reçel gibi ürünler direkt aile bütçesine katkı sağlar.
• Çöp bırakma: Piknik veya yürüyüşlerde kullandığın her şeyi geri götür, orman ve yol kenarlarını olduğu gibi bırak.
• Canlılara saygı: Çoban köpekleri, büyükbaş hayvanlar ve kuşlar burada ev sahibi; mesafeyi koruyup yollarını kesmemeye özen göster.
• Yavaş ve dikkatli sür: Hem yol güvenliği hem de çevre için hız yerine manzaranın tadını çıkar.

Küre’yi, bulduğun gibi hatta daha da temiz bırakmak, sonraki ziyaretçilerin de aynı sakinliği yaşamasını sağlar.

• Doğaseverler: Orman yürüyüşleri, serin rüzgarlar ve sakin manzaralar arayanlar için çok uygun.
• Yol & rota meraklıları: Virajlı dağ yollarını seven, yavaş sürüp manzara kovalayan gezginler için birebir.
• Sessizlik arayanlar: Gürültülü eğlence yerine derin nefes almak isteyenler için Küre iyi bir kaçış noktası.
• Çiftler ve arkadaş grupları: Kısa yürüyüşler, fotoğraf molaları ve uzun çay sohbetleriyle dolu günler planlamak için ideal.

Gece hayatı, büyük alışveriş merkezleri veya yoğun etkinlik takvimi bekleyen gezginler için ise Küre fazla sakin kalabilir.

Küre mutfağı sade, doyurucu ve dağ havasına çok yakışan tabaklardan oluşuyor. Burada göreceğin yemekler, süslü menülerden çok, evde pişen yemeğin sofraya taşınmış hâli gibi:

• Çorbalar & tencere yemekleri: Mercimek çorbası, fasulye yemekleri ve sebzeli etli tencereler en sık karşına çıkacak lezzetler.
• Ekmek & hamur işleri: Fırından yeni çıkmış ekmek, bazen de pide ve börek çeşitleri çaya ve çorbalara eşlik eder.
• Ev yapımı ürünler: Turşular, reçeller, kurutmalıklar ve kışlık fasulyeler çoğu evin vazgeçilmezi.

Evde denemek için fikir: Soğan, salça ve etle pişen klasik kuru fasulye, yanında pirinç pilavı ve taze ekmek. Tam bir Küre akşamı menüsü, özellikle serin havalarda.

İlçede ve köylerde yediğin yemeklerin çoğu, gösterişten uzak ama „iç ısıtan“ türden olacak – tıpkı bölgenin kendisi gibi.

Küre’nin en büyük zenginliği, etrafını saran dağlar ve ormanlar. Yamaçlar boyunca uzanan ağaç sıraları, derin vadiler ve mevsime göre sürekli değişen bir renk paleti var.

İlkbaharda yeşilin tonları ön plana çıkar, yazın gölgelik orman içi yürüyüşleri serinlik verir, sonbaharda ise sarı-kızıl renkler fotoğraf meraklıları için bulunmaz bir fon oluşturur. Sisli sabahlar, ışığın vadilere yavaşça yayılışını izlemek için harika.

Çevredeki yürüyüş ve seyir noktalarını, ister sadece birkaç saatlik küçük gezilerle, istersen tüm günü dışarıda geçireceğin rotalarla değerlendirebilirsin. Nerede duracağını ve ne kadar ilerleyeceğini sen belirlersin – Küre’nin en güzel taraflarından biri de bu.

Küre’de etkinlik takvimi sade ama samimi. Büyük sahneli festivallerden çok, mahalle aralarında ve okul bahçelerinde gerçekleşen organizasyonlar öne çıkıyor.

• Yaz aylarında düzenlenen köy şenlikleri ve toplu yemekler,
• Resmi bayramlarda daha hareketlenen ilçe merkezi,
• Okullar ve gençler için düzenlenen spor ve kültür etkinlikleri.

Bu tür programları genellikle belediye duyurularında, cami hoparlör anonslarında veya esnafla sohbet ederken öğrenirsin. Yolun düşerse, misafir olarak katılmak için daveti beklemen bile gerekmiyor; çoğu zaman „gel otur“ daveti kendiliğinden gelir.

Küre’nin geçmişi, dağların altındaki madenlerle ve üstündeki köylerle birlikte düşünülmeli. Uzun yıllar boyunca bölge, maden ocakları ve zorlu çalışma koşullarıyla tanınmış; buna rağmen insanlar bu topraklardan kolay kolay vazgeçmemiş.

• Osmanlı dönemi: Bakır başta olmak üzere çeşitli madenlerin çıkarıldığı, çevresinde yerleşimlerin geliştiği dönem.
• Cumhuriyet’in ilk yılları: İlçe yapısının netleştiği, idari düzenlemelerle birlikte Küre’nin bölgede küçük bir merkez haline geldiği süreç.
• 20. yüzyıl: Ulaşım ağlarının gelişmesi, araçların yaygınlaşması ve Kastamonu ile sahil arasında daha düzenli bağlantıların kurulması.
• Günümüz: Maden ve orman ekonomisinin yanında, yavaş yavaş doğa odaklı seyahatlerin ve sakin kaçamakların adresi olan bir dağ ilçesi.

Bu tarih, büyük anıtlarla değil, evlerin yapısında, insanların anlattığı anılarda ve köy meydanlarındaki küçük detaylarda karşına çıkıyor.

Küre’yi özel yapan yerlerin çoğu, haritada işaretli büyük noktalar değil; yol kenarında, köy içinde veya orman kıyısında karşına çıkan küçük sürprizler:

• Küçük köy köprüleri: Ersizler ve Çatak civarında, iki yakayı birleştiren dar köprüler ve etraflarındaki bahçeler.
• Orman yolları: Ana yoldan ayrılan stabilize yollar, birkaç dakika yürüdükten sonra karşına çıkan geniş manzaralar.
• Ahşap evler: Eski köy evlerinin balkonları, geniş saçakları ve ahşap detayları, fotoğraf için çok uygun kareler sunuyor.
• Sessiz piknik noktaları: Masası, bankı ve gölgelik alanıyla, sadece yanında getirdiğin çay ve atıştırmalıkla bile dolu dolu hissettiren duraklar.

Bu saklı noktaları en iyi, köy kahvesinde veya bakkalda „burada en güzel nereye gidilir?“ diye sorarak bulursun. Cevap genelde bir tariften ibaret kalmaz; küçük bir hikaye de yanında gelir.

Küre ve çevresinde anlatılan efsanelerin çoğu, dağlara duyulan saygı ve hayranlıkla ilgili. Bu hikayelerde doğa, sadece fon değil, başlı başına bir karakter gibi.

Sık anlatılan öykülerden birinde, dağlarda kaybolan genç bir çobandan bahsedilir. Sis bastığında yolunu tamamen kaybetmiş; o anda uzakta bir tepede parlayan tek bir ışık görmüş. Işığa doğru yürümüş ama her seferinde ışık biraz daha yukarı çıkmış. Sabah olduğunda, kendini bütün vadiyi gören yüksek bir noktada bulmuş. Aşağıdaki köyün yolu ise bir anda çok net görünmüş. O günden sonra, köydeki yaşlılar bu ışığın, dağın ruhunun gence „dönüş yolunu“ gösterdiğini söyler.

Böyle hikayeler, dağların güzelliğinin yanında ciddiyetini de hatırlatır. Küre’de yürürken ve rota seçerken içgüdüsel olarak daha dikkatli olman, bu eski anlatıların sen farkında olmasan bile yarattığı bir etki gibi düşünülebilir.

Köy kahvelerinde oturduğunda, kulağına mutlaka geçmişten kalma bir iki söylence çalınır. Bunlardan biri, dünyayı sadece kendi vadisinden ibaret sanan bir köyün hikayesidir.

Rivayete göre, çok eski zamanlarda, yüksek dağlarla çevrili bir köyde yaşayan insanlar, dışarıda başka yerler olduğuna pek inanmıyormuş. Bir gün, yolu oradan geçen bir yabancı; kalabalık şehirlerden, başka ülkelerden ve bambaşka manzaralardan bahsetmiş. Anlatılanlar, köy halkına hayal gibi gelmiş. Bunun üzerine evlerin duvarlarına, dinledikleri yerleri resmetmeye başlamışlar; önce kömürle, sonra renkli boyalarla…

Yıllar geçmiş, içlerinden bazıları gerçekten köyden çıkıp uzaklara gitmiş. Döndüklerinde, gördüklerini uzun uzun anlatmak yerine sadece şunu söylemişler: „Dışarıda çok yer var ama buranın değeri oraları görünce daha iyi anlaşılıyor.“ O günden sonra köyde, duvar resimlerini tamamen silmek yerine, yanına küçük bir not eklemişler: „Buraları görmek güzel, fakat dönülecek yer burası.“

Bu söylence, Küre’ye gelen gezginler için de güzel bir mesaj taşıyor: Dünyayı gezerken, sakin ve mütevazı durakların kıymetini unutmamak.

Küre, yüksekte yer aldığı için yazın bile ferah, kışın ise zaman zaman oldukça sert olabiliyor. Gündüz ile gece arasındaki fark belirgin; bu da özellikle yaz aylarında uyku kalitesini artıran bir detay.

• İlkbahar: Yeşilin hızla çoğaldığı, doğanın uyandığı ama havanın hâlâ serin olduğu dönem.
• Yaz: Sıcaktan kaçmak isteyenler için en ideal zaman; gündüz ılık, akşam serin.
• Sonbahar: Ormanların renk değiştirdiği, sis ve ışık oyunlarının en etkileyici olduğu sezon.
• Kış: Yolların yer yer kapanabildiği, hazırlıklı gelinmesi gereken aylar.

Genel olarak, geç ilkbahar ile sonbahar arası; yolların açık olduğu, yürüyüşlerin keyif verdiği ve doğanın her gün biraz daha farklı göründüğü en uygun dönemler.

Küre’de adım atabileceğin pek çok rota var; bunların çoğu resmi parkur değil, köy yolları ve orman patikalarından oluşuyor. İşte birkaç fikir:

• Merkez çıkışlı kısa tur: İlçe merkezinden başlayıp, hafif eğimli bir yolla mahallenin üst kısımlarına çıkıp, Küre’ye tepeden bakabileceğin küçük bir halka rota.
• Köyler arası yürüyüş: Ersizler veya Çat gibi bir köye araçla gidip, oradan başlayan bir köy-orman kombinasyonu yürüyüşü yapabilirsin.
• Günübirlik milli park bağlantısı: Sabah erkenden Küre Dağları yönüne geçip, belirli bir yürüyüş alanında birkaç saatlik rota tamamlayıp akşam ilçe merkezine dönmek.

Not: Ayağında her zaman sağlam bir ayakkabı olsun; yağmur veya sabah çiyi ile zemin çabuk kayganlaşabiliyor.

Dağlık yapısı nedeniyle Küre, tamamen engelsiz bir bölge değil. Merkezdeki ana yollar asfalt olsa da, kaldırımlar her zaman düzgün ve geniş değil; eğim de pek çok noktada hissediliyor.

Konaklama ve yeme-içme yerleri arasından engelli dostu olanları bulmak için, gitmeden önce mutlaka telefonla bilgi almakta fayda var. Yeni binalar daha iyi çözümler sunarken, eski yapıların çoğunda merdiven ve dar girişler hâlâ yaygın.

Engelli gezginler için Küre, önceden planlama gerektiren ama doğru hazırlıkla keyif alınabilecek bir rota:

• Konaklama: Oda konumu, banyo düzeni, giriş katı imkanı gibi detayları önceden mutlaka sor.
• Ulaşım: Kendi aracınla gelmek, eğimli yollar ve sınırlı toplu taşıma nedeniyle büyük avantaj sağlar.
• Gezilecek yerler: Bazı manzara noktalarına araçla çok yaklaşılabiliyor; son birkaç metreyi gözden geçirip kendi hareket seviyene göre karar vermek önemli.

Yerel halkın yardımseverliği, pek çok durumda eksik altyapıyı kısmen telafi edebiliyor. Yine de güvenlikten ödün vermeden, kendi temponda hareket etmen en doğrusu.

• Virajlı yollar: Dağ sırtlarından geçen yolun kıvrımları, aşağıdaki vadilerle birlikte harika kadrajlar sunuyor.
• Ahşap köy evleri: Eski balkonlar, ahşap detaylar ve bahçeler; özellikle sabah ışığında çok etkileyici.
• Sisli sabahlar: Vadide kalan sis, üstten bakıldığında adeta pamuk gibi bir manzara oluşturuyor.
• Akşam ışıkları: İlçe merkezinin ve köylerin sarı ışıkları, karanlık dağ fonuyla birlikte sıcak bir görüntü veriyor.

Yedek pil ve hafıza kartı almayı unutma; hava ve ışık sık sık değiştiği için, aynı noktada bile defalarca fotoğraf çekmek isteyebilirsin.

Küre’de temel sağlık hizmetlerine erişim mümkün, ancak kapsamlı hastane hizmetleri için genellikle Kastamonu merkez tercih ediliyor.

• Eczaneler: İlçe merkezinde, sık kullanılan ilaçları bulabileceğin eczaneler mevcut.
• Acil durumlar: Türkiye genelinde geçerli acil çağrı numaraları burada da kullanılıyor.
• Kişisel sağlık çantası: Küçük kazalar ve yürüyüşler için yanına mutlaka birkaç temel malzeme almak iyi olur.

Yürüyüşe çıkarken rotanı ve yaklaşık dönüş saatini birine söylemek, dağlık bölgelerde her zaman akıllıca bir önlem.

Küre’de dev alışveriş merkezleri yok; ancak, ihtiyacın olan çoğu şeyi bulabileceğin küçük dükkanlar ve yerel pazarlar var.

• Günlük ihtiyaçlar: Bakkallar, küçük marketler ve fırınlar hem yerel halkı hem de misafirleri besliyor.
• Pazarlar: Belirli günlerde kurulan pazarlarda taze sebze-meyve, peynir, bal ve ceviz gibi ürünler bulabilirsin.
• Hediyelikler: Küçük ahşap ürünler, ev yapımı reçeller ve kurutulmuş gıdalar güzel hatıralar olabilir.

Not: Esnafın seni içeri davet etmesi normal ve genellikle samimi bir nezaket ifadesi. Ancak bir yer fazla ısrarcı davranıyor, seni rahat bırakmıyorsa, kibarca teşekkür edip uzaklaşabilirsin. Gerçek misafirperverlik, baskı kurmadan da kendini belli eder.

Küre’yi gezerken aklında kalan bazı küçük detaylar, burayı diğer yerlerden ayıran unsurlar oluyor:

• Mesafe hissi: Haritada çok uzak görünmeyen yerler, virajlar nedeniyle sanki başka bir dünyaymış gibi hissettiriyor.
• Her yerde odun: Evlerin duvarlarındaki odun istifleri, kış hazırlığının hâlâ ne kadar önemli olduğunu gösteriyor.
• Hızlı değişen hava: Aynı günde sis, güneş ve bulutları birkaç kez değişirken görmek mümkün; bu da günün atmosferini sürekli taze tutuyor.

Bu küçük gözlemler, fotoğraflar kadar hafızanda yer edecek anılar yaratıyor.

• Küre ilçe merkezi: Çay ocakları, küçük dükkânlar ve günlük yaşamın aktığı sokaklar.
• Köy yerleşimleri: Ahşap evler, küçük tarlalar ve geleneksel hayatın sürdüğü dağ köyleri.
• Yol manzara noktaları: Virajlar arasında, vadi ve yamaçları geniş açıyla görebileceğin duraklar.
• Küre Dağları bağlantıları: Milli park yönünde seyir ve yürüyüş alanlarına açılan güzergahlar.
• Bazı köy dere yatakları & küçük köprüler: Fotoğraf ve kısa yürüyüşler için huzurlu alanlar.

Birçok yer için tabeladan çok, yerel tavsiye ve kendi merakın en iyi rehberin olacak.

• Ersizler civarı köy yolları: Orman sınırında, sessiz ve gölgeli yürüyüşler yapabileceğin patikalar.
• Bürüm yakınlarındaki toprak yollar: Vadiyi geniş açıyla görebileceğin manzara noktalarına açılıyor.
• Afşargüney ve Çaybükü evleri: Ahşap detaylı köy evlerinin oluşturduğu sakin sokaklar.
• Küçük piknik alanları: Birkaç masa ve banka sahip, manzara karşısında çay içmek için birebir alanlar.

Küre’de asıl zenginlik, haritada ismi olmayan bu küçük duraklarda saklı. Acele etmezsen, hepsinden en az birini mutlaka keşfedersin.

Küre’ye nasıl gelinir?

En rahat seçenek, Kastamonu veya İnebolu üzerinden kendi aracınla ulaşmak. Minibüs seferleri de var, ancak saatler gün içinde sınırlı olabilir.

Küre’de kaç gün kalmak yeterli?

İlçeyi tanımak için 1 gün yetse de, köylerle birlikte dağ havasını hissetmek için 2–3 gün daha keyifli bir süre.

Aileler için uygun mu?

Doğada vakit geçirmekten hoşlanan aileler için güzel bir rota. Sadece çocukların yamaç ve yol kenarlarında dikkatli olması gerekiyor.

Mutlaka araç gerekir mi?

Evet, özellikle köylere ve bazı manzara noktalarına rahat ulaşmak için araç ciddi avantaj. Araçsız gezmek, süreni ve alanını kısıtlayabilir.

Telefon çekiyor mu?

İlçe merkezinde çoğunlukla sorun yok, ancak bazı köylerde ve orman içlerinde çekim zayıflayabilir. Rotalarını buna göre planlamakta fayda var.

• Küre ilçe merkezi: Resmi kurumlar, çarşı, çay ocakları ve konaklama seçeneklerinin toplandığı, gezinin ana üssü.
• Çevre köyler: Günlük hayatı, geleneksel mimariyi ve ormanla iç içe yaşamı görebileceğin dağ köyleri.

Küre ilçe merkezi mahalleleri

• Camikebir Mahallesi: Cami çevresindeki hareketli alan, küçük dükkânlar ve günlük koşuşturmanın en çok hissedildiği mahalle.
• Müderris Mahallesi: Hem konutların hem de küçük işletmelerin bulunduğu, merkezle iç içe geçmiş büyük mahalle.
• Camievsat Mahallesi: Daha ferah yerleşimli, evlerin bahçelerle çevrili olduğu sakin bir bölge.
• Saman Mahallesi: Daha kırsal havalı, odun ve saman stoklarının, küçük tarlaların mahalle sahnesine karıştığı bir alan.

Küre ilçesine bağlı köyler

• Afşargüney Köyü: Güney yamaçlara bakan, manzaralı ve sakin bir köy.
• Afşarimam Köyü: Geleneksel evlerin ve küçük tarlaların bir arada görüldüğü, dağ köyü atmosferi taşıyan yerleşim.
• Ahmetbeşe Köyü: Hayvancılık ve tarımın birlikte yürütüldüğü, sade günlük hayatıyla öne çıkan köy.
• Alacık Köyü: Ana yoldan biraz içeride kalan, sessiz sokaklı bir köy.
• Avcıpınarı Köyü: Çevresi çayırlar ve tarlalarla çevrili, adı gibi doğal kaynaklarla anılan yerleşim.
• Belören Köyü: Bahçeleri ve meyve ağaçlarıyla dikkat çeken, hayatın ağır aktığı bir köy.
• Beşören Köyü: Küçük tarlalar ve hayvan barınaklarının evlerle iç içe geçtiği, tipik bir kırsal yerleşim.
• Beyalan Köyü: Açık manzaralı, dağ siluetlerinin cadde sonuna kadar eşlik ettiği ufak bir köy.
• Bürüm Köyü: Orman sınırına yakın, doğa yürüyüşü için kapı niteliğinde yolları olan yerleşim.
• Camili Köyü: Cami çevresinde toplanmış evleriyle, klasik köy planına sahip bir yer.
• Canbaz Köyü: Tarlalar, bahçeler ve küçük evlerden oluşan, sakin yapılı bir köy.
• Çat Köyü: Eğimli yapısıyla, yol boyunca farklı yüksekliklerde evlere sahip bir yerleşim.
• Çatak Köyü: Vadilere yakın konumu sayesinde doğa yürüyüşleri için uygun başlangıç noktası.
• Çaybükü Köyü: Bahçeler ve tarlaların yan yana uzandığı, su kenarı atmosferi hissedilen bir köy.
• Ersizler Köyü: Ormanla çevrili, sakin ve doğa severler için ideal yürüyüş imkanı sunan köy.
• Ersizlerdere Köyü: Dere yatağı etrafına yayılmış, su sesi eşliğinde yürüyüş yapılabilecek yolların bulunduğu yerleşim.
• Güllüce Köyü: Bahçeleri, ağaçları ve sade köy yaşamıyla öne çıkan, renkli bir köy.
• Güney Köyü: Güneye bakan yamaçları ve gün batımı manzaralarıyla hatırda kalan yerleşim.
• İğdir Köyü: Tarlalar ve çayırların iç içe geçtiği, yaz aylarında oldukça canlı olan bir köy.
• İkizçiler Köyü: Evlerin dağınık yerleşimi ve doğal çevresiyle dikkat çeken, küçük ama karakterli bir köy.
• İmralı Köyü: Tarım ve hayvancılığın iç içe geçtiği, günlük hayatın sakin aktığı yerleşim.
• Karadonu Köyü: Geleneksel mimarinin hâlâ görüldüğü, doğayla iç içe bir dağ köyü.
• Karaman Köyü: Mütevazı evler, hayvan barınakları ve küçük tarlalarla çevrili kırsal bir yerleşim.
• Kayadibi Köyü: Adından da anlaşılacağı gibi, kayalık alanların eteklerinde kurulmuş, manzara açısından güçlü bir köy.
• Kesepınar Köyü: Su kaynakları çevresinde şekillenmiş, bahçeli evleriyle dikkat çeken yerleşim.
• Koyunkırtık Köyü: Hayvancılığın öne çıktığı, meraların günlük hayatın bir parçası olduğu köy.
• Kösreli Köyü: Daha çok sakinlik arayanların adresi olabilecek, doğayla baş başa bir yerleşim.
• Köstekçiler Köyü: Evler ve tarlaların birbirine yakın olduğu, kompakt yapılı bir köy.
• Sarpun Köyü: Görece daha izole konumuyla, köy yaşamının tüm sadeliğiyle hissedildiği yerleşim.
• Sipahiler Köyü: Çayırlar ve tarlalarla çevrili, geniş görüş açısına sahip kırsal bir köy.
• Taşpınar Köyü: Kayalık ve kaynak alanlarına yakın, doğa yürüyüşleri için çevresi cazip olan köy.
• Topçu Köyü: Yamaçların ve tarlaların birlikte görüldüğü, manzaralı bir yerleşim.
• Uzunöz Köyü: Uzun yapısıyla, evlerin geniş bir hat boyunca sıralandığı, tarım arazileriyle iç içe bir köy.

Her köy, aynı dağ siluetine baksa da, küçük detaylarıyla kendine özgü bir hikaye anlatıyor. Zaman ayırırsan, bu hikayeleri kulağınla değil, gözlerinle de okumaya başlıyorsun.