Gemerek (Sivas) – Bozkır ile Sızır şelalesi arasında sakin bir Anadolu kaçışı

Nakarat (Kesit):
Gemerek, Gemerek – içimde bir huzur gibi,
Gemerek, Gemerek – akşamüstü ışığı gibi.
Gel, biraz yavaşla, nefes al, gülümse,
Gemerek, Gemerek – kalbim burada dinlensin diye.

Kıta (Kesit):
Sabah ince bir ışık düşer yola sessizce,
toprak kokar, tren sesi karışır rüzgâra hafifçe.
Bir çay, bir selam, kısa bir sohbetle başlar gün,
Gemerek’te yol değil, his kalır aklında en çok dün.

Köprü (Marka satırı):
Rotanı önce hayal et, sonra yola çık gönlünle,
plan kulağında başlasın Türkiye regional nokta com’la –
Gemerek’e vardığında “işte burası” dersin içten ve sessizce.

Gemerek’te kültür genelde sahnede değil, sofrada ve sokakta. Çay ikramı, selamlaşma şekli, düğün-davet ritüelleri, kış gecelerinde aynı odada toplanıp sohbet etme alışkanlığı… Bunların hepsi günlük yaşamın parçası. Bazı beldelerde yaz akşamları düzenlenen küçük etkinlikler, halk müziği ve oyun havalarıyla renkleniyor; ama gösterinin bile doğallığı bozulmuyor.

Yıl döngüsüne bağlı gelenekler – hasat, kış hazırlığı, bahar temizliği – hâlâ güçlü. Kısacık bir köy ziyaretinde bile bu tempoyu hissedebilirsin. Özellikle yaşlıların anlattığı hikâyeler, ilçenin gerçek “sözlü arşivi“ gibi.

• Sızır günü: Şelale, gölge, orman havası; kısa yürüyüş, piknik ve bol bol manzara.
• Tren & yol atmosferi: Yeniçubuk çevresinde rayları, istasyonu ve uzayan hatları izlemek; fotoğraf için çok uygun.
• Köy rotası: Birkaç köye uğrayıp çay içmek, manzara yakalamak; “yavaş yolculuk” için ideal.
• Gün batımı turu: İlçe kenarında, bozkır ufkuna karşı kısa yürüyüş; akşam ışığıyla çok etkileyici.

Mikro rota 1: 1 günde Gemerek havası

• Sabah: İlçe merkezinde kısa bir yürüyüş, fırın veya çayhane molası.
• Öğle: Hafif bir yemek (çorba, etli yemek); ardından Yeniçubuk istasyon çevresine geçiş.
• Öğleden sonra: Sızır tarafına gidip şelale ve orman bölgesinde vakit geçirmek.
• Akşam: Tekrar merkeze dönüp akşam serinliğinde kısa bir tur, belki bir çay daha.

Mikro rota 2: 2 günde “Gemerek’le tanışma”

• 1. gün: Gemerek merkez + Yeniçubuk çevresi (tren ve yol hikâyesi).
• 2. gün: Sızır Şelalesi, Çat ormanı ve bir köy durağı (örneğin Dendil veya Yeşilöz) ile daha yeşil bir gün.

Küçük not: Sabah erken saatler Gemerek için çok yakışıyor – ışık yumuşak, hava serin, yollar sakin.

Gemerek, sessiz ve sade gezginleri sever. Sızır ve orman bölgesinde çöp bırakmamak, tarlalara girmemek, piknik sonrası alanı temiz bırakmak çok önemli. Alışverişi mümkün olduğunca yerel yap – fırın, manav, kasap, küçük marketler; böylece ilçenin ekonomisine de katkı vermiş olursun.

Köylerde fotoğraf çekerken önce selam vermek, izin istemek ve insanların mahremiyetine dikkat etmek de bu saygının bir parçası.

• Yol ve rota sevenler: Uzun yolda, küçük durakların kıymetini bilenler için.
• Doğa nefesi arayanlar: Özellikle Sızır ve orman çevresinde kısa kaçamaklar için.
• Sessizlik ve basitlik sevenler: Az atraksiyon, çok atmosfer diyenler.
• Tarih meraklıları: İdari ve demiryolu geçmişi, yakın dönem hikâyeleriyle ilgilenenler.
• Aileler: Hava ve yol şartları uygunsa, çocuklarla doğada rahat bir gün geçirmek için.

Gemerek mutfağı, Sivas mutfağının içten ve doyurucu tarafını taşıyor: tencere yemekleri, çorbalar, etli-kaşarlı fırın lezzetleri, hamur işleri ve yoğurtlu tabaklar… Kış günlerinde insanın içini ısıtan, yaz akşamlarında hafif bir sofra kuran türden yemekler bulabilirsin.

Fikir: Sivas usulü Hingel (pratik tarif)

1. Hamur: Un, su ve tuzla sertçe bir hamur yoğur; dinlendirdikten sonra aç ve küçük kareler kes.
2. Haşlama: Kare hamurları tuzlu suda haşla, süzgeçle al.
3. Yoğurt: Sarımsaklı yoğurdu hafif tuzla karıştır, sıcak hamurun üzerine gezdir.
4. Sos: Tavada tereyağı ile pul biberi kısa süre kızdır, son dokunuş olarak üstüne dök.

Neden Gemerek’e yakışıyor? Çünkü basit, güçlü ve sahici – tıpkı ilçenin kendisi gibi.

Gemerek’te doğa iki katmanlı: bir yanda geniş bozkır ve açık ufuk, diğer yanda Sızır ve Çat ormanı gibi daha gölgeli, serin alanlar. Sabah erken veya gün batımına yakın saatlerde kısa yürüyüşler, manzara durakları ve fotoğraf molaları için ideal. Ayakkabı seçimini mevsime göre yap; kışın ve yağmur sonrası zeminin kaygan olabileceğini unutma.

Gemerek’te etkinlik takvimi çoğunlukla yerel hayat etrafında şekilleniyor: yaz akşamları yapılan küçük şenlikler, köylerdeki düğün ve toplantılar, hasat sonrası yemekler… Çepni gibi beldelerde müzik ve oyun havalarıyla süslenen geceler görmek mümkün. Resmî afişlerden çok, “kulaktan kulağa” yayılan bir program var.

İpucu: İlçedeyken çayhane veya belediye binasında “şenlik var mı?” diye sormak, en güncel bilgiyi almanın en kolay yolu.

• Eski dönemler: Bölge, Anadolu’nun farklı dönemlerinde büyük siyasi ve kültürel alanların parçası olmuş.
• 16. yüzyıl: Gemerek, Çubuk havzasındaki yerleşimler arasında anılıyor; Eskiçubuk ve çevresi önemli referans noktaları.
• 30.11.1929: Bugünkü Yeniçubuk alanına denk gelen bölgede istasyonun devreye girmesi; demiryolu ilçeyi yeni bir döneme açıyor.
• 1936: Belediye yapısının oluşması, idari olarak güçlenmesi.
• 01.05.1953: Gemerek’in ilçe oluşu.
• 1971: Deniz Gezmiş’in Gemerek’te yakalanması; Türkiye siyasi tarihinde iz bırakan bir olay.

Bu başlıklar, Gemerek’in “yol üstü” kimliğinin tesadüf olmadığını, zaman içinde şekillenmiş bir rol olduğunu gösteriyor.

• Yeniçubuk Höyüğü: Ufacık gibi duran ama binlerce yılın izini taşıyan bir tepe. Üstüne çıkıp sadece sessizce etrafa bakmak bile yetiyor.
• Tren kadrajı: Yeniçubuk çevresinde, rayların ufka doğru gittiği açılar; özellikle sabah ve akşam ışığında çok etkileyici.
• Çat ormanında kısa tur: Herkesin gittiği noktadan birkaç yüz metre uzaklaşınca bile daha sakin, daha içten bir atmosfer yakalanıyor.
• Köy çayı molası: Büyük yol üstü tesisler yerine, küçük bir köy kahvesine girip bir bardak çay içmek; gerçek Gemerek hissi tam burada.
• Karlı Sızır: Kışın şelale ve çevresi; kalabalık az, hava keskin, manzara çok daha dramatik.

Sızır’ın “yeşil söz” efsanesi: Anlatılara göre, çok kurak bir yaz mevsiminde genç bir çoban sürüsüyle beraber bugün Sızır tarafına gelen ormana doğru yürür. Hayvanlar sanki uzaktan su sesi duymuş gibi huzursuz olur. Çoban, bu duyguya güvenip ilerler ve şelaleyi bulur: serin, canlı, bembeyaz akan su… O an kendi kendine söz verir: “Ne zaman hayatıma kızsam, önce buraya gelip dinleyeceğim.” Yıllar geçer, dertler çoğalır; bir gün bu sözü hatırlayıp geri döner. Şelale aynı şelaledir, hiçbir şey anlatmaz ama her şeyi yerine oturtur. İşte o yüzden Sızır, “küçük başlangıçların” yeri sayılır.

İki yol efsanesi: Gemerek’te yaşlılar der ki, her yolcunun aslında iki yolu var: arabasının gittiği yol ve kalbinin seçtiği yol. Sadece “geçeyim” dersen asfaltı görürsün; ama bir kez olsun yan yola, köye, şelaleye saparsan, hatıraya dönüşen şeyler toplarsın. Bu yüzden bazıları, uzun yollarda “Gemerek’e uğramadan geçme, yolun eksik kalır” der.

“Dinleyen tepe” söylencesi (Yeniçubuk Höyüğü): Bölgede, tepede yüksek sesle konuşulmaması gerektiğini söyleyen bir inanış vardır. Nedeni ise şöyle anlatılır: Höyük, yüzyıllardır insanların dertlerini, sevinçlerini, sırlarını sessizce dinlemiş; artık kelimeye değil, sadece varlığa tepki verir. Dertli biri çıkıp oturur, konuşmasa bile rahatlayıp iner. Ne kadar çok insan oraya içini boşaltırsa, tepe o kadar sakinleşir.

Gece treni ve kayıp mektup: Eski bir hikâyeye göre, genç bir kadın vedalaşamadığı sevdiğine son bir mektup yazar ve bunu trene binecek birine teslim eder. Mektup, istasyonda postaya verilecektir. Tren gelir, adam aceleyle biner, mektup cebinde kalır. Yıllar sonra ceket el değiştirir, mektup bulunur ama adres sahibi çoktan gitmiştir. Hikâye, “bazı şeyler geç gelir ama yine de gelir” cümlesiyle biter. Bu yüzden Yeniçubuk çevresi, hem kavuşma hem de kaçan fırsatların sembolü olarak anlatılır.

• İlkbahar: Toprak kokusunun belirginleştiği, yolculuğun hafiflediği dönem; fotoğraf için çok iyi.
• Yaz: Gündüz sıcak, akşam serin; Sızır ve orman kaçamakları için güzel zaman.
• Sonbahar: Altın tonlar, sakin tempo, yumuşak ışık – bozkırda en romantik dönemlerden biri.
• Kış: Soğuk ve zaman zaman kar; iyi hazırlık yaparsan atmosfer çok etkileyici.

Giyim: Kat kat giyinmek en rahatı. Gün içinde sıcaklık farkı ciddi olabilir.

• Sızır kısa turu: 30–60 dakikalık rahat bir güzergâh; çok zorlanmadan doğayla buluşmak için ideal.
• Çat ormanı yürüyüşü: 60–90 dakika; gölgeli, yazın serin, sonbaharda renkli.
• Gemerek kenarı gün batımı: İlçe çıkışında ufka karşı 45 dakikalık hafif yürüyüş; fotoğraf için birebir.

Not: Yağmur sonrası toprak yollar kaygan olabilir; ayakkabı seçimini buna göre yap.

İlçe merkezinde mesafeler kısa olduğu için günlük işler çoğu zaman rahat ilerliyor. Doğa alanlarında (özellikle şelale ve orman kısmında) merdiven, toprak patika veya düzensiz zemin bölümleri bulunabiliyor. Bu nedenle, ne kadar ilerleyeceğine önceden karar vermek ve uygun ayakkabı tercih etmek önemli.

Sadece manzara görmek istiyorsan, aşağıya kadar inmek yerine, erişimi daha kolay noktalardan izlemeyi tercih edebilirsin – hissi çoğu zaman aynı derecede güzel oluyor.

• Konaklama & mekânlar: Rezervasyon öncesi telefonla merdiven, rampa, kapı genişliği gibi detayları sormak iyi olur.
• Ulaşım: İlçe içinde en rahat seçenek genelde özel araç. Kısa mesafelerde yardım alarak yürümek mümkün.
• Tuvaletler: Küçük yerlerde tam erişilebilir tuvalet bulmak zor olabilir; benzinlik ve daha büyük durakları da plana ekle.
• Acil durum: 112 tüm acil durumlar için tek numara; yer ve konum bilgisini net vermeye çalış.

Öneri: Doğayla buluşmak istiyorsan, “manzara noktası” odaklı plan yapmak çoğu zaman daha konforlu ve risksiz.

• Sızır: Hareketli su, ağaçlar ve sisli sabahlar – hem fotoğraf hem video için güzel kareler.
• Çat ormanı: Ağaçlar arasından sızan ışık; özellikle sabah ve akşamüstü saatleri çok etkili.
• Bozkır yolları: Ufka uzanan asfalt çizgisi ve gökyüzü; minimal ama çok güçlü sahneler.
• Yeniçubuk hatları: Tren rayları, istasyon ve geçen vagonlar; “yol filmi” tadında kadrajlar.

• Acil numara: 112 – sağlık, itfaiye ve emniyet için ortak hat.
• Eczaneler: Küçük yerlerde “nöbetçi eczane” listesine dikkat etmek gerekiyor.
• Seyahat çantası: Mevsime göre güneş kremi, yağmurluk, küçük bir ilk yardım seti hazırlamak iyi fikir.
• Doğa alanları: Kaygan zemin, ani hava değişimi ve uzak mesafeleri hesaba katarak hareket et.

Merkezde günlük ihtiyaçlar için küçük marketler, fırınlar ve manavlar bulabilirsin. Yerel ürün almak, hem lezzet hem de destek açısından güzel bir seçim: taze ekmek, mevsim sebzeleri, kuru yemiş veya küçük atıştırmalıklar.

Önemli not: Samimi bir şekilde “buyur” demek burada çok normal. Ancak ısrarcı, baskıcı tekliflerle karşılaşırsan, bu genelde iyi bir işaret değildir. Gülümseyip “Teşekkür ederim” diyerek nazikçe uzaklaşmak en sağlıklı yol.

• İsmin hikâyesi: “Gemerek” adının kökeniyle ilgili farklı yorumlar var; bu bile ilçe etrafında küçük sohbetler başlatmak için güzel bir konu.
• Yol & tarih kesişimi: Hem karayolu hem demiryolu geçmişi olan bir ilçe; bu kombinasyon İç Anadolu’da her yerde bu kadar belirgin değil.
• Bozkır–şelale kontrastı: Kısa mesafede değişen atmosfer, ziyaretçilerin en çok şaşırdığı detaylardan biri.

• Sızır Şelalesi: Gemerek’in doğa yıldızı; serin hava, su sesi ve gölge bir gün için birebir.
• Çat ormanı: Özellikle yazın nefes aldıran gölgeli yürüyüş alanı.
• Yeniçubuk Höyüğü: Tarih öncesine uzanan izler taşıyan tepe; sessiz ama güçlü bir nokta.
• Yeniçubuk & istasyon çevresi: Trenlerin geçtiği, fotoğrafa çok yakışan sahneler.
• Gemerek merkez: Günlük hayatı görmek, çay molası vermek ve ilçenin ritmini hissetmek için en doğru adres.
• Köy manzaraları: Çevre köylerde, özellikle gün batımında bozkır manzarası çok etkileyici.

• Kışın Sızır: Az insan, çok atmosfer; keskin hava ve dramatik kareler.
• Höyük zirvesi: Kısa bir çıkışla hem manzara hem de “tarih hissi” yakalayabileceğin sessiz nokta.
• Köy kahvesi durağı: “Bir çay iç, devam et” tarzı molalar; yolculuğun en unutulmaz anları.
• Bozkır gün batımı: İlçe kenarında ufka karşı ufak bir yürüyüş ve gün batımı – minimal ama çok etkili.
• Orman içi sessiz noktalar: Çat ormanında, kalabalıktan birkaç adım uzaklaşınca yakalanan sakin alanlar.

Gemerek’te en çok neresi görülmeli?

Çoğu ziyaretçi için Sızır Şelalesi ve çevresi ilk sırada. Bozkırdan yeşile geçen bu sahne, ilçenin imza deneyimi diyebiliriz.

Gemerek için kaç gün ayırmalıyım?

Yoldayken bir gün yeterli bir tadım sunar. İki gün ayırabilirsen, ilçe merkezini, tren atmosferini ve doğa alanlarını daha rahat yaşarsın.

En iyi mevsim hangisi?

İlkbahar ve sonbahar, hem hava hem fotoğraf için en konforlu dönemler. Yazın da gidilebilir; o zaman orman ve şelale tarafına ağırlık vermek güzel olur.

Arabasız gezilebilir mi?

Merkezdeyken kısa mesafelerde sorun yok. Ancak Sızır, orman ve köyler için araç önemli avantaj sağlar.

Trenle gelmek mantıklı mı?

Demiryolu sevenler için kesinlikle. Yeniçubuk hattı, yolculuğa ayrı bir hikâye katıyor; yine de güncel seferleri önceden kontrol etmek şart.

Aile ile gelmek uygun mu?

Uygun; özellikle doğada zaman geçirmek isteyen aileler için. Çocuklarla yürürken zemin ve merdivenlere dikkat etmek yeterli.

Ne yemeliyim?

Sivas usulü hamur işleri, hingel, güçlü çorbalar ve küçük lokantalardaki günlük tencere yemekleri ilk tercihler olabilir.

Gemerek neden tarihte anılıyor?

Demiryolu ve idari yapılanmasının yanı sıra, Deniz Gezmiş’in yakalandığı yer olması, ilçeyi Türkiye tarihine farklı bir başlıkla yazdırıyor.

• Gemerek (merkez): İlçenin kalbi; market, çarşı, çayhane ve günlük hayat burada dönüyor.
• Sızır: Şelalesi ve doğa alanıyla bilinen; yazın serinlemek, nefes almak için ideal belde.
• Çepni: Küçük kasaba havası, yerel etkinlikler ve içten mahalle kültürüyle dikkat çekiyor.
• Yeniçubuk çevresi: Demiryolu ve yol atmosferinin birleştiği, tren ve hareket hissinin güçlü olduğu bölge.

Mahalleler (Gemerek merkezi)

• Alaybey Mahallesi: Sakin, yerleşik bir mahalle; merkeze yakın, gündelik hayatın rahat aktığı bir bölge.
• Ali Kemali Efendi Mahallesi: Komşuluk ilişkilerinin güçlü hissedildiği, aile ağırlıklı bir mahalle.
• Alperen Mahallesi: Daha yeni konutların bulunduğu, pratik yaşam düzenine sahip alan.
• Arpaözü Mahallesi: Merkeze yakın ama bozkıra açılan hat üzerinde; akşam ışığı için güzel yürüyüşler sunuyor.
• Bahçeli Mahallesi: Adından da anlaşılacağı gibi, daha yeşil ve bahçeli yapıların olduğu mahalle hissi.
• Fevziçakmak Mahallesi: Günlük işlerin, alışverişin ve kısa mesafeli yürüyüşlerin yoğun olduğu canlı bölge.
• Gaziosmanpaşa Mahallesi: Hareketli sokakları ve merkezi konumuyla, ilçe ritmini yakalayabileceğin mahallelerden.
• Horuk Mahallesi: Daha sakin bir konumda; sessizliği sevenler için rahat bir yaşam alanı.
• Kalebaşı Mahallesi: İsmiyle tarih hissi taşıyan; ilçe içinde kolay yön bulmaya yardım eden bir referans noktası.
• Karacalar Mahallesi: Küçük, samimi; “herkesin birbirini tanıdığı” mahalle atmosferi.
• Köprübaşı Mahallesi: Geçiş yollarına ve bağlantılara yakın; günlük mobilite açısından pratik.
• Muhsin Yazıcıoğlu Mahallesi: Düzenli konut alanlarının yer aldığı, sakin bir yaşam sunan mahalle.
• Subaşı Mahallesi: İsmiyle suya atıfta bulunan; ferah ve rahat bir yerleşim hissi veren bölge.
• Ş.Binbaşı Mehmet Aras Mahallesi: Düzenli ve sakin bir yapılaşma; merkeze göre nispeten dingin.
• Uğur Mumcu Mahallesi: Gündelik alışverişe ve hizmetlere yakın, tipik bir ilçe mahallesi düzeni.
• Yeni Mahallesi: Daha yeni yapıların bulunduğu, gelişen alanlardan biri.
• Yenidoğan Mahallesi: Hareketli ama sıcak; genç nüfusun da hissedildiği mahallelerden.
• Yenihayat Mahallesi: Adı gibi “yeni hayat” havası taşıyan; karayolu ve demiryolu aksına yakın bir bölge.
• Yukarı Mahallesi: Biraz daha yukarıda konumlanması sayesinde, daha ferah ve açık manzara sunan mahalle.

Beldeler

• Sızır: Şelale, orman ve serin hava ile tanınan; yazın kaçış noktası gibi çalışan belde.
• Çepni: Küçük kasaba düzeni, yerel etkinlikler ve canlı mahalle kültürü ile öne çıkıyor.

Köyler

• Akçaşar: Geniş tarlalar ve açık ufuk; özellikle sabah ve akşam saatlerinde çok huzurlu.
• Baştepe: Hafif yükseltiler ve çevreye bakan manzarasıyla dikkat çeken bir köy.
• Bulhasan: Tarım odaklı, sakin bir İç Anadolu köyü; gündelik hayatın sade aktığı bir yer.
• Burhan: Küçük, samimi; kışın duman, yazın toprak kokusuyla içten bir köy atmosferi.
• Cesurlar: İsmi gibi güçlü ve sade; kırsal yaşamın tüm detaylarını taşıyor.
• Çat: Doğayla yakın bağları olan, orman ve yeşil alanlara açılan bir köy.
• Çiçekoğlu: Adını çiçekten alan; ilkbahar ve yaz aylarında renkli görüntüler sunan köy.
• Dendil: Sessizliğiyle öne çıkan; “şehirden kaçıp bir gün köyde kalayım” diyenler için güzel bir durak.
• Durgunsu: Adı gibi sakin ve ağır akan bir yaşam ritmine sahip, küçük bir köy.
• Eğerci: Rüzgâr ve gökyüzünün baskın olduğu, bozkır manzarasıyla akılda kalan bir yerleşim.
• Ekizce: Küçük ölçekli, sade ve doğal; günlük hayatın ritmi düşük ama derin.
• Eskiçubuk: Tarihsel Çubuk bölgesine referans veren; geçmişin izlerini taşıyan bir yerleşim.
• Eskiyurt: Adıyla da “eski yurt” duygusu veren; aidiyet hissi güçlü bir köy.
• Eşikli: Tarlalar ve ufukla çevrili; gün batımı ışıkları burada çok güzel görülebilir.
• Hacıyusuf: Geleneksel yapının, komşuluk ilişkilerinin güçlü kaldığı köylerden.
• İnkışla: Açık alanları ve gökyüzüyle öne çıkan, fotoğrafa uygun bir köy.
• Karaağıl: Doğayla iç içe, sakin ve sade bir kırsal yaşam sunan köy.
• Karaerkek: Tarım ve hayvancılığın belirgin olduğu, klasik Anadolu köy dokusu.
• Karagöl: İsmiyle bile doğa çağrışımı yapan; çevresiyle birlikte dingin bir atmosfer sunan yerleşim.
• Kartalkaya: Adıyla manzara ve yükseklik hissi veren; çevresi oldukça fotogenik.
• Keklicek: Küçük ve sakin; “hiçbir şey yapmadan kalmak” isteyenlere iyi gelen köylerden.
• Kocaoğlu: Klasik köy düzenini koruyan; ev, ahır, tarla üçlüsünün hâlâ güçlü olduğu yer.
• Köseli: Sessiz, mütevazı; kısa bir köy turu için ideal.
• Küçüktuzhisar: İsmiyle akılda kalan; rüzgâr, toprak ve bozkır kokusunu birlikte sunan küçük bir köy.
• Kümeören: Geleneksel yaşam tarzının korunduğu, sade ve doğal bir yerleşim.
• Osmanuşağı: Aile bağlarının güçlü hissedildiği, tipik İç Anadolu köylerinden.
• Örenyurt: Adındaki “ören” vurgusuyla geçmişe gönderme yapan; tarih hissi uyandıran bir köy.
• Öziçi: Doğayla uyumlu, küçük ölçekli ve sakin bir yerleşim.
• Seydinali: Geleneksel kültürün ve köy yaşamının belirgin şekilde hissedildiği köy.
• Talazoğlu: Sessiz, sade ve doğayla iç içe bir günlük kaçamak için uygun.
• Tatlıpınar: İsmiyle bile ferahlık hissi veren; özellikle ilkbahar ve yaz aylarında hoş bir durak.
• Tekmen: Klasik kırsal dokuyu koruyan; zamansız hissi olan köylerden.
• Yeniköy: “Yeni” ismine rağmen, yaşamın hâlâ geleneksel Anadolu ritminde aktığı köy.
• Yeşilöz: Adı gibi daha yeşil görünen, doğaya yakın bir kaçış noktası hissi veren köy.