Doğanyurt – Karadeniz’in sessiz sahil köşesi

Doğanyurt’un kültürü, Karadeniz’in genel havasını taşısa da daha içe dönük ve sade. Balıkçılık, tarım ve orman işleri, günlük hayatın doğal parçası. Sabah erken saatte denize açılmak, gün içinde limanda ya da tarlada çalışmak, akşam olunca evin önünde ya da çay ocağında buluşmak… Ritmi çok tanıdık ve bir o kadar da ağırbaşlı.

Dini bayramlar ve aile buluşmaları önemli. İstanbul’da, büyük şehirlerde çalışan gençler ve orta yaşlılar; fırsat buldukça, özellikle bayramlarda memlekete dönüyor. O zaman sokaklar canlanıyor, evlerin içi dışına taşıyor, sofralar uzuyor. Kahkahalar, anılar ve yeni haberler aynı masaya sığıyor.

Karadeniz’e özgü anlatı geleneği burada da güçlü. Akşamları, özellikle kışın ya da yağmurlu günlerde; kim nerede ne yaşamış, hangi fırtınadan nasıl dönülmüş, hangi tekne nasıl kurtulmuş, uzun uzun konuşuluyor. Gençler telefonla uğraşsa bile kulakları bu hikâyelerde.

Misafirler genelde sıcak karşılanıyor. Gösterişli bir turistik karşılama yok; daha çok meraklı bakışlar, birkaç soru ve “Buyur çay iç” daveti var. Biraz Türkçe, biraz jestlerle, kısa sürede sohbete karışıyorsun.

Doğanyurt’ta yapılacaklar listesi kâğıt üzerinde kısa görünebilir ama “hissetmek” isteyenler için yeterince dolu.

• Liman yürüyüşü: Sabah saatlerinde balıkçıların hareketini, akşamüstü ise yavaşlayan ritmi izlemek için ideal.
• Uzunkum’da deniz molası: Mevsime göre yüzmek, sahilde yürümek ya da sadece dalga sesiyle oturmak bile başlı başına aktivite.
• Kıyı boyunca kısa yürüyüşler: Yolun güvenli noktalarında küçük sahil yürüyüşleri ve fotoğraf durakları.
• Köy gezileri: Arabayla iç kesimdeki köylere uğrayıp kısacık bir tur atmak, bir çay içmek ve gerçek köy hayatını görmek.
• Fotoğraf ve video: Sisli sabahlar, parlak güneşli günler, fırtınalı havalar… Hepsi farklı kareler sunuyor.

Doğa sporları anlamında büyük parkurlar yok; ama kendi rotanı oluşturarak, kısa yürüyüşlerle bile çok farklı manzaralar yakalayabilirsin.

Doğanyurt’u çoğu gezgin, Karadeniz turunun bir durağı olarak planlıyor. Ancak bir günlüğüne bile olsa burada tamamen yavaşlamak, turun en akılda kalan kısmı olabilir.

1 günlük mikro rota: “Yolun bittiği yerde mola”

1. Sabah: Kastamonu’dan ya da Cide’den yola çık. Yol boyunca manzara için kısa fotoğraf molaları ver, şarkıyı aç ve ritmi yola bırak.
2. Öğle: Doğanyurt merkezde kısa bir tur, liman çevresinde dolaş, çay bahçesinde denize karşı bir çay iç.
3. Öğleden sonra: Uzunkum sahiline geç; hava uygunsa denize gir, değilse sahilde uzun bir yürüyüş yap.
4. Gün batımı: Kasabanın biraz yukarısına çıkıp hem denizi hem köyü yukarıdan izle.
5. Akşam: Basit bir balık lokantasında akşam yemeği; ardından limanda dalga sesini dinleyerek turun yorgunluğunu bırak.

2 günlük mikro rota: “Deniz, köyler ve nefes alma molası”

1. 1. Gün: Varış, liman ve sahil yürüyüşü, Uzunkum’da deniz molası, akşam yemeği ve limanda yavaş bir tur.
2. 2. Gün: İç kesimdeki bir iki köye araba ile çık; kısa köy yürüyüşleri yap, kahve veya çay molası ver, ardından rota üzerinde Cide ya da İnebolu yönüne devam et.

Öneri: Doğanyurt’ta planı çok sıkı tutma; telefondaki takvimden çok gökyüzüne ve denizin rengine göre hareket etmek burada daha iyi geliyor.

Doğanyurt bir tatil kompleksi değil; insanların yıl boyunca yaşadığı, çocukların okula gittiği, teknelerin her sabah hazırlandığı bir ilçe. Bu yüzden burada gezmek, aynı zamanda misafir olduğunun farkında olmak anlamına geliyor.

Çöpleri doğaya bırakmamak, sahilde cam ve plastik izleri bırakmamak, fındık bahçeleri ve tarlaları izinsiz piknik alanı gibi kullanmamak en temel adımlar. Gürültüye dikkat etmek, özellikle gece geç saatlerde liman çevresinde yüksek sesle müzik açmamak da önemli.

Yeme-içme için mümkün olduğunca yerel işletmeleri tercih etmek, balık siparişi verirken mevsimsel ve yerel türleri sormak, hem bütçeyi ilçede bırakıyor hem de daha gerçek bir lezzet deneyimi sağlıyor.

• Sessizlik arayanlar: Kalabalık sahil şeritlerinden kaçıp gerçek bir kasaba ortamı görmek isteyenler.
• Karadeniz tutkunları: Hopa’ya kadar gitmeden de “gerçek Karadeniz” ruhunu hissetmek isteyen gezginler.
• Fotoğraf & video meraklıları: Sisli sabah, dalgalı deniz, gün batımı… Işık sürekli değişiyor.
• Yavaş seyahat sevenler: Her şeyi bir günde bitirmek yerine birkaç sahnenin tadını çıkarmak isteyenler.
• Çiftler & solo gezginler: Kalabalık grup eğlencesinden çok, sohbet ve iç sesini dinlemek isteyenler için birebir.

Doğanyurt mutfağı, Karadeniz’in klasik tatlarını sade haliyle sunuyor: denizden taze balık, tencerede pişen bakliyat yemekleri, mısır ekmeği ve ev usulü tatlılar… Gösterişli menülerden çok, “evde yapılmış gibi” lezzetler öne çıkıyor.

• Taze balık: Mevsimine göre istavrit, mezgit, barbun ya da palamut; tavada ya da ızgarada, yanında basit bir salata ile.
• Kurufasulye & çorbalar: Özellikle serin ve rüzgârlı günlerde içi ısıtan klasikler.
• Mısır ekmeği: Karadeniz’in vazgeçilmezi; balığın, çorbanın, peynirin yanına çok yakışıyor.
• Sütlü tatlılar: Sütlaç, muhallebi ya da ev yapımı irmik tatlısı gibi hafif seçenekler.

Evde denemelik mini tarif: Fırında Doğanyurt usulü balık: Temizlenmiş balık filetolarını tepsiye diz; üzerine halka doğranmış soğan, biber ve domates yerleştir. Tuz, karabiber, biraz zeytinyağı ve limon dilimleri ekle, orta sıcaklıkta fırına ver. Yanına mısır ekmeği ile servis et – basit ama tam bir sahil kasabası lezzeti.

Doğanyurt’un en büyük lüksü; orman, dağ ve denizin aynı kareye sığması. Kıyı şeridinden biraz içeri girdiğinde, kısa sürede ağaçlarla çevrili yollara, sisli tepelere ve küçük derelerin aktığı vadilere ulaşıyorsun.

Burada doğayı “aktivite parkı” gibi değil, sakin sakin eşlik ettiğin bir arkadaş gibi düşünmek gerekiyor. Bir bankta oturup dalga sesini dinlemek, kısa bir patikadan çıkıp manzara görmek, köyde yürürken horoz sesine karışan deniz kokusunu almak… Hepsi kendi başına küçük outdoor anları.

Uzun, zorlu rota arayanlar için altyapı sınırlı olsa da; hafif yürüyüşler, piknikler ve fotoğraf odaklı küçük kaçamaklar için bölge son derece uygun.

Doğanyurt’ta büyük konserli, kalabalık festivaller yerine daha küçük, içe dönük buluşmalar ön planda.

• Dini bayramlar: Aile ziyaretleri, kalabalık sofralar, sahil kenarında yapılan uzun sohbetler en yoğun dönemler.
• Yaz akşamları: Bazı günler liman ya da sahil boyunca küçük müzikli buluşmalar, amatör canlı performanslar olabiliyor.
• Köy günleri: Bazı köylerde yazın geleneksel yemeklerin yapıldığı, gurbetçilerin döndüğü özel günler düzenleniyor.

Güncel etkinlikleri öğrenmek için en iyi yöntem; çay ocağında ya da lokantada “Buralarda yazın neler olur?” diye sormak.

Doğanyurt’un bağlı olduğu kıyılar, tarih boyunca Karadeniz’de seyreden gemiler için birer yol işareti olmuş. Yakındaki Kerembe Burnu (Karambis), karşı kıyıya – özellikle Kırım tarafına – mesafenin kısaldığı önemli noktalardan biri olarak bilinir.

• Antik & Bizans dönemi: Kıyı temel olarak geçiş ve işaret bölgesi, esas yerleşim ve merkezler daha büyük limanlarda yoğunlaşmıştı.
• Selçuklu & Osmanlı: Bölge idari olarak farklı yapılara bağlandı; küçük kıyı yerleşimleri balıkçılık ve geçim ekonomisiyle varlığını sürdürdü.

Bugün Doğanyurt, büyük tarih sahnelerinin ortasında değil belki, ama Karadeniz’in uzun hikâyesini sessizce taşıyan küçük bir ilçe. Kıyıda oturup ufka baktığında, rüzgâr ve dalga sesiyle birlikte bu uzun geçmiş de hayal gücüne eşlik ediyor.

Doğanyurt aslında başlı başına bir “saklı köşe”. Yine de etrafta, tabelada yazmayan ama yerel halkın bildiği ve seni bambaşka bir atmosfere taşıyan pek çok nokta var.

• Yol altındaki küçük koylar: Bazı noktalarda yoldan aşağı inen patikalarla ulaşılan, birkaç kişinin sığabileceği küçücük sahiller.
• Seyir virajları: Cide ya da İnebolu yönünde giderken; bir anda tüm kıyı çizgisini gördüğün virajlar, fotoğraf için birebir.
• Denizi gören köyler: Bazı köylerde evlerin önünden bile Karadeniz’i görebildiğin manzaralar var.

Bu gizli noktaları bulmanın en iyi yolu; “Buralarda sakin bir koy var mı?” ya da “En güzel manzara nereden görülür?” diye sormak. Genelde bir iki tarif, el hareketi ve belki de bir gülümsemeyle birlikte gizli rota eline geçiyor.

Karadeniz kıyıları gibi Doğanyurt’un da kendi küçük efsaneleri var. Bunlardan biri, denizi herkesten iyi “duyan” yaşlı bir balıkçının hikâyesi.

Anlatılanlara göre; bu balıkçı ne zaman fırtına yaklaştığını, havadan çok denizin sesinden anlarmış. Hava açık olsa bile “Bugün çıkmayalım, deniz yorgun” dediği günlerde mutlaka bir şey olur; rüzgâr bir anda döner, dalga yükselir ya da yoğun sis çöker, denizde kalanlar zorlanırmış.

Yıllar geçip o balıkçı yaşlandığında, bir gece limanda otururken çok sert bir fırtına kopmuş. Dalgalar mendireği dövmüş, rüzgâr evlerin arasından ıslık gibi geçmiş. O ise sadece sandalyesinde geriye yaslanıp “Bu gece sıra bende dinlenmekte, sen bizi korursun artık” demiş. Sabah olduğunda kıyıda beklenen hasarın daha az olduğu, mendireğin belli bir bölümünün adeta “korunduğu” anlatılır.

Bugün hâlâ, denize çıkmadan önce havaya dikkat eden insanlar için “Bizim yaşlı balıkçı gibi oldu” denir. Efsane mi, abartı mı bilemezsin; ama Doğanyurt’ta denize saygının ne kadar önemli olduğunu çok iyi özetler.

Bir diğer anlatı da sisli gecelerde denizin üzerinde görüldüğü söylenen soluk bir ışıktan bahseder. Tekneler yönünü kaybettiğinde, bu hafif ışığın yolu gösterdiğine inanılırmış.

Kimine göre bu, bir zamanlar fırtınada kaybolan bir teknenin kaptanının feneri; hâlâ eve dönüş yolunu çiziyor. Kimine göreyse sadece ay ışığı, sis ve yorgun gözlerin oyunu. Ama hikâye hâlâ anlatılmaya devam ediyor.

Doğanyurt’ta sis çöktüğünde ve dalga sesi biraz daha derine indiğinde, belki sen de gözlerin istemsizce suyun üzerinde bir ışık arayacak. İşte o an, sadece bir söylence bile olsa bu kasabanın hikâyelerle kurduğu bağı çok net hissediyorsun.

Doğanyurt’ta Karadeniz iklimi tüm çıplaklığıyla hissediliyor: bol yeşil, bol nem, zaman zaman inatçı rüzgâr ve sık değişen hava.

• İlkbahar: Doğa hızla canlanır; ara ara yağmur, ara ara güneş. Deniz çoğu zaman serin ama manzara çok canlıdır.
• Yaz: Güney sahillerine göre daha serin; özellikle Temmuz–Ağustos arası deniz keyfi için uygun dönem.
• Sonbahar: Renklerin en güzel olduğu zamanlardan; dalgalar ve gökyüzü fotoğraf için harika kareler sunar.
• Kış: Fırtınalı, yer yer sert ama çok atmosferik. Sadece buna hazırlıklı gelenler için tavsiye edilir.

Genel öneri: Mayıs sonundan Ekim başına kadar olan dönem çoğu gezgin için en konforlu zaman; hem yollar daha güvenli hem de sahil keyfi daha rahat.

Resmi işaretli uzun yürüyüş parkurları çok olmasa da, kısa yürüyüşlerle bile hem köyleri hem de kıyı manzarasını görmek mümkün.

• Sahil ve liman hattı: Sabah ya da akşam saatlerinde limandan başlayarak kıyı boyunca yapacağın kısa yürüyüş, kasabanın ritmini anlamanın en iyi yolu.
• Köy içi rotalar: İç kesimdeki köylerde, evlerin ve tarlaların arasından geçen kısa yürüyüşler; hem fotoğraf hem de yerel hayatı gözlemlemek için ideal.

Her ihtimale karşı; sağlam tabanlı ayakkabı, yağmurluk ve en azından offline harita uygulaması bulundurmak iyi bir fikir.

Doğanyurt, altyapı olarak tam anlamıyla erişilebilir bir destinasyon sayılmaz. Sokakların bir kısmı dar ve eğimli, bazı kaldırımlar düzensiz ve sahile inen yollar çoğunlukla merdivenli ya da engebeli.

Buna rağmen, merkezdeki daha düz bölümlerde ve sahil yolunun bazı kısımlarında yavaş tempoda dolaşmak mümkün. Eğim ve merdiven konusunda hassas olan misafirlerin, konaklama seçerken oda katını ve girişteki basamak sayısını mutlaka sorması faydalı olur.

• Ulaşım: Özel araç veya taksi, iniş-biniş ve rota kontrolü açısından çoğu zaman en rahat seçenek.
• Konaklama: Pansiyonlar sınırlı sayıda ve çoğunda asansör yok; rezervasyon öncesi fotoğraf ve video istemek, merdiven durumunu görmek açısından önemli.
• Günlük dolaşım: Liman çevresi ve sahil yolunun bazı bölümleri düz sayılabilir; uzun ve dik yokuşlardan kaçınarak da manzara tadılabiliyor.
• WC & ortak alanlar: Erişilebilir tuvalet bulmak zor olabilir; aynı mekâna birkaç saat için gideceksen önceden sorup teyit etmekte fayda var.

Doğru hazırlık, destekleyici bir refakatçi ve gerçekçi beklentilerle; denizi uzaktan seyretmek, liman atmosferini hissetmek ve kasabanın yavaş ritmini yaşamak mümkün.

• Doğanyurt limanı: Tekne, ağ, mendirek ve dalga kombinasyonu; özellikle gün doğumu ve batımında çok fotogenik.
• Uzunkum sahili: Geniş açı çekimler, kum ve dalga; uygun havalarda müthiş gökyüzü renkleri yakalanabiliyor.
• Yamaçlardaki virajlar: Yoldan denize doğru bakan kadrajlarla, kasaba ve kıyı aynı kareye giriyor.
• Köy manzaraları: Ön planda ahşap evler, arka planda deniz ya da orman – Karadeniz ruhu için birebir.

Drone kullanacaksan, hem yasal düzenlemeleri hem de rüzgâr şartlarını mutlaka kontrol et; kıyıda ani rüzgârlar dronelar için riskli olabilir.

Doğanyurt’ta temel sağlık hizmetlerine erişim var; ancak daha kapsamlı hastane ve uzmanlık hizmetleri için genellikle il merkezine veya yakın büyük ilçelere gidiliyor.

• Acil numara: Türkiye genelinde 112 acil çağrı merkezi kullanılıyor.
• Eczaneler: Temel ilaçlar bulunabiliyor; düzenli kullandığın özel ilaçları yanına almak önemli.
• Kişisel çanta: Güneş ve rüzgâr koruyucu ürünler, temel ilk yardım malzemeleri ve varsa özel reçeteli ilaçlarını mutlaka valizine ekle.

Özellikle kıyı yolunda seyahat ederken depoyu çok boş bırakmamak, hava durumunu takip etmek ve telefon şarjını kontrol etmek, olası acil durumlarda işini kolaylaştırır.

Doğanyurt’ta alışveriş, büyük AVM’ler yerine mahalle bakkalları, fırınlar ve küçük dükkânlar demek. Günlük ihtiyacını rahatça karşılayabiliyorsun; asıl ilginç olan ise yerel ürünler.

Bal, pekmez, kurutulmuş otlar, ev yapımı reçeller, bazen de köylerden gelen tereyağı ve peynir… Bunları, küçük dükkânlardan veya ilçe pazarına denk gelirsen tezgâhlardan alabilirsin.

Restoran ve davetler hakkında: Türkiye’de restoran önünde “Buyurun, hoş geldiniz” şeklinde nazikçe çağırmak çok yaygın ve samimi bir alışkanlık. Bu tür sakin davetler, genelde misafirperverliğin bir parçası.

Eğer biri seni ısrarla kolundan çekiştiriyor, rahatsız edici derecede peşinden geliyorsa veya sürekli bastırarak bir şey satmaya çalışıyorsa; bu daha çok turistik tuzak işaretidir. Böyle durumlarda gülümseyerek ama net bir şekilde “Teşekkürler, düşünürüm” deyip yoluna devam etmek en iyisi.

Doğanyurt’un belki de en ilginç tarafı; haritaya bakınca “küçük bir nokta” gibi görünmesi ama oraya vardığında manzaranın ve duygunun hiç de küçük olmaması. Bir yanda yol kenarına çekilmiş eski bir kamyonet, diğer yanda limanda ağır ağır sallanan küçük bir tekne; üstüne bir de fonda çalan hafif bir şarkı eklenince sahne tam bir film karesi oluyor.

Bazen de; dar sokaktan geçen yüksek sesli müzikli bir minibüs ile aynı anda, kapısının önünde sessizce ağ ören yaşlı bir amcayı görüyorsun. Modern hayat ve sakin kasaba ritmi, yan yana ve çelişmeden akıyor. Doğanyurt’un “farklı” hissi tam da buradan geliyor.

• Doğanyurt limanı: İlçenin kalbi; balıkçı tekneleri, ağlar ve denizi izleyebileceğin en canlı yer.
• Uzunkum sahili: Kumsal ve çakıl karışımı sahil; kalabalıktan uzak bir deniz molası için ideal.
• Merkez cami & çarşı: Günlük hayatı görmek, birkaç ihtiyaç alışverişi yapmak ve insanlarla selamlaşmak için doğru adres.
• Kıyı yolu seyir noktaları: İlçe giriş çıkışlarında kara ve denizi birlikte görebileceğin doğal seyir terasları.
• İç kesim köyleri: Tarlalar, bahçeler ve köy evleri arasında küçük yürüyüşler için değerlendirilebilecek duraklar.

• Küçük çakıl koyları: Yol altına gizlenmiş, bir iki kişinin rahatça oturabileceği sessiz sahiller.
• Kıyı yolundaki seyir virajları: Araçtan inse bile “Sadece bir fotoğraf” diye durduğun, manzarası güçlü noktalar.
• Deniz manzaralı köyler: Evlerin arasından bakınca uzak bir mavi şerit gördüğün, Karadeniz’le göz göze köyler.
• Orman kenarı piknik alanları: Masası, bankı olmasa da, battaniye serip manzaraya karşı oturmalık doğal alanlar.

Doğanyurt’a nasıl gidilir?
En rahatı özel araçla; Kastamonu üzerinden veya kıyı yoluyla Cide/İnebolu yönünden ulaşılabiliyor. Bölgesel otobüs ve minibüs seferleri de var ama sefer sayıları sınırlı.

Kaç gün ayırmalıyım?
Sadece tanışmak için 1 gün yeterli; deniz, köyler ve manzaranın tadını sindire sindire çıkarmak için 2 gün güzel bir süre.

Denize girmek mümkün mü?
Evet, özellikle Uzunkum sahili bu amaçla kullanılıyor. Yine de Karadeniz’in ani dalga ve akıntılarını ciddiye almak şart.

Gece hayatı var mı?
Bar ya da kulüp yok; akşamlar daha çok sahil yürüyüşü, çay bahçesi, lokanta ve ev sohbetleri ile geçiyor.

Yemek ve konaklama imkânı nasıl?
Seçenekler sınırlı ama yeterli; birkaç pansiyon ve lokanta ile temel ihtiyaçlar rahatça karşılanıyor. Lüks yerine sadelik beklemek gerekiyor.

Türkçe bilmezsem zorlanır mıyım?
İngilizce bilen kişi sayısı az; ama birkaç temel Türkçe kelime, gülümseme ve çeviri uygulamaları ile çoğu durumda kolayca anlaşmak mümkün.

• Doğanyurt (ilçe merkezi): Liman, sahil, cami ve günlük hayatın aktığı dükkânlarla ilçenin kalbi; konaklama ve yeme-içme için ana nokta.
• Sahil köyleri: Bazıları denize çok yakın, bazıları biraz yukarıda; Karadeniz manzaralı köy hayatını burada görebilirsin.
• İç kesim köyleri: Tarım, hayvancılık ve orman işleri ile yaşayan, daha da sakin ve geleneksel dokuyu koruyan yerler.

Doğanyurt ilçe merkezi

• Doğanyurt: İlçe merkezi; limanıyla, sahil şeridiyle ve temel hizmetleriyle hem yerel halk hem de ziyaretçiler için başlangıç noktası.

Doğanyurt köyleri

• Akçabel: Orman ve tarlalarla çevrili, doğanın içinde sakin bir köy; köy hayatını yakından görmek için güzel bir durak.
• Aşağımescit: Daha aşağı kotta, dağ eteğinde kurulmuş; evlerin arasında dolaşırken hem vadiyi hem köy düzenini hissediyorsun.
• Baldıran: Geleneksel yapıların hâlâ ayakta olduğu, tarım ve hayvancılığın ön planda olduğu küçük bir yerleşim.
• Başköy: Adı gibi “baş” köylerden biri; klasik Karadeniz köy görüntüsünü burada yakalamak mümkün.
• Belyaka: Yeşil yamaçların arasında, dağınık evlerden oluşan; özellikle sakinliğiyle öne çıkan bir köy.
• Boğazcık: Vadinin daraldığı, dağ ve dere arasında sıkışmış hissi veren, isimle uyumlu bir yerleşim.
• Çakırlı: Ağaçlar, bahçeler ve küçük tarlalarla çevrili; köy içi yürüyüşler için dingin bir atmosfer sunuyor.
• Danışman: Eski ve yeni evlerin yan yana durduğu, köy kahvesi önünde sohbetlerin eksik olmadığı bir yer.
• Demirci: İsmi eski demircilik geleneklerine işaret ediyor; bugün daha çok tarım ağırlıklı sakin bir köy.
• Denizbükü: İsmiyle bile denize yakınlığını hissettiren, kıyıya daha yakın konumlu bir yerleşim.
• Denizgörülen: Adından da anlaşılacağı gibi; uygun noktalardan denizin görülebildiği, manzaralı bir köy.
• Düz: Diğer köylere göre daha düz arazide kurulu; engebesi az, yürüyüşü kolay bir yerleşim yapısı sunuyor.
• Düzağaç: Tarlalar ve ağaçlık alanlarla çevrili; doğayla iç içe sakin bir köy atmosferi var.
• Gökçe: Çokça yeşilin ve temiz havanın hissedildiği; fotoğraf için doğal kadrajlar sunan köylerden.
• Gözalan: Adı “gözün alan, açık yer” gibi düşünülebilir; manzaranın geniş açıldığı noktalara sahip.
• Gürmüdü: Yoğun yeşillik, dar yollar ve geleneksel Karadeniz köy dokusuyla hâlâ oldukça otantik.
• Haskavak: Ağaç gölgeleri, bahçeler ve köy içi hayatıyla özellikle yazın keyifli bir durak.
• Kayran: Tarlalar ve otlakların iç içe geçtiği; tarım ağırlıklı yaşamın hissedildiği bir köy.
• Köfünambarı: İsminden de anlaşılacağı gibi, saman ve tahıl depolarıyla tarımsal faaliyetin öne çıktığı bir yerleşim.
• Küçüktepe: Daha küçük bir tepede konumlanan; çevreyi yukarıdan izleme hissi veren bir köy.
• Ortaburun: Yükselti ve konumuyla hem köyü hem çevresini görebildiğin panorama noktalarına yakın.
• Şirin: Adına yakışır şekilde; küçük, sevimli ve sıcak bir köy atmosferine sahip.
• Taşlıpınar: Taşlık zemin ve su kaynaklarının birlikte anıldığı; çevresindeki doğa ile dikkat çeken bir köy.
• Yassıkışla: Geniş düzlüklerin ve açık alanların bulunduğu, sakin ve dağınık yerleşim düzenine sahip bir köy.
• Yukarımescit: Aşağımescit’in üst tarafında; daha yüksek kotta yer aldığı için çevreye hâkim manzaralar sunuyor.